Πήγε για… λίγα και πήρε μηδέν
Χωρίς αμφιβολία, το σκορ του πρώτου αγώνα δεν επέτρεπε στον Ολυμπιακό να παίξει επί ίσοις όροις το χαρτί της πρόκρισης στον επαναληπτικό, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι του απαγόρευε να προσπαθήσει απέναντι σε μία ομάδα σε σαφέστατα καλύτερη φυσική κατάσταση, που η... δημοσκόπηση την έβγαλε κυρίαρχη.
Θα ψηφίσω δια ανατάσεως και των δύο χεριών την άποψη ότι σε επίπεδο κάποιων μονάδων οι «ερυθρόλευκοι» υπερτερούν με σαφήνεια της Σεντ Ετιέν, αλλά στην «παράσταση νίκης» δεν ντρέπομαι να δηλώσω αναποφάσιστος και θα προτιμήσω την επιλογή «δεν ξέρω, δεν απαντώ».
Κι αυτό γιατί είναι μία ομάδα, ολωσδιόλου κόντρα στα τεχνικά χαρακτηριστικά του Ολυμπιακού. Δεν είμαι φαν του γαλλικού πρωταθλήματος, για να γνωρίζω τα αίτια της μετριότατης πορείας της Σεντ Ετιέν, αλλά ήταν ηλίου φαεινότερο ότι οι Γάλλοι ήταν σε σαφέστατα καλύτερη φυσική κατάσταση από τους Πειραιώτες τουλάχιστον τη δεδομένη χρονική στιγμή.
Σε επίπεδο προσωπικών μονομαχιών τουλάχιστον σε 6 από τα 10 ζευγάρια, οι Γάλλοι είχαν υπεροπλία και σε ταχύτητα, αλλά και σε επιτάχυνση που τους έδιναν σοβαρό πλεονέκτημα μετά την πρώτη επαφή της μπάλας.
Είχαν επιπλέον δύο στοιχεία που αποτελούν εφιάλτη για τον συγκεκριμένο Ολυμπιακό: αδιάκοπο και στενό πρέσινγκ (σχεδόν σε όλους τους χώρους στο πρώτο παιχνίδι, στο δεύτερο μισό του αγωνιστικού χώρου στη Γαλλία), αλλά κυρίως υψηλό τέμπο.
Για όλα τα παραπάνω, πιστεύω ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή ο Ολυμπιακός δεν ήταν καλύτερος της αντιπάλου του (πολύ δε μάλλον με διαφορά κιόλας), αλλά δυστυχώς δεν συνυπολογίστηκαν στην ανάγνωση του πρώτου αγώνα.
Ένα ακόμη ενισχυτικό στοιχείο, είναι το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός στερήθηκε σε αυτά τα δύο παιχνίδια τις πολύτιμες υπηρεσίες αναντικατάστατων ποδοσφαιριστών του. Γι’ αυτό βεβαίως δεν ευθύνεται ο Ερνέστο Βαλβέρδε, που ασφαλώς θα ήθελε ισχυρές εναλλακτικές λύσεις στις θέσεις του Γκαλέτι, του Μπελούτσι, αλλά και του Στολτίδη (για να μην ξεχνιόμαστε), έχει όμως ευθύνη για το γεγονός ότι αντιμετώπισε τον επαναληπτικό, όπως ακριβώς και ο Περέν, δηλαδή σαν να είχε τελειώσει 0-0 το πρώτο ματς!
Χωρίς αντανακλαστικά και ανακάτεμα της τράπουλας αγωνιστικά, χωρίς το παραμικρό ρίσκο που θα επέτρεπε στην ομάδα του να πιέσει περισσότερο και να μην παρουσιάσει την πρώτη αξιόλογη επιθετική προσπάθεια στο 39ο λεπτό!
Ναι, ακολουθεί το ντέρμπι γοήτρου με τον Παναθηναϊκό, αλλά κατά την ταπεινή μου άποψη, δεν υπάρχει μεγαλύτερο λάθος για τον Ολυμπιακό και οποιαδήποτε ομάδα που αισθάνεται και είναι μεγάλη, από το να σκεπάσει έναν τέτοιο αποκλεισμό πίσω από το κοινότυπο «η πρόκριση κρίθηκε στο πρώτο παιχνίδι».
Χωρίς αμφιβολία, το σκορ του πρώτου αγώνα δεν επέτρεπε στους Πειραιώτες να παίξουν επί ίσοις όροις το χαρτί της πρόκρισης στον επαναληπτικό, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τους απαγόρευε να προσπαθήσουν. Και ο Ολυμπιακός δεν προσπάθησε να διεκδικήσει κάτι περισσότερο από αυτό που επέτρεπε το 1-3, ούτε από τον πάγκο, ούτε στο χορτάρι. Αναπόφευκτα, εισέπραξε και λιγότερα…
