Ο “Έλληνας” Φερνάντο Σάντος στο contra.gr: “Με… Ρονάλντο στη Βραζιλία”

– Ο κόσμος έχει αγωνία και θέλει να ξέρει πόσο αισιόδοξος είναι ο προπονητής της εθνικής ομάδας για την πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας.

Ποτέ δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι με τίποτα στη ζωή μας. Έχουμε αποφασιστικότητα και θέληση και πιστεύουμε στους παίκτες. Πιστεύουμε ότι θα είμαστε στη Βραζιλία. Είναι κάτι που το θέλουμε πολύ όλοι μας.

Αυτή τη στιγμή δεν εξαρτάται μόνο από εμάς. Στα τέσσερα ματς πρέπει να πάρουμε το μάξιμουμ και να περιμένουμε ένα στραβοπάτημα της Βοσνίας, κάτι που δεν είναι απίθανο να συμβεί κατά την άποψη μου. Θα είναι κρίμα να χάσει η Βοσνία βαθμούς και να μην έχουμε κάνει τέσσερις νίκες. Αν δεν γίνει αυτό, υπάρχει το μπαράζ όπου εκεί εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο πιστεύω πως θα είμαστε στη Βραζιλία.

– Για τον προπονητή Φερνάντο Σάντος τι σημαίνει μια ενδεχόμενη πρόκριση στη Βραζιλία; Μετά, τι κίνητρα θα έχετε για την καριέρα σας;

Θα είναι σημαντικό για μένα. Έχω ζήσει πολλές μεγάλες στιγμές στην καριέρα μου, αλλά η Βραζιλία θα είναι κάτι ξεχωριστό. Δεν είναι προσωπικό όμως, είναι θέμα ομάδας. Θα είναι καλό γιατί σαν χώρα θα διευρύνουμε ένα μεγάλο σερί στα ραντεβού μας με τις μεγάλες διοργανώσεις.

– Στην Πολωνία είχατε μιλήσει πολύ θερμά για την Ελλάδα, όταν σε μια συνέντευξη Τύπου σας είχαν γίνει ερωτήσεις για τα προβλήματα της χώρας μας.

Νιώθω Έλληνας. Στην Πολωνία ένιωσα μια ευθεία επίθεση, όχι στην εθνική ομάδα, αλλά στην πατρίδα. Στην Ελλάδα. Έβλεπα αλαζονεία από κάποιους συγκεκριμένους δημοσιογράφους συγκεκριμένων χωρών. Μιλούσαν λες και η Ελλάδα είναι ο φτωχός συγγενής που του δίνουν ένα… ξεροκόμματο. Ήμουν εξοργισμένος. Αντέδρασα ενστικτωδώς, νορμάλ. Αντέδρασα όπως θα έκανε ο κάθε Έλληνας. Με τον ίδιο τρόπο θα αντιδρούσα και στην Πορτογαλία. Όταν επιτίθενται στην οικογένειά σου έχω μάθει ότι το σωστό είναι να μην κάθεσαι απαθής και να μην τα δέχεσαι όλα. Δεν είμαστε το μαύρο πρόβατο, είμαστε ισότιμο μέλος.

Πολλές φορές έχω την ίδια αντίδραση και στην Πορτογαλία όταν μου λένε ότι οι Έλληνες έχουν προβλήματα. Όσοι μου κάνουν προβοκατόρικες ερωτήσεις δεν γνωρίζουν τον μέσο Έλληνα. Κρίνουν από το επιφανειακό. Δεν ξέρουν τον πλούτο που κρύβει η κουλτούρα του Έλληνα. Εγώ προσπαθώ, ακόμη και όταν θα φύγω από εδώ, να υπεραμύνομαι του μέσου Έλληνα γιατί αυτός με έχει βάλει στην καρδιά του. Εγώ αυτό δεν μπορώ να το ξεχάσω ποτέ.

