Ο ενωτικός Σαλπιγγίδης
Η αποφυγή εμφυλίου, ο ηγέτης και αρχηγός Σαλπιγγίδης, η ανεκδιήγητη άμυνα, το αντιστάθμισμα του Ρομπέρ, οι 40 ημέρες της κρίσης και η αποχώρηση Ζαγοράκη. Σχολιάζει ο Σάκης Γκίνας.
Ενώ μέχρι τώρα ο Σαλπιγγίδης ήταν αιτία διχόνοιας στις κερκίδες, στο ματς με τον Εργοτέλη έγινε αιτία ενότητας, έστω προσωρινής. Μ’ αυτόν μπροστάρη στο δεύτερο ημίχρονο ο ΠΑΟΚ έκανε την ανατροπή, κερδίζοντας πολύ περισσότερα από τρεις βαθμούς…
Κέρδισε την αποφυγή εμφυλίου…
«Κέρδισε» αγωνιστική αυτοπεποίθηση και ψυχοσωματική ισορροπία, ενόψει του εξόχως καθοριστικού νοκ άουτ αγώνα κυπέλλου της Τετάρτης με την ΑΕΚ, ο οποίος θα κρίνει την πρόκριση στα προημιτελικά του κυπέλλου, ενός εκ των βασικών του στόχων και φέτος.
«Κέρδισε» σημαντικό έδαφος στην βαθμολογία του πρωταθλήματος και σε συνδυασμό με το στραβοπάτημα της ΑΕΚ στον αγώνα με την Ξάνθη, την πλησίασε στους τέσσερις βαθμούς.
«Κέρδισε», τουλάχιστον προς ώρας, την αποφυγή μιας καταστροφικής… εμφύλιας σύρραξης στην Τούμπα, η οποία κανείς δεν ξέρει πού θα οδηγούσε εάν το ματς τελείωνε με 0-1.
Ο ηγέτης και αρχηγός
Σ’ αυτό, φυσικά, έπαιξε αποφασιστικό ρόλο ο Σαλπιγγίδης. Ο διχασμός στις κερκίδες με τα αντιπροεδρικά συνθήματα κατά του Ζαγοράκη από τον πυρήνα των σκληροπυρηνικών της Θύρα 4 και όσων τους αποδοκίμαζαν ταυτόχρονα από άλλες κερκίδες, σε συνδυασμό με το γκολ του Κουτσιανικούλη, δημιούργησαν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ για το δεύτερο ημίχρονο.
Ο Σαλπιγγίδης, τότε, ανέλαβε τις ευθύνες του, δείχνοντας ότι έχει την προσωπικότητα και το σθένος και το περιβραχιόνιο του αρχηγού που φορούσε δεν ήταν κάτι διακοσμιτικό στο μπράτσο του. Αποδέχτηκε τον ρόλο του ηγέτη που του πρότεινε η διοίκηση πριν από μερικές μέρες, πήρε την ομάδα στις πλάτες του και την οδήγησε σε μια νίκη με πολυεπίπεδη σημασία. Έβαλε το γκολ, κέρδισε το πέναλτι από το πουθενά, με δυνάμεις εφήβου γύριζε πίσω και κάλυπτε τις αδυναμίες του Ετό, πρέσαρε συνεχώς στο κέντρο, έκανε… τα πάντα όλα, που λέει και ο Αλέφαντος.
Εάν όλοι τον στηρίξουν διαθέτει τις προδιαγραφές που σκιαγραφούν τον ηγέτη του ΠΑΟΚ για τα επόμενα χρόνια. Εάν ο ίδιος νιώσει πως τον θέλουν όλοι, πως τον πιστεύουν όλοι, πως τον εμπιστεύονται όλοι, έχει αποδεδειγμένα τα ψυχικά αποθέματα και τα προσόντα που απαιτεί η θέση του φυσικού αρχηγού και του ηγέτη μιας μεγάλης ομάδας. Ιδίως, μιας ομάδας αμιγώς ελληνικής, με νέα παιδιά, όπως αυτή που διαμορφώνεται φέτος στον ΠΑΟΚ.
Στα θετικά της αναμέτρησης συμπεριλαμβάνεται αναμφισβήτητα και η νέα σταθερή εμφάνιση του Γλύκου, ο οποίος έχοντας μπροστά του μια τραγελαφική άμυνα που έμπαζε από παντού, έμεινε όρθιος με ψυχραιμία έμπειρου γκολκίπερ.
Η ανεκδιήγητη άμυνα
Στο αρνητικά συγκαταλέγονται οι χτυπητές αδυναμίες της άμυνας. Φάνηκαν και στο κέντρο της, αλλά και στα άκρα. Έλειπε για πρώτη φορά φέτος από την 11άδα ο Μαλεζάς, που ήταν ο καλύτερος μαθητής του Κοντρέρας τα τελευταία χρόνια και το κέντρο της άμυνας με Τσιρίλο και Μπαλάφα ήταν ανεκδιήγητο και μόνιμη πηγή κινδύνων για τον Γλύκο.
