Παπαδόπουλος: “Οφείλουμε να πάρουμε το Κύπελλο”

Τη… σκυτάλη από τον ΔημήτρηΣαλπιγγίδη πήρε ο Δημήτρης Παπαδόπουλος. Ο διεθνής επιθετικός παραχώρησε συνέντευξη στην εφημερίδα “Goal News”και αναφέρθηκεσε όλα εκείνα που απασχολούν τον Παναθηναϊκό: τον τελικό κυπέλλου, τον Μουνιόθ, τις πολλές αλλαγές σε παίκτες και προπονητές, τη δική του πορεία και φυσικά το Final Four του μπάσκετ.

-” Νομίζω ότι όταν παίζεις ένα ντέρμπι ακολουθείς μια συγκεκριμένη στρατηγική. Δεν μπορείς όμως να έχεις την ίδια επιτυχία όταν ακολουθείς την ίδια στρατηγική και στα ματς με τις λεγόμενες ‘μικρότερες’ ομάδες του πρωταθλήματος. Είναι ομάδες που κλείνονται και προσπαθούν να πάρουν το αποτέλεσμα. Είναι διαφορετικά αυτά τα ματς “.

-” Ριβάλντο δεν έχουμε. Αλλά αυτό δεν λέει κάτι. Για μένα πρέπει να έχεις ομάδα, όχι ηγέτη. Τι σημαίνει ηγέτης; Πρώτα πρέπει να λειτουργεί το σύνολο. Εάν λειτουργεί το σύνολο όπως πρέπει, θα βγει και ηγέτης που λέτε ή οι ηγέτες. Θα αναδειχθούν μέσα από την ομάδα. Εάν λειτουργεί η ομάδα, σε κάθε παιχνίδι θα ξεχωρίζει κι άλλος. Δεν μπορεί σε κάθε παιχνίδι να ξεχωρίζει ένας. Δεν είναι υγιές αυτό. Εντάξει, ο Ριβάλντο είναι μεγάλος παίκτης. Εάν είχαμε κι έναν Ριβάλντο, θα ξεχώριζε ο Ριβάλντο “.

-” Όλοι έχουμε βέβαια ευθύνη για την κατάσταση της ομάδας. Ασφαλώς φταίμε και εμείς οι παίκτες “.

-”
Όταν ήρθα εγώ στον Παναθηναϊκό υπήρχε μία ομάδα, ένας κορμός και μπήκα εγώ σε αυτήν την ομάδα. Ότι είχα άγχος, είχα. Άλλου είδους ίσως, γιατί ήθελα να καθιερωθώ, να δείξω την αξία μου. Είχα πιο πολύ άγχος για τον εαυτό μου. Τώρα ίσως έχω πιο πολύ για την ομάδα, απ’ τη στιγμή που είμαι και αρχηγός της. Είναι διαφορετικό το πώς ήρθα και το πώς είμαι τώρα στην ομάδα “.

-” Τη δεύτερη χρονιά μου ‘πλήρωσα’ το καλοκαίρι. Την κόπωση που είχα. Μετά άλλαξε και η ομάδα. Άλλαξαν πολλά στην ομάδα. Όπως σας είπα, όταν ήρθα στον Παναθηναϊκό, υπήρχε μια ομάδα. Και μπήκα εγώ. Στη συνέχεια αυτό δεν υπήρχε και αυτό επηρεάζει και τα παιδιά που ήρθαν αυτά τα χρόνια. Δηλαδή, ο κάθε παίκτης που έρχεται στην ομάδα δεν έχει τη δυνατότητα να ενσωματωθεί. Υπάρχει ένα διαρκές χτίσιμο. Στην κάθε μεταγραφή, στον κάθε παίκτη, πέφτουν πάνω του όλοι ότι αυτός θα πάρει την ομάδα στις πλάτες του, θα κάνει το ένα και το άλλο. Στον καθένα που έρχεται πέφτει μεγάλο βάρος πάνω του. Που δεν θα έπρεπε. Κάθε νέο παίκτη πρέπει να τον βοηθήσεις για να παίξει “.

-” Εντάξει, δεν λέει κάτι το να πάρεις το κύπελλο, δεν σημαίνει ότι σώθηκε η χρονιά. Αλλά εννοείται ότι οφείλουμε να το πάρουμε. Ένα κύπελλο, είναι ένα κύπελλο. Είναι ένας τίτλος για την ομάδα, για την ιστορία της, για τον κόσμο. Αλλά δεν πρέπει να πούμε, εάν πάρουμε το κύπελλο, ότι εντάξει είμαστε μια χαρά, όλα είναι καλά και κάναμε κάτι σπουδαίο “.

-” Εγώ είμαι της λογικής ότι πρέπει να γίνουν σωστές αλλαγές. Εάν γίνουν αλλαγές, να γίνουν σωστές. Πολλές ή λίγες, δεν μπορώ να το ξέρω εγώ “.

-” Μία ομάδα έχει ανθρώπους. Δεν είμαστε ρομπότ. Και θα τσακωθούμε και θα μιλήσουμε άσχημα. Από τις καλές αλλά και τις κακές στιγμές μαθαίνει ο ένας τον άλλον στην ουσία. Το κακό είναι βγαίνουν προς τα έξω τα άσχημα και κάποιες φορές τα μεγεθύνουν κιόλας αυτοί που τα λένε “.

-“Η προετοιμασία… Το έχω ξαναπεί. Ο προπονητής έκανε μία προετοιμασία που θεωρούσε ότι έπρεπε να γίνει. Σίγουρα έχω κάνει πιο σκληρές προετοιμασίες“.

-” Αυτή τη στιγμή είναι ένα ταλέντο. 17 χρόνων είναι. Η τόση προβολή δεν χρειάζεται. Αυτό το κάθε μέρα, κάθε μέρα. Όχι να μην λες ότι είναι μεγάλο ταλέντο. Αλλά όχι σε αυτόν το βαθμό που γίνεται. Βέβαια, για το ίδιο το παιδί το θέμα δεν είναι τόσο η υπερπροβολή όσο η διαχείρισή της”.

-” Το μοντέλο του τεχνικού διευθυντή είναι πολύ δύσκολο. Αλλά εάν γίνει είναι πιστεύω ό,τι καλύτερο. Να υπάρχει ένας άνθρωπος που έχει επικοινωνία με όλους. Με τους παίκτες, με τον προπονητή, με την ιδιοκτησία. Να μιλάει με όλους. Και να υπάρχει ένα σκεπτικό, μία φιλοσοφία που θα στηρίξεις. Είναι ιδανικό, αλλά ταυτόχρονα είναι και πολύ δύσκολο για την Ελλάδα “.

-” Ο καθένας είχε τα θετικά του και τα αρνητικά του. Σε θέμα τακτικής πιστεύω ότι ο καλύτερος που πέρασε ήταν ο Μαλεζάνι. Και πιστεύω ότι μετά το νταμπλ, με τον Μαλεζάνι η ομάδα είχε ένα πλάνο για το πώς θα παίξει. Και πιστεύω ότι από τον β’ γύρο και μετά το έδειξε αυτό στο γήπεδο. Υπήρχε ένας τρόπος παιχνιδιού που βγήκε “.

-” Η φιλοσοφία του Μπάκε δεν ταίριαζε με την ελληνική. Τον έβλεπαν οι φίλαθλοι απαθή και έλεγαν ‘αυτός κοιμάται στον πάγκο’, ‘δεν κουνιέται’“.