Ο Σάκης Γκίνας σχολιάζει τα σκαμπανεβάσματα απόδοσης του ΠΑΟΚ
Υπό τις παρούσες συνθήκες, με τις πάρα πολλές απουσίες και την νευρικότητα από την απώλεια βαθμών στο πρωτάθλημα, ο ΠΑΟΚ έδειξε σημάδια βελτίωσης για ένα 20λεπτο (45΄ - 65΄) στον αγώνα με την Τρίπολη. Τα πολλά σκαμπανεβάσματα στην απόδοση της ομάδας, όμως, παραμένουν και προβληματίζουν. Ο Σάκης Γκίνας σχολιάζει...
Τα παραδείγματα αστάθειας στην απόδοση του ΠΑΟΚ τον τελευταίο 1,5 μήνα είναι τρανταχτά.. Κάκιστος με τον Ατρόμητο στη Τούμπα, καλός στην Λάρισα, πολύ καλός με τον Ηρακλή στη Τούμπα, «μαγικός» με την Ντιναμό στο Ζάγκρεπ, απαράδεκτος στην Κέρκυρα και με τα Γιάννενα στην Τούμπα, «χλωμός» στις Σέρρες και βελτιωμένος με τον Αστέρα, ιδίως στο διάστημα 45΄ έως 65΄, με πολύ καλή κατοχή και κυκλοφορία της μπάλας.
Ακόμα και μέσα στο ίδιο 90λεπτο, η ομάδα του Μάκη Χάβου παρουσίασε διάφορα πρόσωπα. Έκανε ένα αδιάφορο πρώτο ημίχρονο, (ας είναι καλά η κλάση του Σαλπιγγίδη που έφερε το 1-0), είχε ένα καλό πρώτο 20λεπτο στο δεύτερο ημίχρονο και στη συνέχεια έπεσε ξανά σε χαμηλά επίπεδα απόδοσης.
Είναι πολυπαραγοντική η «νόσος» για τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση μιας ομάδας. Συνήθως οφείλεται σε κακή και πλημελή προετοιμασία, νευρικότητα και κακή ψυχολογία, έλλειψη βάθους στο ρόστερ και αξιόπιστων εναλλακτικών επιλογών, απειθαρχία και ανασφάλεια ποδοσφαιριστών κ.τ.λ.
Όπως καταλαβαίνετε στον ΠΑΟΚ, εν δυνάμει, ισχύουν όλα τα παραπάνω. Έγιναν τρεις αλλαγές προπονητών, η μια εν μέσω προετοιμασίας, γεγονός που από μόνο του προκαλεί αστάθεια σε μια ομάδα, υπήρξε πρόβλημα προσαρμογής στην μετά Σάντος εποχή, αμφισβήτηση από τον κόσμο λόγω των ανεπιτυχών αποτελεσμάτων στην αρχή της σεζόν, απειθαρχία παικτών λόγω αδυναμίας των Μπερέτα – Δερμιτζάκη να την επιβάλλουν, οικονομικές εκκρεμότητες, πολλοί τραυματισμοί βασικών και απουσία εναλλακτικών λύσεων, με αποτέλεσμα την συμμετοχή νεαρών από την δεύτερη ομάδα (Τσουκαλάς και Κάτσε), οι οποίοι δεν έκαναν καν προετοιμασία με τους υπόλοιπους τωρινούς συμπαίκτες τους, συνεχείς «αλχημείες» στην άμυνα και στα χαφ για την κάλυψη των κενών.
Η δεύτερη παρατήρηση αφορά την οφθαλμοφανή απουσία των Βιτόλο και Ίβιτς από το κέντρο, από το οποίο απουσίαζε και στο ματς με την Τρίπολη αισθητά η δημιουργία, παρά την σοβαρή και ελπιδοφόρα εμφάνιση του Τσουκαλά και τις φιλότιμες και πέραν των αρμοδιοτήτων του προσπάθειες του Γκαρσία.
Η τρίτη παρατήρηση αφορά την πολύ καλή απόδοση της άμυνας, η οποία έκλεισε όλους τους διαδρόμους και δεν επέτρεψε στον Αστέρα να απειλήσει καθόλου. Ο Σαβίνι έδειξε ότι αδικείται αριστερά. Η θέση του είναι στόπερ και αποτελεί χρήσιμο «εργαλείο». Όπως και στα περσινά πλέι οφ, έτσι και με τον Αστέρα, έκανε πολύ καλή εμφάνιση στο κέντρο της άμυνας και «έδεσε» πολύ καλά με τον συμπατριώτη του Τσιρίλο, ο οποίος είναι στα τελευταία παιχνίδια τρομερά βελτιωμένος στα αμυντικά του καθήκοντα, δείχνοντας, παράλληλα, και την ικανότητά του στις επιθετικές προωθήσεις, αφού και με τον Αστέρα ήταν ο πρωταγωνιστής της ευκαιρίας για το δεύτερο γκολ. Ο Σνάουτσνερ και ο Λίνο στα άκρα έκαναν, επίσης, καλό παιχνίδι απ’ όλες τις απόψεις, με αποτέλεσμα οι αμυντικές αδυναμίες των προηγούμενων αγώνων να εκλείψουν σ’ αυτό το ματς.
