Ο θρίαμβος της Ντόρτμουντ
Ήταν το 1997 όταν η πρώτη γερμανική ομάδα σήκωσε το επιβλητικό τρόπαιο του Champions League. Αυτή δεν ήταν η κυρίαρχος της Bundesliga, Μπάγερν Μονάχου, αλλά η Ντόρτμουντ του Ότμαρ Χίτσφελντ, η οποία κατάφερε να σκαρφαλώσει στο ποδοσφαιρικό Έβερεστ, μέσα στο Μόναχο, αποκαθηλώνοντας την προηγούμενη πρωταθλήτρια Ευρώπης, Γιουβέντους.
Μετά από 2 σερί κατακτήσεις του εγχώριου τίτλου, οι Βεστφαλοί βρίσκονταν σε αναζήτηση μιας ακόμα πιο σημαντικής διάκρισης. Το Champions League είχε συμπληρώσει μια 5ετία και καμία γερμανική ομάδα δεν είχε καταφέρει να φτάσει στον τελικό. Στη φάση των ομίλων με αντιπάλους Ατλέτικο Μαδρίτης, Βίτζεβ Γουτζ και Στεάουα αποδείχθηκε εύκολη υπόθεση. Τέσσερις νίκες, μία ισοπαλία και η εντός έδρας ήττα από τους “ροχιμπλάνκος” (είχε νικήσει στο “Βιθέντε Καλδερόν” με γκολ του Στέφαν Ρόιτερ) την έφερε στη 2η θέση στην ισοβαθμία με τους νταμπλούχους Ισπανίας του Μίλινκο Πάντιτς.
Πρώτος αντίπαλος στα νοκ άουτ η “σταχτοπούτα” στο θεσμό, Οσέρ, η οποία είχε προκριθεί από τον όμιλό της μαζί με τον φιναλίστ της προηγούμενης σεζόν, Άγιαξ. Οι Γερμανοί πραγματοποίησαν επίδειξη δύναμης, επικρατώντας 3-1 στο “Βεστφάλενσταντιον” και 1-0 στο “Αμπέ Ντεσάμπ” χάρη σε γκολ του Λαρς Ρίκεν. Επόμενος αντίπαλος η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η οποία ακόμα δεν είχε κάνει αισθητή την παρουσία της στο θεσμό. Ο πρώτος ημιτελικός διεξήχθη στη Γερμανία και μπροστά σε 48.500 θεατές, η Ντόρτμουντ επικράτησε με 1-0 χάρη σε τέρμα του Ρενέ Τρέντσοκ. Δύο εβδομάδες αργότερα, στο “Ολντ Τράφορντ”, οι “κόκκινοι διάβολοι” του Ερίκ Καντονά, του Ντέιβιντ Μπέκαμ, του Πέτερ Σμάιχελ και του Άντι Κόουλ, όχι μόνο δεν κατάφεραν να νικήσουν, αλλά γνώρισαν δεύτερη ήττα με 1-0 από το γκολ του Ρίκεν στο 8ο λεπτό. Η πρώτη πρόκριση σε τελικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών ήταν γεγονός.
Απέναντί της, η κάτοχος του τίτλου, Γιουβέντους. Μετά από 5 νίκες στη φάση των ομίλων και πρόκριση ως πρωτοπόρος, με μεγάλη διαφορά από τη Γιουνάιτεντ, η “γηραιά κυρία” αντιμετώπισε τη Ρόζενμποργκ στα προημιτελικά του θεσμού. Ισοπαλία 1-1 στο Τρόντχαϊμ και νίκη 2-0 στο Ντελε Άλπι”, έδωσε την πρόκριση στο συγκρότημα του Μαρτσέλο Λίπι. Ένα βήμα πριν από τον τελικό, ήταν η ώρα της επανάληψης του αγώνα που έκρινε το τρόπαιο της προηγούμενης σεζόν. Αντίπαλος ο Άγιαξ, αλλά η αποδυνάμωση του καλοκαιριού ήταν εμφανής για τον “Αίαντα”. Ήττα με 2-1 στο Άμστερνταμ και συντριβή στο Τορίνο με 4-1 ουσιαστικά ολοκλήρωσαν τον “κύκλο” της ομάδας του Λουίς φαν Χάαλ.
Το Μόναχο φόρεσε τα γιορτινά του για την πρώτη παρουσία γερμανικής ομάδας στον τελικό της διοργάνωσης από το 1987 (Μπάγερν). Η Ντόρτμουντ είχε την ευκαιρία να πάρει εκδίκηση για τον χαμένο τελικό του Κυπέλλου UEFA 1993, όταν είχε ηττηθεί από τους “μπιανκονέρι” με 6-1 συνολικό σκορ στους 2 αγώνες. Στο πλευρό της βρέθηκαν 4 παίκτες που είχαν περάσει προσφάτως από το Τορίνο, οι Ζούλιο Σέζαρ, Γίργκεν Κόλερ, Πάουλο Σόουζα και Αντρέας Μέλερ. Παρότι αουτσάιντερ, η υπεροχή των Γερμανών ήταν εμφανής. Δύο γκολ του Καρλ Χάιντς Ρίντλε στο 1ο ημίχρονο έδωσαν το “στίγμα” της συνέχειας και παρά το εκπληκτικό γκολ – τακουνάκι της αλλαγής Αλεσάντρο ντελ Πιέρο, η βραδιά δεν χάλασε για την Μπορούσια. Με το πρώτο άγγιγμα της μπάλας, ο Ρίκεν που είχε περάσει ως αλλαγή στο 70′, σκόραρε στο 71′ και έδωσε το τρόπαιο στην Ντόρτμουντ.
Η ταυτότητα του τελικού
28 Μαΐου 1997, “Ολίμπιασταντιον”, Μόναχο
Ντόρτμουντ – Γιουβέντους 3-1
(29′, 34′ Ρίντλε, 71′ Ρίκεν – 65′ Ντελ Πιέρο)
Ντόρτμουντ (Ότμαρ Χίτσφελντ): Κλος, Ζάμερ, Ρόιτερ, Κόλερ, Κρέε, Χάινριχ, Λάμπερτ, Σόουζα, Μέλερ (89′ Τσορκ), Ρίντλε (67′ Χέρλιχ), Σαπουιζά (70′ Ρίκεν)
Γιουβέντους (Μαρτσέλο Λίπι): Περούτσι, Πορίνι (46′ Ντελ Πιέρο), Φεράρα, Μοντέρο, Ιουλιάνο, Ντεσάμπ, Ντι Λίβιο, Γιούγκοβιτς, Ζιντάν, Μπόκσιτς (88′ Τακινάρντι), Βιέρι (73′ Αμορούζο)
Διαιτητής: Σάντορ Πουλ (Ουγγαρία)
Τα στιγμιότυπα του τελικού
