Όταν η ΑΕΚ θέλει να πάρει Έλληνες παίκτες…

Δεν είναι απλό πράγμα στη σημερινή συγκυρία, με τον Μαρινάκη να μαζεύει ό,τι καλύτερο κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά, να πάρει η ΑΕΚ παίκτη που θέλει (και) ο Ολυμπιακός. Ή ακόμη και να μην τον έχει ανάγκη (ο Ολυμπιακός), άνετα να κάνει κίνηση για να τον στερήσει από την ΑΕΚ.

Ο μέγας θείος-Λουκάς ήταν ο μοναδικός παράγοντας της ΑΕΚ που σάρωνε τα πάντα και έπαιρνε με τα λεφτά του ο,τι πιο ποιοτικό υπήρχε. Από Μαύρο και Αρδίζογλου μέχρι Νικολούδη, αλλά και Δομάζο από Παναθηναϊκό.

Στη μετά-Μπάρλου εποχή και τις δεκαετίες που ακολούθησαν, η ΑΕΚ σημείωνε μεμονωμένες μετεγγραφικές επιτυχίες σε βάρος κόκκινων και πράσινων, όχι επειδή είχε περισσότερα χρήματα να διαθέσει, αλλά επειδή χειριζόταν έξυπνα, μεθοδικά, ενίοτε και …σατανικά κάποιες υποθέσεις.

Ο Ζαφειρόπουλος για παράδειγμα, με τις ενέργειες του Ανδρέα Βούλγαρη και του (αφανή) εργάτη Τάκη Μαϊτού (μονάχα παλαιότεροι θα τον θυμούνται) άρπαξε το καλοκαίρι του ’81 μέσα από τα χέρια του Βαρδινογιάννη τον Γιάννη τον Δίντσικο.

Δεκατρία χρόνια αργότερα, ο Μελισσανίδης εκμεταλλευόμενος και τις άριστες διαπροσωπικές σχέσεις με τον Πέτρο Θεοδωρίδη και στήνοντας ένα άριστο δίκτυο στη Θεσσαλονίκη, ουσιαστικά “βούτηξε” τον Κωστή από τα χέρια του Κόκκαλη που πρόσφερε περισσότερα χρήματα. Μεσάνυχτα πήρε την υπογραφή του παίκτη στη Θεσσαλονίκη ο Στράτος, την άλλη μέρα το πρωί τον περίμενε στο παλιό αεροδρόμιο ο ίδιος ο Μελισσανίδης (με τον Σφαέλο), τον έβαλε σε μια λιμουζίνα και τον φυγάδευσε.

Υπάρχει και ο θρίαμβος της ΑΕΚ επί του Ολυμπιακού το 1996 με τον Ντέμη. Εκεί όμως καταλυτικό ρόλο έπαιξε η στάση του ποδοσφαιριστή. Ο Αλαμάνος και ο αείμνηστος Παθιακάκης προτιμούσαν Ολυμπιακό. Ο Ντέμης μόνο ΑΕΚ. Και κλώτσησε τα 50 εκατομμύρια επιπλέον που του έδινε τότε ο Κόκκαλης. Με απεσταλμένους τον Λούβαρη και τον Σάββα Θεοδωρίδη.

Του Ντέμη θαρρώ πως ήταν και η τελευταία “μετεγγραφική νίκη” της ΑΕΚ απέναντι σε ανταγωνιστή της. Ο Τροχανάς, ένα χρόνο νωρίτερα προσπάθησε αλλά δεν μπόρεσε να πάρει Λυμπερόπουλο . Το ’96 κυνήγησε αλλά δεν μπόρεσε να κλείσει Τζόρτζεβιτς και Γιαννακόπουλο. Η NetMed, αν και σπατάλησε εκατομμύρια (στον βρόντο) και χρέωσε ενάμισι εκατομμύριο ευρώ τη μετεγγραφή Γεωργέα (το συμβόλαιο του οποίου με την Καλαμάτα έληγε έξι μήνες αργότερα), προσπάθησε και μέσω των τηλεοπτικών συμβάσεων τον Δεκέμβριο του 2000 να πάρει τον Κωνσταντίνου, αλλά τελικά πλειοδότησε ο Παναθηναϊκός.

