Οι τελικοί της Γερμανίας (vids)

Η “νάτσιοναλμανσαφτ” είναι η ομάδα με τις περισσότερες παρουσίες στο έσχατο παιχνίδι των Ευρωπαϊκού Πρωταθλημάτων και συνάμα είναι και η πολυνίκης χώρα. Τρεις κατακτήσεις, το 1972, το 1980 και το 1996, και δύο φορές φιναλίστ, το 1976 και το 1992, το καθ’ όλα αξιοπρόσεκτο ρεκόρ των “πάντσερ”.

---

Euro 1972: Δυτική Γερμανία-ΕΣΣΔ 3-0

Η Μπάγερν Μονάχου ετοιμάζεται να κυριαρχήσει σε συλλογικό επίπεδο και η εθνική Δυτικής Γερμανίας προλειάνει το έδαφος. Με τον Χέλμουτ Σεν να καθοδηγεί μία ομάδα που θεωρήθηκε από πολλούς καλύτερη όλων των εποχών με παίκτες από τους Βαυαρούς αλλά και από την Γκλάντμπαχ, αντίπαλος δεν υπήρξε (κάτι που φάνηκε και δύο χρόνια αργότερα, κατακτώντας το Παγκόσμιο Κύπελλο).

Στον τελικό η αξιοπρόσεκτη Σοβιετική Ενωση αποτέλεσε παιχνιδάκι για τον Κορυφαίο Ευρωπαίο Παίκτη της χρονιάς, τον Φραντς Μπεκενμπάουερ, τον σπουδαίο σκόρερ Γκερντ Μίλερ, τον “εγκέφαλο” Γκίντερ Νέτσερ, τον απροσπέλαστο Ζεπ Μάιερ και άλλους Γερμανούς άσους, που οδήγησαν τα “πάντσερ” στην κατάκτηση του πρώτου ευρωπαϊκού τροπαίου τους με 3-0. Δύο γκολ του Μίλερ και ένα του Χέρμπερτ Βίμερ διαμόρφωσαν την ευρύτερη διαφορά σε τελικό Euro, που παραμένει μέχρι σήμερα.

Η ταυτότητα του τελικού

18/06/1972 Βρυξέλες, “Χέιζελ” (49.000 θεατές)

Δυτική Γερμανία-ΕΣΣΔ 3-0
(27’, 58’ Μίλερ, 52’ Βίμερ)

Δυτική Γερμανία: Μάιερ, Χέτγκες, Μπεκενμπάουερ, Σβάρτσενμπεκ, Μπράιτνερ, Χένες, Βίμερ, Νέτσερ, Χάινκες, Μίλερ, Κρέμερς

ΕΣΣΔ: Ρουντάκοφ, Τζοτζουασβίλι, Καπλίτσνι, Ιστόμιν, Κουρτσιλάβα, Κολότοφ, Τρόσκιν, Μπαϊντάτσνι, Μπασισέφσκι (66’ Κοζίνκεβιτς), Κόνκοφ (46’ Ντολμάτοφ), Ονισένκο

---

Euro 1976: Τσεχοσλοβακία-Δυτική Γερμανία 5-3 πέν. (2-2 παρ., 2-2 κ.α.)

Η Γερμανία είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης και παγκόσμια πρωταθλήτρια και ταξιδεύει στη Γιουγκοσλαβία για να διατηρηθεί στην κορυφή του ποδοσφαιρικού κόσμου. Δυσκολεύεται αρκετά κόντρα στη γηπεδούχο Γιουγκοσλαβία (ας είναι καλά ο… διάδοχος του Γκερντ Μίλερ, ο Ντίτερ Μίλερ με τα τρία γκολ του) και στον τελικό αντιμετωπίζει την Τσεχοσλοβακία που ήταν είκοσι παιχνίδια αήττητη.

Αν και καλή ομάδα, φαβορί παρέμεναν οι παίκτες του Χέλμουτ Σεν, οι οποίοι, πάντως, βρέθηκαν και πάλι με δύο γκολ πίσω στο σκορ. Η ισοφάριση ολοκληρώθηκε στο 89’ με τον Μπερντ Χόλτσενμπαϊν, στην παράταση δεν έγινε κάτι ιδιαίτερο και τα πέναλτι έκαναν την εμφάνισή τους για πρώτη φορά σε μεγάλη διοργάνωση. Εκεί ο Ούλι Χένες αστόχησε στο τέταρτο των “πάντσερ”, ο Αντονίν Πανένκα δημιούργησε το μύθο του και η Τσεχοσλοβακία αναδείχθηκε εν τέλει πρωταθλήτρια Ευρώπης.

