Ολυμπιακός: Η χρονιά των αλλαγών
Από τον Σωκράτη Κόκκαλη στον Βαγγέλη Μαρινάκη και από την αγωνιστική αβεβαιότητα στην επιστροφή στην κορυφή. Ο Λάζαρος Μουρκάκος γράφει για το 2010 των μεγάλων "ερυθρόλευκων" αλλαγών.
Η αλλαγή σελίδας στο ιδιοκτησιακό καθεστώς τα σκέπασε όλα. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης, γνωστός εφοπλιστής, με ερυθρόλευκες καταβολές, απέκτησε το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών από τον Σωκράτη Κόκκαλη. Ηταν ένα διάστημα… κοσμογονικό αφού δεν είχαμε απλά το τέλος μιας εποχής, αλλά το φινάλε μια παντοκρατορίας, αυτής του Σωκράτη Κόκκαλη, που κλονίσθηκε το 2010 και αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την απώλεια του τίτλου…
Κάποια πράγματα είναι γνωστά. Από το πώς ξεκίνησε το φλερτ του Βαγγέλη Μαρινάκη για την αγορά των μετοχών του Κόκκαλη, τα αδιέξοδα στα οποία βρέθηκαν οι δυο πλευρές, μέχρι τη νέα ανατροπή σκηνικού και την οριστική συμφωνία. Ο Σωκράτης Κόκκαλης άφησε πίσω του μια ομάδα που ήθελε χτίσιμο από την αρχή, φαινόταν, όχι μόνο το 2010, αλλά και τις προηγούμενες χρονιές, ότι δεν είχε τα αντανακλαστικά προηγούμενων ετών, αλλά αυτό δεν αφαιρεί ούτε κομματάκι της προσφοράς του Σωκράτη Κόκκαλη στον Ολυμπιακό. Ανεξάρτητα αν διαφωνείς από τον τρόπο που προσέγγισε ορισμένα θέματα, και η διαφωνία μας έχει να κάνει με πολλά, ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει ότι έβαλε σφραγίδα στον Ολυμπιακό…
Ο Βαγγέλης Μαρινάκης ανέλαβε τα ηνία του συλλόγου, όταν ήδη είχε κάνει τις πρώτες του κινήσεις ο Σωκράτης Κόκκαλης. Ο Λίνεν στον πάγκο, οι μεταγραφές των Μιραλάς, Μοδεστό, Μέγερι, Επστάι ήταν κινήσεις που βρήκε και τις οποίες… σεβάστηκε αρχικά, αλλά από την πρώτη μέρα είχε στο πίσω μέρος του εαυτού του, κάτι άλλο.
Η… διαφορετική σκέψη ήταν για τον προπονητή και δεν είχε τόσο να κάνει με τον Λίνεν, αλλά με αυτόν που οραματιζόταν ο Μαρινάκης να δει στον ερυθρόλευκο πάγκο. Ο Γερμανός συνειδητοποίησε ότι στην πρώτη αποτυχία θα δει πόρτα εξόδου όταν ο Ολυμπιακός έκοψε από το προπονητικό επιτελείο τον γαμπρό του. Προπονητής με ημερομηνία λήξεως ο Λίνεν, το κατάλαβε καλύτερα στην πρώτη αποτυχία.
Ο νέος μεγαλομέτοχος λειτούργησε σε χρόνο ρεκόρ. Ταξίδεψε στην Ισπανία και κατάφερε να πείσει τον Βαλβέρδε, κάτι που δεν είχε καταφέρει ο Σωκράτης Κόκκαλης με το τότε δεξί του χέρι, τον Γιάννη Χρυσικόπουλο. Η απορία για το αν ήθελε πραγματικά ο Κόκκαλης τον Βαλβέρδε παραμένει, ίσως εκεί να βρίσκεται η άρνηση του Ισπανού στις προτάσεις, αλλά αυτό, πλέον, δεν έχει και πολύ σημασία.
Η ουσία είναι ότι ο Μαρινάκης δεν πήρε απλά ένα προπονητή που ήθελαν όλοι, ή, σχεδόν όλοι, αλλά ότι έδωσε δίνει τα κλειδιά του μαγαζιού στον Βαλβέρδε. Απόλυτα κυρίαρχος ο Ισπανός και το κυριότερο δίχως να νοιώθει την ανασφάλεια που αισθανόντουσαν οι προπονητές που πέρασαν από τον ερυθρόλευκο πάγκο. Η αμφισβήτηση δεν χτύπησε την πόρτα του Βαλβέρδε στην πρώτη ήττα και αυτό φάνηκε στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος, με τον Ηρακλή.
Η νέα τάξη πραγμάτων αντιλαμβάνεται ότι η ομάδα θέλει νέο αίμα και κυρίως ποιότητα. Το χέρι μπαίνει βαθιά στην τσέπη και γίνονται μεταγραφές ουσίας. Από όλες αυτές, η καλύτερη, μέχρι τώρα, είναι του Μιραλάς, μια μεταγραφή του Κόκκαλη που τότε δεν την πίστευε κανείς, ίσως και για αυτό αποκτήθηκε με την μορφή δανεισμού. Ο Ολυμπιακός από παιχνίδι σε παιχνίδι ανεβάζει απόδοση και ακόμα και στις στιγμές που δεν γοητεύει βγάζει μια προοπτική και αυτό είναι κάτι που αφήνει χαμόγελα στα ερυθρόλευκα στρατόπεδα.
Κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει ότι βρισκόμαστε στην αυγή μιας νέας εποχής, αλλά τα σημάδια είναι ενθαρρυντικά. Το 2010 αποχαιρετά τον Ολυμπιακό με την ομάδα να βρίσκεται πέντε βαθμούς μπροστά από τον Παναθηναϊκό και να είναι μέσα στην διεκδίκηση του κυπέλλου, μετά τη νίκη επί του Αστέρα, στην Τρίπολη.
Αν αναλογιστούμε που ήταν ο Ολυμπιακός τον Μάιο και που βρίσκεται τώρα, μάλλον για ένα μικρό χρονικό διάστημα όπου έγιναν πάρα πολλά θα πρέπει να ομιλούμε. Σε αυτό το διάστημα φάνηκαν και αδυναμίες. Απόλυτα φυσιολογικό, αλλά αυτό που κάνει το χαμόγελο ακόμα πιο φωτεινό είναι ότι ο Ολυμπιακός δεν σχεδιάζει την επόμενη μέρα στο πόδι. Αυτό, από μόνο του, είναι πιο ελπιδοφόρο και σημαντικό από τα γκολ του Μιραλάς και από τις ασίστ του Ιμπαγάσα.
Καλή χρονιά με υγεία στους αναγνώστες του Contra.gr!
