Όταν οι Άγγλοι χούλιγκαν κατέβασαν υποψήφιο δήμαρχο: μια παλαβή ιστορία

Αυτή είναι η ιστορία του Μάρτι 'Ντόκερ' Χιουζ που παραλίγο να κάνει άνω-κάτω ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα, το 1987.

Επεισόδια μεταξύ Άγγλων οπαδών και της αστυνομίας στην Trafalgar Sq. τον Ιούνιο του 1996
Επεισόδια μεταξύ Άγγλων οπαδών και της αστυνομίας στην Trafalgar Sq. τον Ιούνιο του 1996 AP PHOTO/JACQUELINE ARZT

Στις εκλογές του 1987 στη Μεγάλη Βρετανία δεν εμφανίστηκε κάποιος μεταμφιεσμένος σε Έλμο, για να σαρκάσει ανηλεώς υποψήφιο όπως έγινε την Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου, με τον Τζέρεμι Κόρμπιν και τη σύζυγό του να οδεύουν προς το εκλογικό τμήμα. Τουναντίον, αν και μασκότ, ο Μάρτι 'Ντόκερ' Χιουζ από το Πόρτσμουθ απείχε να θεωρείται Έλμο. Ήταν, μάλιστα, ένας υποψήφιος που τόση σοβαρότητα ενέπνεε η απόφασή του για τις εκλογές, που ένας ένας οι μεγάλοι Βρετανοί πολιτικοί εξέφραζαν την άποψη και την ανησυχία τους για το διάβημα. Ο Χιουζ ήταν ένας υποψήφιος τον οποίο στήριζαν οι '6.57 crew', ομάδα χούλιγκαν η οποία βασίλευε στο Πόρτσμουθ.

Για να δημιουργηθεί μία ομάδα χούλιγκαν στη Μεγάλη Βρετανία και να είναι ξακουστή, πρέπει να έχει κάνει τουλάχιστον ληστεία, δηλαδή κλοπή με την απειλή βίας και όπλου. Οι '6.57' είχαν κάνει από αυτό, διαδηλώσεις που κατέληγαν σε επεισόδια, εκβιασμούς με δανεικά, εμπορία ανθρώπων, δωροδοκίες, ακόμα και φόνους. Συμβόλαια θανάτου και παράνομοι τζόγοι εξυπακούονται. Αυτή η συμμορία ήταν που αποφάσισε την υποψηφιότητα του διάσημου 'Ντόκερ'. Ο λόγος ήταν, βεβαίως, πολύ απλός. Οι '6.57' ήθελαν να κάνουν κουμάντο στην πόλη και η Αστυνομία από τα κεντρικά τους εμπόδιζε. Το μανιφέστο του 'Ντόκερ' δεν ξεκινούσε από αυτό, αλλά από κάτι πλήρως παράλογο, να πάρει το Πόρτσμουθ από το Χαμσάιρ. Άλλη εγγύηση ήταν να βάλει duty free προϊόντα στο φέρι 'Γκόσπορτ', κάτι που αφορούσε κυρίως στο αλκοόλ. Γενικώς, οι '6.57' ήθελαν να κάνουν κουμάντο στην πόλη.

Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο το γεγονός ότι η ιδέα για την υποψηφιότητα συνελήφθη σε μία παμπ, σαν εξώγαμο προϊόν καλβινιστικής υπερβολής, το μπαρ του σερ Ρόμπερτ Πιλ. Εντυπωσιακό, ωστόσο, είναι ότι η συγκεκριμένη ιδέα σήκωσε τη χώρα στο πόδι. Εντυπωσιακό, ωστόσο όχι εξωφρενικό, υπό την έννοια ότι στους Άγγλους αρέσει το καλό χιούμορ, με πρέζα μοντιπαϊθονική. Ειδικά τη δεκαετία του '80, το βρετανικό χιούμορ έπαιρνε άγριες προεκτάσεις. Πού και πού, οι χούλιγκανς χρειάζονταν ένα καλό αστείο να πουν στον κόσμο. Και αυτό ήταν ο 'Ντόκερ'.

