Οι ασπρόμαυρες… σκιές και το άλλοθι του Σπάθα
Οι παίκτες του ΠΑΟΚ μπήκαν μέσα στο Κλεάνθης Βικελίδης, για το κρισιμότερο ματς της χρονιάς, σαν ηλικιωμένοι τροχονόμοι που ρυθμίζουν την κυκλοφορία Μεγάλη Παρασκευή απόγευμα, ενώ η αγορά είναι ανοιχτή ακόμα. Ήταν άψυχοι, άτονοι και άτολμοι. Απλοί διεκπεραιωτές ενός ποδοσφαιρικού αγώνα 90 λεπτών και όχι οι αποφασισμένοι «μαχητές» που θα επέστρεφαν νικητές στη Τούμπα, κρατώντας το όνειρο του τίτλου ζωντανό.
Ήταν τόσο αφοπλιστικά απογοητευτική και κακή η εμφάνιση της ομάδας του Φερνάντο Σάντος, που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως άλλοθι για την ήττα, τα πολλά διαιτητικά λάθη εις βάρος του ΠΑΟΚ από τον Αθηναίο διαιτητή Ηλία Σπάθα. Όταν ο Σπάθας απέβαλλε με δυο ανύπαρκτες δεύτερες κίτρινες κάρτες τον Σνάουτνσερ και τον Βιερίνια το σκορ ήταν ήδη 2-0. Το ματς είχε κριθεί. Και δεν είχε κριθεί από τα εκνευριστικά φαλτσοσφυρίγματα του Σπάθα νωρίτερα, όπως η κίτρινη κάρτα στον Γκαρσία, χωρίς λόγο, πριν συμπληρωθεί το πρώτο λεπτό του αγώνα.
Το ματς είχε κριθεί διότι οι παίκτες του ΠΑΟΚ δεν είχαν το πάθος, την ψυχή, την αυταπάρνηση, την αποφασιστικότητα, την αυτοπεποίθηση, τον τσαμπουκά και το καθαρό μυαλό των αντιπάλων τους. Αυτή ήταν η πραγματική αιτία της ήττας. Ξεκάθαρα πράγματα. Σε ατομικό επίπεδο οι παίκτες του ΠΑΟΚ ήταν εμφανώς υποδεέστεροι των αντιπάλων τους, χάνοντας τις περισσότερες προσωπικές μονομαχίες στο ματς, στοιχείο καθοριστικό για την έκβαση ενός ντέρμπι.
Από το πρώτο λεπτό του αγώνα οι παίκτες του Σάντος ήταν… σκιές του εαυτού τους. Περιφέρονταν ασκόπως στον αγωνιστικό χώρο σαν φαντάσματα. Ήταν υπερβολικά δειλοί και φοβισμένοι για ένα τόσο κρίσιμο ματς, επιβεβαιώνοντας αυτό που είπε πριν από καιρό ο Σάντος, ότι, δηλαδή, οι περισσότεροι απ’ αυτούς δεν έχουν συνηθίσει να παίζουν παιχνίδια τίτλου. Τους… τσαλαπάτησε ο Κάμπορα μόνος του, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα ιδίως τον Κοντρέρας στο πρώτο γκολ και τον Μαλεζά στο δεύτερο.
Οι παίκτες του ΠΑΟΚ στο κρισιμότερο παιχνίδι της χρονιάς αποδείχτηκαν κατώτεροι των περιστάσεων. Το πρέσινγκ και η κατοχή της μπάλας που ήταν το μεγάλο τους ατού μέχρι τώρα, δεν μπόρεσαν να το δείξουν σε κανένα σημείο του αγώνα. Υποτάχθηκαν στους αντιπάλους τους, χωρίς να προβάλουν ιδιαίτερη αντίσταση.