Όλα… τα λεφτά για άλλο ένα ματς ήταν ο Βιερίνια, ο οποίος για το ελληνικό πρωτάθλημα είναι «χάι κλας». Το επίπεδό του ταιριάζει σε πολύ μεγαλύτερα πρωταθλήματα. Ο Πορτογάλος θα γίνει ακόμα πιο επικίνδυνος στη συνέχεια, από την στιγμή που έχει δίπλα του, πλέον, τον Σαλπιγγίδη, ο οποίος βρίσκει ξανά την φόρμα του και τον δρόμο προς τα δίχτυα και τον νεαρό Αθανασιάδη που είναι μέσα στις φάσεις και κάνει κινήσεις σέντερ φορ «ανοίγοντας» τις αντίπαλες άμυνες.
Ένα άλλο σημείο που προκαλεί απορίες σε πολύ κόσμο είναι οι αργές αλλαγές του Χάβου. Ο νεαρός τεχνικός ακολουθεί την τακτική του Σάντος, ο οποίος, επίσης, ανεξάρτητα από την έκβαση του ματς, αργούσε συνήθως να κάνει αλλαγές.
Υπάρχει ένα συγκεκριμένο σκεπτικό σ’ αυτό. Μ’ αυτό τον τρόπο δείχνει ο προπονητής ότι εμπιστεύεται την ομάδα και το εκάστοτε σχήμα, ότι θα φέρει τελικά το καλό αποτέλεσμα και δεν το «μπερδεύει» με πολλές και γρήγορες αλλαγές, όπως έκανε π.χ. ο Δερμιτζάκης. Βέβαια υπήρχε και το αντίθετο παράδειγμα των πολλών γρήγορων και επιτυχημένων αλλαγών του Αναστασιάδη, αλλά κάθε προπονητής έχει το δικό του στυλ και την δική του φιλοσοφία και κρίνεται τελικά εκ του αποτελέσματος.
Ο χειμερινός σχεδιασμός των Ζαγοράκη, Χάβου, Κωνσταντινίδη για την ανανέωση και αναβάθμιση του ρόστερ, ξεδιπλώνεται σταδιακά. Εφόσον αποδειχτεί επιτυχημένος, δηλαδή γίνουν οι σωστές αποχωρήσεις και οι αναγκαίες ενισχύσεις, υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την διεκδίκηση υψηλών στόχων έως το τέλος της σεζόν. Και οι στόχοι είναι ξεκάθαρα η κατάκτηση του κυπέλλου, η καλή πορεία, μέχρι όπου φτάσει η ομάδα, στην Ευρώπη και η είσοδος στα πλέι οφ με την διεκδίκηση της θέσης που οδηγεί στο Τσάμπιονς Λιγκ για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.
Ακόμα και μέσα στο ίδιο 90λεπτο, η ομάδα του Μάκη Χάβου παρουσίασε διάφορα πρόσωπα. Έκανε ένα αδιάφορο πρώτο ημίχρονο, (ας είναι καλά η κλάση του Σαλπιγγίδη που έφερε το 1-0), είχε ένα καλό πρώτο 20λεπτο στο δεύτερο ημίχρονο και στη συνέχεια έπεσε ξανά σε χαμηλά επίπεδα απόδοσης.
Είναι πολυπαραγοντική η «νόσος» για τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση μιας ομάδας. Συνήθως οφείλεται σε κακή και πλημελή προετοιμασία, νευρικότητα και κακή ψυχολογία, έλλειψη βάθους στο ρόστερ και αξιόπιστων εναλλακτικών επιλογών, απειθαρχία και ανασφάλεια ποδοσφαιριστών κ.τ.λ.
Όπως καταλαβαίνετε στον ΠΑΟΚ, εν δυνάμει, ισχύουν όλα τα παραπάνω. Έγιναν τρεις αλλαγές προπονητών, η μια εν μέσω προετοιμασίας, γεγονός που από μόνο του προκαλεί αστάθεια σε μια ομάδα, υπήρξε πρόβλημα προσαρμογής στην μετά Σάντος εποχή, αμφισβήτηση από τον κόσμο λόγω των ανεπιτυχών αποτελεσμάτων στην αρχή της σεζόν, απειθαρχία παικτών λόγω αδυναμίας των Μπερέτα – Δερμιτζάκη να την επιβάλλουν, οικονομικές εκκρεμότητες, πολλοί τραυματισμοί βασικών και απουσία εναλλακτικών λύσεων, με αποτέλεσμα την συμμετοχή νεαρών από την δεύτερη ομάδα (Τσουκαλάς και Κάτσε), οι οποίοι δεν έκαναν καν προετοιμασία με τους υπόλοιπους τωρινούς συμπαίκτες τους, συνεχείς «αλχημείες» στην άμυνα και στα χαφ για την κάλυψη των κενών.