Ήταν σαν τον Τζακ Λέμον στη 'Γκαρσονιέρα', μόνο με πεταχτά αυτιά κι ένα χαμόγελο αισθητικό ισοδύναμο του τριξίματος πόρτας. Ο 'Ντόκερ', όπως συμβαίνει με τους πολιτικούς που εξυπηρετούν μεγαλύτερα συμφέροντα από εκείνα που είναι διατεθειμένοι να αντέξουν, έγινε για τους '6.57' ο τέλειος υποψήφιος. Η παμπ του Πιλ ήταν η βάση. Και ο Χιουζ, ένας άνθρωπος με στόχο να φτάσει στις εκλογές, χωρίς να ανοίξει το στόμα του. Αφού πληρώθηκε το αντίτιμο των 500 λιρών και έγιναν τα χαρτιά, μπορεί η Αγγλία να μη βρέθηκε σε αναβρασμό, πάντως στο Πόρτσμουθ, όπου θα κρινόταν η θέση του κυβερνήτη, έκαναν έφοδο τηλεοπτικά κανάλια. Ένα βράδυ, σε 5Χ5 στο Σόμερστοουν στην Πομπηΐα, έφτασαν δημοσιογράφοι από το TV South, θέλοντας να μιλήσουν με τον υποψήφιο. Με τη βοήθεια των φίλων του, ο Χιουζ κρύφτηκε σε ένα ερμάρι στα αποδυτήρια. Έκατσε τόση ώρα μέσα σε αυτό που, όταν τελικά βγήκε, τον σημάδευαν με τις μπάλες.

Ο υποψήφιος δήμαρχος των '6.57', Μάρτι 'Ντόκερ' Χιουζ
Ο υποψήφιος δήμαρχος των '6.57', Μάρτι 'Ντόκερ' Χιουζ

Η έλλειψη ομιλίας έμοιαζε με πρόβλημα, αλλά δεν ήταν απροσπέραστο. Η πρωθυπουργός Μάργκαρετ Θάτσερ, εκπρόσωπος των Τόρις, είπε ότι η ιδέα να βρίσκεται ο Χιουζ υποψήφιος στις εκλογές ήταν "ηλίθια". Και το πρόσωπο των Εργατικών, ο Νιλ Κίνοκ, είχε αντίρρηση ακόμα και να κατέβει, θεωρώντας ότι κάθε ψήφος είναι πολύτιμη. Εν τω μεταξύ, τα επεισόδια στο Πόρτσμουθ δεν σταματούσαν. Οι αστυνομικοί δεν ταίριαζαν με το μοτίβο της εμβρίθειας που θα έπρεπε να συνοδεύει μια τέτοια κίνηση. Οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν από το σημείο που είχαν σταματήσει. Λευκές σημαίες δεν ξεθάφτηκαν. Οι '6.57' είχαν πετύχει να γίνει γνωστός ο δικός τους άνθρωπος, μέσω δηλώσεων πολιτικών, οι οποίες προφανώς ήταν έμπλεες κριτικής. Όμως, η ζημιά είχε γίνει. Τα μέλη των '6.57' βρίσκονταν σε έκσταση. Το μανιφέστο ήταν πασιφανές από άκρου εις άκρον της πόλης, οι κάτοικοι της πόλης έβλεπαν έναν νέο υποψήφιο και οι Σοσιαλδημοκράτες με τους Τόρις βρίσκονταν στα... αίματα.

Στις 11 Ιουνίου 1987, ξεκινώντας από την περίφημη παμπ, στην οποία ο ζύθος, η μαγιά και το σιτάρι έφεραν την καταπληκτική ιδέα τους, έφτασαν στο μέγαρο του Πόρτσμουθ, όπου βρίσκονταν και οι υπόλοιποι υποψήφιοι. Ο Σοσιαλδημοκράτης Μάικλ Χάνκοκ είχε εκφράσει την ειλικρινή ανησυχία του πως αυτό το αστείο με τον Χιουζ θα μπορούσε να στερήσει τη θέση στο κόμμα του. Την ίδια ανησυχία, μέσα από επίδειξη πολιτικής αλληλεγγύης, εξέφρασε και ο υποψήφιος των Τόρις, Τοντ Μάρτιν. Στο Gulidhall επιτρέπονταν 30 μέλη από κάθε κόμμα, ωστόσο 200 από τους '6.57' περίμεναν υπομονετικά απέξω. Ο παραλογισμός της υποψηφιότητας δεν ήταν απλώς γεγονός, αλλά καθίστατο εξόχως απειλητικός. Η ηλεκτρισμένη απόφαση αναδείκνυε ότι πολλοί περισσότεροι από τη φαντασία των '6.57' είχαν ψηφίσει το δικό τους άνθρωπο. Πράγματι, η καταμέτρηση ψήφων ανέδειξε ένα πραγματικό θρίλερ.

