Ο Νουρέγιεφ συνάντησε τον Μπάκα

Ο θεσμός του
Κυπέλλου ιντριγκάρει. Δημιουργεί φόβο στον
ισχυρό και δίνει ελπίδα στον
αδύναμο. Οι εμπλεκόμενοι σε έναν τελικό έχουν τη μεγάλη ευκαιρία να γίνουν οι
ήρωες της βραδιάς, τα
ινδάλματα των πιστών της ομάδας τους. Βέβαια, το δρομολόγιο “ωραίος – μοιραίος” μπορεί να γίνει τάχιστα και μάλιστα
χωρίς επιστροφή. Ας δούμε
θετικούς και
αρνητικούς πρωταγωνιστές που έχουν σημαδέψει τις τελικές αναμετρήσεις της δεύτερης τη τάξεις διοργάνωσης της Ημετέρας.

1976: Η ραψωδία του Χατζηπαναγή

Το βράδυ της 9ης Ιουνίου, ημέρα Τετάρτη, ο Ηρακλής έμελε να κατακτήσει στα πέναλτι το τρόπαιο που συνοδεύτηκε από έναν υπέροχο τελικό. Ίσως τον καλύτερο στην ιστορία του θεσμού. Εκείνος ο αγώνας στη Νέα Φιλαδέλφεια όμως διήνυσε πολύ δρόμο μέχρι να φτάσει στο φινάλε. Το τέρμα του ανυπέρβλητου Βασίλη Χατζηπαναγή (25’) είχε διαμορφώσει το 0-1 του ημιχρόνου. Στην επανάληψη ακολούθησε η ισοφάριση του Σιώκου (60’), για να έρθει ο Κουσουλάκης στο 72’ να δώσει εκ νέου προβάδισμα στον Γηραιό. Ο Βιέρα όμως βρήκε δίχτυα εννέα λεπτά πριν το τέλος, στέλνοντας το ματς στην παράταση.

Ο Νουρέγιεφ του ελληνικού ποδοσφαίρου, ο αγαπημένος Βάσια των φίλων του Ηρακλή, έχει αποφασίσει να δώσει ρεσιτάλ για περισσότερα από 90 λεπτά. Στο 102’ έκανε το 2-3, με τον Γκέσιο να σφραγίζει τη νίκη στο 111’. ” Να σφραγίζει τη νίκη;” Κάτι λάθος κάναμε μάλλον, καθώς ο Καραβίτης (115’) με τον Γκλέζο (119’) οδήγησαν τον αγώνα σε ένα φρενήρες φινάλε. Ο νικητή έμελε να κριθεί στα πέναλτι. Τα πρώτα οκτώ χτυπήματα ήταν εύστοχα. Το 5ο του Ολυμπιακού το ανέλαβε ο Συνετόπουλος αλλά ο Φανάρας απέκρουσε. Η κούπα βρισκόταν στα πόδια του Χατζηπαναγή. Ο κορυφαίος του αγώνα όμως αστόχησε. Ευτυχώς για εκείνον, ο Σιώκος δεν τα καταφέρνει για τους Πειραιώτες. Το χτύπημα του Τούμπογλου έντυσε εν τέλει το τρόπαιο στα κυανόλευκα.

1985: Το αλογάκι αφηνίασε

Τι σούζες και καλπασμοί. Το αλογάκι της Λάρισας ήταν αφηνιασμένο εκείνο το σαββατιάτικο βράδυ της 22ης Ιουνίου, οπότε και η θεσσαλική ομάδα αντιμετώπισε τον ΠΑΟΚ στο Ολυμπιακό Στάδιο. Ήταν ο τρίτος τελικός του γηπέδου και ο πρώτος που διεξήχθη ενώπιον λιγότερων από… 72.000 φιλάθλων. Για την ακρίβεια, όχι λιγότερων. Ούτε 25.000 έκαναν τον κόπο να πληρώσουν εισιτήριο για να δουν δύο από τις θεαματικότερες ομάδες της χώρας.

Το πρώτο εικοσάλεπτο του αγώνα ήταν καταστροφικό για τον ΠΑΟΚ, καθώς αποβάλλεται ο Βασιλάκος μόλις στο 18′. Άλλο που δεν ήθελαν οι παίκτες του Αντρέι Στρεϊλάου. Ξεδιπλώνουν τις αρετές τους στις αντεπιθέσεις και με αιχμή τον Ζιώγα (δύο γκολ), θέλγουν. Το πρώτο τέρμα του προαναφερθέντος στο 39’ και αυτό του Κμίετσικ στο 47’ διαμορφώνουν το 2-0. Ο Σκαρτάδος απαντάει στο 55’ αλλά το δεύτερο τέρμα του Ζιώγα (73’) και αυτό του Βαλαώρα πέντε λεπτά αργότερα στέλνουν το Κύπελλο στον Κάμπο.