Ο Κοντρέρας ήταν σε πάρα πολύ κακή μέρα, όπως και όλη η ομάδα. Είναι ενδεικτικό ότι ο Χιλιανός έκανε το πέναλτι στον Κόκε και δυο λεπτά μετά κοιτούσε σαν υπνωτισμένος τον Κάμπορα να σουτάρει, στέλνοντας τη μπάλα στα δίχτυα του Χαλκιά. Ο Μαλεζάς έχασε δυο φορές στην ίδια φάση τη μονομαχία με τον Κάμπορα στο δεύτερο γκολ. Ο Γκαρσία με τον Βιτόλο δεν… υπήρχαν στο γήπεδο.
Ο Σνάουτσνερ με τον Λίνο έβλεπαν την μπάλα, όταν πήγαινε προ τα πάνω τους, με τρόμο σαν καμία βόμβα στο Αφγανιστάν. Η απόδοση του Ίβιτς ήταν κάτω του μετρίου. Ο Βιερίνια και ο Σορλέν κινήθηκαν… στα ρηχά νερά. Μόνο ο Μουσλίμοβιτς είχε το τσαγανό και το… μάτι που γυαλίζει, για ένα τέτοιο ντέρμπι, αλλά ήταν υπερβολικά μόνος. Σε όλο το ματς ο ΠΑΟΚ δεν έκανε ούτε μια κλασική ευκαιρία για γκολ και ούτε μια οργανωμένη απειλητική επίθεση. Όλες του οι προσπάθειες εξαντλήθηκαν στις στημένες φάσεις και σε σουτ έξω από την περιοχή.
Όλα αυτά, όμως, αποτελούν παρελθόν. Στο ποδόσφαιρο και οι ήττες, ακόμα και οι πιο οδυνηρές, είναι μέσα στο πρόγραμμα. Με την ήττα στο Χαριλάου, ενδεχομένως να χάθηκε το πρωτάθλημα για τον ΠΑΟΚ, αλλά δεν χάθηκε και ο κόσμος. Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι αυτή η ομάδα έκανε ένα εκπληκτικό αήττητο σερί 13 αγώνων στο πρωτάθλημα.
Και έχει μπροστά της πεδίο δόξης λαμπρό στα πλέι οφ. Την διεκδίκηση της δεύτερης θέσης που οδηγεί στο Τσάμπιονς Λιγκ. Έχει μπροστά της την πρόκληση να τερματίσει δεύτερη στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος και να παραμείνει στη δεύτερη θέση και όχι να καταλήξει τέταρτη στα πλέι οφ, όπως έγινε πέρυσι.
Οι παίκτες του ΠΑΟΚ, με αντίπαλο ουσιαστικά τον χειρότερο Ολυμπιακό των τελευταίων ετών, καλούνται να αποδείξουν ότι αυτή την φορά θα βάλουν τον πήχη ψηλά και θα τον περάσουν. Εάν φτάσουν για δεύτερη φορά στη πηγή και δεν πιουν νερό (έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ) θα είναι κρίμα και για τον εαυτό τους και για την ομάδα.
Το ματς είχε κριθεί διότι οι παίκτες του ΠΑΟΚ δεν είχαν το πάθος, την ψυχή, την αυταπάρνηση, την αποφασιστικότητα, την αυτοπεποίθηση, τον τσαμπουκά και το καθαρό μυαλό των αντιπάλων τους. Αυτή ήταν η πραγματική αιτία της ήττας. Ξεκάθαρα πράγματα. Σε ατομικό επίπεδο οι παίκτες του ΠΑΟΚ ήταν εμφανώς υποδεέστεροι των αντιπάλων τους, χάνοντας τις περισσότερες προσωπικές μονομαχίες στο ματς, στοιχείο καθοριστικό για την έκβαση ενός ντέρμπι.
Από το πρώτο λεπτό του αγώνα οι παίκτες του Σάντος ήταν… σκιές του εαυτού τους. Περιφέρονταν ασκόπως στον αγωνιστικό χώρο σαν φαντάσματα. Ήταν υπερβολικά δειλοί και φοβισμένοι για ένα τόσο κρίσιμο ματς, επιβεβαιώνοντας αυτό που είπε πριν από καιρό ο Σάντος, ότι, δηλαδή, οι περισσότεροι απ’ αυτούς δεν έχουν συνηθίσει να παίζουν παιχνίδια τίτλου. Τους… τσαλαπάτησε ο Κάμπορα μόνος του, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα ιδίως τον Κοντρέρας στο πρώτο γκολ και τον Μαλεζά στο δεύτερο.
