ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Ο Δώνης και το σύστημα που ταιριάζει στην ΑΕΚ…

Δεν μπορώ να θυμηθώ τόσα χρόνια στο ρεπορτάζ της ΑΕΚ, τέτοια ψύχωση με τα συστήματα.

Ο Δώνης και το σύστημα που ταιριάζει στην ΑΕΚ…
Με τον Μπάγεβιτς, στην καλή εποχή και πριν τον διαγράψουν οι μισοί τουλάχιστον από τους φίλους της ΑΕΚ, είχες το κεφάλι σου ήσυχο, το πράγμα δούλευε αρμονικά, διότι εκτός των άλλων υπήρχαν και παικταράδες. Όταν ο Μπάγεβιτς αποφάσιζε να παίξει με 4-3-3, έβλεπες μια ΑΕΚ με Σάμπα, Σαβέβσκι και Τιμούρ στο κέντρο. Και μπροστά, τριπλέτα με Τσιάρτα, Μπατίστα και Κωστή.

Εκεί τελειώνουν όλα, έχεις δει την ιδανική ομάδα κι ας μην δικαιώθηκε ποτέ (με κατάκτηση πρωταθλήματος), αλλά τούτο είναι μια άλλη ιστορία, δεν θα την αναλύσουμε τώρα.

Μετά το Ντούσκο πέρασαν διάφοροι προπονητές, που λίγο πολύ και με κάποιες ασήμαντες διαφοροποιήσεις έπαιζαν με 4-4-2. Ουδείς ασχολούνταν με το σύστημα, τα νούμερα πριν και ανάμεσα στις παύλες περνούσαν στα ψιλά. Ακόμη και με τον Σάντος που λάνσαρε τότε (επί Ψωμιάδη) το 4-3-3, δεν γινόταν ο σημερινός ντόρος.

Με τον Φερέρ πιο πολύ κουβέντα (ειδικά την πρώτη χρονιά) γινόταν για το rotation του Ισπανού (το οποίο παρεμπιπτόντως η ΑΕΚ το πλήρωσε με ευρωπαϊκό αποκλεισμό – βλέπε Παρί ΣΖ), παρά για το 4-4-2 και τον Ριβάλντο που φυσικά δεν μπορούσε να παραμένει καθηλωμένος στη δεξιά πτέρυγα.

Ώσπου ήρθε ο προπονητής, τον οποίο επέλεξε η ΑΕΚ για να φέρει στην ομάδα τις ιδέες και τα συστήματα που είχε δουλέψει όλα τα προηγούμενα χρόνια στην Λάρισα. Ο Γιώργος Δώνης, με το καλημέρα στη συνέντευξη Τύπου και πολύ καλό ακροατή στη πρώτη σειρά το Ντέμη, έβαλε στη καθημερινότητα της ΑΕΚ τον όρο «σύστημα». Χωρίς καν να ερωτηθεί, αν θυμάμαι καλά, έδωσε τα «νούμερα» από την πρώτη στιγμή. «Μ’ αρέσει να παίζω το 4-3-3, αυτό θα είναι κατά βάση το σύστημα μας, αλλά θα έχουμε και το 4-4-2 σε ρόμβο.»

Το πήρε αυτό ο οπαδός της ΑΕΚ, το έβαλε στην άκρη του μυαλού του και περίμενε. Να δει αποτέλεσμα από την πρώτη στιγμή, έχοντας κι ως δεδομένο την άκρως θετική και αισιόδοξη εικόνα από τις ανταποκρίσεις των καλών συναδέλφων στην προετοιμασία επί αυστριακού εδάφους.

Στο μεταξύ η ΑΕΚ πλήρωσε την ανετοιμότητα της σε όλους τους τομείς με έναν ευρωπαϊκό αποκλεισμό, του οποίου το μέγεθος της ζημιάς θα γίνει αντιληπτό τα επόμενα χρόνια στις ευρωπαϊκές κληρώσεις.

Ολοκληρώνοντας το ρόστερ της στο παρά πέντε, η ΑΕΚ κατάφερε κυρίως χάρη στο γεμάτο πάθος και ψυχή παιχνίδι της αλλά και την τόλμη του προπονητή της, να αντιστρέψει το κλίμα, πρώτα με τη νίκη επί του Παναθηναϊκού και ακολούθως με τον πόντο – χρυσάφι στην κολασμένη Τούμπα.

