Ολοταχώς για τη Νότιο Αφρική
Να ‘μαστε λοιπόν και πάλι εδώ. Αν υποψιαστώ ότι θα συζητήσουμε εκ νέου την απουσία ελκυστικού ποδοσφαιρικού θεάματος, σε μία αναμέτρηση που ολοκληρώθηκε με άνετη επικράτηση τουεθνικού συγκροτήματος και το ευρύ σκορ 3-0, θα τον κλείσω τον ηλεκτρονικό υπολογιστή.
Και θα το ξαναπώ, δεν είμαι αντίθετος στην ανάγκη όλων μας να παρακολουθήσουμε καλύτερο, ή μάλλον σωστότερα εντυπωσιακότερο ποδόσφαιρο από το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, απλώς το θεωρώ καρύκευμα σε τέτοιες αναμετρήσεις προκριματικής φάσης και όχι βασικό συστατικό.
Όταν μάλιστα γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι οι συμμετοχές στις μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις κρίνονται στις λεπτομέρειες και τα εισιτήρια της πρόκρισης κατακτώνται όταν αποφεύγεις βαθμολογικές απώλειες στα παιχνίδια που καταγράφονται -εκ των προτέρων- ως θεωρητικά εύκολα, ε, είναι άκομψο να μιζεριάζουμε μετά από μία τόσο άνετη και ξεκούραστη νίκη, απέναντι μάλιστα σ’ ένα συγκρότημα που πάντα μας δημιουργούσε μικρές ή μεγάλες δυσκολίες.
Ναι, δεν παίξαμε σπουδαίο ποδόσφαιρο, αλλά τέτοιες ξεκούραστες νίκες και με τόσο εμφατικά σκορ, είναι δείγμα μεγάλης και προπάντων σοβαρής ομάδας.
Στο κάτω κάτω, τα δύο από τα τρία γκολ της χθεσινής αναμέτρησης θα μπορούσαν κάλλιστα να αποτελέσουν δύο πολύ δυνατές στιγμές του μουσικού σήματος έναρξης των αθλητικών εκπομπών για το Παγκόσμιο κύπελλο του 2010, το οποίο ανοίγει διάπλατα τις πύλες του για την ομάδα του Ότο Ρεχάγκελ, αν και την Τετάρτη φτάσει εύκολα ή δύσκολα στη νίκη επί της Ελβετίας.
Μην ξεχνάμε ότι μετά από τρία παιχνίδια σε αυτή την προκριματική φάση, έχουμε ήδη και τους εννιά βαθμούς στο σακούλι και συνεχίζουμε προκαλώντας νευρικό κλονισμό στους επαΐοντες της «στρογγυλής θεάς», που ναι μεν σέβονται την αποτελεσματικότητά μας, αλλά απεχθάνονται το αντιτουριστικό στιλ παιχνιδιού μας.
Δεν θα πάμε για τουρισμό στη Νότια Αφρική, φίλοι μας. Αυτό το κάναμε μια φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1994. Και τα παθήματα έγιναν μαθήματα…
