Πρώτο δείγμα της εποχής Σάντος στην Εθνική
Η καλή μέρα λένε, φαίνεται από το πρωί. Αν και εφόσον ισχύει αυτό, τότε η νέα σελίδα στο βιβλίο της ιστορίας της Εθνικής, αναμένεται να κρατήσει ευχάριστη συντροφιά στους μελλοντικούς αναγνώστες. Για την ώρα, η νέα Ελλάδα του Φερνάντο Σάντος, αποτέλεσε μια ευχάριστη έκπληξη για όλους εμάς.
Το παρθενικό παιχνίδι του Πορτογάλου τεχνικού στον πάγκο της Εθνικής, συνοδεύτηκε από νίκη απέναντι στη Σερβία και καλή εμφάνιση στο πρώτο ημίχρονο του αγώνα. Το 4-4-2 με ρόμβο που δοκίμασε ο ομοσπονδιακός προπονητής, έδειξε να ταιριάζει στην ομάδα, γεγονός που κάνει το έργο του μονταρίσματος, ακόμη πιο εύκολο για το τεχνικό τιμ.
Η Ελλάδα έπαιξε, ή τουλάχιστον, προσπάθησε επιτέλους να παίξει ποδόσφαιρο κατοχής, δείχνοντας διάθεση να δημιουργήσει, απέναντι σε έναν διόλου αμελητέο αντίπαλο και μάλιστα μέσα σε μια δύσκολη έδρα.
Συμπεράσματα, αν και ακόμα είναι νωρίς, βγήκαν αρκετά. Άλλα θετικά και άλλα όχι και τόσο. Το βασικότερο και θετικότερο όλων, είναι το γεγονός ότι ο Σάντος με το καλημέρα, κράτησε το λόγο του και παρέταξε την ομάδα με τρόπο τέτοιο, που να της επιτρέπει να κάνει παιχνίδι και όχι να περιμένει τον αντίπαλο. Δεν είναι μόνο το σύστημα βέβαια, αλλά και οι κατάλληλες επιλογές σε κάθε θέση.
Το “πάντρεμα” της Εθνικής του Ρεχάγκελ, με αυτή της νέας εποχής, έδειξε να “βγαίνει” στον Πορτογάλο τεχνικό. Οι παλιοσειρές αποτελούν πλέον παρελθόν και νέοι μαζί με τους εναπομείναντες παλιούς κατάφεραν να μπολιάσουν, βγάζοντας πολλά από αυτά που ζήτησε ο προπονητής, στο γήπεδο.
Στα θετικά, και η εντυπωσιακή παρουσία του Σηφάκη κάτω από τα γκολπόστ. Ο τερματοφύλακας του Άρη πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση, αποτελώντας τον κορυφαίο της Εθνικής στο παιχνίδι, δηλώντας πανταχού παρών, όποτε η ομάδα χρειάστηκε τη συμβολή του.
Κάνεις δεν μπορεί να παραβλέψει βέβαια και την εμπιστοσύνη στον Σωτήρη Νίνη, από τον Φερνάντο Σάντος, με τον νεαρό άσο του Παναθηναϊκού να πιάνει την ευκαιρία από τα μαλλιά και σαν έτοιμος από καιρό, να φαντάζει πεπειραμένο μέλος της Εθνικής.
Αναγεννημένος έδειξε εξάλλου ο Σαμαράς, ο οποίος εκτός από το να δημιουργεί, δεν παρέλειψε να τρέχει παντού και πάντα, καλύπτοντας χώρους ανασταλτικά. Ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης, ήταν και παραμένει εγγύηση για την επίθεση της Εθνικής, με την εκρηκτικότητα και την ταχύτητά του να αποτελούν για ακόμη μια φορά το δυνατό σημείο της επίθεσης της ομάδας.
Η δεξιά πλευρά, με τους Βύντρα πίσω και Τοροσίδη στο ένα άκρο του ρόμβου, ταίριαξε πολύ καλά, με το γκολ της νίκης μάλιστα να προέρχεται από σέντρα “ξυράφι” του διεθνούς μέσου του Ολυμπιακού.
