Προϋποθέσεις για κάτι καλό

Για όσα συμβαίνουν στον αγωνιστικό χώρο, τον πρώτο ρόλο έχει η ποιότητα και η προσωπικότητα των παικτών. Τον δεύτερο η δουλειά που γίνεται στις προπονήσεις και τον τρίτο η δυναμικότητα και η συμπεριφορά του αντιπάλου.

Τα παραπάνω ισχυρίστηκε ο Ζοσέ Πεσέιρο και δεν έχουμε κανένα λόγο να τον αμφισβητήσουμε, αν και ο Παναθηναϊκός μας έχει αποδείξει ότι η ιεράρχηση είναι αντιστρόφως ανάλογη. Γιατί η ομάδα του «τριφυλλιού» μας έχει δείξει ότι βραχυκυκλώνεται όταν υπάρχει κυκλοφοριακή συμφόρηση στον χώρο της μεσαίας γραμμής, αντίθετα απελευθερώνεται όταν αντιμετωπίζει ομάδες που φιλοδοξούν να παίξουν ποδόσφαιρο και στα ίσια.

Οπως για παράδειγμα ο Ατρόμητος το απόγευμα της Κυριακής (31/10), που δεν κλείστηκε ούτε όταν έμεινε με δέκα παίκτες, με αποτέλεσμα η κυκλοφορία στον χώρο του κέντρου να διεξάγεται χωρίς προβλήματα και για πρώτη ίσως φορά φέτος, να δούμε από τους «πράσινους» καλοδουλεμένους συνδυασμούς και γρήγορες εναλλαγές της μπάλας, που λίγο απέχουν από το να γίνουν ελκυστικοί αυτοματισμοί.

Είδαμε καλό ποδόσφαιρο και έχουμε την βεβαιότητα ότι το παράπονο του Πορτογάλου τεχνικού στη συνέντευξη Τύπου για την επιπολαιότητα και τον ατομισμό των παικτών του στο δεύτερο μέρος, έχει να κάνει ακριβώς με το ότι υπήρχαν ιδανικές συνθήκες (μετά από πάρα πολύ καιρό) για μία πολύ γεμάτης διάρκειας εμφάνιση.

Το ερωτηματικό λοιπόν είναι αν ο Παναθηναϊκός έχει βρει το αντίδοτο για τις κλειστές άμυνες, τις πολυπρόσωπες μεσαίες γραμμές, τις ομάδες που παρατάσσονται με έντεκα αμυντικούς για το αποτέλεσμα. Γιατί ποιότητα όντως υπάρχει, δουλειά στις προπονήσεις γίνεται και αποδείχθηκε την Κυριακή, απομένει να γίνουν πράξη επί παντός αντιπάλου.

Οι ερωτήσεις επί χάρτου, οι απαντήσεις επί χόρτου…