1987: “Μυρωϊκά” χέρια

Ο ΟΦΗ του Ευγένιου Γκέραρντ έχει αρχίσει να καθιερώνεται στις συνειδήσεις ακόμη και τωντων απαιτητικών φίλων του ποδοσφαίρου. Το 1986 είχε τερματίσει δεύτερος στο πρωτάθλημα, το 1987 τρίτος. Η δεύτερη περίοδος όμως έμελλε να φέρει και το μοναδικό τρόπαιο στην ιστορία του κρητικού συλλόγου. Αντίπαλος στον κυριακάτικο τελικό της 21ης Ιουνίου ήταν ο Ηρακλής. Ο Βορράς και ο Νότος αντάμωσαν στο Ολυμπιακό Στάδιο.

Ο Σάββας Κωφίδης έβαλε τον Γηραιό μπροστά στο σκορ στο 30ο λεπτό αλλά η κεφαλιά του Χαραλαμπίδη τέσσερα λεπτά αργότερα έφερε τις δύο ομάδες στα ίσια. Όσο η ώρα περνούσε, ο φόβος άρχιζε να φυλάει τα έρμα. Το 90λεπτο και η παράταση δεν επεφύλασσαν πολλές συγκινήσεις μπροστά στις δύο αντίπαλες εστίες και η ρουλέτα των πέναλτι ήταν εκείνη που θα αποφάσιζε το που θα καταλήξει το τρόπαιο. Ο Μύρων Σηφάκης φόρεσε τον μανδύα του ήρωα και αφού είδε τον Νορβηγό Ζούντμπι να σουτάρει άουτ, έπιασε το χτύπημα του Ζήφκα. Ο Δανιήλ Παπαδόπουλος τον νίκησε αλλά όχι και ο Αδάμου. Ο υψηλόσωμος πορτιέρο έπιασε δύο από τα τέσσερα πέναλτι και το μελανόλευκο πανηγύρι στις εξέδρες άρχισε.

1988: 9+3=12, με Σαργκάνη στη μέση

Η μυρωδιά του μπαρουτιού είχε απλωθεί σε όλη τη χώρα εκείνο το κυριακάτικο βράδυ της 8ης Μαΐου. Η Λάρισα έχει πάρει το πρωτάθλημα και οι δύο “αιώνιοι” μονομάχησαν για τον τίτλο του Κυπελλούχου. Που αλλού, στο Ολυμπιακό Στάδιο. Ο πρόεδρος των Πειραιωτών, Γιώργος Κοσκωτάς, ήθελε όσο τίποτα άλλο να μπει στο μάτι του Γιώργου Βαρδινογιάννη παίρνοντας το Κύπελλο. Από την άλλη, στην ενδεκάδα του Παναθηναϊκού βρίσκονταν οι πρώην κόκκινοι, Σαργκάνης και Βαμβακούλας.

Το “φάντομ” έμελλε να είναι και το κεντρικό πρόσωπο του αγώνα. Το σκορ άνοιξε με πέναλτι ο Σαραβάκος στο 31’. Με τον ίδιο τρόπο ισοφάρισε ο μακαρίτης Φούνες στο 59’. Στο 80ο λεπτό ο Μπατσινίλας αποβλήθηκε και το ματς παραλίγο να τιναχτεί στον αέρα. Ο Ολυμπιακός όχι μόνο πήγε με αριθμητικό πλεονέκτημα στην παράταση αλλά προηγήθηκε στο 96΄με ακόμη ένα πέναλτι του Φούνες. Πέντε λεπτά αργότερα ο Χρήστος Δημόπουλος έφερε και πάλι το ματς στα ίσια και πανηγύρισε με διόλου ευπρεπείς χειρονομίες. Μετά από τρία πέναλτι σε 120 λεπτά, ήταν προφανές πως χρειαζόταν η έσχατη λύση για να προκύψει Κυπελλούχος. Ο Σαργκάνης αποκρούει τις εκτελέσεις των Χατζίδη και Φούνες, γυρνώντας με υψωμένη γροθιά στα επίσημα και λέγοντας κάποια μη κόσμια πράγματα…

