Ο (μπιπ) θόρυβος των αεροπλάνων!
Μπορεί να λέγεται ότι στον πολυμετοχικό Παναθηναϊκό δεν πλήττεις ποτέ, αλλά δεν είναι πια αλήθεια. Η αλήθεια είναι ότι πλήττεις αφόρητα και δεν υπάρχουν πλέον πολλά πράγματα που μπορούν να σε εκπλήξουν ευχάριστα ή δυσάρεστα.
Και να πεις ότι δεν γίνονται προσπάθειες, θα πεις ψέμματα. Να, για παράδειγμα το χθεσινό διοικητικό συμβούλιο, που έγινε στο αεροδρόμιο. Ήταν ένα Δ.Σ του αέρος! Πως λέμε σαλάμι αέρος; Έτσι, ένα πράγμα.
Λίγοι παρέστησαν και ακόμη λιγότεροι κατάλαβαν τι συζητήθηκε. Έχουν βέβαια ένα ελαφρυντικό. Εκεί που μιλούσε ο Γόντικας, τις μισές του κουβέντες τις κάλυπτε ο θόρυβος των αεροπλάνων που απογειώνονταν και προσγειώνονταν λίγα μέτρα παραπέρα. Οι περισσότεροι είναι και μιας κάποιας ηλικίας, οπότε… τι τα θες, τι τα γυρεύεις;
Όλα τα παραπάνω είχαν σαν αποτέλεσμα, να ολοκληρωθεί ένα ακόμη διαδικαστικό διοικητικό συμβούλιο, από το οποίο οι μισοί συγκράτησαν κάποια αποσπάσματα της 1.284ης επίθεσης Βαρδινογιάννη στον Βγενόπουλο και οι άλλοι μισοί ότι ο Βαρδινογιάννης ζητάει ενοίκιο για την Παιανία.
Οι πρώτοι αγνοούσαν την παραίτηση Νίκα και την αναδιαμόρφωση της διοικούσας επιτροπής, ενώ οι δεύτεροι δεν άκουσαν ποτέ ότι το ποσό του μισθώματος δεν είναι απαιτητό από την ιδιοκτήτρια οικογένεια, αλλά συμψηφίζεται με το κόστος συντήρησης των εγκαταστάσεων που ούτως ή άλλως βαρύνει την ΠΑΕ, για λογιστικούς λόγους. Αλλά, είπαμε: ο (μπιπ) θόρυβος των αεροπλάνων τα έκανε όλα. Άλλα άκουγαν αυτοί που είχαν θέση-παράθυρο στην αίθουσα και άλλα εκείνοι που κάθονταν από την πλευρά του διαδρόμου. Τόσα χρόνια ταξίδια με τον Παναθηναϊκό και ακόμη δεν έμαθαν τα κατά περίσταση tips για το Check In…
Κατά τα άλλα, η ζωή συνεχίζεται. Και έχει πολλή πορεία ακόμη. Μια στάση ήταν η επικείμενη αποχώρηση του Σισέ, μια βαθιά ανάσα ανακούφισης και η ζωή τραβάει την ανηφόρα. Και έχει πολλή ανηφόρα ακόμη. Άλλα 6-7 εκατομμύρια ευρώ θα πρέπει να εξοικονομηθούν, ώστε να γίνουν 3-4 μεταγραφές (με συνολικό κόστος συμβολαίων 3-3.5 εκατ. ευρώ μάξιμουμ – με την εφορία) και να τσουλήσει η ομάδα χωρίς οικονομικό πρόβλημα μέχρι τον Γενάρη.
Κι επειδή δεν μπορούν να περιμένουν άλλο οι υποψήφιοι και ο κίνδυνος να μην αποκτηθούν τελικά ούτε οι δύο ελεύθεροι και δύο δανεικοί που υπάρχουν στον προγραμματισμό, ελλοχεύει και θεριεύει, με την αποχώρηση Σισέ θα αρχίσουν να έρχονται, με τον αντί-Γκοβού να είναι ο πρώτος που θα περάσει την πόρτα της Παιανίας, πριν επιβιβαστεί στο αεροπλάνο για Αυστρία.
Πόσοι θα προλάβουν να συμμετάσχουν σε αυτό βασικό στάδιο της καλοκαιρινής προετοιμασίας είναι ένα ερώτημα, αλλά ακόμη και η πιο αισιόδοξη απάντηση δεν αφήνει περιθώρια μη εκκρεμοτήτων. Θα πει κάποιος ότι στον τρίτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ, ο Φερέιρα θα στηριζόταν ούτως ή άλλως στον περσινό κορμό (ή ό,τι απομείνει εν πάση περιπτώσει) με δεδομένο τον περιορισμένο εναπομείναντα χρόνο προσαρμογής των νέων αποκτημάτων, αλλά και τη δυναμικότητα των αντιπάλων, ωστόσο η παρούσα κατάσταση δεν επιτρέπει ούτε αφ’ υψηλού θεωρήσεις, ούτε βέβαια θα συγχωρήσει οποιαδήποτε σφάλματα.
Οι αντοχές του Πορτογάλου απλώς εξαντλούνται, αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο και με εκείνες του ποδοσφαιρικού τμήματος. Εκείνες ήδη εξαντλήθηκαν, αφού προηγουμένως δοκιμάστηκαν σε ακραίες συνθήκες. Και μαζί τους φαίνεται να εξαντλήθηκε και η γενναιοδωρία ενός κόσμου που μόλις πέρσι έκανε ρεκόρ “διαρκείας” εν μέσω κρίσης, αλλά φέτος δεν δείχνει διατεθειμένος να κάνει τίποτε περισσότερο από αυτό που κάνουν οι μέτοχοι.
Περιμένουν αυτοί (άραγε τι;). Θα περιμένει κι αυτός…
