Ό,τι τον πληγώνει τον κάνει πιο δυνατό
Μια πρώτη ανάγνωση του «διπλού» στην Τούμπα είναι ότι ο Ολυμπιακός δείχνει τη διάθεση να αφήσει πίσω του όλα όσα τον πλήγωσαν, τον προβλημάτισαν. Δείχνει αποφασισμένος να το παλέψει και το σημαντικό είναι ότι ρισκάρει γι΄αυτό...
Περισσότερο από τη νίκη, που θα μπορούσε να είναι και ήττα αν ο Φιλομένο λίγα λεπτά πριν από το γκολ του Αβραάμ δεν έστελνε τη μπάλα στο δοκάρι, θα πρέπει να σταθούμε στο γεγονός ότι οι ερυθρόλευκοι κυνήγησαν τους τρεις βαθμούς. Δεν ήθελαν να γυρίσουν στον Πειραιά με τον ένα πόντο, που αν αναλογιστούμε τις σημαντικές απουσίες δεν θα ήταν αποτέλεσμα που …χάλαγε τον Ολυμπιακό, αλλά ζήτησαν κάτι παραπάνω…
Η αίσθηση ανωτερότητας, η οποία είχε τεθεί σε …αμφισβήτηση από τους ίδιους παίκτες, επανήλθε. Να διευκρινίσουμε κάτι. Δεν ομιλούμε τόσο για την εμφάνιση, την εικόνα της ομάδας στον αγωνιστικό χώρο, όσο για την ψυχολογία, την πίστη για το αποτέλεσμα…
Οι αλλαγές που έκανε το δίδυμο Μπάντοβιτς- Νινιάδη δεν ήταν απ’ αυτές που στα δημοσιογραφικά γραφεία χαρακτηρίζονται …χρυσές (ούτε ο Μήτρογλου σκόραρε ούτε ο Όσκαρ έβγαλε τη σέντρα στο νικητήριο γκολ), αλλά αναδεικνύουν μια διαφορετική προσέγγιση. Βγαίνει ο Στολτίδης στο 77’ και μπαίνει ο Μήτρογλου, αλλαγή ο Λεονάρντο και μπαίνει ο Όσκαρ στο 84’. Φωτογραφίζουν νοοτροπία αυτές οι αλλαγές. Βγαίνει ένας αμυντικός μέσος και μπαίνει ένας κυνηγός, έξι λεπτά πριν από το φινάλε, βγαίνει ένας μέσος και μπαίνει ένας παίκτης με πιο επιθετικά χαρακτηριστικά.
Κατανοώ ότι όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος και από την στιγμή που στο 90’ έγινε το 1-2, όλα και όλοι είναι μέσα στην τρελή χαρά. Ωστόσο, δεν στεκόμαστε στο αν οι κινήσεις έφεραν το διπλό αλλά στο σκεπτικό…
Ο Ολυμπιακός ακόμα δεν είναι σε θέση να παίξει παιχνίδι πρωτοβουλίας, αλλά σε αυτή την κρίσιμη περίοδο βγάζει πολλά άλλα στοιχεία στο χορτάρι, με κυριότερο το πάθος και τη σοβαρότητα κάποιων παικτών του. Κυρίως το ελληνικό στοιχείο έχει πάρει πάνω του πολλά πράγματα και έχει αποφασίσει να βγάλει την ομάδα από αδιέξοδες σκέψεις, που υπήρχαν μέχρι πριν από λίγες μέρες. Η ψυχραιμία του Νικοπολίδη, η ψυχή του Αβραάμ και το πολύπλευρο ταλέντο του Τοροσίδη είναι οδηγός.
