Santa Claus…

Δεν είναι το πρώτο γκολ του Αθανασιάδη που δείχνει ικανότητα και ποιότητα. Παρά το νεαρό της ηλικίας του και τις ελάχιστες ευκαιρίες που του δόθηκαν, έβαλε αρκετά τέτοια γκολ στο παρελθόν. Σε άλλες χώρες παιδιά δικά τους σαν τον Αθανασιάδη θα τα πρόσεχαν σαν τα μάτια τους, αλλά εδώ συνήθως οι υπεύθυνοι τα παραμελούν. Στην πρώτη του επαφή με την μπάλα ο 22χρονος επιθετικός είχε την ψυχραιμία και την ικανότητα να «σημαδέψει» σωστά με διαγώνιο σουτ, στέλνοντάς τη στα δίχτυα. Απέδειξε περίτρανα πως αξίζει μεγαλύτερης προσοχής, στήριξης και περισσότερων ευκαιριών και χρόνου που θα πρέπει να επενδυθεί πάνω του.



Η τεράστια Μπαρτσελόνα έδωσε το παράδειγμα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, αλλά, εδώ, είμαστε «τυφλοί», ή κάνουμε πως δεν βλέπουμε. Η μεγάλη ομάδα της Καταλονίας, λόγω φιλοσοφίας, και όχι οικονομικών δυσκολιών, επέμεινε πεισματικά στην προώθηση Ισπανών παικτών από τις υποδομές της και ανταμείφθηκε. Μόνο κέρδος μπορεί να έχει μια ομάδα, η οποία επιμένει, ως στάση και φιλοσοφία, στην στήριξη και προώθηση γηγενών νεαρών ποδοσφαιριστών, ιδίως από τις υποδομές της.



Αλλά, εδώ, οι περισσότεροι Έλληνες παράγοντες, για επικοινωνιακούς και άλλους λόγους, παίρνουν τον ξένο, τον χρυσοπληρώνουν, τον πλασάρουν στην δημοσιότητα ως παιχταρά και όλοι είναι ευχαριστημένοι, μέχρι να αποδειχτεί ότι αυτός είναι «παλτό». Τότε τον αντικαθιστούν με κάποιον άλλον «παιχταρά», ώστε να πουλήσουν νέα… όνειρα και φούμαρα στους οπαδούς της ομάδας τους, μέχρι της αποδείξεως, πάλι, του αντιθέτου. Έτσι, κυλάει ο χρόνος και ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα… Ο καιροσκοπισμός σε όλο του το μεγαλείο. Δεν βαριέσαι… Ποιος ενδιαφέρεται για την πρόοδο του ποδοσφαίρου;



Επιστρέφω στον αγώνα. Θεωρώ ως σημαντικότερες παρατηρήσεις τις κάτωθι: Καταρχάς, τα δυο γκολ του ΠΑΟΚ ήταν το ένα καλύτερο από το άλλο, προήλθαν από πολύ ωραίες οργανωμένες προσπάθειες, που έδειξαν ότι η ομάδα «βγάζει αυτοματισμούς» και έχει σημαντικές ικανότητες στην επιθετική ανάπτυξη. Κι αυτό, σε αντιστάθμισμα με το πρόβλημά της στο σκοράρισμα, το οποίο έχει τις ρίζες του, κυρίως, στην έλλειψη σκόρερ.

Τα δυο γκολ ήταν η επιβράβευση και η ανάδειξη της ποιότητας που έχει ο ΠΑΟΚ ως ομάδα. Προήλθαν από τον συνδυασμό τεσσάρων κατεξοχήν ποιοτικών παικτών της ομάδας (Βιερίνια, Κοντρέρας, Κριστιάνο και Αθανασιάδη). Το ένα – δυο των Κοντρέρας και Βιερίνια στο πρώτο γκολ και κυρίως η εκτέλεση του Χιλιανού ήταν υπέροχη. Και μεγάλης κλάσης φορ θα ζήλευαν τέτοιο πλασάρισμα.