Ο Τσιρίλο έκανε διαρκώς παιδαριώδη λάθη, όπως και ο Μπαλάφας, με αποκορύφωμα την γκάφα ολκής στο γκολ του Εργοτέλη. Το απαράδεκτο κέντρο της άμυνας μαζί με την γνωστή αμυντική ανεπάρκεια των Ετό και Λίνο μετέτρεψαν τον Κατσικοκέρη, τον Κουτσιανικούλη και τον Λεάλ σε πρωταγωνιστές του αγώνα. Ειδικά, τον Λεάλ, που έκανε ότι ήθελε ανάμεσα σε τρεις και τέσσερις παίκτες του ΠΑΟΚ.
Ο Λίνο, πάντως, ως συνήθως, «ρεφάρισε» το αμυντικό του μειονέκτημα με την πολύπλευρη και σπουδαία επιθετική του συνεισφορά και την ευστοχία του στο πέναλτι, έστω και εάν αυτή προήλθε από μια κακή και τυχερή εκτέλεση.
Το αντιστάθμισμα του Ρομπέρ
Ο Ρομπέρ έκανε πολλά εύκολα λάθη με κακές επιλογές, ίσως και λόγω του άγχους και της πίεσης, που κουβαλάει ο τίτλος του αντικαταστάτη του Βιερίνια. Αντιστάθμισε, όμως, την χαμηλού επιπέδου απόδοσή του, με την ωραία ασίστ που έβγαλε από αριστερά στο γκολ του Σαλπιγγίδη. Οι Γκαρσία, Λαζάρ και Φωτάκης βοήθησαν πιέζοντας ψηλά στην ανατροπή της εικόνας και του σκορ του αγώνα στο δεύτερο ημίχρονο, ενώ ο Αθανασιάδης ήταν μέτριος, αλλά μαχητικός, όπως πάντα. Οι αλλαγές Γιάννου και Σταφυλλίδης έπαιξαν με πάθος και δύναμη, αυτό, δηλαδή, που τους ζήτησε ο Μπόλονι στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο του αγώνα.
Οι 40 ημέρες της κρίσης
Συμπερασματικά, ήταν σημαντικό ότι ο ΠΑΟΚ συνέχισε χωρίς απώλειες βαθμών μέσα στην Τούμπα και θα μπει αλώβητη ψυχολογικά η ομάδα σε μια καθοριστική σειρά αγώνων. Μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου θα κριθούν όλα. Στο κύπελλο, την Τετάρτη, εάν αποκλείσει την ΑΕΚ στην Τούμπα, θα πάει στους «8», με μοναδικό εναπομείναντα μεγάλο αντίπαλο στον θεσμό τον Ολυμπιακό. Στο πρωτάθλημα θα παίξει με Πανιώνιο εντός (21/1), με ΑΕΚ εκτός (29/1), με Ολυμπιακό εντός (5/2), με ΟΦΗ εκτός (12/2), με Άρη εντός (19/2) και με Παναθηναϊκό εκτός (26/2), ενώ στην Ευρώπη θα αντιμετωπίσει στις 16 και 23 Φεβρουαρίου την Ουντινέζε με στόχο την πρόκριση στους «16».
Το θεμελιώδες ζήτημα που κρίνεται σ’ αυτό το χρονικό διάστημα των 40 ημερών είναι το εάν ο ΠΑΟΚ στις αρχές Μαρτίου θα είναι… τουρίστας για το υπόλοιπο της σεζόν, ή εάν θα είναι μέσα σε όλους, ή σε κάποιους από τους τρεις στόχους του.
Η αποχώρηση Ζαγοράκη
Η αποχώρηση του προέδρου της ΠΑΕ Θόδωρου Ζαγοράκη από την Τούμπα, πριν από την λήξη του αγώνα με τον Εργοτέλη, εκλήφθηκε απ’ όλους, όπως ήταν φυσικό, ως ένδειξης της δυσφορίας του για τα συνθήματα που ακούστηκαν εις βάρος του στο πρώτο ημίχρονο και τα οποία ήταν συνέχεια τριών εξαιρετικά επικριτικών γι’ αυτόν ανακοινώσεων από μεγάλους συνδέσμους την περασμένη εβδομάδα.
Κάθε φορά μετά τα ματς συζητά με τους συνεργάτες του στην διοίκηση. Το ίδιο θα έκανε και χθες, εκτός Τούμπας. Δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται στόχος δρυμίας κριτικής από κομμάτι των οπαδών του ΠΑΟΚ, αλλά τα τελευταία γεγονότα έδειξαν ξεκάθαρα ότι μπήκαμε σε φάση κορύφωσης της αμφισβήτησής του και της κόντρας μεταξύ όσων τον υποστηρίζουν και όσων δεν τον υποστηρίζουν. Το τι θα γίνει, θα το δούμε. Το μόνο αυτονόητο είναι ότι ο ίδιος, ως πρόεδρος, έχει το πλεονέκτημα της πρωτοβουλίας των κινήσεων.
Διαβάστε ακόμη:
Δύσκολα κρατάει το μηδέν παθητικό
Μπόλονι: “Δεν είναι δίκαιο που παίξαμε Κυριακή”
Η δικαιολογία της UEFA λέγεται… Μαγιόρκα
