Ριβάλντο: “Πρωτάθλημα με δικά μου γκολ”

Συνέντευξη παραχώρησε ο
Ριβάλντο στο γερμανικό περιοδικό “Kicker” και στο συνεργάτη του
contra.gr,
Γιώργο Βαβρίτσα, ο οποίος επισκέφθηκε το ζεύγος Ριβάλντο στην οικία του. Αξίζει να σημειωθεί ότι εκτός της Γερμανίας, η συνέντευξη θα κυκλοφορήσει και σε Σαουδική Αραβία και Κίνα, όπου το περιοδικό κυκλοφορεί στις κατά τόπους γλώσσες.

Kicker: Γειά σας, μήπως θα προτιμούσατε να κάνουμε τη συνέντευξη στα γερμανικά;
Ριβάλντο: Δεν νομίζω, αν και η σύζυγός μου αλλά και τα τρία μας παιδιά διαθέτουν παράλληλα με την βραζιλιάνικη και την γερμανική υπηκοότητα. Ο παππούς και ο πατέρας της Ελίζα είναι γερμανικής καταγωγής κι έτσι προέκυψε αυτό. Ο πατέρας της μάλιστα μιλά άπταιστα γερμανικά.
Κ: Εχετε κερδίσει στην καριέρα σας τα πάντα. Ποιο είναι το κίνητρό σας ώστε να συνεχίζετε στα 35 σας να αγωνίζεστε ακόμη;
Ριβάλντο: Παρόλο που έχω κερδίσει πολλούς τίτλους στην καριέρα μου, για μένα το να παίζω ποδόσφαιρο είναι αυτό που αγαπώ περισσότερο να κάνω. Μου αρέσει να αγωνίζομαι ακόμη και να αντιμετωπίζω τις νέες προκλήσεις. Δεν το κάνω πλέον για τα χρήματα -δόξα τω Θεώ- έχω πλέον αρκετά, απλά το ποδόσφαιρο είναι η ζωή μου.

“Προπονητή μάλλον δεν με βλέπω”

Κ: Πόσο καιρό θα αγωνίζεστε ακόμη;
Ρ: Μέχρι τη μέρα που θα διαπιστώσω ότι σωματικά και ψυχικά δεν θα είμαι άλλο φρέσκος. Οσο καιρό έχω τη χαρά που αισθάνομαι τώρα αλλά και αυτή του κόσμου από το παιχνίδι μου, θα συνεχίσω. Αυτή τη στιγμή το πλάνο μου είναι τα επόμενα 2 χρόνια να παίξω στην ΑΕΚ, τι θα προκύψει μετά μόνο ο Θεός το ξέρει.
Κ: Με τι θα ασχοληθείτε όταν αποχωρήσετε από την ενεργό δράση;
Ρ: Στη Βραζιλία έχω μια κατασκευαστική εταιρεία που χτίζουμε κτίρια, ίσως ασχοληθώ ενεργότερα με αυτή. Ισως γίνω μάνατζερ ποδοσφαιριστών ή μάνατζερ σε μια ομάδα, δεν το ξέρω σήμερα. Προπονητή μάλλον δεν με βλέπω.
Κ: Από το 2004 όταν πήγατε στην Ελλάδα έχετε κερδίσει με τον Ολυμπιακό τρία πρωταθλήματα, εκ των οποίων τα δύο ήταν νταμπλ. Στο Τσάμπιονς Λιγκ τι έφταιξε και δεν προχώρησε η ομάδα;
Ρ: Δεν είναι εύκολο για μια ελληνική ομάδα να συγκριθεί και να συναγωνιστεί τις μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες. Παίζουν πολλοί παράγοντες ρόλο, ένας σημαντικός είναι ότι θα έπρεπε να αγωνίζονται περισσότεροι μεγάλοι παίκτες εδώ ώστε να μικρύνει η απόσταση απέναντι στους πολύ μεγάλους της Ευρώπης.
Κ: Που θα τοποθετούσατε το ελληνικό ποδόσφαιρο συγκριτικά με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες;
Ρ: Από τον ευρωπαϊκό τίτλο του 2004 και μετά, το ελληνικό ποδόσφαιρο κέρδισε μεγάλο σεβασμό από τις άλλες χώρες, αυτό τους βοήθησε αρκετά. Αλλά δεν θα μπορούσα να πω τώρα ότι είναι έτοιμο και προετοιμασμένο να διεκδικήσει -ας πούμε- ένα τίτλο σε Μουντιάλ.