Όλα τα παραπάνω, σε συνάρτηση με τη διαρκή βελτίωση της ομάδας σε κάθε “ευαίσθητο” σημείο της, αναμένεται να αποφέρουν ευχάριστα αποτελέσματα. Η αποτυχία από την επιτυχία ωστόσο δεν απέχουν πολύ, χρειάζεται συνεχής επαγρύπνηση και συγκέντρωση στον στόχο που δεν είναι άλλος από τη συνέχεια στις επιτυχίες, με ένα στυλ όμως διαφορετικό, ελκυστικό.
Επόμενο τέστ και ευκαιρία για περισσότερα συμπεράσματα, στην πρεμιέρα των προκριματικών του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος απέναντι στη Γεωργία, σε λιγότερο από έναν μήνα.
Η Ελλάδα έπαιξε, ή τουλάχιστον, προσπάθησε επιτέλους να παίξει ποδόσφαιρο κατοχής, δείχνοντας διάθεση να δημιουργήσει, απέναντι σε έναν διόλου αμελητέο αντίπαλο και μάλιστα μέσα σε μια δύσκολη έδρα.
Συμπεράσματα, αν και ακόμα είναι νωρίς, βγήκαν αρκετά. Άλλα θετικά και άλλα όχι και τόσο. Το βασικότερο και θετικότερο όλων, είναι το γεγονός ότι ο Σάντος με το καλημέρα, κράτησε το λόγο του και παρέταξε την ομάδα με τρόπο τέτοιο, που να της επιτρέπει να κάνει παιχνίδι και όχι να περιμένει τον αντίπαλο. Δεν είναι μόνο το σύστημα βέβαια, αλλά και οι κατάλληλες επιλογές σε κάθε θέση.
Το “πάντρεμα” της Εθνικής του Ρεχάγκελ, με αυτή της νέας εποχής, έδειξε να “βγαίνει” στον Πορτογάλο τεχνικό. Οι παλιοσειρές αποτελούν πλέον παρελθόν και νέοι μαζί με τους εναπομείναντες παλιούς κατάφεραν να μπολιάσουν, βγάζοντας πολλά από αυτά που ζήτησε ο προπονητής, στο γήπεδο.
Στα θετικά, και η εντυπωσιακή παρουσία του Σηφάκη κάτω από τα γκολπόστ. Ο τερματοφύλακας του Άρη πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση, αποτελώντας τον κορυφαίο της Εθνικής στο παιχνίδι, δηλώντας πανταχού παρών, όποτε η ομάδα χρειάστηκε τη συμβολή του.
Κάνεις δεν μπορεί να παραβλέψει βέβαια και την εμπιστοσύνη στον Σωτήρη Νίνη, από τον Φερνάντο Σάντος, με τον νεαρό άσο του Παναθηναϊκού να πιάνει την ευκαιρία από τα μαλλιά και σαν έτοιμος από καιρό, να φαντάζει πεπειραμένο μέλος της Εθνικής.
Αναγεννημένος έδειξε εξάλλου ο Σαμαράς, ο οποίος εκτός από το να δημιουργεί, δεν παρέλειψε να τρέχει παντού και πάντα, καλύπτοντας χώρους ανασταλτικά. Ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης, ήταν και παραμένει εγγύηση για την επίθεση της Εθνικής, με την εκρηκτικότητα και την ταχύτητά του να αποτελούν για ακόμη μια φορά το δυνατό σημείο της επίθεσης της ομάδας.
Η δεξιά πλευρά, με τους Βύντρα πίσω και Τοροσίδη στο ένα άκρο του ρόμβου, ταίριαξε πολύ καλά, με το γκολ της νίκης μάλιστα να προέρχεται από σέντρα “ξυράφι” του διεθνούς μέσου του Ολυμπιακού.
Όλα τα παραπάνω, σε συνάρτηση με τη διαρκή βελτίωση της ομάδας σε κάθε “ευαίσθητο” σημείο της, αναμένεται να αποφέρουν ευχάριστα αποτελέσματα. Η αποτυχία από την επιτυχία ωστόσο δεν απέχουν πολύ, χρειάζεται συνεχής επαγρύπνηση και συγκέντρωση στον στόχο που δεν είναι άλλος από τη συνέχεια στις επιτυχίες, με ένα στυλ όμως διαφορετικό, ελκυστικό.
Επόμενο τέστ και ευκαιρία για περισσότερα συμπεράσματα, στην πρεμιέρα των προκριματικών του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος απέναντι στη Γεωργία, σε λιγότερο από έναν μήνα.