Πρόχειρα θυμάμαι επίσης τα τελευταία χρόνια την αποτυχημένη προσπάθεια του Ντέμη να “ψήσει” τον Πανόπουλο για τον Τοροσίδη. Άντε και την αδυναμία να ακολουθήσει (και ορθώς δεν ακολούθησε) στα ποσά που ζητούσε ο Τσακίρης για τον Σπυρόπουλο. Ή την υποχρέωση Πηλαδάκη να δώσει τον Κλέιτον στον Βγενόπουλο κι έτσι σώθηκε η ΑΕΚ.

Με το πέρασμα των χρόνων και ιδίως την τελευταία δεκαετία, μειωνόταν ο αριθμός των Ελλήνων παικτών στο ρόστερ της ομάδας. Η εύκολη λύση, από τη στιγμή που δεν μπορούσε να “χτυπήσει” στην ελληνική αγορά τις πιο καλές περιπτώσεις, ήταν ο ξένος ποδοσφαιριστής. Το πεδίο δράσης εκεί είναι αχανές. Δεν κινδυνεύει εκεί η ΑΕΚ να χάσει κανέναν Μίτσελ ή Φιόλουσον. Κανέναν Ντιόπ ή Νταντόμο. Είναι απειροελάχιστες οι περιπτώσεις παικτών απ’ έξω, για τους οποίους κονταροχτυπήθηκαν ελληνικές ομάδες. Πιο πρόσφατη περίπτωση, θυμάμαι το χουνέρι που έπαθε πριν από 18 μήνες ο Παναθηναϊκός, που νόμιζε ότι είχε …κλείσει τον Μέλμπεργκ, αλλά τελικώς ο Σουηδός κατέληξε στον Ολυμπιακό.

Η ΑΕΚ με τις οικονομικές δυνατότητες που εμφανίζει να διαθέτει (από περιορισμένες έως ανύπαρκτες) δεν θα έπρεπε να διαλαλεί το ενδιαφέρον για ποδοσφαιριστές της ελληνικής αγοράς. Και ο πιο αδαής θα γνώριζε ότι με το επίπεδο συνεργασίας-φιλίας Βεντούρη-Μαρινάκη, ήταν φύσει αδύνατον να πάρει τον Μανιάτη ή τον Κουμόρτζι. Κι όμως μπήκε στο “τρυπάκι” να δείξει ότι κινείται για τον Μανιάτη, το διαφήμισε, έβγαλε προς τα έξω τις κρούσεις προς τον Βεντούρη, “κακοποίησε” περιουσιακά στοιχεία της ομάδας που εμφανίζονταν στα ανταλλάγματα με όρους απαράδεκτους (“ελεύθερος Λεονάρντο”) και στο τέλος έγινε αυτό που όλοι απ’ την αρχή φαντάζονταν πως θα γίνει.

Στην περίπτωση Γεωργιάδη και μόλις βγήκαν δημοσιεύματα ότι η ΑΕΚ κινήθηκε για τον 23χρονο επιθετικό, έβγαλε μια διάψευση το βράδυ της Κυριακής. Και καλά έκανε που το διέψευσε, αφού και ο ίδιος ο Θεοδωρίδης δήλωσε ότι κανείς από την ΑΕΚ δεν τον ενόχλησε. Ο γενικός αρχηγός – εμψυχωτής, όπως λένε τα ρεπορτάζ, πλεύρισε τον παίκτη στις Σέρρες.

Για τον Γεωργιάδη και για κάθε Γεωργιάδη, τα πράγματα είναι απλά. Αν κρίνεις πως σου βγαίνουν τα κουκιά, κινείσαι με απόλυτη μυστικότητα. Καμία διαρροή, καμία ένδειξη ότι πας να πάρεις τον παίκτη. Η δουλειά η δική μας είναι να δημοσιοποιούμε τέτοιου είδους επαφές. Μετεγγραφικές κινήσεις. Η δουλειά της διοίκησης είναι να θολώνει τα νερά και να μην βγάζει ούτε ένα φωνήεν προς τα έξω.

