Περί… μεταμόρφωσης ο λόγος
Τι έγινε τώρα δηλαδή; Ο Τάκης Λεμονής έγινε ο προπονητής που μπορεί να δώσει στον Ολυμπιακό την… αίγλη του ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου και να γεμίσει το Καραϊσκάκη, επειδή οι φίλοι των «ερυθρολεύκων» θα βλέπουν μπάλα; Μήπως πριν λίγες ημέρες, αυτός δεν ήταν ο... φοβιτσιάρης, κόντρα στην Λάτσιο που συνεχίζει να παραπαίει στο ιταλικό πρωτάθλημα; Κόντρα στον ΟΦΗ, ο Ολυμπιακός δεν έκανε τίποτε παραπάνω από αυτό που γνωρίζει πολύ καλά να κάνει τα τελευταία έντεκα χρόνια.
Ο Ολυμπιακός, στο ελληνικό πρωτάθλημα είναι το απόλυτο αφεντικό. Όταν μάλιστα, απέναντί του έχει μία ομάδα που θα κάνει το… λάθος να παίξει με την άμυνα ψηλά και να μην κάνει τοίχος μπροστά από την εστία του τερματοφύλακά της, τότε δουλειά να έχουν οι… εικονολήπτες. Το 6-2 επί του ΟΦΗ και πολύ περισσότερο το 5-1 στο ημίχρονο, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Κάθε άλλο μάλιστα. Δεν είναι, όμως, και το τέλος του κόσμου, ειδικά όταν οι «ερυθρόλευκοι» έχουν μπροστά τους δύο αναμετρήσεις φωτιά.
Η πρώτη το ερχόμενο Σάββατο με τον Άρη του Ντούσαν Μπάγεβιτς, στο «Κλεάνθης Βικελίδης». Η δεύτερη με την Βέρντερ στη Βρέμη. Δύο αγώνες που σαφώς τα αποτελέσματά τους, μπορούν να παίξουν καταλυτικότατο ρόλο στην ψυχολογία στο στρατόπεδο του Ολυμπιακού. Θετικά αποτελέσματα (π.χ. νίκη επί του Άρη και «Χ» στη Βρέμη) θα… απογειώσουν κόσμο και όχι μόνο. Σε δύο «στραβές», όμως, θα ξεχαστεί για… πλάκα το 6-2 επί των Κρητικών.
Ο Ολυμπιακός στο ματς της Κυριακής, έκανε αυτό που πρέπει να κάνει, αρκεί να βάλει κάποιος στο μυαλό του, ότι ένας οπαδός που πάει στο Καραϊσκάκη, ξοδεύει 20, 40 ευρώ, ένα ποσό στην τελική. Ο κόσμος θέλει να βλέπει καλή μπάλα και να μην περιμένει το βράδυ να επιστρέψει στο σπίτι του, για να δει φάσεις από ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, ώστε να… χορτάσει. Με τον ΟΦΗ, χάθηκε το τόπι και γι’ αυτό ο κόσμος είχε κάθε λόγο να φεύγει ευτυχισμένος από το Καραϊσκάκη.
Η Ευρώπη θα είναι πάντα στο μυαλό του βέβαια, αλλά ένας τέτοιος Ολυμπιακός στο ελληνικό πρωτάθλημα, κερδίζει πολλές εντυπώσεις πάνω από όλα. Κι αυτό επίσης, είναι εξίσου σημαντικό. Βλέπει κανείς πάντως και «περίεργα» πράγματα αυτή τη χρονιά. Ο… τελειωμένος Κοβάσεβιτς έγινε «τανκ» κόντρα στον ΟΦΗ. Ο Γκαλέτι, είναι παίκτης που δεν υπάρχει αλλού στη Σούπερ Λίγκα, πολυτέλεια για το ελληνικό πρωτάθλημα. Ο Ντομί, από… ξεχασμένος γίνεται βασικότατος. Ο Τζόρτζεβιτς αφήνει τον… Αρτσούμπι στην αναμονή, ο Λούα Λούα άρχισε τις τούμπες. Πολλοί οι παίκτες που έχουν δείξει πολλά πράγματα ως τώρα, αλλά πάντα θα υπάρχει και η άλλη πλευρά. Ο Κωνσταντίνου για παράδειγμα δείχνει τόσο αγχωμένος, σαν να έχει να επιβεβαιώσει κάτι. Ο Σέζαρ θα σκοράρει, αλλά και θα… ξεχνιέται. Τον καλό τον Τοροσίδη τον περιμένουν ακόμη στον Ολυμπιακό. Έχει δρόμο όμως αυτή η χρονιά, τίποτε δεν έχουμε δει ακόμη.
Για να μην ξεχνιόμαστε, στον Ολυμπιακό δεν δόθηκαν και δύο πέναλτι. Κλασσικά, οπαδός του ΟΦΗ θα τα καταλόγιζε… Αυτή η σημείωση, για να μην… τρώνε την καραμελίτσα τους ορισμένοι που προτρέχουν. Και κάτι άλλο. Καλή η Ευρώπη, αλλά και το πρώτος στο… χωριό, δεν πρέπει ποτέ να φεύγει κανείς από αυτό. Μήπως στη θέση του Ολυμπιακού δεν θα ήθελαν να είναι άλλοι σύλλογοι πιστεύετε; Δεν νομίζουμε…