Συγχαρητήρια αξίζουν και στον Κριστιάνο για την πολύ ωραία τελική μπαλιά που έβγαλε στον Αθανασιάδη. Έδειξε ότι διαθέτει κι αυτός ποιότητα και τακτική παιδεία σύγχρονου ποδοσφαιριστή. Μετά την ατυχία του που είχε με τον σοβαρό τραυματισμό του, χρειάζεται μόνο παιχνίδια για να δείξει τα χαρίσματά του.



Είναι ευτύχημα για τον ΠΑΟΚ που έχει στο ρόστερ του, μοντέρνας και ποιοτικής κοπής παίκτες, όπως ο Βιερίνια, ο Ελ Ζαρ, ο Κριστιάνο, ο Κοντρέρας και ο Σαλπιγγίδης. Ναι, ο Σαλπιγγίδης. Προς το παρόν, δεν μπορεί… να κάνει ούτε κοντρόλ, αλλά λογικά, είναι απλά θέμα χρόνου να «ξυπνήσει» και να ξαναδούμε τον τρομερά επικίνδυνο επιθετικό που ξέραμε.



Μια άλλη σημαντική παρατήρηση είναι, ότι το λάθος του Χαλκιά και η κατακόρυφη πτώση απόδοσης μετά την ισοφάριση, απέδειξαν πόσο ευμετάβλητη είναι η ψυχολογία της ομάδας, γεγονός απόλυτα φυσιολογικό, ύστερα απ’ όσα σκαμπανεβάσματα πέρασε φέτος με τις πολλές αλλαγές προπονητών. Ο ΠΑΟΚ, παρότι ξεκίνησε «αφεντικό» στο παιχνίδι, μετά την ισοφάριση ήταν κάκιστος, θυμίζοντας… γειτονιά και έχοντας άμυνα για τα… πανηγύρια.



Κέρδισε, όμως, κι αυτό είναι που μετράει. Ήταν μια πολύ σημαντική νίκη, διότι επιτεύχθηκε απέναντι στην παθιασμένη για τους τρεις βαθμούς Λάρισα, που ήθελε να γιορτάσει στο πρώτο της ιστορικό παιχνίδι στο νέο της γήπεδο. Ήταν μια πολύ σημαντική νίκη διότι σηματοδότησε την επιστροφή του ΠΑΟΚ στις επιτυχίες και θα βοηθήσει πολύ την ομάδα σε επίπεδο ψυχολογίας, ηρεμίας και αυτοπεποίθησης και εν τέλει στο ξεπέρασμα της αγωνιστικής της κρίσης. Και φυσικά ήταν μια πολύ σημαντική νίκη διότι επανέφερε τον ΠΑΟΚ στην τρίτη θέση της βαθμολογίας.



Για πολλούς πάσης φύσεως παντογνώστες του ποδοσφαίρου ο Χάβος δεν είναι… προπονητής, αλλά, παραβλέπουν, ότι μ’ αυτόν προπονητή ο ΠΑΟΚ έχει εφτά νίκες σε εννιά παιχνίδια και ανέβηκε από τον πάτο της βαθμολογίας στην τρίτη θέση. Οι υπέρμαχοι της απαξίωσης του Χάβου ισχυρίζονται ότι η ομάδα πάει με τον «αυτόματο πιλότο» από την εποχή Σάντος. Ακόμα κι έτσι να είναι, όμως, τον «αυτόματο πιλότο» τον ενεργοποίησε ο Χάβος. Ήξερε και πάτησε το κουμπί τουλάχιστον, σε αντίθεση με τους προκατόχους του. Αυτή η υποτίμηση των δικών μας ανθρώπων και η βλαχομπαρόκ ξενομανία στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι ανόητη και ακατανόητη.

Ο Σάντος άφησε εποχή στον ΠΑΟΚ και μεγάλη «κληρονομιά» με την πολύ σοβαρή δουλειά του, αλλά, πλέον, βρισκόμαστε σε μια νέα εποχή, δύσκολη και μεταβατική, κατά την οποία η λογική λέει, ότι άνθρωποι της οικογένειας του ΠΑΟΚ, σαν τον Χάβο, οι οποίοι είναι αποδεδειγμένα ικανοί και προσφέρουν, αξίζουν και χρειάζονται υποστήριξη και όχι ειρωνεία και αμφισβήτηση. Μια υποστήριξη, που βοηθάει, πρώτα απ’ όλα την ομάδα και όχι τον Χάβο, ο οποίος έχει προσφέρει πολλά περισσότερα έως τώρα από έναν υπηρεσιακό προπονητή. Αλλά το ότι είναι σεμνός και χαμηλών τόνων, είναι στοιχεία χαρακτήρα απωθητικά για τον μέσο νεοέλληνα.



