Ο Σορντέλ σταμάτησε το ποδόσφαιρο πριν τον σκοτώσει όπως τον Μπεργκ

Ο Άριλντ Μπεργκ ήταν το σπουδαιότερο ταλέντο της γενιάς του στη Νορβηγία. Αυτοκτόνησε, υποφέροντας από μια νόσο που είχε 'πυροδοτήσει' το ποδόσφαιρο. Ζώντας την σκοτεινή πλευρά του αθλήματος, ο Μάρβιν Σορντέλ προτίμησε την ψυχική του υγεία και τερμάτισε την καριέρα του στην ηλικία των 28 ετών.

Arsenals Per Mertesacker, left, competes for the ball with Burnleys Marvin Sordell during their English Premier League soccer match at the Emirates stadium, London, Saturday, Nov. 1, 2014. (AP Photo/Tim Ireland)
Μάρβιν Σορντέλ και Περ Μέρτεσακερ διεκδικούν την μπάλα στην αναμέτρηση της Άρσεναλ με την Μπέρνλι, σε παιχνίδι για την Premier League το Νοέμβριο του 2014 (AP Photo/Tim Ireland) AP

"Πάσχεις από την ύπαρξη διπλής ψυχής", είπε κάποτε ένας θεραπευτής πίστης στον Άριλντ Μπεργκ. "Η ψυχή ενός νεκρού ξέφυγε και εισήλθε στο σώμα σου. Τώρα πρέπει να φροντίσει δύο ψυχές και είναι φυσικό να μην έχεις ενέργεια. Αν απομακρύνω την ψυχή του, τότε όλα θα είναι καλά". - "Την ψυχή του;" ρώτησε ο Μπεργκ με χαμόγελο. "Αν πρόκειται να αφαιρέσετε μια ψυχή, θα προτιμούσα να είναι η δική μου. Με κούρασε αρκετά όλο αυτό".

Ο Άριλντ Μπεργκ βρισκόταν σε ένα στάδιο της ζωής του που έψαχνε την λύση σε μια ιατρική κατάσταση που τον ταλαιπωρούσε για περισσότερο από 12 χρόνια. Από τον πιο ταλαντούχο Νορβηγό ποδοσφαιριστή της γενιάς του, είχε μετατραπεί σε έναν άνθρωπο με έναν και μόνο στόχο: να μάθει ποιο ακριβώς ήταν το πρόβλημα που τον ταλαιπωρούσε.

Γεννήθηκε μέσα σε μια ποδοσφαιρική δυναστεία το 1975. Ο πατέρας του, Χάρλαντ Μπεργκ, ήταν 43 φορές διεθνής για τη Νορβηγία και έπαιξε στο πλευρό του Ντικ Άντβοκαατ με την φανέλα της Ντεν Χάαχ στην Ολλανδία. Οι δύο μεγαλύτεροι αδερφοί του Άριλντ, Όριαν και Ρούναρ, είχαν επίσης φορέσει το εθνόσημο πραγματοποιώντας μια μακρά και ξεχωριστή καριέρα στη Νορβηγία και στο εξωτερικό.

Όμως ο Άριλντ ήταν ο πιο ταλαντούχος από όλους. Μακράν. "Ο Άριλντ Μπεργκ ήταν γνωστός ως ένα ποδοσφαιρικό φαινόμενο πολύ πριν φτάσει στην πρώτη ομάδα της Μπόντο Γκλιμντ", θυμάται Περ Άνγκελ Μπέρντσεν από το TV2.

Ο Στιαν Χίγκλαντ από την εφημερίδα 'Avisa Nordland' έχει τονίσει πως "ο Άριλντ διέθετε απίστευτη τεχνική και φαντασία στο παιχνίδι του. Έμοιαζε σαν να είχε πάντα περισσότερο χρόνο από άλλους στο γήπεδο. Το στυλ του θα μπορούσε να συγκριθεί με αυτό του Αντρές Ινιέστα".

Ο συνάδελφος του Φρέντι Τόρεσεν θυμάται: "Το αριστερό του πόδι ήταν απλά εκπληκτικό - επικίνδυνο από κάθε απόσταση. Ο Άριλντ μπορεί να άφηνε όλη την αμυντική δουλειά στους συμπαίκτες του, αλλά η ικανότητα του επιθετικά ήταν μοναδική".

Έκανε το πρώτο του ντεμπούτο στην Μπόντο Γκλιμντ στην ηλικία των 17 ετών, φορούσε γυαλιά που έμοιαζαν με αυτά του Χάρι Πότερ και γρήγορα έγινε ένας από τους καλύτερους παίκτες του πρωταθλήματος μέσα στην επόμενη τριετία.

