Πέρα από κάθε προσδοκία

Τέσσερις μήνες γεμάτοι. Τέσσερις μήνες που σε καμία στιγμή δεν νιώσαμε πλήξη. Αυτή είναι η ΑΕΚ του πρώτου γύρου. Τον ενθουσιασμό από την προετοιμασία και την εικόνα της ομάδας εκεί, διαδέχτηκε η πρόκριση στους ομίλους του Champions League και την πρόκριση διαδέχτηκε το άσχημο ξεκίνημα στο ελληνικό πρωτάθλημα. Τι να κρατήσεις και τι να πετάξεις;

Σ’ αυτή την ερώτηση ο Φερέρ απάντησε εύκολα: Τίποτα. Κράτησε την εικόνα της ομάδας στην Ευρώπη, αλλά και τη μέτρια απόδοση στους πρώτους αγώνες της Super League. Και αυτούς τους κράτησε ως παράδειγμα προς αποφυγή. Και σιγά-σιγά η ΑΕΚ έστρωσε, άρχισε να παίζει ποιοτικό ποδόσφαιρο και φτάνει σήμερα να παρουσιάζει την καλύτερη εικόνα από όλες τις ελληνικές ομάδες.

Ο κόσμος την πιστεύει, ο προπονητής τη δουλεύει κι ο πρόεδρος της τη στηρίζει. Κι αυτή η στήριξη -εκτός από τώρα- ήταν απαραίτητη σε άλλα δύο χρονικά σημεία, πολύ πιο κρίσιμα από αυτό στο οποίο βρισκόμαστε τώρα. Το ένα ήταν μετά τις απανωτές αποτυχίες στην αρχή του πρωταθλήματος και το δεύτερο μετά τον αποκλεισμό από το Χαϊδάρι στο κύπελλο. Εκεί λοιπόν πρώτος ο πρόεδρος της ομάδας έδειξε ότι δεν απογοητεύεται κι ότι πιστεύει στην ομάδα.

Η ΗΤΤΑ ΤΗΣ… ΠΙΣΤΗΣ
Μία ήττα, αυτή από τον Ολυμπιακό, έκανε τους «κιτρινόμαυρους» να πιστέψουν κι οι ίδιοι στις μεγάλες δυνατότητες της ομάδας. Μετά από αρκετό καιρό η ομάδα μπήκε σε ένα «καυτό» γήπεδο για να διεκδικήσει επί ίσοις όροις τη νίκη. Η ομάδα δεν πήρε τελικά τους τρεις βαθμούς, αλλά μία δήλωση του Ακη Ζήκου μετά τον αγώνα έδειχνε τα πάντα: «Με τέτοια εμφάνιση είμαι πολύ αισιόδοξος για το μέλλον». Σε εκείνο το ματς… ψήθηκε και ο κόσμος ότι κάτι γίνεται. Και ήρθε μετά από δύο αγωνιστικές η εκτός έδρας νίκη επί του Παναθηναϊκού για να πειστεί και ο πλέον δύσπιστος ότι η φετινή ΑΕΚ είναι φτιαγμένη για μεγάλα πράγματα.

Σε ό,τι αφορά τη βαθμολογική συγκομιδή και τη θέση της ομάδας στον πίνακα τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι καλύτερα, αλλά σε ό,τι αφορά την εικόνα της ομάδας στον αγωνιστικό χώρο, ούτε ο πιο αισιόδοξος φίλος της μπορούσε να φανταστεί ότι θα ανυπομονούσε να έρθει Σάββατο ή Κυριακή για να τη δει και να απολαύσει γκολ και θέαμα.

Υ.Γ. Μετά από πολλά δύσκολα χρόνια, μου φαίνεται σαν ψέμα ότι θα περάσουμε ήρεμα τα τρίτα Χριστούγεννα στη σειρά!