1994: Κι όμως, ο τελικός του αιώνα

Δεν λέμε, κάποιοι θα θεωρήσουν τον χαρακτηρισμό ιεροσυλία. Μπορεί ο τελικός της 20ης Απριλίου, ημέρα Τετάρτη, να μην είχε γητευτή όπως ο Χατζηπαναγής (1976). Να μην είχε ασίγαστο πάθος (1988). Είχε όμως δύο ομάδες με όλη τη σημασία της λέξης και μάλιστα στην ποδοσφαιρική ακμή τους. Από τη μία ο Παναθηναϊκός του Χουάν Ραμόν Ρότσα και από την άλλη η ΑΕΚ του Ντούσαν Μπάγεβιτς. Οι περίπου 65.000 άνθρωποι που βρέθηκαν στο ΟΑΚΑ, είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν θέαμα υψηλότατου επιπέδου.

Το τέρμα του Βαζέχα στο 31’ και το αυτογκόλ του Μανωλά στο 54’ έδωσαν σαφές “πράσινο” προβάδισμα. Σιγά όμως εκείνη η Ένωση μην άφηνε το ματς να χαθεί έτσι. Ο Αλεξανδρής στο 71’ και ο Δημητριάδης έξι λεπτά αργότερα ισορρόπησαν το σκορ άμεσα και οι δύο ομάδες οδηγήθηκαν στην παράταση. Στο 95’ ο Αλεξανδρής κάνει την ολική ανατροπή και δίνει προβάδισμα στην ΑΕΚ. Ο Παναθηναϊκός είχε πέσει στο καναβάτσο αλλά το τέρμα του Μάρκου στο 115’, εν μέσω χαμού στην περιοχή του Ατματσίδη, κατέστησε σαφές πως μόνο τα πέναλτι θα μπορούσαν να χωρίσουν τις δύο ομάδες. Η ΑΕΚ χάνει δύο (Τσάρτας, Δημητριάδης), ο Παναθηναϊκός ένα (Μαραγκός) και στέφεται Κυπελλούχος. Ο δικέφαλος πάντως είχε πάρει το πρωτάθλημα νωρίτερα.

1995: Το ξύλο του αιώνα

Έναν χρόνο μετά, ελάχιστα πράγματα ήταν διαφορετικά. Το γήπεδο ίδιο, ο κόσμος και πάλι περί τις 65.000, στο τερέν ΑΕΚ και Παναθηναϊκός. Πάλι Τετάρτη, αυτή τη φορά 19 Απριλίου. Πόση διαφορά όμως είχε ο 53ος τελικός σε σχέση με τον 52ο…

Το ματς ήταν άθλιο. Στη σημαντικότερη φάση, στα πρώτα λεπτά, ο Σαραβάκος, με την κίτρινη φανέλα, έστειλε την μπάλα άουτ σε εκτέλεση πέναλτι. Αυτό ήταν. Το “σβηστό” 0-0 έστειλε τον αγώνα στην παράταση και τα πέναλτι έδειχναν πολύ κοντά. Στο 115’ όμως ο Μανωλάς ανατρέπει τον Βαζέχα και ο ρέφερι, Φίλιππος Μπάκας, έδειξε… νωρίτερα την άσπρη βούλα. Μανωλάς και Βλάχος αποβλήθηκαν αφού πρώτα έχουν πάει καροτσάκι τον διαιτητή της αναμέτρησης και ο Βαζέχα εκτέλεσε εύστοχα στο 118’. Ο Παναθηναϊκός σήκωσε την κούπα αλλά η εικόνα που έμεινε είναι αυτή του ξυλοδαρμένου Μπάκα, μερικές μέρες μετά. Το κόκκινο εσώρουχό του έκανε τον κύκλο των τηλεοπτικών δεκτών των ελληνικών νοικοκυριών.

1998: Το… οφσάιντ του Βαζέχα

Μέγιστη προσωπικότητα ο Κριστόφ Βαζέχα. Εντός και εκτός γηπέδων. Εκείνη την Τετάρτη όμως, στις 29 Απριλίου, έχασε τον έλεγχο και βγήκε αρκετά μέτρα οφσάιντ. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.

