Οι “γνωριμίες” του Γκρέταρσον και ο σχεδιασμός της νέας ΑΕΚ…

Απ’ όλα όσα είπε ο Αδαμίδης στο άτυπο διοικητικό συμβούλιο για την επικείμενη πρόσληψη Γκρέταρσον, κρατάω το εξής: Ότι ο Ισλανδός θα βοηθήσει, σύμφωνα με τον πρόεδρο, με τις… γνωριμίες που έχει. Τι σόι γνωριμίες είναι αυτές, με εξάχρονη θητεία σε μια Λόκερεν και σ’ ένα βελγικό πρωτάθλημα στο οποίο αν εμφανιστεί αξιόλογος ταλαντούχος παίκτης, τον έχουν «τσιμπήσει» μεγάλες βελγο-ολλανδικές ομάδες στο άψε-σβήσε. Εκτός κι αν υπάρχουν κρυμμένοι (ποδοσφαιρικοί) θησαυροί στην Ισλανδία και τους προωθήσει προς την ΑΕΚ ο Γκρέταρσον. Α, ξέχασα έχει εμπειρία και από το τραπεζικό σύστημα της χώρας του, ως τραπεζικός υπάλληλος. Μόνο που κατέρρευσε αυτό το σύστημα πριν από ενάμισι χρόνο, άρα μακριά από μας…

Στα σοβαρά τώρα, ο Ισλανδός επιστρέφει μετά από δέκα χρόνια, για να φέρει (υποτίθεται) άλλη κουλτούρα, άλλη νοοτροπία στην ΑΕΚ. Διαφορετική από εκείνη που πήγε να εμφυτεύσει αλλά δεν πρόλαβε ο Ίλια Ίβιτς. Διαφορετική και από του Ντέμη, που τα είχε πάρει (από ένα σημείο και μετά) όλα πάνω του και δεν είχε ανάγκη (πέρα από τη συνδρομή του Μάρκου) κανέναν τεχνικό διευθυντή.

Προφανώς διαφορετική και από την κουλτούρα και το μοντέλο του… παρωχημένου (για τους εκσυγχρονιστές) Μπάγεβιτς. Τον τρόπο δουλειάς και σκέψης του Ντούσκο ήθελε από τον Δεκέμβριο του 2008 να τον… αλλάξει ο Κιντής. Με την ιδιότητα του προέδρου, τον ρωτούσε πόσο μπάτζετ θέλει για το καλοκαίρι. Και να το καταθέσει μάλιστα (μαζί με τον Μανωλά) και… γραπτώς!

Ο Γκρέταρσον προσλαμβάνεται γιατί σύμφωνα με τα λεγόμενα του Αδαμίδη στους συμβούλους, είναι εργατικός και… τίμιος. Προφανώς κάτι θα έχει πάρει το αυτί του προέδρου, για άλλες δουλειές που πιθανώς να μην έγιναν (κατά καιρούς) και τόσο… έντιμα. Άρα με τον Ισλανδό, τουλάχιστον σ’ αυτό το κομμάτι (πιστεύει ότι) θα κοιμάται ήσυχος. Διότι ο Γκρέταρσον μπορεί να μην κάνει μετεγγραφές εκατομμυρίων, αλλά και πάλι μετεγγραφές θα κάνει. Και σε κάθε μετεγγραφή υπεισέρχεται το οικονομικό στοιχείο…

Με την πρόσληψη του Γκρέταρσον, θα ησυχάσει και ο Μπάγεβιτς, εφόσον παραμείνει στο πόστο του, και δεν θα του «χτυπάνε» συνέχεια ότι κάνει δουλειές με τον Γιάννη Καινούριο. Με τον οποίο Καινούριο, παρεμπιπτόντως ο Μπάγεβιτς δεν συνδέεται με σχέση κουμπαριάς, αλλά με σχέση φιλίας. Απλώς έτυχε όλα αυτά τα χρόνια να γραφτεί από κάποιον, κάπου για τον «κουμπάρο μάνατζερ του Μπάγεβιτς» και στη συνέχεια η αναπαραγωγή είναι το πιο εύκολο πράγμα. (Μιας που το ‘φερε η κουβέντα, αν η ΑΕΚ θέλει να ασχοληθεί με την περίπτωση του ποδοσφαιριστή Τζαβέλλα, ας το κάνει ελεύθερα, δεν θα παρεξηγηθεί. Ο αριστερός μπακ την «έκανε» από τον Καινούριο και μάλλον βρήκε ή βρίσκει καταφύγιο στον Κουτσολιάκο. Με τον Πολ, προφανώς, επιτρέπονται οι δουλειές. Με τον Καινούριο δεν επιτρέπονται πλέον και μάλλον γι’ αυτό απέρριψαν τον χειμώνα στην ΑΕΚ τη μετεγγραφή ενός εξαιρετικά ταλαντούχου παίκτη. Τον βούτηξε τελικά ο Πανιώνιος. Δημήτρης Κολοβός, 18άρης, από τον ΠΑΣ Ωρωπού…)

