Ο Λάζαρος Μουρκάκος γράφει για την αίσθηση της απειλής στον Ολυμπιακό
Σε ένα ακόμη παιχνίδι, οι προσδοκίες από τα άκρα δεν επιβεβαιώθηκαν. Ο Ρόμενταλ στα δεξιά και ο Ριέρα στα αριστερά κινήθηκαν πάλι σε ρηχά νερά. Ο Λάζαρος Μουρκάκοςσχολιάζει τον τρόπο ανάπτυξης του Ολυμπιακούκαι την αίσθηση της... απειλής.
Είναι ένα θέμα τι ζητάς σε κάθε ματς, τι ψάχνεις στην διάρκεια του. Ο Ολυμπιακός ήθελε, κατά μια έννοια, να αφήσει ανοιχτούς λογαριασμούς για την ρεβάνς, από την άποψη ότι όταν είχε την ευκαιρία να επιδιώξει την ασφάλεια που θα του έδινε το 2-0 προτίμησε το λιγότερο ρίσκο, την διατήρηση του 1-0.
Σε ένα ακόμα παιχνίδι του Ολυμπιακού οι προσδοκίες από τα άκρα δεν επιβεβαιώθηκαν. Ο Ρόμενταλ στα δεξιά και ο Ριέρα στα αριστερά κινήθηκαν και πάλι σε ρηχά νερά. Ο Ισπανός έγινε αλλαγή σε ένα διάστημα που είχε αρχίσει να ανεβαίνει, όχι όμως τόσο που να χαρακτηρίσουμε περίεργη την αντικατάσταση του. Η απορία μας έχει να κάνει με την είσοδο του Χολέμπας και αυτή δεν αφορά την αξία του σταθερού σε απόδοση Γερμανού, αλλά για την …φιλοσοφία που απλώθηκε στο χορτάρι με αυτή την επιλογή του Βαλβέρδε.
Από την στιγμή που προτιμήθηκε ένας παίκτης που τα ανασταλτικά του προσόντα είναι περισσότερα από τα δημιουργικά, αυτόματα ο Ισπανός έστειλε το μήνυμα ότι τον ενδιαφέρει περισσότερο η διατήρηση του 1-0. Όλα κρίνονται βέβαια εκ του αποτελέσματος, κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι θα έκανε ο Ζαιρί, αλλά κάποια ερωτηματικά τα έχουμε και βέβαια αυξήθηκαν, όταν είδαμε τον Μαροκινό να δημιουργεί ρήγματα στα οκτώ λεπτά που τελικά έπαιξε.
Το 1-1 δεν ήρθε βέβαια από αυτή την αλλαγή, αλλά δεν ήρθε και το 2-0. Η ισοφάριση είναι πάνω από όλα θέμα του Βιερίνια. Δαίμονας αυτός ο παίκτης, μπορεί να σου κάνει την ζημιά ανά πάσα στιγμή και να εκθέσει σε μια φάση ένα κεντρικό αμυντικό δίδυμο, που μέχρι τότε τα πήγαινε καλά.
Η τύχη είναι άπιαστη και ως ιδέα. Την μια φορά θα σου χαμογελάσει, πέντε θα είναι απέναντι σου. Την κυνήγησε ο Ολυμπιακός την τύχη του, ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει την διάθεση, αλλά και τα τέσσερα δοκάρια. Όλα αυτά μπορεί να τα επικαλείται ο Ολυμπιακός και να κάνει σχέδια για διπλό στην Τούμπα, χωρίς όμως να παραγνωρίζει ότι και ο ίδιος έδωσε δικαιώματα στον ΠΑΟΚ και την τύχη να παίξουν μαζί του.
Κάποια στιγμή θα εγκλωβιστεί ο Μιραλάς και σαν εικόνα στο γήπεδο και στην επαφή του με τα δίχτυα. Το ίδιο θα γίνει και με τον Πάντελιτς, ιδιαίτερα όταν έχουν να αντιμετωπίσουν ένα σέντερ μπακ, τον Κοντρέρας. Χρόνια είχα να δω στο Καραϊσκάκη κεντρικό αμυντικό να παίζει τόσο μυαλωμένα. Σε αυτές τις στιγμές θα πρέπει να βρεις λύσεις και από άλλους παίκτες.
Σε μια θέση που την φοβόταν ο Ολυμπιακός, ιδιαίτερα μετά τα προβλήματα με τους Ντουντού, Ουρτάδο, αυτή του αμυντικού μέσου, ήρθε ο Γάλλος από το πουθενά για να φωνάξει ότι είναι και για αυτόν τον ρόλο. Μακράν ο κορυφαίος ο Μοδεστό, αλλά δεν έφτανε ούτε το δικό του γκολ, ούτε ότι δεν άφησε τους μέσους του ΠΑΟΚ να πάρουν ανάσες.
Ο Ολυμπιακός ήθελε περισσότερα πράγματα από τον Ιμπαγάσα. Ο Αργεντινός είχε εξαιρετικά στημένα, αλλά από τα πόδια του δεν γύρισε το παιχνίδι των ερυθρόλευκων όπως όφειλε να το κάνει με την κλάση του. Αυτό ήταν ένα μικρό πρόβλημα. Το άλλο, το σημαντικότερο, έχει να κάνει αδυναμία του Ρόμενταλ και του Ριέρα να κάνουν αυτό για το οποίο, κυρίως αποκτήθηκαν. Να κάνουν τις πλευρές τους, κτήμα τους. Είναι ένα θέμα αυτό, από την αρχή της σεζόν, που ήρθε να προστεθεί σε άλλα μικρά για να φτιαχτεί το παζλ της ισοπαλίας.
Οι δηλώσεις των πρωταγωνιστών μετά το τέλος του αγώνα:
