Πώς θα αντικαταστήσει η Λίβερπουλ τον Σουάρες

Ο Λουίς Σουάρες ανήκει πλέον στην Μπαρτσελόνα η οποία απέκτησε μια επιθετική τριπλέτα που εξιτάρει τη φαντασία: Μέσι, Νεϊμάρ, παρέα με τον Ουρουγουανό μοιάζουν –στα χαρτιά – ασταμάτητοι και βάζουν από την αρχή πολύ δύσκολα (ή εύκολα, εξαρτάται πώς το βλέπει κανείς) στον Λουίς Ενρίκε: Με αυτούς τους τρεις μπροστά και Ινιέρα, Ράκιτιτς, Μπουσκέτς πίσω τους, οι απαιτήσεις για τη νέα Μπάρτσα είναι ήδη στα ύψη.

Ταυτόχρονα βέβαια, όπως κάθε μεταγραφή τέτοιου βεληνεκούς, έτσι και η συγκεκριμένη εγείρει αρκετές ερωτήσεις.

Με πρώτη και καλύτερη: Μήπως οι Καταλανοί έβαλαν στα αποδυτήρια τους μια «βόμβα»; Και πώς μπορούν να συνεργαστούν για το κοινό καλό ένας Αργεντινός, ένας Βραζιλιάνος και ένας Ουρουγουανός (ακούγεται σαν το ξεκίνημα κακού ανεκδότου…).

Υπόδειγμα εκτός γηπέδου

Κι όμως: Παρά τα εξωφρενικά καμώματα του εντός γηπέδου, εκτός γηπέδου ο Σουάρες υπήρξε σε όλη του την καριέρα σχεδόν υπόδειγμα. Ο Κένι Νταλγκλίς που τον πήγε στον «Ανφιλντ» έλεγε ότι αποτελεί πηγή θετικής ενέργειας στις προπονήσεις, κανείς ποτέ δεν αμφισβήτησε την εργασιακή ηθική του και την εργατικότητα του εν γένει, οι περισσότεροι συμπαίκτες του έχουν μόνο καλά λόγια να πουν.

Το αντίο του Στίβεν Τζέραρντ όταν έγινε γνωστή η μεταγραφή δείχνει με τι εντυπώσεις φεύγει από το Λίβερπουλ ο Σουάρες. Όσο για την αγωνιστική συνεργασία του με τον Μέσι, αυτή μένει να αποδειχθεί στην πράξη. Στη θεωρία εντούτοις, ο πρώτος σκόρερ της περασμένης Πρέμιερ Λιγκ, δεν υπήρξε ποτέ υπέρ το δέον εγωιστής. Το αποδεικνύουν οι δώδεκα ασίστ που έδωσε φέτος. Ο Σουάρες, όπως όλοι οι σολίστες που σέβονται τον εαυτό του, θα κάνει και μια και δυο ντρίπλες παραπάνω σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν θα αγνοήσει όμως μια πάσα που οδηγεί σε εύκολο γκολ. Όπως ακριβώς και ο Μέσι δηλαδή. Προσωπικά λοιπόν δε νομίζω ότι θα χρειαστούν από μια μπάλα ο καθένας. Αφήστε που ο Σουάρες μπορεί να τραβηχτεί με επιτυχία στο πλάι και να αφήσει τον Μέσι να παίζει «ψευτοεννιάρι» όπως του αρέσει, ενώ πιέζει την αντίπαλη άμυνα σαν τρελός. Με πιο απλά λόγια, είναι η ιδανική προσθήκη για την επίθεση της Μπαρτσελόνα. Αλλά επαναλαμβάνω, αυτό μένει να αποδειχθεί εμπράκτως.

Γιατί έφυγε;

Το δεύτερο ερώτημα που απασχολεί κυρίως τουςοπαδούς της Λίβερπουλ είναι γιατί τελικά πουλήθηκε; Μετά από εξαιρετική χρονιά όπου η ομάδα άγγιξε το πρωτάθλημα και επανήλθε στο Τσάμπιονς Λιγκ, γιατί αφήνει τον καλύτερο της παίκτη να φύγει;

Έχω την εντύπωση ότι η μεταγραφή του Σουάρες, στο μυαλό του Μπρένταν Ρότζερς ήταν αναπόφευκτη από πέρυσι. Ο μάνατζερ της Λίβερπουλ ήξερε ότι δεν θα καταφέρει να κρατήσει για δεύτερο συνεχόμενο καλοκαίρι το αστέρι του στο «Ανφιλντ». Το 2013 ο Ρότζερς αποφάσισε να ρισκάρει. Έπεισε τον –δυσαρεστημένο – Σουάρες να μείνει για μια ακόμα σεζόν, προκειμένου να πετύχουν παρέα την ολική επαναφορά της Λίβερπουλ στην ελίτ. Ο Ουρουγουανός δέχτηκε. Οι οπαδοί του συγχώρησαν τη γκρίνια και τα «θέλω να φύγω», η ομάδα έπαιξε ποδόσφαιρο που απολάμβανε όχι μόνο ο κόσμος αλλά και οι παίκτες και κάπως έτσι ο χαρούμενος Λουίς έκανε την καλύτερη σεζόν της καριέρας του.