Έγινε μεταγραφικός στόχος όλων των top συλλόγων στη Νορβηγία αλλα το 1996 αποχώρησε ξαφνικά από την ενεργό δράση, χωρίς προφανή λόγο. Χρόνια αργότερα, ο Μπεργκ υποστήριξε ότι έπρεπε να ξανακερδίσει το πάθος του για το ποδόσφαιρο, για να μάθει αν ήταν η αληθινή του αγάπη.

Εκείνη η εσωτερική αναζήτηση τον οδήγησε να δοκιμάσει περίπου 15 διαφορετικά αθλήματα, όπως snowboarding και καταδύσεις. Αλλά μετά από ένα χρόνο ήταν έτοιμος να επιστρέψει. "Είχα κουραστεί να χάνω στο τένις κάθε δεύτερη μέρα. Ήθελα ξανά να κερδίζω", είπε στο Bodø Nu το 2018.

Ωστόσο, η επιστροφή του είχε έντονο το στοιχείο της έκπληξης, δεδομένου ότι υπέγραψε στην Γκέβιρ Μπόντο, της τρίτης κατηγορίας του πρωταθλήματος Νορβηγίας. Ενθουσίασε τους οπαδούς με τις ικανότητες του και έμοιαζε να βρίσκει ξανά το χαμόγελο του και τη χαρά για το παιχνίδι, αλλά ήταν τότε -το 1997- που αντιλήφθηκε ότι κάτι δεν πάει καλά.

"Θυμάμαι να κάθομαι στα αποδυτήρια μετά το τελευταίο παιχνίδι της σεζόν. Κερδίσαμε, αλλά κάθισα σε μια γωνία και οι παλμοί της καρδιάς μου δεν έπεφταν. Συνέχιζαν στους 160. Και αυτό ήταν μόνο η αρχή", δήλωσε στην Recovery Norway.

Επέστρεψε στην Μπόντο Γκλιμντ το 1998, όμως ο οργανισμός του 'έκλεινε' και αναγκάστηκε να προπονείται όλο και λιγότερο. Την επόμενη χρονιά ουσιαστικά δεν προπονήθηκε καθόλου, εμφανιζόταν μόνο στα παιχνίδια, αλλά το ταλέντο του ήταν τόσο μεγάλο που θεωρούνταν ακόμα ως ο καλύτερος παίκτης στην μεγάλη κατηγορία της Νορβηγίας.

"Ήταν αξιοσημείωτο ότι ο Άριλντ ήταν ο καλύτερος παίκτης στη Νορβηγία κατά τη διάρκεια της σεζόν του 1999, επειδή έπαιζε για ένα κλαμπ στην μέση της βαθμολογίας, τη στιγμή που η Ρόζενμποργκ βρισκόταν στην ακμή της, κυριαρχώντας στη Νορβηγία, παίζοντας καλά ακόμη και στο Champions League. Ο Άριλντ το κατάφερε παρά το γεγονός ότι ήταν άρρωστος και δεν έκανε προπονήσεις", σύμφωνα με τον Μπρέντσεν.

Η κατάσταση του Μπεργκ -που παρέμενε δίχως διάγνωση- χειροτέρευε σταδιακά. Έίχε χάσει 15 κιλά, πηγαίνοντας από τα 75 στα 60... Υπέγραψε στη Λιν, ομάδα με την οποία ο πατέρας του κέρδισε κάποτε το πρωτάθλημα, προσδοκώντας σε μια νέα αρχή. Στην ηλικία των 25 ετών αναγκάστηκε να εγκαταλείψει στο ποδόσφαιρο.

Μέχρι να φτάσει εκεί, ταξίδευε σε όλο τον κόσμο προσπαθώντας να βρει κάποιον που θα μπορούσε να διαγνώσει με ακρίβεια τι ήταν αυτό που τον ταλαιπωρούσε. Οι υπόνοιες πως υποφέρει από δηλητηρίαση από υδράργυρο αποδείχθηκαν λανθασμένες. "Ξόδεψα περίπου δύο εκατομμύρια κορώνες (πάνω από 200.000 ευρώ) σε γιατρούς και διάφορους θεραπευτές για περισσότερο από μια δεκαετία", δήλωσε ο Μπεργκ στο Bodø Nu πέρυσι.

Για πολύ καιρό ήλπιζε να επιστρέψει στο ποδόσφαιρο, αλλά όταν τελικά ο λόγος της ταλαιπωρίας του εντοπίστηκε, το όνειρό του διαλύθηκε. Το ποδόσφαιρο, όπως αποδείχθηκε, ήταν από πολλές απόψεις η αιτία της ασθένειάς του... Το 2005 διαγνώστηκε με ένα χρόνιο σύνδρομο κόπωσης. Αυτή η ιατρική κατάσταση, γνωστή και ως μυαλγική εγκεφαλομυελίτιδα (ΜΕ), μπορεί να προκληθεί από μια πληθώρα παραγόντων, αλλά για τον Μπεργκ ήταν ξεκάθαρο ότι το ποδόσφαιρο και η πίεση που του δημιουργούσε ήταν ο κύριος λόγος.