Οι παίκτες του ΠΑΟΚ στο κρισιμότερο παιχνίδι της χρονιάς αποδείχτηκαν κατώτεροι των περιστάσεων. Το πρέσινγκ και η κατοχή της μπάλας που ήταν το μεγάλο τους ατού μέχρι τώρα, δεν μπόρεσαν να το δείξουν σε κανένα σημείο του αγώνα. Υποτάχθηκαν στους αντιπάλους τους, χωρίς να προβάλουν ιδιαίτερη αντίσταση.
Ο Κοντρέρας ήταν σε πάρα πολύ κακή μέρα, όπως και όλη η ομάδα. Είναι ενδεικτικό ότι ο Χιλιανός έκανε το πέναλτι στον Κόκε και δυο λεπτά μετά κοιτούσε σαν υπνωτισμένος τον Κάμπορα να σουτάρει, στέλνοντας τη μπάλα στα δίχτυα του Χαλκιά. Ο Μαλεζάς έχασε δυο φορές στην ίδια φάση τη μονομαχία με τον Κάμπορα στο δεύτερο γκολ. Ο Γκαρσία με τον Βιτόλο δεν… υπήρχαν στο γήπεδο.
Ο Σνάουτσνερ με τον Λίνο έβλεπαν την μπάλα, όταν πήγαινε προ τα πάνω τους, με τρόμο σαν καμία βόμβα στο Αφγανιστάν. Η απόδοση του Ίβιτς ήταν κάτω του μετρίου. Ο Βιερίνια και ο Σορλέν κινήθηκαν… στα ρηχά νερά. Μόνο ο Μουσλίμοβιτς είχε το τσαγανό και το… μάτι που γυαλίζει, για ένα τέτοιο ντέρμπι, αλλά ήταν υπερβολικά μόνος. Σε όλο το ματς ο ΠΑΟΚ δεν έκανε ούτε μια κλασική ευκαιρία για γκολ και ούτε μια οργανωμένη απειλητική επίθεση. Όλες του οι προσπάθειες εξαντλήθηκαν στις στημένες φάσεις και σε σουτ έξω από την περιοχή.
Όλα αυτά, όμως, αποτελούν παρελθόν. Στο ποδόσφαιρο και οι ήττες, ακόμα και οι πιο οδυνηρές, είναι μέσα στο πρόγραμμα. Με την ήττα στο Χαριλάου, ενδεχομένως να χάθηκε το πρωτάθλημα για τον ΠΑΟΚ, αλλά δεν χάθηκε και ο κόσμος. Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι αυτή η ομάδα έκανε ένα εκπληκτικό αήττητο σερί 13 αγώνων στο πρωτάθλημα.
Και έχει μπροστά της πεδίο δόξης λαμπρό στα πλέι οφ. Την διεκδίκηση της δεύτερης θέσης που οδηγεί στο Τσάμπιονς Λιγκ. Έχει μπροστά της την πρόκληση να τερματίσει δεύτερη στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος και να παραμείνει στη δεύτερη θέση και όχι να καταλήξει τέταρτη στα πλέι οφ, όπως έγινε πέρυσι.
Οι παίκτες του ΠΑΟΚ, με αντίπαλο ουσιαστικά τον χειρότερο Ολυμπιακό των τελευταίων ετών, καλούνται να αποδείξουν ότι αυτή την φορά θα βάλουν τον πήχη ψηλά και θα τον περάσουν. Εάν φτάσουν για δεύτερη φορά στη πηγή και δεν πιουν νερό (έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ) θα είναι κρίμα και για τον εαυτό τους και για την ομάδα.