Η ταυτότητα του τελικού

20/06/1976 Βελιγράδι, “Μαρακανά” (35.000 θεατές)

Τσεχοσλοβακία-Δυτική Γερμανία 5-3 πέν. (2-2 παρ., 2-2 κ.α.)

(8’ Σβέλικ, 25’ Ντόμπιας – 28’ Μίλερ, 89’ Χόλτσενμπαϊν)

Τσεχοσλοβακία: Βίκτορ, Πίβαρνικ, Οντρους, Τσάπκοβιτς, Γκεγκ, Ντόμπιας (94’ Βέσελι), Μέντερ, Πανένκα, Μάζνι, Σβέχλικ (79’ Γιουρκέμικ), Νέχοντα

Δυτική Γερμανία: Μάιερ, Φογκτς, Σβάρτσενμπεκ, Μπεκενμπάουερ, Ντιτς, Βίμερ (46’ Φλόχε), Μπόνχοφ, Μπερ (80’ Μπόνγκαρτζ), Χένες, Μίλερ, Χόλτσενμπαϊν

---

Euro 1980: Δυτική Γερμανία-Βέλγιο 2-1

Η πτωτική πορεία της Δυτικής Γερμανίας επιβεβαιώθηκε μετά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1976 και το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978. Το Euro 1980 ήταν μία ευκαιρία για τη “νάτσιοναλμανσαφτ” των Μπερντ Σούστερ, Καρλ Χάιντς Ρουμενίγκε και Ούλι Στίλικε και να αποδείξει ότι δεν έχει ξεφτίσει ακόμα και τα κατάφερε. Στην πρώτη διοργάνωση με ομίλους, έκανε το καθήκον της στον πρώτο (όπου συμμετείχε και η Ελλάδα) παίρνοντας εκδίκηση από τους Τσεχοσλοβάκους και κερδίζοντας και πάλι τους Ολλανδούς (όπως στον τελικό του Μουντιάλ 1974) και στον τελικό κόντρα στους γηπεδούχους Βέλγους φρόντισε να δείξει τα ψυχικά αποθέματά της.

Ο Χορστ Χρούμπες του Αμβούργου ήταν ο πρωταγωνιστής της συνάντησης. Ο αντικαταστάτης του τραυματία Κλάους Φίσερ σκόραρε στο 10’ (ισοφάρισε στο 72’ με πέναλτι ο Ρενέ Βαντερέικεν), αλλά και στο 88’ με κεφαλιά από κόρνερ του Ρουμενίγκε και μόλις στην πέμπτη του συμμετοχή με την εθνική ομάδα της πατρίδας του, σήκωσε το τρόπαιο της πρωταθλήτριας Ευρώπης στο “Ολίμπικο” της Ρώμης.

Η ταυτότητα του τελικού

22/06/1980 Ρώμη, “Ολίμπικο” (47.864 θεατές)

Δυτική Γερμανία-Βέλγιο 2-1
(10’, 88’ Χρούμπες – 72’ πέν. Βαντερέικεν)

Δυτική Γερμανία: Σουμάχερ, Καλτζ, Φέρστερ, Στίλικε, Ντιτς, Μπρίγκελ (55’ Κούλμαν), Σούστερ, Μίλερ, Ρουμενίγκε, Χρούμπες, Αλοφς

Βέλγιο: Πφαφ, Γκέρετς, Μίλκαμπς, Μέους, Ρενκίν, Κουλς, Βαντερέικεν, βαν Μουρ, Μόμενς, βαν ντερ Ελστ, Κέλεμανς

---

Euro 1992: Δανία-Γερμανία 2-0

Η παγκόσμια πρωταθλήτρια του 1990, ενωμένη πλέον, πηγαίνει με υψηλό το φρόνημα στα γήπεδα της Σουηδίας για τα τελικά του Euro 1992. Οι παίκτες του Μπέρτι Φογκτς ιδρώνουν για να αποσπάσουν βαθμό από το μόρφωμα που προέκυψε από τη διάλυση της ΕΣΣΔ, την Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών (ο Τόμας Χέσλερ σκόραρε στο 90’), ωστόσο καταφέρνουν να πάρουν την πρόκριση από τον Α’ όμιλο και στη συνέχεια από τα ημιτελικά κερδίζοντας με 3-2 τους διοργανωτές.