Ωστόσο, νομίζω και ο Ρότζερς και ο Σουάρες κάπως έτσι το είχαν στο μυαλό τους (κι ας ανανέωσαν τη συνεργασία τους πριν από μερικούς μήνες): Μείνε να μας βοηθήσεις να βγούμε Τσάμπιονς Λιγκ και του χρόνου, αν έρθει πρόταση από Ισπανία, θα σε πουλήσω. Η πρόταση ήρθε και ήρθε στην πιο κατάλληλη στιγμή. Το νέο κρούσμα …κανιβαλισμού του Σουάρες στο Μουντιάλ κατέστρεψε εκ νέου το αμφιλεγόμενο ίματζ του παίκτη στο Νησί. Το γεγονός ότι έβαλε δυο γκολ απέναντι στην Αγγλία, επίσης δεν βοήθησε τη δημοφιλία του. Ο τρόπος που τον αποχαιρέτησε η Daily Mail σκιαγραφεί σε κάποιο βαθμό το κλίμα που επικρατούσε εις βάρος του. Ο Σουάρες ήταν περίπου ανεπιθύμητος στην Βρετανία. Ο Μπρένταν Ρότζερς, με την επιμονή του να τον κρατήσει πέρυσι, κατάφερε και αγωνιστικά να πετύχει τους στόχους του και οικονομικά σχεδόν να διπλασιάσει την τιμή του, παρά την τιμωρία του. Αυτό είναι σωστό μάνατζμεντ. Αν τον κρατούσε φέτος, θα έκανε λάθος…

Και τώρα;

Το τρίτο και σημαντικότερο ερώτημα για τους Κόκκινους είναι πώς θα καλύψουν το κενό; Εδώ η απάντηση είναι απλή: Δεν θα το καλύψουν. Δεν υπάρχει άλλος Σουάρες και ο Ρότζερς το ξέρει. Για αυτό και δεν ψάχνει αντικαταστάτη του αλλά τους παίκτες που θα εξυπηρετήσουν το νέο του πρότζεκτ. Η καινούργια Λίβερπουλ δεν θα παίζει πια 4-4-2 με παραλλαγές για να χωρέσουν Στάριτζ και Σουάρες. Θα παίζει 4-3-3 (ή 4-2-3-1). Φυσικά θα διατηρήσει την ευελιξία σε σχήματα και συστήματα που έγινε πέρυσι κάτι σαν σήμα κατατεθέν της, ωστόσο έχω την εντύπωση ότι ο Ρότζερς θα πάει στην λογική λύση τους ενός καθαρού προωθημένου (Στάριτζ) και των αρκετών , γρήγορων μεσοεπιθετικών που θα εναλλάσσονται στην πλάτη του (υπάρχουν ήδη οι Στέρλινγκ, Κουτίνιο, Λαλάνα, έρχεται ο Μάρκοβιτς και ακούγονται κι άλλοι με αντίστοιχα χαρακτηριστικά, όπως ο Σακίρι).

Σε κάθε περίπτωση, η απώλεια Σουάρες συνιστά χτύπημα για τη Λίβερπουλ και τις ελπίδες της να παραμείνει διεκδικήτρια του τίτλου και γιατί όχι, να τον πάρει κιόλας. Αν όμως ο Ρότζερς καταφέρει να κερδίσει τα ανοιχτά στοιχήματα που έχει μπροστά του (η σταθεροποίηση παικτών όπως ο Χέντερσον, ο Στέρλινγκ και ο Στάριτζ σε υψηλό επίπεδο, η εύρεση ισορροπίας ανάμεσα στην επιθετική νοοτροπία και την αμυντική αφέλεια, η διαχείριση της κούρασης από της ευρωπαϊκές υποχρεώσεις) η Λίβερπουλ θα είναι καλά και χωρίς τον θαυματουργό Ουρουγουανό της. Κι αυτός, ενδεχομένως, ακόμα καλύτερα…

Διαβάστε ακόμη:

Dailymail: Στα τσακίδια, ρατσιστή Σουάρες!

Τζέραρντ: “Σε ευχαριστούμε Λουίς”