Σε ατομικό επίπεδο ο Χαλκιάς συνδύασε την επιστροφή στην 11άδα, μετά από πολύ καιρό, με την γκάφα ολκής στο γκολ του Κουζέν, η οποία παραλίγο να αποβεί μοιραία για την ομάδα του, αλλά την «ισοφάρισε» με τις τρεις σωτήριες επεμβάσεις του σε τετ α τετ, δυο φορές απέναντι στον Μπλάζεκ και μια απέναντι στον Βενετίδη και με την επίσης σωτήρια απόκρουσή του στο φάουλ του Μετίν.



Ο Σακελλαρίου ήταν πηγή κινδύνων απέναντι στον Μπλάζεκ, γεγονός που συνετέλεσε σε σημαντικό βαθμό στην αστάθεια της άμυνας του ΠΑΟΚ από την αρχή του αγώνα. Από την στιγμή που δεν επανέρχονται ακόμα οι Σνάουτσνερ, Λίνο και Σαβίνι, ας δοκιμάσει ο Χάβος τον νεαρό Γεωργίου, μπορεί να του «βγει», όπως ο Αθανασιάδης. Ο νεαρός μπακ έχει αποδείξει στο παρελθόν, ότι τουλάχιστον αμυντικά είναι «σκληρό καρύδι», χωρίς να του λείπουν και οι τεχνικές αρετές.



Πολύ μεστή εμφάνιση από τους Γκαρσία και Βιτόλο, «ανύπαρκτος» και πάλι ο Ίβιτς όσο έπαιξε. Ο Μπουσαϊντί ήταν πολύ καλός και μαχητικός όσο αγωνίσθηκε. Αθόρυβη και η συνεισφορά του Φιλομένο που κρατούσε μπάλα, πράγμα πολύ χρήσιμο στο χρονικό διάστημα που αγωνίσθηκε. Και οι τρεις γρήγορες αλλαγές του Χάβου, με τις οποίες ο φέρελπις Έλληνες τεχνικός έδειξε ότι ήθελε μόνο τη νίκη, βοήθησαν καθοριστικά στην επιτυχία.



Θα ήθελα, επίσης, να επαναλάβω αυτό που βλέπουν όλοι: ότι ο ΠΑΟΚ έχει δυο παίκτες, τον Κοντρέρας και τον Βιερίνια, οι οποίοι είναι χάρμα οφθαλμών στην άμυνα και στην επίθεση, κάτι που διαπίστωσαν και οι Λαρισαίοι.



Συμπερασματικά, η νίκη στη Λάρισα δίνει νέα βαθμολογική και ψυχολογική ώθηση στον ΠΑΟΚ, μετά από δυο συνεχόμενες ήττες, οι οποίες αναζωπύρωσαν την αμφισβήτηση και τις γκρίνιες. Ακόμα, όμως, και μετά τη σπουδαία νίκη στη Λάρισα η γκρίνια στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα δεν σταμάτησε εντελώς, με το επιχείρημα της κακής εμφάνισης της ομάδας. Λες και ο ΠΑΟΚ έπαιζε μαγική μπάλα σε όλα τα ματς τα προηγούμενα χρόνια και πρώτη φορά κέρδισε με κακή εμφάνιση. Ξεχνούν, όσοι γκρινιάζουν, πόσες νίκες πήρε ο ΠΑΟΚ, ακόμα και την καλή τελευταία διετία, στο 90’, ή στις καθυστερήσεις, μετά από άσχημες εμφανίσεις και το μόνιμο παράπονο των περισσοτέρων επί Σάντος, ότι η ομάδα δεν παίζει μπάλα. Η ασθενή μνήμη δεν είναι καλός οδηγός στην άσκηση κριτικής.