“Ο κ.Κόκκαλης δεν κράτησε τον λόγο του”

Κ: Ας επιστρέψουμε λίγο στον Ολυμπιακό. Το τέλος της συνεργασίας ήταν κάθε άλλο παρά ιδανικό. Τι ακριβώς συνέβη;
Ρ: Μόνο αυτό: Ο πρόεδρος της ομάδας δεν κράτησε το λόγο του και για μένα είναι σημαντικό κάποιος να τηρεί αυτά που νωρίτερα έχει υποσχεθεί. Γι’αυτό έφυγα από την ομάδα.

“Το πρωτάθλημα η νέα μου πρόκληση”

Κ: Νέο κεφάλαιο, λοιπόν, στην ΑΕΚ. Ηταν ο Φερέρ, τον οποίο γνωρίζετε από την Μπαρτσελόνα, αυτός που σας έπεισε;
Ρ: Φυσικά και με βοήθησε. Η τελική απόφαση, όμως, ελήφθη από μένα και τη σύζυγό μου. Οπως και να’χει πάντως, είναι καλό να έχω τώρα έναν προπονητή που γνωρίζω και έναν πρόεδρο που με υποστηρίζει πολύ. Ο κόσμος στην Ελλάδα τον θυμάται και από παλιότερα ως καλό παίκτη, τον εκτιμά και τον θαυμάζει, το ίδιο κι εγώ. Γνωρίζω ότι η ΑΕΚ δεν έχει πάρει πρωτάθλημα τα τελευταία 13-14 χρόνια και αυτό θέλουμε μαζί με τους συμπαίκτες μου. Να αλλάξουμε και να πάρουμε το πρωτάθλημα. Αυτή είναι η νέα μου πρόκληση. Φυσικά, το ιδανικό θα ήταν και με πολλά δικά μου γκολ”.

“Τρία τα φαβορί για το Τσάμπιονς Λιγκ”

