Πόνεσε ακόμα περισσότερο το 1-1 με τον Άρη
Αν ήμουν ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ δεν ξέρω αν θα μπορούσα να είμαι χαρούμενος για τη νίκη στην Θεσσαλονίκη κόντρα στον Απόλλωνα Καλαμαριάς. Κι αυτό γιατί μία εβδομάδα πριν η ομάδα δεν είχε σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και λίγο πριν τη λήξη του αγώνα είχε δεχτεί την ισοφάριση από τον Άρη.
Αν ήμουν ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ δεν ξέρω αν θα μπορούσα να είμαι χαρούμενος για τη νίκη στην Θεσσαλονίκη κόντρα στον Απόλλωνα Καλαμαριάς. Κι αυτό γιατί μία εβδομάδα πριν η ομάδα δεν είχε σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και λίγο πριν τη λήξη του αγώνα είχε δεχτεί την ισοφάριση από τον Άρη.
Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ενώ αυτή τη στιγμή η ΑΕΚ θα μπορούσε να είναι στην δεύτερη θέση, έναν βαθμό πάνω από τον τρίτο Παναθηναϊκό και τρεις κάτω από τον πρωτοπόρο Ολυμπιακό. Κι όλα αυτά μία εβδομάδα πριν από το μεγάλο ντέρμπι με τους «ερυθρόλευκους» στο Ολυμπιακό Στάδιο.
Δηλαδή οι παίκτες της ΑΕΚ θα είχαν την τύχη στα… πόδια τους σε ότι αφορά την κατάκτηση του τίτλου. Αντί αυτού οι «κιτρινόμαυροι» πρέπει πλέον να κάνουν μόνο νίκες μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος και συνάμα ο Ολυμπιακός να… στραβοπατήσει άλλη μία φορά, ενώ μία… γκέλα πρέπει να κάνει και ο Παναθηναϊκός.
Αυτό που έχουν να κάνουν τώρα ο Νίκος Κωστένογλου και οι παίκτες του είναι να συγκεντρωθούν στο ντέρμπι με τον πρωτοπόρο της βαθμολογίας στο οποίο είναι επιτακτική η ανάγκη της νίκης για πολλούς και διάφορους λόγους. Ο βασικότερος όλων όμως, κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι για να πάρουν μία μεγάλη χαρά οι φίλοι της ομάδας. Αυτοί που έφυγαν ουκ ολίγες φορές απογοητευμένοι από το γήπεδο(Ηρακλής, Πανιώνιος, Παναθηναϊκός, Άρης), για να μην μιλήσουμε για τα χρόνια που έχει να πάρει νίκη η ομάδα τους επί του Ολυμπιακού στην έδρα της.
Ήταν 31 Ιανουαρίου 1999 με σκόρερς τον Ντανιέλ Μπατίστα και τον τωρινό πρόεδρο της ομάδας, Ντέμη Νικολαΐδη. Στο ματς εκείνο είχαν παίξει και ο προπονητής της ΑΕΚ αυτή τη στιγμή, Νίκος Κωστένογλου, ο πιθανός διάδοχός του, Γιώργος Δώνης, ο υπεύθυνος του σκάουτινγκ, Δημήτρης Μάρκος, αλλά και ο Άκης Ζήκος ο οποίος ετοιμάζεται να ολοκληρώσει την καριέρα του. Αντίπαλος τότε ο νυν τεχνικός διευθυντής του Ολυμπιακού, Ίλια Ίβιτς.
Βρε πως τα φέρνουν οι καιροί. Μετά από εννέα χρόνια… ανομβρίας στα εντός έδρας ματς λοιπόν, αναζητείται ένα ποτήρι γλυκού ποτού! Αυτά όμως θα περιμένουμε να τα δούμε. Για να γυρίσω στο ματς της Θεσσαλονίκης υπάρχουν θετικά και αρνητικά σημεία. Εγώ θα σταθώ σε ορισμένους παίκτες στους οποίους θεωρώ ότι πρέπει να αποδώσουμε τα εύσημα.
Ριβάλντο: Ο βραζιλιάνος με το πάθος και την θέληση που δείχνει αποδεικνύει ότι πιστεύει πραγματικά στην κατάκτηση του τίτλου.
Ζήκος: Ο μέσος της ΑΕΚ δίνει άλλη ανασταλτική οντότητα στην ομάδα του όταν αγωνίζεται, ενώ βοηθάει πολύ και στην ψυχολογία της ομάδας.
Μπούρμπος: Αγώνα με αγώνα είναι καλύτερος και μάλιστα παίζοντας σε μία θέση ξένη σε αυτόν. Πολύ καλός στα ανασταλτικά του καθήκοντα.
Εντίνιο: Τέσσερα γκολ σε τέσσερα συνεχόμενα ματς. Η επίδοση από μόνη της τα λέει όλα.
Ζεράλντο Άλβες: Έχει ακούσει πολλά, τις περισσότερες φορές δικαίως. Είναι παίκτης με… ταβάνι –όχι τόσο υψηλό- στην ποιότητά του, αλλά όταν παίζει καλά πρέπει να του το πιστώνουμε, αφού τόσες φορές στο παρελθόν του έχουμε χρεώσει πολλά.