Η νίκη στο 90’ κάνειτην κατάκτηση των τριών βαθμών πιο γλυκιά, προσφέρεται για καζούρα στον αντίπαλο, αλλά δεν είναι το χρονικό σημείο εκείνο που αποτελεί σημείο αναφοράς. Σε δύο πράγματα θα σταθούμε. Στο ότι δέχθηκαν γκολ οι ερυθρόλευκοι πολύ νωρίς δίχως να εμφανίσουν καταστάσεις πανικού, και στις πολλές απουσίες. Ο Γκαλέτι, ο Μαρέσκα, ο Ζαϊρί, ο Ντομί, ο Ντάρμπισαϊρ είναι προβλήματα που δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα, αλλά στην Τούμπα ουδείς τους …θυμήθηκε.
Από όποια πλευρά κι αν το δει κανείς, είναι μια καθαρή νίκη του Ολυμπιακού. Δεν γοήτευσε, στάθηκε και τυχερός στην φάση του δοκαριού του ΠΑΟΚ, πέτυχε το νικητήριο γκολ σε σημείο που όλοι στοιχημάτιζαν ότι το ματς δεν θα φύγει από την ισοπαλία, συμφωνούμε σε όλα αυτά. Όμως, αν αναλογιστούμε τα προβλήματα- βουνό που αντιμετώπιζε θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι πρόκειται για νίκη – χρυσάφι.
Αν και δεν είμαι από αυτούς που την τέταρτη αγωνιστική κάνουν προβλέψεις για την κορυφή (μέχρι τώρα δεν έχει πείσει καμία ομάδα για άνετο πρωταθλητισμό), θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι η απώλεια βαθμών στην Τούμπα θα έφερνε τον Ολυμπιακό πολύ πίσω. Τώρα οι βαθμοί της διαφοράς από τον Παναθηναϊκό είναι πέντε και θα πάνε στους δυο, αν ο Ολυμπιακός καταφέρει να κερδίσει την Τετάρτη (23/9) την ΑΕΚ.
Υ.Γ. 1. Από τις 24 Ιανουαρίου του 2009 είχε να πετύχει γκολ ο Ντιόγκο σε αγώνα πρωταθλήματος. Δεν θα σταθώ στο γκολ που πέτυχε στην Τούμπα ο Βραζιλιάνος, αλλά στο πάθος που έβγαλε. Ορθώς έπραξε ο Ολυμπιακός και στήριξε τον Ντιόγκο στην περίοδο ντεφορμαρίσματός του.
Υ.Γ. 2. Νίκησε και ο ΠΑΟΚ στην Τούμπα. Νίκησαν οι οπαδοί του, οι διοικούντες. Άψογη η συμπεριφορά όλων και κατά τη διάρκεια και στο φινάλε…
Η αίσθηση ανωτερότητας, η οποία είχε τεθεί σε …αμφισβήτηση από τους ίδιους παίκτες, επανήλθε. Να διευκρινίσουμε κάτι. Δεν ομιλούμε τόσο για την εμφάνιση, την εικόνα της ομάδας στον αγωνιστικό χώρο, όσο για την ψυχολογία, την πίστη για το αποτέλεσμα…
Οι αλλαγές που έκανε το δίδυμο Μπάντοβιτς- Νινιάδη δεν ήταν απ’ αυτές που στα δημοσιογραφικά γραφεία χαρακτηρίζονται …χρυσές (ούτε ο Μήτρογλου σκόραρε ούτε ο Όσκαρ έβγαλε τη σέντρα στο νικητήριο γκολ), αλλά αναδεικνύουν μια διαφορετική προσέγγιση. Βγαίνει ο Στολτίδης στο 77’ και μπαίνει ο Μήτρογλου, αλλαγή ο Λεονάρντο και μπαίνει ο Όσκαρ στο 84’. Φωτογραφίζουν νοοτροπία αυτές οι αλλαγές. Βγαίνει ένας αμυντικός μέσος και μπαίνει ένας κυνηγός, έξι λεπτά πριν από το φινάλε, βγαίνει ένας μέσος και μπαίνει ένας παίκτης με πιο επιθετικά χαρακτηριστικά.