Κ: Ποιες ομάδες βλέπετε ως φαβορί στο φετινό Τσάμπιονς Λιγκ;
Ρ: Στη διοργάνωση αγωνίζονται αρκετές δυνατές ομάδες. Βλέπω όμως τη Μίλαν, τη Τσέλσι και τη Μπαρτσελόνα ένα-δυο βήματα πιο μπροστά από τις υπόλοιπες.
Κ: Την Μπαρτσελόνα και λόγω του νέου Fantastic Four;
Ρ: Και στη δική μου εποχή η Μπαρτσελόνα είχε μεγάλη ομάδα, τώρα επιπλέον δίνουν και έμφαση στη δύναμη και την αγωνιστικότητα. Αν τελικά κατακτήσουν τον τίτλο δεν μπορούμε να το πούμε από τώρα. Για παράδειγμα, χάνουν τον Ετό για μερικές εβδομάδες τώρα. Πρέπει πρώτα να τους δούμε να αγωνίζονται όλοι μαζί και μετά να μπορούμε να πούμε περισσότερα.
Κ: Τι σας θυμίζει η 17η Ιουνίου 2001;
Ρ: Το 2001 ήμουν στην Μπαρτσελόνα. Α, φαντάζομαι εννοείτε το ματς με τη Βαλένθια με τα τρία δικά μου γκολ και το ανάποδο ψαλίδι στο τέλος, που καταφέραμε να βγούμε τελικά στο Τσάμπιονς Λιγκ. Φυσικά τέτοια παιχνίδια τα θυμάται κανείς με χαρά.
Κ: Πόσο κοντά είστε σήμερα στη Μπαρτσελόνα;
Ρ: Οταν έχω χρόνο παρακολουθώ τα ματς όλων των ομάδων που έχω αγωνιστεί, ειδικά αυτά της Μπαρτσελόνα στην οποία έγινα ένας παγκοσμίως γνωστός ποδοσφαιριστής. Υπάρχουν εκεί κάποιοι ακόμη που αγωνιζόμαστε μαζί και με τους οποίους έχω επαφή. Το ίδιο ισχύει και με τους υπεύθυνους και διοικητικούς παράγοντες της ομάδας.
Κ: Αντίθετα με τη Μπαρτσελόνα, η εποχή σας στη Μίλαν ήταν μια παρεξήγηση και για τις δύο πλευρές.
Ρ: Δεν θα το έλεγα έτσι. Παρόλα αυτά ήταν μια καλή εμπειρία. Οπως και να’χει πάντως, ήταν μια καλή εμπειρία για μένα. Τότε είχα και προσωπικά προβλήματα κι έτσι τελικά έλυσα το συμβόλαιο και έφυγα από’κει. Ωστόσο, πάντα μιλάω θετικά για τη Μίλαν και επειδή τη θεωρώ προσωπικά ως την πιο καλά οργανωμένη και συγκροτημένη ομάδα στον κόσμο.
Κ: Πως βλέπετε το γερμανικό ποδόσφαιρο;
Ρ: Η Εθνική ομάδα τους είναι πάντα μία από τις υποψήφιες για να κατακτήσει ένα Μουντιάλ και είναι σε ένα επίπεδο με Βραζιλία, Αργεντινή και Ιταλία. Η Μπουντεσλίγκα είναι μία από τις κορυφαίες λίγκες στην Ευρώπη και εκεί αγωνίζονται και βραζιλιάνοι διεθνείς όπως ο Λούσιο, ο Ζε Ρομπέρτο, ο Νάλντο και ο Ντιέγκο. Και οι τέσσερις έχουν προσαρμοστεί στα δεδομένα εκεί και κάνουν πολύ καλή δουλειά.
Κ: Στη Μπουντεσλίγκα πολλές φορές έγινε θέμα με τη νοσταλγία των Βραζιλιάνων, μπορείτε εσείς να το κατανοήσετε καλύτερα;
Ρ: Φυσικά. Οποιος έχει γεννηθεί και μεγάλωσε εκεί ή έζησε εκεί, δεν μπορεί να την ξεχάσει ποτέ. Εγώ με εξαίρεση το δίμηνο στην Κρουζέιρο, έχω σχεδόν 12 συνεχόμενα χρόνια στην Ευρώπη, ένα πανέμορφο διάστημα για μένα, αλλά παρόλα αυτά υπάρχουν στιγμές που παρά τα κακά της, την αναπολώ κι εγώ.

“H μάνα μου χάρηκε με το λάθος του Καν!”

Κ: Πως είναι τα πράγματα με την οικογένεια εκεί; Πως είναι να έχουν έναν παγκόσμιο σταρ του ποδοσφαίρου στο σπίτι;
Ρ: Η μητέρα μου είναι στη Βραζιλία διάσημη (γελάει)! Ειδικά στην εποχή που έπαιζα στη Μπαρτσελόνα, την καλούσαν σε διάφορες εκπομπές να πει την άποψή της. Της άρεσε μάλιστα πολύ. Ιδιαίτερα αγαπητή έγινε στον κόσμο όταν μετά τον τελικό της Γιοκοχάμα του Μουντιάλ του 2002, είπε ότι χάρηκε αφάνταστα το λάθος του Ολιβερ Καν στον αγώνα!
Κ: Πώς βλέπετε τον παλιό σας συμπαίκτη, Ντούνγκα, ως προπονητή της Βραζιλίας;
Ρ: Είχε ένα καλό ξεκίνημα αλλά για να θεωρείται κάποιος στη Βραζιλία ως μεγάλος προπονητής πρέπει να κερδίσει Μουντιάλ. Οχι μόνο φιλικά ματς, το Κόπα Αμέρικα ή το Κονφεντερέισιον.
Κ: Θα πάρει τον τίτλο το 2010 η Βραζιλία και μάλιστα με άνεση;
Ρ: Το εύχομαι φυσικά. Αλλά οι άλλες 31 ομάδες που συμμετέχουν στο τουρνουά όταν παίζουν εναντίον μας δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό για να μας κερδίσουν. Ενα Μουντιάλ είναι η δυσκολότερη και η μεγαλύτερη πρόκληση για κάθε ποδοσφαιριστή. Η Βραζιλία έχει πολλούς καλούς παίκτες, αλλά ως το 2010 υπάρχει πάρα πολύς χρόνος ακόμη.