ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Παθητική νοοτροπία του ΠΑΟΚ

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα στον ΠΑΟΚ μοιάζει μ’ αυτήν της πρώτης χρονιάς του Φερνάντο Σάντος. Η εποχή μυρίζει… σαρδέλα, αλλά σε άλλο επίπεδο. Όχι στο επίπεδο της ποιότητας των παικτών του ρόστερ. Αυτή ομολογουμένως έχει αναβαθμιστεί σημαντικά.

Παθητική νοοτροπία του ΠΑΟΚ

Μυρίζει… σαρδέλα στο επίπεδο της παθητικής νοοτροπίας, εξαιτίας της οποίας η ομάδα δεν μπορούσε να “στραβώσει” πρόπερσι νίκη, ειδικά εκτός Θεσσαλονίκης (τρία ματς εκτός έδρας φέτος, τρεις ισοπαλίες).

Μυρίζει… σαρδέλα στο επίπεδο του κάκιστου έως εκνευριστικού ποδοσφαιρικού θεάματος που αποδίδει η ομάδα, την οποία χρειάζεσαι “κολλύριο” για να την δεις, γιατί είναι αργή και ασύνδετη.

Μυρίζει… σαρδέλα στο επίπεδο της διάθεσης των παικτών. Είναι υποτονικοί, χωρίς πάθος και χωρίς το περσινό πνεύμα του νικητή και του μαχητή.

Μυρίζει… σαρδέλα ακόμα στο επίπεδο της εντονότατης αμφισβήτησης του Σάντος από μεγάλο κομμάτι των φιλάθλων και οπαδών του ΠΑΟΚ, που σχεδόν εκλιπαρούν τον Θόδωρο Ζαγοράκη να αντικαταστήσει τον Πορτογάλο τεχνικό τώρα που είναι ακόμα νωρίς.

Το σίγουρο είναι ότι κάτι πρέπει να γίνει για να “ξυπνήσει” η ομάδα. Το τι πρέπει να γίνει, ας το αποφασίσει η διοίκηση (αν και είναι ηλίου φαεινότερο ότι με την πρώτη ήττα ο Σάντος θα φύγει). Το μόνο παρήγορο είναι ότι δεν μπορεί να πάει χειρότερα ο ΠΑΟΚ, άρα λογικά έρχονται καλύτερες μέρες.

Στις 5 πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος είναι 9 βαθμούς ήδη πίσω από τον πρώτο Παναθηναϊκό, χωρίς δύσκολο πρόγραμμα και έχει αποκλειστεί από το Γιουρόπα Λιγκ, χωρίς δύσκολη κλήρωση.

Το δυστυχές συμπέρασμα είναι ότι ο Ατρόμητος, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο, ήταν πιο ομάδα, έπαιξε καλύτερη μπάλα από τον ΠΑΟΚ και θα μπορούσε να πάρει την νίκη εάν δεν έδιωχνε την μπάλα πριν αυτή περάσει την γραμμή ο Μαλεζάς στο σουτ του Φαβάλι. Αυτή είναι η αλήθεια που πρέπει να προβληματίσει διοίκηση και τεχνικό τιμ. Οι πολλές ελλείψεις δεν είναι αιτιολογία, γιατί και ο Ολυμπιακός ελλιπής ήρθε στη Τούμπα και έκανε… πάρτι.

Φυσικά και δεν φταίει μόνο ο Σάντος για την κακή εικόνα της ομάδας έως τώρα. Φταίει και η γρήγορη προετοιμασία που “συσσώρευσε” πολλούς τραυματισμούς, για την οποία, όμως, ευθύνεται και ο ίδιος.

Φταίνε και οι κακές έως μέτριες μεταγραφές του καλοκαιριού, για τις οποίες ευθύνεται, επίσης, και ο ίδιος.