Μοιάζει με ειρωνία αλλά έχοντας ταξιδέψει στον κόσμο αναζητώντας θεραπεία, ήταν ένας Νορβηγός γιατρός, ο Άρνε Στένστρομ ο οποίος εντόπισε το πρόβλημα. Ο Στένστρομ, ο οποίος επίσης διαγνώστηκε με μυαλγική εγκεφαλομυελίτιδα, ήταν σε θέση να αναγνωρίσει τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο Μπεργκ και μετά από αρκετές συναντήσεις, το 2009 τον πληροφόρησε πως έπρεπε να κόψει κάθε δεσμό που τον συνέδεε με το ποδόσφαιρο.

Για τον Μπεργκ, ξαφνικά όλα είχαν νόημα. "Είπα αντίο στο ποδόσφαιρο", δήλωσε στην Recovery Norway. "Έχω διαγράψει οποιοδήποτε ίχνος. Το ποδόσφαιρο πυροδότησε την ασθένεια. Έμεινα μακριά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που ασχολούνταν με το ποδόσφαιρο και αποστασιοποιήθηκα από φίλους που έγραφαν οτιδήποτε στο Facebook σχετικά με αυτό. Το καλοκαίρι του 2010 προσπάθησα να παρακολουθήσω ένα παιχνίδι Παγκοσμίου Κυπέλλου, αλλά όταν το έκανα υπήρξε μια βίαιη αίσθηση άγχους και τα παλιά συμπτώματα μου επέστρεψαν. Αλλά αυτή τη φορά ήξερα γιατί ένιωσα όπως ένιωσα. Δεν υπήρχε μυστήριο. Ήξερα τι έπρεπε να κάνω και τα συμπτώματα εξαφανίστηκαν γρήγορα".

Ο Berg εξήγησε γιατί αυτός έπασχε από μυαλγική εγκεφαλομυελίτιδα και τα αδέρφια του όχι: "Από τότε που ήμουν παιδί είχα προπονηθεί δύο φορές περισσότερο από όλους τους άλλους. Δεδομένου ότι ο πατέρας μου και τα αδέρφια μου είχαν πετύχει τόσα πολλά στο γήπεδο, είναι πιθανό ότι είχα πάντα αυτή την πίεση μέσα μου. Αλλά όπως το κατάλαβα, το άγχος προκλήθηκε εξίσου από τον ενθουσιασμό και την ανυπομονησία. Και την προσδοκία για κάτι που θα μπορούσα να επιτύχω. Αυτό που συνέβη με μένα ήταν ότι ποτέ δεν είχα ρίξει στροφές. Δούλευα ασταμάτητα".

Με τον καιρό, ο Μπεργκ κατάφερε να ξαναφτιάξει τη ζωή του. Ήταν πιο ευτυχισμένος, ήταν σε θέση να γυμνάζεται και πάλι και -ίσως το σημαντικότερο- μπορούσε να βοηθήσει άλλους πάσχοντες από μυαλγική εγκεφαλομυελίτιδα μέσω των εμπειριών και της ικανότητάς του να ταυτιστεί μαζί τους. Ωστόσο ο Άριλντ Μπεργκ στις 22 Ιουνίου του 2019 αυτοκτόνησε σε ηλικία 43 ετών. "Ο Άριλντ επέλεξε να μας αφήσει", ήταν το σχόλιο της οικογένειας του.

Η απώλεια του χτυπά ως μια υπενθύμιση ότι μαζί με το σπουδαίο ταλέντο έρχεται και η πίεση, που κάποιοι άνθρωποι αδυνατούν να διαχειριστούν. "Όλοι ευχόμαστε να είμαστε προικισμένοι αλλά αυτό δεν ταιριάζει σε όλους", έγραψε ο Μπέρντσεν μετά το θάνατο του Μπεργκ.

"Για τον Άριλντ, το απίστευτο ταλέντο του ήταν και η κατάρα του. Είναι πολύ πιο εύκολο να ανήκεις στον μέσο όρο, επειδή δεν χρειάζεται να ζεις με υψηλές προσδοκίες - όχι μόνο εκείνες των άλλων αλλά πρωτίστως τις δικές σου...".