Μόλις πιάσει δουλειά ο Γκρέταρσον θα τρέξει και ο προγραμματισμός – σχεδιασμός για τη νέα σεζόν. Εκεί τα κουκιά είναι μετρημένα. Γιατί απλούστατα… δεν υπάρχουν. Αν δεν αλλάξει κάτι θεαματικά, με την εμφάνιση νέων επενδυτών ή τη συνέχεια χρηματοδότησης από Παπά και Νοτιά και μετά το καλοκαίρι, η ΑΕΚ θα κινηθεί πιο σφιχτά από ποτέ. Μοναδική διέξοδος η πώληση ενός ή δυο παικτών. Και αυτή τη στιγμή μεταπωλητική αξία στην ομάδα έχουν τρεις παίκτες, τους ξέρουμε όλοι ποιοι είναι, μπροστά παίζουν.

Το ζήτημα είναι ποια λογική θα ακολουθήσουν. Πέρσι ήταν καθαρά ποσοτικό το θέμα, πήραν, πήραν, πήραν και τελικά μαζεύτηκε (σχεδόν) όλη η μετριότητα στην ομάδα. Αλλά και τα προηγούμενα χρόνια, επί Ντέμη, ξοδεύτηκαν αρκετά για πολλές μετεγγραφές, εβδομήντα τόσες. Δεν είναι απλό όταν κάνεις σχεδιασμό, αρκετές φορές ξεφεύγεις και το πράγμα πάει αλλού. Σε τούτη την ΑΕΚ, από τη μια λες να μην επαναληφθούν τα λάθη των προηγούμενων χρόνων. Να κάνεις τις απαραίτητες προσθήκες, τρεις άντε τέσσερις το πολύ και να αξιοποιήσεις παίκτες από το τωρινό ρόστερ (Αραμπατζής, Γκέντσογλου, Μανωλάς, Καράμπελας, Μάκος, Λεονάρντο). Από την άλλη πάλι, βλέποντας το χάλι της Κυριακής, λες από πού να αρχίσεις και που να τελειώσεις. Για να πετύχεις ένα ρόστερ με παίκτες που θα έχουν διάθεση σε όλα τα ματς και δεν θα βαριούνται. Για να πετύχεις τη «χημεία». Μεγάλο πράγμα η «χημεία», το ταίριασμα των παικτών, η αρμονική συνύπαρξη και συνεργασία τους (για παράδειγμα, δεν βλέπω καμία «χημεία» εκεί μπροστά μεταξύ Τζιμπούρ και Μπλάνκο. Βάλτε ένα προς ένα κάτω τα ματς από πέρσι, μιλάμε για αταίριαστο ζευγάρι…)

Αν υπήρχε η οικονομική δυνατότητα, με τέσσερις πρωτοκλασάτους και ποιοτικούς (κατά βάση στον άξονα) η ΑΕΚ θα έλυνε το πρόβλημα και θα μπορούσε με σωστή δουλειά να παρουσιάσει ομάδα με αξιώσεις. Τώρα που δεν υπάρχουν τα λεφτά, θα στηριχθεί στις όποιες «γνωριμίες» του Γκρέταρσον (αλήθεια, πέρα από… γνωριμίες, το μάτι του κόβει;) για να στελεχωθεί το καλοκαίρι μια ομάδα που θα πρέπει να χτυπήσει το πρωτάθλημα. Πως θα το χτυπήσει; Το αγωνιστικό είναι το πιο… εύκολο, το διαλαλεί παντού ο Κιντής, το έκανε λιανά και στον φίλο του τον Αδαμίδη. Όπως το 2004. Μόνο που τότε υπήρχε κι ένας Ντέμης, στο ξεκίνημα (και πριν τα χοντρά λάθη), με οράματα, ιδέες, ενθουσιασμό, καθολική αποδοχή και στήριξη. Τώρα τι υπάρχει; Προς το παρόν ένας Μπάγεβιτς, χωρίς την καθολική αποδοχή και στήριξη. Από τον Μάιο και μετά θα δείξει…

ΥΓ: Τι ήθελε να πει ο ποιητής (Κύρκος) την Κυριακή στο ΟΑΚΑ; Να στείλει κανένα μήνυμα; Μα σ’ αυτές τις περιπτώσεις, δεν χρειάζεται να προειδοποιήσεις. Έρχονται τα πλέι οφ, βγάζεις μια κι έξω το νυστέρι, κάνεις τη δουλειά και απλώς περιμένεις. Μέχρι να αποβιώσει ο ασθενής. Και ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα…