Οι εκλογές για την ΠΑΕ Άρης, οι συσχετισμοί που διαμορφώνονται και οι κινήσεις – ματ
Στις 21:00 απόψε ολοκληρώνεται η διαδικασία εγγραφής μελών στη Λέσχη Φίλων Άρη, οι οποίοι και θα έχουν δικαίωμα για να ψηφίσουν στις εκλογές της Κυριακής, διαδικασία που θα αναδείξει τη νέα διοίκηση της ΠΑΕ Άρης. Κι από αυτή τη διαδικασία, οι «κίτρινοι» βγαίνουν καθ' όλα κερδισμένοι.
Υπάρχουν αρκετοί που κράτησαν μια επικριτική στάση απέναντι στους υψηλούς τόνους που παρατηρήθηκαν στην τελευταία γενική συνέλευση, όπως και σε μια σειρά από χαρακτηρισμούς που απευθύνθηκαν εκατέρωθεν. Πλην, όμως, αυτά είναι τα στοιχεία της
Δημοκρατίας κι αυτήν ακριβώς καλούνται άπαντες ευλαβικά να υπηρετήσουν.
Υπόθεση δύσκολη στο πλαίσιο μίας διαδικασίας που
πρωτοπορεί για τα ελληνικά δεδομένα, απαραίτητη όμως, από τη στιγμή που οι οπαδοί του Άρη επέλεξαν να απομακρύνουν τους λεγόμενους “επενδυτές” και να πάρουν την ομάδα στα χέρια τους. Με αυτόν τον τρόπο, δίνουν τη δυνατότητα στον οποιονδήποτε να καταθέσει τις απόψεις του, όσο αιρετικές, αποκρουστικές, παράλογες ή ιδιοτελείς τους φαίνονται. Εφόσον επέλεξαν την αρχή της απόλυτης πλειοψηφίας, είναι υποχρεωμένοι να ακούσουν όλο τον κόσμο και στη συνέχεια, να τον ψηφίσουν ή να τον καταψηφίσουν. Χρόνια τώρα, αυτό ισχύει στα δημοκρατικά καθεστώτα.
Πάμε, όμως, και στο προκείμενο: οι εκλογές θα καθορίσουν τη μορφή που θα έχει ο ποδοσφαιρικός Άρης για την επόμενη διετία και τα ψηφοδέλτια είναι δύο. Αυτό του
Παναγιώτη Στεφανίδη το οποίο έπεισε ως προς την αγνότητα και το ρομαντισμό του, όχι όμως και στο ρεαλισμό των σκοπών του, αφού δεν έχει εγγυηθεί για κάτι περισσότερο πέραν της σωστής διαχείρισης των εσόδων. Κι αυτό του
Θανάση Αθανασιάδη, ο οποίος έκανε την κίνηση – ματ για να προσεταιριστεί πολύ κόσμο που αμφιταλαντευόταν.
Ο απερχόμενος πρόεδρος βρήκε συμμάχους τους Ντίμη Παπαϊωάννου και Ηλία Πόππη, ενώ σε ηθικό επίπεδο και ως εγγυητές του αύριο της ΠΑΕ στέκονται κι άλλα στελέχη της
Γένεσις, της εταιρίας που συστήθηκε ώστε να πάει μπροστά ο μπασκετικός Άρης, σκοπός που υπηρετήθηκε στο ακέραιο. Πρόκειται για παράγοντες που χαρακτηρίζονται από αγνή αγάπη για το σύλλογο, επιχειρηματική γνώση και οικονομική ευμάρεια, στο μέτρο του δυνατού για τη Θεσσαλονικιώτικη κοινωνία. Κυρίως, όμως, είναι οι άνθρωποι που εκπροσωπούν την τάση των
κλασικών Αρειανών κι αυτός ο συγκερασμός με τους οργανωμένους οπαδούς, μόνο ενθαρρυντικά μηνύματα στέλνει εφόσον οικοδομείται με κανόνες
αλληλοσεβασμού.
Η πραγματικά σπουδαία κίνηση, ωστόσο, μπορεί να είναι η ανεξαρτητοποίηση της διοίκησης από τον μάνατζερ που έχει φωλιάσει για τα καλά στα εσωτερικά της ΠΑΕ. Ο
Γιάννης Κόντης είναι μια διφορούμενη προσωπικότητα που δεν πείθει πάντα για την ορθότητα και τη μεθοδολογία των επιλογών του, με συνέπεια να έχει λάβει διαστάσεις στις τάξεις των φίλων του Άρη το αίτημα για να αποτραβηχτεί από τη διοίκηση. Τελευταία οι διοικούντες δεν τον περιλαμβάνουν στις συζητήσεις με τον
Σάκη Τσιώλη, οι παίκτες που βρίσκονταν υπό την πλήρη επιρροή του μειώθηκαν αισθητά στο εσωτερικό της ομάδας και αν όλα αυτά σημαίνουν πως αλλάζει η ισορροπία της διοίκησης με τον
έμμισθο υπάλληλο της ΠΑΕ, τότε ίσως γίνει η ουσιαστική αλλαγή.
Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, οι οπαδοί που έγιναν παράγοντες καλούνται να μάθουν από τα λάθη τους. Δηλαδή, να αναπτύξουν την ικανότητα να διακρίνουν έγκαιρα περιπτώσεις αμετροέπειας, ώστε να προφυλάξουν την ομάδα από επικίνδυνες προσωπικότητες.
Ο Άρης αφορά πολύ περισσότερο κόσμο από έναν πρώην πρόεδρο της ΠΑΕ, ή ένα σύνδεσμο φιλάθλων. Όση διεισδυτικότητα κι αν αυτός ή αυτοί έχουν να επιδείξουν.
Δημοκρατίας κι αυτήν ακριβώς καλούνται άπαντες ευλαβικά να υπηρετήσουν.
Υπόθεση δύσκολη στο πλαίσιο μίας διαδικασίας που
πρωτοπορεί για τα ελληνικά δεδομένα, απαραίτητη όμως, από τη στιγμή που οι οπαδοί του Άρη επέλεξαν να απομακρύνουν τους λεγόμενους “επενδυτές” και να πάρουν την ομάδα στα χέρια τους. Με αυτόν τον τρόπο, δίνουν τη δυνατότητα στον οποιονδήποτε να καταθέσει τις απόψεις του, όσο αιρετικές, αποκρουστικές, παράλογες ή ιδιοτελείς τους φαίνονται. Εφόσον επέλεξαν την αρχή της απόλυτης πλειοψηφίας, είναι υποχρεωμένοι να ακούσουν όλο τον κόσμο και στη συνέχεια, να τον ψηφίσουν ή να τον καταψηφίσουν. Χρόνια τώρα, αυτό ισχύει στα δημοκρατικά καθεστώτα.
Πάμε, όμως, και στο προκείμενο: οι εκλογές θα καθορίσουν τη μορφή που θα έχει ο ποδοσφαιρικός Άρης για την επόμενη διετία και τα ψηφοδέλτια είναι δύο. Αυτό του
Παναγιώτη Στεφανίδη το οποίο έπεισε ως προς την αγνότητα και το ρομαντισμό του, όχι όμως και στο ρεαλισμό των σκοπών του, αφού δεν έχει εγγυηθεί για κάτι περισσότερο πέραν της σωστής διαχείρισης των εσόδων. Κι αυτό του
Θανάση Αθανασιάδη, ο οποίος έκανε την κίνηση – ματ για να προσεταιριστεί πολύ κόσμο που αμφιταλαντευόταν.
Ο απερχόμενος πρόεδρος βρήκε συμμάχους τους Ντίμη Παπαϊωάννου και Ηλία Πόππη, ενώ σε ηθικό επίπεδο και ως εγγυητές του αύριο της ΠΑΕ στέκονται κι άλλα στελέχη της
Γένεσις, της εταιρίας που συστήθηκε ώστε να πάει μπροστά ο μπασκετικός Άρης, σκοπός που υπηρετήθηκε στο ακέραιο. Πρόκειται για παράγοντες που χαρακτηρίζονται από αγνή αγάπη για το σύλλογο, επιχειρηματική γνώση και οικονομική ευμάρεια, στο μέτρο του δυνατού για τη Θεσσαλονικιώτικη κοινωνία. Κυρίως, όμως, είναι οι άνθρωποι που εκπροσωπούν την τάση των
κλασικών Αρειανών κι αυτός ο συγκερασμός με τους οργανωμένους οπαδούς, μόνο ενθαρρυντικά μηνύματα στέλνει εφόσον οικοδομείται με κανόνες
αλληλοσεβασμού.
Η πραγματικά σπουδαία κίνηση, ωστόσο, μπορεί να είναι η ανεξαρτητοποίηση της διοίκησης από τον μάνατζερ που έχει φωλιάσει για τα καλά στα εσωτερικά της ΠΑΕ. Ο
Γιάννης Κόντης είναι μια διφορούμενη προσωπικότητα που δεν πείθει πάντα για την ορθότητα και τη μεθοδολογία των επιλογών του, με συνέπεια να έχει λάβει διαστάσεις στις τάξεις των φίλων του Άρη το αίτημα για να αποτραβηχτεί από τη διοίκηση. Τελευταία οι διοικούντες δεν τον περιλαμβάνουν στις συζητήσεις με τον
Σάκη Τσιώλη, οι παίκτες που βρίσκονταν υπό την πλήρη επιρροή του μειώθηκαν αισθητά στο εσωτερικό της ομάδας και αν όλα αυτά σημαίνουν πως αλλάζει η ισορροπία της διοίκησης με τον
έμμισθο υπάλληλο της ΠΑΕ, τότε ίσως γίνει η ουσιαστική αλλαγή.
Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, οι οπαδοί που έγιναν παράγοντες καλούνται να μάθουν από τα λάθη τους. Δηλαδή, να αναπτύξουν την ικανότητα να διακρίνουν έγκαιρα περιπτώσεις αμετροέπειας, ώστε να προφυλάξουν την ομάδα από επικίνδυνες προσωπικότητες.
Ο Άρης αφορά πολύ περισσότερο κόσμο από έναν πρώην πρόεδρο της ΠΑΕ, ή ένα σύνδεσμο φιλάθλων. Όση διεισδυτικότητα κι αν αυτός ή αυτοί έχουν να επιδείξουν.
