Ο Σάκης Γκίνας γράφει για τον “εκνευριστικά κακό” ΠΑΟΚ στην Κέρκυρα
Εκνευριστικά, έως εξοργιστικά, κακός και ασύνδετος ήταν ο ΠΑΟΚ στην Κέρκυρα. Δίκαια έχασε, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά, ότι δύσκολα ελληνικές ομάδες μπορούν να κρατήσουν δυο καρπούζια στην ίδια μασχάλη.
Δικαιολογία και όχι η αιτιολογία της ήττας ήταν και οι πολλές απουσίες βασικών που είχαν ως συνέπεια τα πολλά καινούργια πρόσωπα στο σχήμα της ομάδας. Διότι, πολύ απλά ο Ελ Ζαρ, ο Σαβίνι, ο Μπαλάφας, ή ο Κριστιάνο δεν μαζεύτηκαν για πρώτη φορά στην Κέρκυρα και έπαιξαν στην ίδια ομάδα. Προπονούνται κάποιοι επί χρόνια μαζί, ανήκουν στο ρόστερ του ΠΑΟΚ, γνωρίζουν ο ένας το παιχνίδι του άλλου και όφειλαν ως παίκτες ομάδας με υψηλούς στόχους να καλύψουν τουλάχιστον αξιοπρεπώς τα κενά. Διαφορετικά ποιος είναι ο ρόλος τους στην ομάδα;
Η αλήθεια είναι πως από την αρχή μέχρι το τέλος φαινόταν πως ο ΠΑΟΚ θα έχανε νομοτελειακά αυτό το παιχνίδι και μόνο από τύχη – την οποία δεν είχε στο δοκάρι του Κριστιάνο – θα απέφευγε την ήττα. Την μοίρα του αγώνα δεν άλλαξε ούτε καν το πολύ ωραίο γκολ του Αθανασιάδη σε καίριο χρονικό σημείο του ματς.
Ο ΠΑΟΚ ηττήθηκε ψυχολογικά και αγωνιστικά από την Κέρκυρα, γιατί σχεδόν όλοι οι παίκτες του αντί να μπουν στον αγώνα με την ηρεμία και την αυτοπεποίθηση που προσέδωσε η μεγάλη πρόκριση στο Ζάγκρεμπ, μπήκαν στον αγώνα, παραδόξως, νωχελικοί, νευρικοί και χωρίς καθαρό μυαλό.
Ο ΠΑΟΚ ηττήθηκε ψυχολογικά και αγωνιστικά, γιατί ξεκίνησε τον αγώνα… με 10 παίκτες, αφού ο Μπαλάφας, δυστυχώς, ήταν κάτι παραπάνω από απογοητευτικός. Ο ΠΑΟΚ ηττήθηκε ψυχολογικά και αγωνιστικά, γιατί ήταν “κομμένος” ως ομάδα στα δυο, αφού ο αειθαλής Στολτίδης, τον Μπαλάφα και τον Φωτάκη, τους είχε για “πρωινό” στη μεσαία γραμμή.
Ματαίως προσπαθούσε ο Γκαρσία να βάλει μια τάξη, καθώς, ξαναείπαμε, ότι χωρίς τον γρήγορο Βιτόλο δίπλα του, έχει πρόβλημα ο Ουρουγουανός στο κέντρο. Είναι ενδεικτικό, ότι στο δεύτερο γκολ της Κέρκυρας σκόραρε μόνος του ο Στολτίδης, γιατί δεν έτρεξε κανένας χαφ του ΠΑΟΚ να τον μαρκάρει.
Ο ΠΑΟΚ ηττήθηκε ψυχολογικά και αγωνιστικά, γιατί η άμυνά του ήταν “αόρατη”. Ευθύνες έχει ο Χαλκιάς και για τα δυο γκολ, ενώ ο Τσιρίλο… διακρίθηκε για τις διαμαρτυρίες προς τον διαιτητή και όχι για την απόδοσή του. Εξαίρεση αποτέλεσε για πολλοστή φορά η σταθερή αξία που λέγεται Κοντρέρας.
Ο ΠΑΟΚ ηττήθηκε ψυχολογικά και αγωνιστικά, γιατί όχι μόνο δεν είχε ανάπτυξη από το κέντρο, αλλά ούτε και από τα άκρα. Όσο και εάν προσπάθησε δεν μπόρεσε να τα κάνει όλα μόνος του ο Βιερίνια. Ο Ελ Ζαρ σε ένα ματς που έπρεπε να δείξει την κλάση του ήταν απαράδεκτα ατομιστής, κάνοντας μόνο κακές επιλογές.
Εννοείται, πως το λάθος για το στήσιμο της ομάδας στη μεσαία γραμμή, κυρίως, με την επιλογή του Μπαλάφα, χρεώνεται στον Μάκη Χάβο. Τον έβλεπε στις προπονήσεις, είχε μια ξεκάθαρη εικόνα για τις δυνατότητές του και δεν έπρεπε να τον βάλει δίπλα στον Γκαρσία. Το ότι η ομάδα εξακολούθησε και παρέπαιε ακόμα και όταν βγήκε ο Μπαλάφας στο δεύτερο ημίχρονο και έπαιξε στα αμυντικά χαφ ο Φωτάκης, δεν αναιρεί την αρχική διαπίστωση για το λάθος της χρησιμοποίησης του Μπαλάφα.
Λάθος, κατά την άποψή μου, είναι και η “καθήλωση” του Κρέσιτς στον πάγκο, διότι ο Χαλκιάς κάθε άλλο παρά ενθουσιάζει από τότε που επανήλθε στην 11άδα.
Από τα λίγα ευχάριστα σημεία του αγώνα για τον ΠΑΟΚ ήταν το εξαιρετικό γκολ του Αθανασιάδη. Ο μικρός δεν είναι ο βιρτουόζος επιθετικός με τις εντυπωσιακές φιγούρες, αλλά δείχνει ότι διαθέτει το κυριότερο προσόν ενός σέντερ φορ κλάσης, που είναι το ένστικτο του σκόρερ.
Συμπερασματικά, ο ΠΑΟΚ έκανε στην Κέρκυρα μακράν την χειρότερη φετινή του εμφάνιση στο πρωτάθλημα, αλλά αυτά συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο και όταν αποτελούν μεμονωμένα φαινόμενα, δεν συνιστούν ανησυχητικά γεγονότα.