Φταίνε και τα ημίμετρα και οι παλινωδίες στον αγωνιστικό σχεδιασμό (μένει, φεύγει ή πουλιέται, ο Γκαρσία, ο Μουσλίμοβιτς, ο Βερόν ή ο Κονσεϊσάο), για τις οποίες πάλι ευθύνεται και ο ίδιος.

Εννοείται, ότι η ομάδα χρειάζεται στήριξη από τον κόσμο τώρα στα δύσκολα. Εννοείται, επίσης, ότι μια αλλαγή προπονητή στην παρούσα φάση δεν είναι η πανάκεια που θα λύσει όλα τα προβλήματα. Ο καινούργιος προπονητής δεν θα ξέρει την ομάδα, άλλος την “έστησε στην προετοιμασία”, θα θέλει τις δικές του επιλογές παικτών τον Ιανουάριο και πάει λέγοντας… Το μόνο που μπορεί να προσφέρει είναι καλύτερη ψυχολογία τουλάχιστον για τα αμέσως επόμενα παιχνίδια.

Στον αγώνα του Περιστερίου η φάση του ακυρωθέντος γκολ του Κονσεϊσάο είναι οριακή, αν και το πλεονέκτημα σ’ αυτές τις περιπτώσεις δίνεται στον επιτιθέμενο. Παρεπιπτόντως, ο Κονσεϊσάο με πείσμα και αποφασιστικότητα, μέχρι που κουράστηκε στο δεύτερο ημίχρονο, ήταν όλος ο ΠΑΟΚ

Ο Αραμπατζής έπρεπε να αποβληθεί με δεύτερη κίτρινη για σκληρό μαρκάρισμά του στο δεύτερο ημίχρονο και γενικά είχε πολλά αμυντικά προβλήματα.

Ο Βιερίνια “αχρηστεύτηκε” παίζοντας εξ ανάγκης στην θέση του σέντερ φορ και αυτό φάνηκε περίτρανα μετά την είσοδο του Ίβιτς, όταν βγήκε στα πλάγια αριστερά και ήταν κίνδυνος – θάνατος για την άμυνα του Ατρόμητου.

Ο Γκαρσία κυριάρχησε με την εμπειρία και την ποιότητά του στην μεσαία γραμμή, αλλά λόγω ελλείψεως ταχύτητας, δεν μπόρεσε να προωθήσει γρήγορα το παιχνίδι.

Ο Σορλέν χαραμίζεται ως αμυντικό χαφ, παρότι με το πάθος και την ποδοσφαιρική του κατάρτιση βοηθάει και εκεί, αν και δεν είναι η θέση του.

Ο Λίνο τελικά απέδειξε στο Περιστέρι ότι δεν είναι ούτε μπακ, αλλά ούτε και αριστερό χαφ.

Ο Φωτάκης κινήθηκε στα ρηχά νερά… Λίγα πράγματα.

Ο Σαβίνι, ήταν και πάλι πολύ μέτριος.

Ο Τσιρίλο… ξεχώρισε για το άγριο βλέμμα που έριξε στο μπολ μπόι του Ατρομήτου στο δεύτερο ημίχρονο και τα διωξίματά του στα… περιστέρια, ενώ ο Μαλεζάς εξουδετέρωσε τον Αναστασάκο και ήταν φιλότιμος.

Ο Ίβιτς ήταν εκνευριστικά αδιάφορος όσο έπαιξε και με πολλές λάθος μεταβιβάσεις ανέκοψε τον ρυθμό της ομάδας του αντί να την βοηθήσει, ενώ ο Κουτσιανικούλης δεν τα κατάφερε πάλι απέναντι σε κλειστή άμυνα.

Τέλος, πολύ ελπιδοφόρο γεγονός για τον ΠΑΟΚ ήταν η πρώτη συμμετοχή του Κοντρέρας φέτος. Στα λίγα λεπτά που έπαιξε έδειξε ότι πλέον είναι πάνω απ’ όλα υγιής. Κι αυτό είναι το σημαντικότερο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