Ο Παναθηναϊκός του Βασίλη Δανιήλ έπαιξε με τον Πανιώνιο του Χρήστου Εμβολιάδη στο “Γεώργιος Καραϊσκάκης”. Οι “κυανέρυθροι” απέδωσαν υποδειγματικά και στο 53ο λεπτό ο Ναλιτζής πέτυχε το μοναδικό γκολ της συνάντησης. Νωρίτερα, οι “πράσινοι” είχαν μείνει με δέκα παίκτες λόγω αποβολής του Γεωργιάδη του Χαραλάμπους, ενώ ο Πανιώνιος τελείωσε με εννέα λόγω αποβολών των Καμίτση και Ιωαννίδη. Πανηγύρισε όμως και την κατάκτηση του τροπαίου. Στην απονομή, ο Βαζέχα άκουσε να τον βρίζουν και ξέσπασε μπροστά στον Πρώτο Πολίτη, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλο. Έβγαλε το μετάλλιο από το στήθος του και θέλησε να το πετάξει στον κόσμο αλλά την ύστατη στιγμή συγκρατήθηκε. Όταν η σκόνη έπεσε, ζήτησε συγνώμη για τη συμπεριφορά του.

2000: Υπάρχει και fair play!

Ο τελικός του 2000, ημέρα Τετάρτη, είχε ξεκάθαρο φαβορί. Η ΑΕΚ του μακαρίτη Γιάννη Παθιακάκη έπαιξε με τον Ιωνικό του Ολεγκ Μπλαχίν. Η Ένωση επικράτησε 3-0 με γκολ των Νκολαΐδη (38’), Πετκόφ (77’) και Μαλαδένη (83’) αλλά την παράσταση έκλεψε η φάση του 35ου λεπτού που είχε πρωταγωνιστή τον Ντέμη Νικολαΐδη.

Ο νυν πρόεδρος της ΑΕΚ σκόραρε με το χέρι. Ο ρέφερι Δούρος δεν κατάλαβε τι είχε συμβεί αλλά με υπόδειξη… κάμεραμαν προς τον τέταρτο διαιτητή η παράβαση σημειώθηκε. Ο ίδιος ο Νικολαΐδης την παραδέχτηκε και προέτρεψε τον διαιτητή να μην μετρήσει το γκολ. Στη συνέχεια δέχτηκε κίτρινη κάρτα και… τρελάθηκε επειδή είχε σκοπό να σκοράρει και να πανηγυρίσει το τέρμα μαζί με τον κόσμο.

2005: Πριν τις αγωγές και τα δάχτυλα

Ανήμερα της μεγάλης μαγιάτικης εορτής (Κωνσταντίνου και Ελένης), ημέρα Σάββατο, η Πάτρα φιλοξένησε τον τελικό του Κυπέλλου. Αντίπαλοι, οι τωρινοί. Ολυμπιακός και Αρης, Αρης και Ολυμπιακός. Το σκηνικό, αλλόκοτο. Οι Θεσσαλονικείς είχαν υποβιβαστεί στη δεύτερη κατηγορία, ενώ ο Ολυμπιακός ήταν έτοιμος να πανηγυρίσει την κατάκτηση του τίτλου τέσσερις μέρες μετά στο Καυτανζόγλειο.

Το ματς ήταν μονόπλευρο. Ο Μίμης Μπενίσκος έχασε τη μοναδική ευκαιρία του Αρη στις αρχές του δευτέρου μέρους και κάπου εκεί οι Πειραιώτες πήραν τα πάνω τους, για να φτάσουν άνετα στο 3-0. Μπορεί ο Τζόρτζεβιτς να σκόραρε δις (56’ με πέναλτι, 90’) αλλά την παράσταση έκλεψε μία αυθεντική πριμαντόνα. Ο Ριβάλντο. Ο Βραζιλιάνος άσος, στο 70ο λεπτό, πήρε την μπάλα μετά από κοντινή εκτέλεση κόρνερ και σε απόσταση ενός μέτρου από το σημαιάκι έκανε τη λόμπα, η οποία έστειλε την μπάλα να αναπαυτεί στα δίχτυα του Πουρλιοτόπουλου. Ονειρεμένο γκολ, όταν ακόμη οι σχέσεις των δύο πλευρών ήταν ονειρεμένες. Πριν και μετά τον αγώνα έλαβε χώρα… καρεκλοπόλεμος αλλά καλύτερα μας κάθεται το να θυμόμαστε ένα σούπερ γκολ…

Υπάρχουν πολλά περισσότερα κεντρικά πρόσωπα ή κορυφαίες στιγμές που έχουν χαραχθεί στις μνήμες. Εμείς προσπαθήσαμε να παραθέσουμε τις πιο έντονες …