Μέσα σ’ όλη αυτή την διαδρομή, στην πρώτη γραμμή επικαιρότητας είναι τα συστήματα του Δώνη. Σε προετοιμασία, σχεδόν δυο μηνών δουλεύει αποκλειστικά πάνω στο 4-3-3, και δυο – τρεις μέρες μονάχα τον «ρόμβο». Με τον οποίο «ρόμβο» η ΑΕΚ είχε φανεί πιο απειλητική προς το τελείωμα του αγώνα στη Λευκωσία κι ας έπαιζε με παίκτη λιγότερο. Στο ποδόσφαιρο όμως όλα είναι σχετικά και πάνω από τα συστήματα είναι οι ποδοσφαιριστές, με τα τεχνικά τους χαρίσματα και την μενταλιτέ τους, που θα καθορίσουν την εικόνα της ομάδας και φυσικά το αποτέλεσμα.

Ο Δώνης με 4-3-3 (αυτό που απέτυχε να αποκλείσει την Ομόνοια του Ντούρο) κερδίζει κατά κράτος τον Παναθηναϊκό. Με το ίδιο σύστημα αποτυγχάνει να αναχαιτίσει στην αρχή τις επιθέσεις του ΠΑΟΚ, αλλά όταν το ανακάτεψε το πράγμα και έβγαλε από το πουθενά το «4-4-2 στην ευθεία» η ΑΕΚ επέβαλλε πλήρως το ρυθμό της, έστω και χωρίς να παράγει ευκαιρίες.

Δεν είναι κακό που ο Δώνης το παιδεύει τόσο πολύ, αναζητώντας μέσα από την ροή του αγώνα αυτό που ταιριάζει στην ομάδα του. Ύστερα από 80 μέρες δουλειάς με τους παίκτες του, δείχνει να αφήνει στην άκρη το 4-3-3 και ανακαλύπτει την ευθεία του 4-4-2. Προφανώς για να χωρέσει στην ίδια ενδεκάδα, Μπασινά και Πεγετιέρι, δυο ποδοσφαιριστές που ο ίδιος ο Δώνης είπε πως έχουν κοινά χαρακτηριστικά στο παιχνίδι τους.

Με το 4-4-2 θα ταιριάξουν μια χαρά μπροστά και ο Μπλάνκο με τον Τζιμπούρ (και στο rotation, κάποια στιγμή, θα δούμε εκεί Εντίνιο ή Παυλή) και απομένει να δούμε πως θα καλυφθούν οι πτέρυγες και πως θα αποδώσουν. Για την μια πλευρά, οι επιλογές θα είναι μεταξύ Εντίνιο (στο πιο επιθετικό), Λαγού, ίσως και Χετεμάι, μέχρι να επιστρέψει και ο Μαντούκα. Στην άλλη πτέρυγα, η θέση είναι καπαρωμένη από τον Σκόκο. Κι εδώ είναι ένα ερώτημα, κάτι σαν στοίχημα που βάζει ο προπονητής και οφείλει να κερδίσει. Είναι ποδοσφαιριστής για τα άκρα ο Σκόκο ή μήπως χαραμίζεται εκεί;

Από τα λίγα που έχω διαβάσει και ξέρω, στο Μεξικό έπαιζε κάτι σαν δεύτερος επιθετικός, εκεί λίγο πίσω από το βαρύ σέντερ φορ. Ούτε ακραίος, ούτε «δεκάρι». Στην ΑΕΚ θα πρέπει πρώτα να κατασταλάξει ο προπονητής της με ποιο τρόπο θα παίζει για να δούμε που θα κινείται και ο Σκόκο.

Είπαμε, το σύστημα από φέτος έχει μπει για τα καλά στη ζωή της ΑΕΚ…

ΥΓ 1: Ουδέποτε στα χρονικά του ποδοσφαίρου, στέφθηκε πρωταθλήτρια μια ομάδα επειδή υπήρχε το κίνητρο του υψηλού πριμ ή μπόνους ή όπως αλλιώς θέλετε να το πείτε. Ουδέποτε στα χρονικά του ποδοσφαίρου, έχασε μια ομάδα το πρωτάθλημα επειδή η διοίκηση δεν είχε τάξει μεγάλα πριμ στους παίκτες. Όλα τα υπόλοιπα, είναι για να τα λέμε, να τα συζητάμε, να τα γράφουμε, έτσι, για να βρισκόμαστε σε δουλειά…

ΥΓ 2: Ό,τι πρέπει είναι να πάνε την Κυριακή πάνω από 30.000 «κιτρινόμαυροι» στο Ολυμπιακό Στάδιο. Να δούν και για πρώτη φορά από κοντά, Τζιμπούρ και Πεγετιέρι. Υπάρχει και άλλο κίνητρο για να πάνε στο γήπεδο. Μεσοβδόμαδα δεν πλήρωσαν εισιτήριο. Ευρωπαϊκό…

ΥΓ 3: Ο Ντέμης είχε γενέθλια την Τετάρτη. Κότερο πάντως δεν ξέρω να έχει. Που να χωρά όλη την ομάδα στο κατάστρωμα. Κι ευτυχώς, εδώ που τα λέμε…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

24MEDIA NETWORK