Αν κρίνω από τα λεγόμενα του προέδρου του Πανσερραϊκού, ο παίκτης κοστολογείται με το ποσό που αναφέρεται στη ρήτρα του. Δυο εκατομμύρια ευρώ. Κανείς φυσικά, ούτε ο Μαρινάκης δεν θα δώσει αυτό το ποσό και όλα τα υπόλοιπα είναι θέμα (μυστικών) διαπραγματεύσεων. Με την ομάδα, με τον παίκτη. Τα ίδια θα ισχύσουν για τον Ανάκογλου, για τον Βέλλιο, για τον Τάτο, για τον Φορτούνη, για οποιοδήποτε Ελληνόπουλο αξίζει προσοχής. Βλέπουμε όμως όλοι ότι τα κουκιά δεν βγαίνουν. Μπάτζετ μετεγγραφικό δεν φαίνεται να υπάρχει, ο Χιμένεθ περιμένει ουσιαστική ενίσχυση για να μην χάσει (όπως λέει) την τρίτη θέση από τον ΠΑΟΚ (λες κι έχει καμιά ιδιαίτερη σημασία, αν θα είσαι τρίτος ή τέταρτος), αλλά προς τιμήν του ο Ισπανός το προχωράει παραπέρα και λέει ότι θέλει να πάρει μονάχα καλύτερους παίκτες απ’ αυτούς που διαθέτει. Αυτή είναι μια τίμια και ξεκάθαρη θέση που αφήνει μια χαραμάδα αισιοδοξίας. Περιμένουμε την υλοποίηση της, περιμένουμε το πρακτικό μέρος του ζητήματος…

ΥΓ: Αν η ΑΕΚ έπαιζε σε άλλα ματς στην περιφέρεια, όπως έπαιξε στα 80 από τα 90 λεπτά στις Σέρρες, τότε πιθανόν να είχε άλλους 7-8 βαθμούς, συν τους δυο που της “έκλεψε” με τον Αστέρα ο Κουκουλάκης. Με τα “αν “ όμως δουλειά δεν γίνεται, γιατί ό,τι γράφει δεν ξεγράφει…

ΥΓ 2: Για να πούμε χαλάλι τα 550 χιλιάρικα τον χρόνο, θα πρέπει να δούμε τον Γκερέιρο, το ίδιο ουσιαστικό και σε άλλα 5-6 συνεχόμενα ματς. Η προϊστορία του μας δείχνει ότι είναι πολύ λάιτ ποδοσφαιριστής για να βγάζει τις πάσες που έβγαλε στις Σέρρες…

ΥΓ 3: Δεν έχω άποψη για τον Μίτσελ, ο Χιμένεθ κάτι παραπάνω ξέρει και στάζει μέλι το στόμα του. Ένα πράγμα μονάχα με χαλάει. Εάν γίνει, δεν θα πρόκειται για μετεγγραφή προοπτικής. Σε πέντε μήνες θα πρέπει να γυρίσει στο Μπέρμιγχαμ.

ΥΓ 4: Εξαιρετικό ματς στις Σέρρες από Γεωργέα και Καράμπελα. Τα δυο από τα τρία γκολ είναι δικά τους. Όμως η πραγματικότητα δεν αλλάζει.. Ότι η ΑΕΚ χρειάζεται κανονικό δεξί μπακ. Επιπέδου. Και κάτι πιο ποιοτικό στα αριστερά. Εκτός κι αν ο Καράμπελας συνεχίσει με τούτη την κεκτημένη ταχύτητα. Και βουλώσει τα στόματα όλων μας…

ΥΓ 5: Στο 9ο λεπτό του αγώνα στις Σέρρες, γυρίσαμε 8-9 χρόνια πίσω. Φάουλ Τσιάρτα, γυριστή κεφαλιά Νικολαΐδη, γκολ…

ΥΓ 6: Η original εδώ και χρόνια είναι το κέντρο του κόσμου στην ΑΕΚ. Με (σχεδόν) όλες τις διοικήσεις. Το αντιλήφθηκε εγκαίρως και ο Χιμένεθ. Ο οποίος, είπαμε, εκτός από άριστος προπονητής είναι και άσος στο επικοινωνιακό κομμάτι. Αν στην πορεία υπερισχύσει το πρώτο (άριστος προπονητής), θα είναι προς όφελος της ΑΕΚ…

ΥΓ 7: Αν αποδειχτεί στην εκδίκαση της υπόθεσης, ότι η ΑΕΚ χρωστούσε στον Τζιμπούρ χρήματα που θα του έδιναν τη δυνατότητα να κάνει προσφυγή και να δικαιωθεί, τότε θα πρέπει να ενημερωθεί και ο Παππάς. Για τη χασούρα…

ΥΓ 8: Αν ο Τζιμπούρ δικαιωθεί στην προσφυγή και μείνει ελεύθερος, θα πρέπει να (κυνηγήσει να) δικαιωθεί στο καπάκι και δεύτερη φορά. Πως; Να μας πείσει ότι βρήκε στην αγορά καλύτερη πρόταση, απ’ αυτή που του έκανε η ΑΕΚ τον Σεπτέμβριο…