– Θα θέλατε τον Μέσι ή τον Ρονάλντο στην εθνική ομάδα;

Και τους δύο! Ο Μέσι και ο Ρονάλντο είναι από άλλον πλανήτη. Έχουν διαφορετικό στιλ παιχνιδιού. Άλλα πράγματα κάνει ο Μέσι, άλλα ο Ρονάλντο. Αν θέλαμε να πούμε ποιος ταιριάζει πιο πολύ, αυτός είναι ο Ρονάλντο. Λόγω κουλτούρας και λόγω στιλ .Όχι επειδή είναι Πορτογάλος. Τα τελευταία χρόνια έχουμε προσπαθήσει να αλλάξουμε νοοτροπία και τρόπο παιχνιδιού. Παραμένουμε, όμως, δέσμιοι στο μοντέλο που μας έφερε επιτυχίες κατά το παρελθόν, αλλά έχουμε αυτοπεριοριστεί. Υπάρχει διάθεση να αλλάξει αυτό το στιλ, αλλά δεν γίνεται τόσο γρήγορα όσο πίστευα. Σε αυτό το κομμάτι, ο Ρονάλντο θα ήταν πιο χρήσιμος στην Εθνική Ελλάδας.

Ο Μέσι είναι ο Μέσι, αλλά μην ξεχνάμε πως ό,τι κάνει το κάνει σε μια ομάδα που έχει κατοχή μπάλας 60-70%. Σε μια ομάδα που δεν έχει για ώρα την μπάλα στα πόδια της θα είχε προβλήματα. Η ποιότητα και η ταχύτητα του Μέσι δεν θα ήταν χρήσιμη σε εμάς γιατί όταν θα έπαιρνε την μπάλα στην Εθνική Ελλάδας, η ομάδα θα ήταν μακριά από την αντίπαλη περιοχή. Ο Ρονάλντο κάνει κάθετες, γρήγορες μεταβάσεις και σε 2-3 δευτερόλεπτα βγαίνει στην αντίπαλη εστία και κάνει φάσεις.

Όταν είχα πει για τον Μέσι ήμασταν σε μια φάση που όποτε κάποιος μικρός έκανε 2-3 καλές ενέργειες λέγαμε ο “Έλληνας Μέσι”. Ποτέ δεν λέμε ο “Έλληνας Φάμπρεγας”, ο Τσάβι ή ο Ρούνεϊ. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται τέτοιους ποδοσφαιριστές. Πραγματικά. Μακάρι να βγάζαμε Μέσι, αλλά εγώ είμαι ικανοποιημένος αν βγάλουμε έναν Ριμπερί, έναν Πέδρο έναν Τσάβι.

– Ο Γιώργος Σαμαράς είναι ο πιο κοντινός Έλληνας σε αυτό το στιλ των ποδοσφαιριστών-σταρ;

Ο Σαμαράς ναι, αναλογικά, είναι κοντά στα τοπ ονόματα. Είναι στο εξωτερικό, παίζει για χρόνια και τα πηγαίνει καλά. Η Ελλάδα είχε τέτοιους παίκτες και όταν κατέκτησε το ευρωπαϊκό. Μην ξεχνάμε τον Κατσουράνη, τον Γκέκα αλλά και τους στόπερ, που είναι και αυτή μια θέση στο ποδόσφαιρο. Έχουμε Κυριάκο Παπαδόπουλο, Αβραάμ, Μανωλά, Σωκράτη που παίζουν και διακινούν μεγάλα ποσά στις μεταγραφές τους, κάτι που είναι μέτρο σύγκρισης. Αυτοί είναι μέσα στους 10-15 κορυφαίους στόπερ. Εμείς αυτό θέλουμε. Δεν θέλουμε να φτάσουμε στο… ακραίο τοπ επίπεδο. Θέλουμε τέτοιους παίκτες για να ανεβαίνει το επίπεδο της Ανδρών. Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η έλλειψη ρεαλισμού.