Ο Μάρβιν Σορντέλ προτίμησε την ψυχική του ηρεμία

Κάποιος μπορεί να πιστεύει πως η τραγική κατάληξη του Άριλντ Μπεργκ είναι μια εξαίρεση στον κανόνα των ταλαντούχων και πλούσιων ανθρώπων του αθλητισμού. Δεν είναι πολλά χρόνια που ο Γκάρι Σπιντ βρέθηκε κρεμασμένος στο γκαράζ του σπιτιού του - συνέβη τον Νοέμβριο του 2011. Δεν έχουν περάσει παρά μόνο λίγες μέρες από τη στιγμή ο Μάρβιν Σορντέλ ανακοίνωσε πως αποσύρεται από την ενεργό δράση σε ηλικία 28 ετών.

Ο πρώην διεθνής με την U21 της Αγγλίας, περιέγραψε το ποδόσφαιρο ως 'ένα όμορφο παιχνίδι με άσχημη προσωπικότητα', επικαλούμενος την ψυχική του ευημερία ως τον βασικότερο λόγο που τον ώθησε στην απόφαση του να αποσυρθεί. Ο Σορντέλ είχε συμβόλαιο με την Μπέρτον Άλμπιον, το οποίο και αψήφησε για να προσπαθήσει να βοηθήσει άλλους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας.

Με καριέρα στις Γουότφορντ, Τρανμίρ, Μπόλτον, Τσάρλτον, Μπέρνλι, Κόλτσεστερ, Κόβεντρι, Νορθάμπτον αλλά και μέλος της Ολυμπιακής ομάδας της Μεγάλης Βρετανίας, ο 28χρονος φορ υποστήριξε πως έζησε το όνειρο του ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής αλλά ταυτόχρονα είδε την άσχημη πλευρά του παιχνιδιού, που περιελάμβανε ρατσισμό και bullying.

"Ο 6χρονος εαυτός μου ποτέ δεν θα ονειρευόταν τι κέρδισε ο 28χρονος σε αυτό το παιχνίδι", έγραψε ο Σορντέλ στο Twitter. "Κατάφερα να πετύχω μερικά σπουδαία πράγματα: παίζοντας για την Αγγλία, για την ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες και στο μεγαλύτερο πρωτάθλημα στον κόσμο, την Premier League.

Σε πάνω από 300 αγώνες, για τους εννέα συλλόγους και τις τρεις εθνικές ομάδες για τις οποίες έπαιξα, σημείωσα γκολ που ονειρευόμουν ως μικρό αγόρι στο πάρκο. Θα είμαι ειλικρινής όμως, η άσχημη πλευρά του παιχνιδιού, στην οποία εκτίθενται πολλοί από εμάς, είχε πολύ αρνητική επίπτωση στην ψυχική υγεία μου. Ήμουν μάρτυρας και βρισκόμουν επανειλημμένα στο επίκεντρο του ρατσισμού και έχω δει ένα απίστευτο μέρος του εκφοβισμού, χειραγώγησης και λεκτικής κατάχρησης σε βαθμό που για πολλούς αφήνει ένα λεκέ σε αυτήν την βιομηχανία.

Ο συνδυασμός αυτών των πτυχών με ωθεί να σταματήσω να είμαι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, γνωρίζοντας ότι θα είμαι πιο ευτυχισμένος άνθρωπος και επίσης να μπορώ να αγαπήσω ξανά το παιχνίδι, με τρόπο που δεν το έχω κάνει για πολλά χρόνια".

Ο Σορντέλ την περσινή σεζόν είχε μιλήσει για τον τρόπο που η ψυχική του υγεία επηρέασε την καριέρα του. "Η ψυχική μου υγεία έχει επηρεαστεί σοβαρά καθ 'όλη τη διάρκεια της καριέρας μου, επομένως αισθάνομαι ότι είναι η κατάλληλη στιγμή για να προχωρήσω στη ζωή μου", ανέφερε ο Σορντέλ στην ιστοσελίδα της Μπέρτον.

"Ήμουν πάντα πρόθυμος να βοηθήσω ανθρώπους που είχαν παρόμοια προβλήματα στη ζωή τους και προχωρώντας θα ήθελα να είμαι σε θέση να κάνω την διαφορά στο ποδόσφαιρο, όταν πρόκειται για θέματα ψυχικής ευεξίας".

Ο τεχνικός της Μπέρτον, Νάιτζελ Κλαφ, τόνισε με την σειρά του: "Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον Μάρβιν για τη συνεισφορά του κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Μπέρτον. Καταλαβαίνουμε πλήρως την απόφασή του και αποχωρεί με τις καλύτερες ευχές του όλων μας στον σύλλογο. Είμαστε βέβαιοι ότι μπορεί να συμβάλλει αποφασιστικά στην παροχή βοήθειας που αφορά την ψυχική υγεία των ανθρώπων και περιμένουμε με ανυπομονησία να δούμε όλα όσα μπορεί να πετύχει στο μέλλον".

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