Η δεύτερη παρατήρηση αφορά την οφθαλμοφανή απουσία των Βιτόλο και Ίβιτς από το κέντρο, από το οποίο απουσίαζε και στο ματς με την Τρίπολη αισθητά η δημιουργία, παρά την σοβαρή και ελπιδοφόρα εμφάνιση του Τσουκαλά και τις φιλότιμες και πέραν των αρμοδιοτήτων του προσπάθειες του Γκαρσία.
Η τρίτη παρατήρηση αφορά την πολύ καλή απόδοση της άμυνας, η οποία έκλεισε όλους τους διαδρόμους και δεν επέτρεψε στον Αστέρα να απειλήσει καθόλου. Ο Σαβίνι έδειξε ότι αδικείται αριστερά. Η θέση του είναι στόπερ και αποτελεί χρήσιμο «εργαλείο». Όπως και στα περσινά πλέι οφ, έτσι και με τον Αστέρα, έκανε πολύ καλή εμφάνιση στο κέντρο της άμυνας και «έδεσε» πολύ καλά με τον συμπατριώτη του Τσιρίλο, ο οποίος είναι στα τελευταία παιχνίδια τρομερά βελτιωμένος στα αμυντικά του καθήκοντα, δείχνοντας, παράλληλα, και την ικανότητά του στις επιθετικές προωθήσεις, αφού και με τον Αστέρα ήταν ο πρωταγωνιστής της ευκαιρίας για το δεύτερο γκολ. Ο Σνάουτσνερ και ο Λίνο στα άκρα έκαναν, επίσης, καλό παιχνίδι απ’ όλες τις απόψεις, με αποτέλεσμα οι αμυντικές αδυναμίες των προηγούμενων αγώνων να εκλείψουν σ’ αυτό το ματς.
Όλα… τα λεφτά για άλλο ένα ματς ήταν ο Βιερίνια, ο οποίος για το ελληνικό πρωτάθλημα είναι «χάι κλας». Το επίπεδό του ταιριάζει σε πολύ μεγαλύτερα πρωταθλήματα. Ο Πορτογάλος θα γίνει ακόμα πιο επικίνδυνος στη συνέχεια, από την στιγμή που έχει δίπλα του, πλέον, τον Σαλπιγγίδη, ο οποίος βρίσκει ξανά την φόρμα του και τον δρόμο προς τα δίχτυα και τον νεαρό Αθανασιάδη που είναι μέσα στις φάσεις και κάνει κινήσεις σέντερ φορ «ανοίγοντας» τις αντίπαλες άμυνες.
Ένα άλλο σημείο που προκαλεί απορίες σε πολύ κόσμο είναι οι αργές αλλαγές του Χάβου. Ο νεαρός τεχνικός ακολουθεί την τακτική του Σάντος, ο οποίος, επίσης, ανεξάρτητα από την έκβαση του ματς, αργούσε συνήθως να κάνει αλλαγές.
Υπάρχει ένα συγκεκριμένο σκεπτικό σ’ αυτό. Μ’ αυτό τον τρόπο δείχνει ο προπονητής ότι εμπιστεύεται την ομάδα και το εκάστοτε σχήμα, ότι θα φέρει τελικά το καλό αποτέλεσμα και δεν το «μπερδεύει» με πολλές και γρήγορες αλλαγές, όπως έκανε π.χ. ο Δερμιτζάκης. Βέβαια υπήρχε και το αντίθετο παράδειγμα των πολλών γρήγορων και επιτυχημένων αλλαγών του Αναστασιάδη, αλλά κάθε προπονητής έχει το δικό του στυλ και την δική του φιλοσοφία και κρίνεται τελικά εκ του αποτελέσματος.
Ο χειμερινός σχεδιασμός των Ζαγοράκη, Χάβου, Κωνσταντινίδη για την ανανέωση και αναβάθμιση του ρόστερ, ξεδιπλώνεται σταδιακά. Εφόσον αποδειχτεί επιτυχημένος, δηλαδή γίνουν οι σωστές αποχωρήσεις και οι αναγκαίες ενισχύσεις, υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την διεκδίκηση υψηλών στόχων έως το τέλος της σεζόν. Και οι στόχοι είναι ξεκάθαρα η κατάκτηση του κυπέλλου, η καλή πορεία, μέχρι όπου φτάσει η ομάδα, στην Ευρώπη και η είσοδος στα πλέι οφ με την διεκδίκηση της θέσης που οδηγεί στο Τσάμπιονς Λιγκ για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.
