Οι τελικοί της Ισπανίας (vids)
Μόλις δύο φορές η Ισπανία έχει καταφέρει να φτάσει σε τελικούς μεγάλης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης, αμφότερες στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
Euro 1964: Ισπανία-ΕΣΣΔ 2-1
Ημιτελικά
Ισπανία-Ουγγαρία 2-1 παρ. (1-1 κ.α.)
(35’ Περέδα, 115’ Αμάνθιο – 84’ Μπένε)
Μόλις στην πρώτη συμμετοχή της στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, η Ισπανία κατάφερε να φτάσει μέχρι τον τελικό. Η πραγματική πρώτη συμμετοχή της θα μπορούσε να είναι το 1960, ωστόσο ο δικτάτορας Φράνκο απαγόρευσε στους “φούριας ρόχας” να αγωνιστούν κόντρα στην ΕΣΣΔ με την οποία είχε κληρωθεί στα προημιτελικά (τότε λογίζονταν ως προκριματική φάση).
Τέσσερα χρόνια αργότερα, στην Ισπανία παρέμενε η δικτατορία και η καλή ομάδα, στη Σοβιετική Ενωση ο κομουνισμός και επίσης η καλή ομάδα και αμφότερες προκρίθηκαν στην τελική φάση. Αυτή αποφασίστηκε να διεξαχθεί στην Ισπανία και οι δύο χώρες αναμετρήθηκαν (κανονικά) στον τελικό του “Σαντιάγκο Μπερναμπέου”. Το κατάμεστο στάδιο είδε την ομάδα του Χοσέ Βιγιαλόνγκα να επικρατεί των Σοβιετικών που είχαν ως ηγέτη τον Λεβ Γιασίν και τον Βαλεντίν Ιβάνοφ. Ενα γκολ του Μαρθελίνο στα τελευταία λεπτά του αγώνα διαμόρφωσε το τελικό 2-1 και έδωσε στην Ισπανία το μοναδικό σημαντικό τρόπαιο της ιστορίας της.
Η ταυτότητα του τελικού
21/06/1964 Μαδρίτη, “Σαντιάγκο Μπερναμπέου” (79.115 θεατές)
Ισπανία-ΕΣΣΔ 2-1
( 6’ Περέδα, 84’ Μαρθελίνο – 8’ Κουσαΐνοφ)
Ισπανία: Ιριμπάρ, Ριβίγια, Ολιβέγια, Καγέχα, Θόκο, Φούστε, Αμάνθιο, Περέδα, Μαρθελίνο, Σουάρεθ, Λαπέτρα.
ΕΣΣΔ: Γιασίν, Τσουστίκοφ, Σεστέρνεφ, Μούντρικ, Βορονίν, Ανίτσκιν, Τσισλένκο, Β. Ιβάνοφ, Πονεντέλνικ, Κορνέεφ, Κουσαΐνοφ
Euro 1984: Γαλλία-Ισπανία 2-0
Β’ όμιλος
Ρουμανία-Ισπανία 1-1
(35’ Μπόλονι – 22’ πέν. Καράσκο)
Πορτογαλία-Ισπανία 1-1
(52’ Σόουζα – 73’ Σαντιγιάνα)
Δυτική Γερμανία-Ισπανία 0-1
(90’ Μακέδα)
Ημιτελικά
Ισπανία-Δανία 5-4 πέν. (1-1 παρ., 1-1 κ.α.)
(67’ Μακέδα – 7’ Λέρμπι)
Η Ισπανία παλεύει για να αναδυθεί και πάλι στην επιφάνεια του παγκοσμίου ποδοσφαίρου και το καταφέρνει είκοσι χρόνια μετά την πρώτη παρουσία της σε τελικό μεγάλης διοργάνωσης. Στο Euro 1984 εμφανίζει ένα εξαιρετικό σύνολο που είχε σπουδαίο άξονα με Λουίς Αρκονάδα στο τέρμα, Χοσέ Αντόνιο Καμάτσο και τον… σκόρερ Αντόνιο Μακέδα στην άμυνα, τον Ράφαελ Γκορντίγιο στο κέντρο και το επιθετικό δίδυμο των Κάρλος Σαντιγιάνα και Φρανθίσκο Καράσκο στην επίθεση.
Η προχωρημένη ηλικία του συγκροτήματος του Μιγκέλ Μουνιόθ, όμως, όταν τέθηκε αντιμέτωπη με την “φρεσκάδα” του “μαγικού τετραγώνου” της Γαλλίας, των Λουίς Φερναντέζ, Ζαν Τιγκανά, Αλέν Ζιρές και φυσικά Μισέλ Πλατινί δεν τα κατάφερε. Με τον τελευταίο να βρίσκεται σε οργιώδη φόρμα, το 1-0 στο 57’ από εκτέλεση φάουλ του (και τραγικό λάθος του Αρκονάδα) αποδείχθηκε καθοριστικό. Ο Ιβόν λε Ρου μπορεί να αποβλήθηκε λίγο αργότερα, αλλά οι γηπεδούχοι “τρικολόρ” δεν θα έχαναν αυτόν τον τελικό και με το… πρώτο γκολ από επιθετικό στη διοργάνωση, αυτό του Μπρουνό Μπεγιόν στο 90’, “καθάρισαν” τη νίκη στο “Παρκ ντε Πρενς”.
Η ταυτότητα του τελικού
27/06/1984 Παρίσι, “Παρκ ντε Πρενς” (47.368 θεατές)
Γαλλία-Ισπανία 2-0
(57’ Πλατινί, 90’ Μπεγιόν)
Γαλλία: Μπατς, Μπατιστόν (73’ Αμορός), Λε Ρου, Μποσίς, Ντομέργκ, Ζιρές, Τιγκανά, Φερναντέζ, Πλατινί, Λακόμπ, Ζεγκινί (80’ Μπεγιόν)
Ισπανία: Αρκονάδα, Ουρκιάγα, Σάλβα (85’ Ρομπέρτο), Γκαγέγο, Σενιόρ, Φρανθίσκο, Βίκτορ, Καμάτσο, Χούλιο Αλμπέρτο (75’ Σαράμπια), Σαντιγιάνα, Καράσκο