Όχι, βέβαια, αυτό που είχε γίνει το 1970, όταν ο Χάρολντ Γουίλσον των Εργατικών έχασε τις εκλογές από τον Έντουαρντ Χιθ των Τόρις, σε μία ασύλληπτη ανατροπή 4 μέρες μετά τον αποκλεισμό της εθνικής Αγγλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο, από τη Δυτική Γερμανία στους προημιτελικούς. Τότε, πολλοί είπαν ότι η αλλαγή που έκανε στο 68' εκείνου του ματς ο Αλφ Ράμσεϊ, βγάζοντας τον Μπόμπι Τσάρλτον με το σκορ στο 2-0 υπέρ των 'τριών λιονταριών', κόστισε στον Γουίλσον, φαβορί χωρίς αουτσάιντερ, το χρίσμα. Μάλιστα, ιστορικό παραμένει το γράμμα ενός δημοσιογράφου ονόματι Πίτερ Γκρόσβενορ στους 'Times' του Λονδίνου, όταν έγραψε "Κύριε, σκεφτείτε τις παράξενες μεταστροφές της μοίρας: θα μπορούσε αυτό να σημαίνει ότι ο Χάρολντ Γουίλσον προηγείται 2-0, με 20 λεπτά να απομένουν;"

Κάτι τέτοιο, σίγουρα όχι. Όμως, στην καταμέτρηση των 76.292 ψήφων στο Πόρτσμουθ, ο Μάρτιν πήρε μόλις 205 παραπάνω από τον Χιουζ. Ο τελευταίος είχε απόσταση της τάξης του 1% σε ό,τι αφορά την είσοδό του στο Κογκρέσο. Τα ειρωνικά χαμόγελα των αστυνομικών κόπηκαν απότομα. Και οι 15 των '6.57', που άυπνοι περίμεναν να γιορτάσουν, άκουσαν τον 'Ντόκερ' να... καίει αυτό το χαρτί. "Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους υποστηρικτές που ήρθαν για να μας ψηφίσουν απόψε", δήλωσε αρχικά, εν μέσω αποθέωσης, πριν, προς έκπληξη όλων, δηλώσει ότι "ελπίζω να με ψηφίσουν στο μέλλον".

Οι '6.57' προφανώς εγκατέλειψαν την ιδέα να κατεβάσουν ξανά υποψήφιο, ενώ ο 'Ντόκερ' πέθανε το 1992, πριν προλάβει να υλοποιήσει τις απειλές (;) του για μια πολιτική καριέρα. Το μπαρ του Πιλ γκρεμίστηκε οριστικά το 2004, τον ίδιο χρόνο που οι '6.57' έκαναν επεισόδια με τους χούλιγκαν της Σαουθάμπτον, στο πλαίσιο παιχνιδιού μεταξύ τους. Τότε συνελήφθη ένας 10χρονος οπαδός της Πόρτσμουθ, ο νεότερος χούλιγκαν που έχει πιαστεί ποτέ. Από τις 93 συλλήψεις που έγιναν, σε επεισόδια μεταξύ 300 οπαδών, οι περισσότερες αφορούσαν σε μέλη των '6.57'. Οι 54 εξ αυτών αποβλήθηκαν δια βίου από τα παιχνίδια της Πόρτσμουθ, με βάση την απόφαση του προέδρου του κλαμπ, Μίλαν Μάνταριτς. Λίγο πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο 2006, 30 χούλιγκαν της Πόρτσμουθ παρέδωσαν τα διαβατήριά τους, ώστε να μην μπορέσουν να μεταβούν στη Γερμανία.

Ποιος ξέρει τι θα γινόταν αν 103 ψήφοι ήταν διαφορετικές, στις 11 Ιουνίου 1987...

Κόστισαν στον Άγιαξ οι πωλήσεις Ντε Γιονγκ-Ντε Λιχτ; Είναι πρωταθλήτρια Αγγλίας η Λίβερπουλ; Όλες οι απαντήσεις στο νέο Pod-όσφαιρο!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