Τα “πάντσερ” δεν είχαν ξεμπλέξει, όμως, με την υπόθεση Σκανδιναβία και στον τελικό του “Ούλεβι” αντιμετώπιζαν τους… παραλίες της Δανίας. Η ομάδα είχε κατέβει στη διοργάνωση χωρίς προετοιμασία, από διακοπές (ελέω του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία την οποία και αντικατέστησε) και οι Γερμανοί δεν είχαν σαφές πλάνο να στηριχθούν. Ο ενθουσιασμός αποδείχθηκε αποτελεσματικότερος της οργάνωσης, τα γκολ των Γιον Γένσεν και Κίλμ Βίλφορτ (ο οποίος μόλις είχε επιστρέψει από το νοσοκομείο της κόρης του που έπασχε από λευχαιμία) μη αναστρέψιμα και από τη στιγμή που ο Πέτερ Σμάιχελ είχε κατεβάσει τα ρολά στον εξαιρετικό στο τουρνουά Κάρλχαϊντς Ρίντλε, αλλά και στους Ματίας Ζάμερ, Γίργκεν Κλίνσμαν και Στέφαν Εφενμπεργκ, η ήττα με 2-0 σηματοδότησε την κορυφαία έκπληξη στη διοργάνωση.

Η ταυτότητα του τελικού

26/06/1992 Γκέτεμποργκ, “Ούλεβι” (37.800 θεατές)

Δανία-Γερμανία 2-0

(18’ Γένσεν, 78’ Βίλφορτ)

Δανία: Σμάιχελ, Σίβεμπεκ (66’ Κρίστιανσεν), Κ. Νίλσεν, Λ. Ολσεν, Πίεκνικ, Κριστόφτε, Γ. Γένσεν, Βίλφορτ, Χ. Λάρσεν, Πόβλσεν, Μπ. Λάουντρουπ

Γερμανία: Ιλγκνερ, Χέλμερ, Ρόιτερ, Κόλερ, Μπούχβαλντ, Μπρέμε, Χέσλερ, Ζάμερ (46’ Ντολ), Εφενμπεργκ (80’ Τομ), Ρίντλε, Κλίνσμαν

---

Euro 1996: Γερμανία-Τσεχία 2-1 παρ. (1-1 κ.α.)

Το 1996 βρήκε τη Γερμανία αρκετά ώριμη, ύστερα και από το “στραπάτσο” του 1992 και τον αποκλεισμό στα προημιτελικά του Μουντιάλ 1994. Τα “πάντσερ” αν και βρέθηκαν στο “γκρουπ του θανάτου” με Τσεχία, Ρωσία και Ιταλία κατάφεραν να προκριθούν με σχετική άνεση (πετώντας έξω μάλιστα τους Ιταλούς στο τελευταίο παιχνίδι) και στα προημιτελικά με αντίπαλο την Κροατία, ο Γίργκεν Κλίνσμαν ήταν και πάλι εκεί να δώσει τη λύση. Ο ημιτελικός με τη διοργανώτρια Αγγλία κρίθηκε στα πέναλτι και συγκεκριμένα στο άστοχο του Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ και η Γερμανία βρέθηκε να αντιμετωπίζει στον τελικό την Τσεχία που είχε κερδίσει με 2-0 στη φάση των ομίλων.

Το παιχνίδι του “Γουέμπλεϊ” ήταν τελείως διαφορετικό με αυτό προ λίγων ημερών, ωστόσο είχε την ίδια κατάληξη. Ο Πάτρικ Μπέργκερ βέβαια με πέναλτι στο 59’ φρόντισε να ανησυχήσει τους Γερμανούς που με “ήρωα” τον Ολιβερ Μπίρχοφ έστειλαν τον τελικό στην παράταση. Ο ίδιος παίκτης στο 5ο λεπτό του επιπλέον χρόνου σημείωσε το πρώτο “χρυσό γκολ” της ιστορίας (θα πρέπει να δώσει τα εύσημα και στον τερματοφύλακα Πετρ Κούμπα) και έδωσε το τρίτο ευρωπαϊκό τρόπαιο στα “πάντσερ”.

Η ταυτότητα του τελικού

30/06/1996 Λονδίνο, “Γουέμπλεϊ” (76.700 θεατές)

Γερμανία-Τσεχία 2-1 παρ. (1-1 κ.α.)
(73’, 95’ Μπίρχοφ – 59’ πέν. Μπέργκερ)

Γερμανία: Κέπκε, Ζάμερ, Μπάμπελ, Χέλμερ, Στρουντζ, Χέσλερ, Αϊλτς (46’ Μπόντε), Σολ (69’ Μπίρχοφ), Τσίγκε, Κλίνσμαν, Κουντς

Τσεχία: Κούμπα, Κάντλετς, Χόρνακ, Σουτσοπάρεκ, Πομπόρσκι (88’ Σμίτσερ), Νέντβεντ, Ράντα, Μπέργκερ, Μπέιμπλ, Νέμετς, Κούκα

---