Οι παραδόσεις είναι για να… διατηρούνται

Σε μία αγωνιστική που ΑΕΚ και Ολυμπιακός δοκιμάζονταν σε Λάρισα και Καλαμαριά και ο Παναθηναϊκός φιλοξενούσε τον Εργοτέλη, ποιος -αλήθεια- θα στοιχημάτιζε σε βάρος του «πρασίνων»;

Ούτε ο φανατικότερος φίλος των άμεσων ανταγωνιστών τους, είναι η λογική απάντηση. Και να πεις ότι δεν προσπάθησαν κάποιοι να το προλάβουν και να απομακρύνουν και το ελάχιστο ενδεχόμενο να συμβεί!

Τόση και τόση κουβέντα έγινε για το πριμ επιβράβευσης της καλής πορείας του τελευταίου διμήνου, το οποίο και θα καταβαλλόταν με την απόλυτη βαθμολογική συγκομιδή στα δύο εντός έδρας παιχνίδια με Εργοτέλη και Ατρόμητο. Και εξήγηση και κόντρα επεξήγηση για το ποια είναι η αξία της νίκης στο Φάληρο, εάν χαθούν βαθμοί στα δύο αλλεπάλληλα παιχνίδια στο Ολυμπιακό Στάδιο…

Δύο από τις παραδόσεις που συνοδεύουν τους «πράσινους» εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου, δεν έλειψαν ούτε την Κυριακή από το πλευρό του. Αντίθετα, έλειψε η μαζική παρουσία των φίλων του, που είχαν μία πρώτη ευκαιρία να χειροκροτήσουν και να επιβραβεύσουν τους νικητές του πρόσφατου ντέρμπι στο γήπεδο Καραϊσκάκη, αλλά οι χαμηλές θερμοκρασίες αποδείχθηκαν τροχοπέδη. Και όσο υπάρχει Ολυμπιακό Στάδιο, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα δούμε αυτή την παράδοση να απομακρύνεται.

Η δεύτερη παράδοση, είναι αυτή που θέλει τον Παναθηναϊκό να «βραχυκυκλώνεται» και να δυσκολεύεται, όταν παίζει γνωρίζοντας το αποτέλεσμα των ανταγωνιστών του. Ανεξαρτήτως μάλιστα αποτελέσματος.

Το πώς και το γιατί, είναι ένα ερωτηματικό για μία ομάδα που θέλει και πρέπει να έχει τον χαρακτήρα νικητή, μία ομάδα που εκ των πραγμάτων, ζει με το άγχος και την πίεση του πρωταθλητισμού…

Από πλευράς τακτικής, στο πρώτο ημίχρονο (γιατί η αποβολή του Ογκνιένοβιτς άλλαξε τα δεδομένα στον αγωνιστικό χώρο στην επανάληψη) ο Νίκος Καραγεωργίου, έκανε αυτό που δεν έκανε ο Τάκης Λεμονής την περασμένη Κυριακή, όταν ο Μουνιόθ πήρε το ίδιο ακριβώς ρίσκο: χτύπησε τον αδύναμο -ανασταλτικά- κρίκο της «πράσινης» αμυντικής γραμμής, τον Σωτήρη Λεοντίου.

Η συμμετοχή του νεαρού μέσου στην αριστερή πτέρυγα, σαφώς και δίνει περισσότερες επιλογές στην ανάπτυξη και στο ανέβασμα της ομάδας, ωστόσο, αμυντικά δεν είναι το ίδιο αξιόπιστη ακόμη και με τις υπηρεσιακές λύσεις των Βύντρα ή Νίλσον.

Με την τοποθέτηση ενός γρήγορου επιθετικού στη δεξιά πτέρυγα (Ιαστσουκ) και τον Ογκνιένοβιτς να κλίνει προς την πτέρυγα, αφήνοντας τον Νατσέφκσι στην κορυφή της επίθεσης, τα προβλήματα ήταν αρκετά…