“Οι παίκτες παίζουν σαν κυρίες”

Όταν πηγαίνεις σε μια ξένη πόλη, μου έλεγαν από παλιά, πάρε ένα ταξί, πιάσε τη συζήτηση με τον οδηγό και θα μάθεις αρκετά για τον τόπο που βρίσκεσαι. Δέκα λεπτά είναι αρκετά για να σε βάλει στην καθημερινότητα της πόλης του. Εγώ παρέκαμψα τις τυπικούρες της γνωριμίας και με μια απλή ερώτηση για το Ρουμανία-Ελλάδα του έδωσα την ευκαιρία να ξεσπαθώσει: «οι παίκτες μας είναι κυρίες. Παίζουν σαν γυναικούλες. Για αυτό έχασαν από την Ελλάδα και για αυτό θα αποκλειστούν», μας είπε με απογοητευμένο, αυστηρό, λυπημένο και άκρως επικριτικό ύφος ο Ντόρου.

Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας είναι οδηγός ταξί στο Βουκουρέστι και δεν ήθελε να τον φωτογραφήσουμε γιατί είναι άσχημος. Έτσι πιστεύει, άσχετα που στο φινάλε κάμφθηκε με την ελπίδα ότι όλο και κάποια ελληνίδα μπορεί να θέλει προξενιό! Με τέτοια αυστηρή κριτική στον εαυτό του, φανταστείτε τι ξεστόμισε για Πιτσούρκα και Ρουμάνους διεθνείς. “Ο Πιτσούρκα είναι επικίνδυνος προπονητής. Έβαλε μέσα τον Λόμποντ που έχει τελειώσει σαν τερματοφύλακας. Και αυτοί που έπαιξαν διαλύθηκαν όταν έβαλε τα γκολ η Ελλάδα… Λείπουν καλοί παίκτες από την εθνική λόγω εγωισμού. Και του προπονητή και των ίδιων. Σε αυτή τη Ρουμανία βάζουν τα προσωπικά τους πάνω από την ομάδα”.

Για έναν άνθρωπο της καθημερινότητας της Ρουμανίας που συναναστρέφεται με χιλιάδες κόσμου, τα πράγματα έχουν την ιστορική εξήγηση τους: “έτσι ήμασταν πάντοτε σαν λαός. Κινούμασταν υποχθόνια. Δεν είμαστε μαχητές όπως οι Έλληνες. Στην ομάδα σας έχετε πολλούς πολεμιστές και τους βλέπεις στο πρόσωπο. Κοίτα το πρόσωπο του Σιόβα. Είναι κανονικός μαχητής. Και μετά συνέκρινε τον με τους δικούς μας. Ένα άγγιγμα στους δικούς μας και πέφτουν κάτω. Φωνάζουν για φάουλ λες και είναι γυναίκες. Αυτά που λέω είναι θέμα φιλοσοφίας. Μπορεί να τα λέω υπερβολικά, αλλά είναι η αλήθεια για την τωρινή εθνική μας ομάδα”.

Μετρώντας εκατοντάδες χιλιόμετρα καθημερινά στους δρόμους του Βουκουρεστίου, ο Ντόρου πιάνει το σφυγμό για την εθνική του ομάδα και μας λέει μερικά πράγματα που μόνο ντόπιος μπορεί να τα αποκαλύψει: “τα παιδιά της εθνικής δεν έχουν το ταλέντο που είχαν παλιότερες ομάδες. Πάντα θα παίζουν με το φάντασμα του Χάτζι. Πολλοί από αυτούς διαμαρτύρονται γιατί ο κόσμος και ο Τύπος δεν τους παρομοιάζει με τη χρυσή γενιά του Χάτζι. Έχουν ψυχολογικό πρόβλημα με αυτό, αλλά έχουν κερδίσει περισσότερα χρήματα και για αυτό δεν μπορούν να δεχθούν κάποια πράγματα. Όμως δεν συγκρίνονται οι επιτυχίες και το ταλέντο των παικτών της δεκαετίας του ‘90 με το τώρα. Η εθνική μας ομάδα δεν έχει ψυχολογία. Δέχεται ένα γκολ και καταρρέει. Αυτό είναι και πρόβλημα του λαού μας. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Και όλα φαίνονται στην ιστορία. Εσείς παλεύεται μέχρι το 90, εμείς όχι. Στην πρώτη δυσκολία πέφτει το ηθικό μας και πάμε από πλάγιο δρόμο”.