Κατανοώ ότι όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος και από την στιγμή που στο 90’ έγινε το 1-2, όλα και όλοι είναι μέσα στην τρελή χαρά. Ωστόσο, δεν στεκόμαστε στο αν οι κινήσεις έφεραν το διπλό αλλά στο σκεπτικό…
Ο Ολυμπιακός ακόμα δεν είναι σε θέση να παίξει παιχνίδι πρωτοβουλίας, αλλά σε αυτή την κρίσιμη περίοδο βγάζει πολλά άλλα στοιχεία στο χορτάρι, με κυριότερο το πάθος και τη σοβαρότητα κάποιων παικτών του. Κυρίως το ελληνικό στοιχείο έχει πάρει πάνω του πολλά πράγματα και έχει αποφασίσει να βγάλει την ομάδα από αδιέξοδες σκέψεις, που υπήρχαν μέχρι πριν από λίγες μέρες. Η ψυχραιμία του Νικοπολίδη, η ψυχή του Αβραάμ και το πολύπλευρο ταλέντο του Τοροσίδη είναι οδηγός.
Η νίκη στο 90’ κάνειτην κατάκτηση των τριών βαθμών πιο γλυκιά, προσφέρεται για καζούρα στον αντίπαλο, αλλά δεν είναι το χρονικό σημείο εκείνο που αποτελεί σημείο αναφοράς. Σε δύο πράγματα θα σταθούμε. Στο ότι δέχθηκαν γκολ οι ερυθρόλευκοι πολύ νωρίς δίχως να εμφανίσουν καταστάσεις πανικού, και στις πολλές απουσίες. Ο Γκαλέτι, ο Μαρέσκα, ο Ζαϊρί, ο Ντομί, ο Ντάρμπισαϊρ είναι προβλήματα που δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα, αλλά στην Τούμπα ουδείς τους …θυμήθηκε.
Από όποια πλευρά κι αν το δει κανείς, είναι μια καθαρή νίκη του Ολυμπιακού. Δεν γοήτευσε, στάθηκε και τυχερός στην φάση του δοκαριού του ΠΑΟΚ, πέτυχε το νικητήριο γκολ σε σημείο που όλοι στοιχημάτιζαν ότι το ματς δεν θα φύγει από την ισοπαλία, συμφωνούμε σε όλα αυτά. Όμως, αν αναλογιστούμε τα προβλήματα- βουνό που αντιμετώπιζε θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι πρόκειται για νίκη – χρυσάφι.
Αν και δεν είμαι από αυτούς που την τέταρτη αγωνιστική κάνουν προβλέψεις για την κορυφή (μέχρι τώρα δεν έχει πείσει καμία ομάδα για άνετο πρωταθλητισμό), θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι η απώλεια βαθμών στην Τούμπα θα έφερνε τον Ολυμπιακό πολύ πίσω. Τώρα οι βαθμοί της διαφοράς από τον Παναθηναϊκό είναι πέντε και θα πάνε στους δυο, αν ο Ολυμπιακός καταφέρει να κερδίσει την Τετάρτη (23/9) την ΑΕΚ.
Υ.Γ. 1. Από τις 24 Ιανουαρίου του 2009 είχε να πετύχει γκολ ο Ντιόγκο σε αγώνα πρωταθλήματος. Δεν θα σταθώ στο γκολ που πέτυχε στην Τούμπα ο Βραζιλιάνος, αλλά στο πάθος που έβγαλε. Ορθώς έπραξε ο Ολυμπιακός και στήριξε τον Ντιόγκο στην περίοδο ντεφορμαρίσματός του.
Υ.Γ. 2. Νίκησε και ο ΠΑΟΚ στην Τούμπα. Νίκησαν οι οπαδοί του, οι διοικούντες. Άψογη η συμπεριφορά όλων και κατά τη διάρκεια και στο φινάλε…
