Ο Ζαγοράκης δεν περίμενε το τρένο να τον πατήσει

Ντουάιτ Αϊζενχάουερ – Εξελέγη πρόεδρος των ΗΠΑ το 1952.

Ο Αϊζενχάχουερ, πριν εκλεγεί πρόεδρος των ΗΠΑ, ήταν αρχιστράτηγος των συμμαχικών δυνάμεων του δυτικού μετώπου στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, μια τεράστια φυσιογνωμία του περασμένου αιώνα που δίδαξε πώς πραγματικά πρέπει να σκέφτεται και να ενεργεί ένας επιτυχημένος ηγέτης. Με στρατηγική, ρίσκο και αποφασιστικότητα.

Ο Θοδωρής Ζαγοράκης ανέλαβε την ΠΑΕ ΠΑΟΚ με το σύνθημα της οικονομικής εξυγίανσης. Επέμεινε, μέχρι που κατάλαβε, ότι μ’ αυτή την μετριότατη ομάδα, δεν έχει καμία τύχη να πετύχει.

Το διοικητικό του τέλος θα ήταν άδοξο και σύντομο, αφού ο κόσμος αναπόφευκτα θα απογοητεύονταν κάποια στιγμή, ακόμα και απ’ αυτό το καλοκαίρι οι πωλήσεις των εισιτηρίων διαρκείας και οι χορηγίες θα παρουσίαζαν πτωτική τάση, η απαισιοδοξία και η μιζέρια θα επανέρχονταν στην Τούμπα και θα αποτύγχανε τελικά ακόμα και στον στόχο της εξυγίανσης. Ηττημένος θα έφευγε από την παραγοντική αργά ή γρήγορα. Σωστά δεν περίμενε το τρένο του μέλλοντος να τον πατήσει…

Ακολούθησε την βασική αρχή ενός ηγέτη, κατά τον Αϊζενχάουερ. Ρίσκαρε, έπαιξε… τζόγο με την ιστορία. Από την… αμυντική σφιχτή οικονομική πολιτική, πέρασε στην… επιθετική πολιτική, με μεγάλες μεταγραφές στυλ Κονσεϊσάο και Γκάβρανσιτς, χρησιμοποιώντας τα λεφτά δύο φίλων του ΠΑΟΚ, που αγόρασαν μετοχές στην αύξηση και θέλουν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους, όπως είπε ο ίδιος.

Σου λέει, «χωρίς ομάδα, είμαι πού είμαι χαμένος, ας ρισκάρω γρήγορα, γιατί το χάνω το τρένο…». Αποφάσισε λοιπόν… Ανεβάζει από τώρα το μπάτζετ του ΠΑΟΚ, περιμένοντας γρήγορα ανταποδοτικά οφέλη από την προσδοκία του κόσμου για την δημιουργία της μεγάλης ομάδας, που θα «χτυπάει» το πρωτάθλημα και το Τσάμπιονς Λιγκ την σεζόν 2009-2010, σύμφωνα με τον σχεδιασμό του Φερνάντο Σάντος.

Παίζει κορόνα – γράμματα. Ξεκίνησε πολύ νωρίτερα από τον αρχικό του προγραμματισμό τις μεγάλες μεταγραφές για το «χτίσιμο» μιας πολύ ισχυρής ομάδας.

Η σημερινή ομάδα φάνηκε και στην Κρήτη ότι είναι «τελειωμένη ιστορία». Άρα όσο γρηγορότερα άρχιζε το χτίσιμο της νέας ομάδας, τόσο το καλύτερο.

Ο δρόμος, όμως, είναι στρωμένος με αγκάθια, όπως δήλωσε πρόσφατα και ο Σάντος.

Δεν είναι καθόλου εύκολο να φτιάξεις μια πολύ δυνατή ομάδα. Δεν αρκούν οι μεγάλες μεταγραφές. Πρέπει να «δέσει» η χημεία των νέων παικτών με τους παλιούς και με τον προπονητή, θέλει πολύ χρόνο και πολύ δουλειά στις προπονήσεις για την απόκτηση αυτοματισμών, αρκετή τύχη σε κρίσιμα παιχνίδια για την αυτοπεποίθηση των παικτών, ηρεμία στο περιβάλλον γύρω από τον σύλλογο και στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα, γιατί όλα παίζουν ρόλο και η ομάδα πρέπει να νιώθει ασφαλής από εξωτερικές αναταράξεις, ισχυρή διοίκηση που θα θωρακίσει και θα προστατεύσει την ομάδα από οποιαδήποτε σοβαρή απειλή. Όλα πρέπει να λειτουργούν ρολόι για να φτιαχτεί μια μεγάλη ομάδα. Η αρχή έγινε. Το αποτέλεσμα κανείς δεν το ξέρει…