Σολιντ vs Λεμονής

Έχουν πολλά κοινά στοιχεία… Πρώτο από όλα, πέρασαν και οι δύο από τον πάγκο του Ολυμπιακού τη φετινή περίοδο και βάζουν το όνομά τους στη λίστα των πρωταθλητών. Ακόμη, θα έχουν κάνει ακριβώς από ένα γύρο (δηλαδή 15 αγωνιστικές) στη Σούπερ Λίγκα, ενώ και ηλικιακά έχουν διαφορά μόλις 259 ημέρες. Από τη μία, ο νυν τεχνικός του Ολυμπιακού,
Τάκης Λεμονής και από την άλλη, ο πρώην,
Τρόντ Σόλιντ. Ένα ακόμη κοινό στοιχείο; Αμφότεροι, «στοιχήματα» του Σωκράτη Κόκκαλη, του προέδρου των «ερυθρολεύκων».

Ο Νορβηγός τεχνικός ήρθε για να πραγματοποιήσει η ομάδα το μεγάλο όνειρο που δεν ήταν άλλο από την πορεία στην Ευρώπη. Ο Έλληνας προπονητής, είναι αυτός με το 1-4 στη Λεωφόρο επί του αιώνιου αντίπαλου Παναθηναϊκού και το 6-2 επί της Λεβερκούζεν. Αποτέλεσε, όμως, την έκπληξη. Εκεί που όλα έδειχναν ξένο τεχνικό, ακουγόταν ο Λουξεμπούργκο και άλλοι, ο Σωκράτης Κόκκαλης έδειξε την προτίμησή του στον Λεμονή που λίγες ημέρες πριν είχε αφήσει την Ξάνθη.

Το Contra.gr επιχειρεί να κάνει μία σύγκριση ανάμεσα στους δύο τεχνικούς, με τους αριθμούς στην πρώτη γραμμή. Άλλωστε, από εκεί και πέρα τα συμπεράσματα είναι του καθενός, είναι υποκειμενικές οι γνώμες. Κάποιος μπορεί νατρέφει εκτίμηση στον Σόλιντ για «Χ» λόγους και άλλος τον Λεμονή για «Ψ» λόγους. Συμβαίνουν αυτά. Αφορμή γι’ αυτή τη σύγκριση, ήταν η δήλωση του Λεμονή μετά τον αγώνα με την Κέρκυρα. Ο 47χρονος προπονητής ευχαρίστησε τον προκάτοχό του, γιατί συνέβαλε κι αυτός στην κατάκτηση του πρωταθλήματος. Πάμε για τη… σύγκριση.

ΤΡΟΝΤ ΣΟΛΙΝΤ

Γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1959 και σε λίγες ημέρες θα κλείσει τα 48 του χρόνια. Έφυγε από την ομάδα έχοντάς την στην πρώτη θέση, αλλά στην ουσία πλήρωσε την αποτυχία στην Ευρώπη. Εκείνο το ματς με την Σαχτάρ Ντόνετσκ στο Καραϊσκάκη ήταν «όλα τα λεφτά» για το μέλλον του. Αν κέρδιζε και η ομάδα προκρινόταν στο ΟΥΕΦΑ, ενδεχομένως σήμερα, να μην υπήρχε αυτό το θέμα και ο Λεμονής να συνέχιζε στην Ξάνθη. Ίσως, καθώς όλα αυτά υποθετικά είναι. Η πραγματικότητα έδειξε ότι ο Νορβηγός ίσως δεν ήταν ο μεγάλος προπονητής που φαντάστηκε ο Σωκράτης Κόκκαλης. Αυτός, όμως, τον στήριξε από την αρχή, έκανε μεταγραφές που δεν τις είχε κάνει (σε ποσότητα και αρκετά νωρίς αναφερόμαστε) με άλλον τεχνικό και τον πίστεψε. Ο Σόλιντ, όταν τα πράγματα άρχισαν να πηγαίνουν… στραβά, άφηνε αρκετά συχνά κάποια υπονοούμενα, αλλά δεν θα έφευγε πολύ απλά γιατί είχε ένα δυνατό συμβόλαιο. Μην πάτε μακριά, οι δύο πλευρές στα δικαστήρια κατέληξαν και τώρα, ο πρόεδρος των Πειραιωτών δεν θέλει να ακούει γι’ αυτόν. Ο μεγάλος… έρωτας αποτελεί παρελθόν κι αυτά πέρασαν στην ιστορία.

Ο Σόλιντ σε 15 ματς πρωταθλήματος, ένα γύρο δηλαδή, είχε 13 νίκες και 2 ήττες. Ούτε μία ισοπαλία. Στο κύπελλο, έκανε πολύ καλά τη δουλειά του. Η ομάδα «καθάρισε» σε νοκ άουτ αναμετρήσεις, εκτός έδρας Ατσαλένιο και Χαϊδάρι και προκρίθηκε στην προημιτελική φάση όπου θα αντιμετώπιζε τον ΠΑΣ Γιάννινα. Πάμε στο καυτό κεφάλαιο της Ευρώπης. Μαζί του, ο Ολυμπιακός δεν έκανε ούτε νίκη και δεν κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις, παρά τις ισοπαλίες σε Ντόνετσκ και Ρώμη. Βλέπετε, στο… απόρθητο φρούριο που λεγόταν Καραϊσκάκη, πέρναγε όποιος ήθελε…

ΥΠΕΡ -> Είχε την ομάδα μέσα σε όλους τους στόχους στον εσωτερικό χώρο. Μπορεί να μην έπαιζε το εκπληκτικό ποδόσφαιρο, κάθε άλλο μάλιστα, αλλά έπαιζε για το αποτέλεσμα. Προτιμούσε να βάλει τον Ριβάλντο στο κύπελλο για να έχει το κεφάλι του ήσυχο παρά να μπει σε περιπέτειες. Καλύτερες στιγμές του, οι δύο ισοπαλίες εκτός, για το Τσάμπιονς Λιγκ. Στην Ελλάδα, η ομάδα έκανε ανατροπές, αλλά μάλλον εκεί πρέπει να ευχαριστήσει το… άστρο του Μπόρχα ή την ικανότητα του Ριβάλντο (βλέπε στο «Κλεάνθης Βικελίδης» με τον Άρη)

ΚΑΤΑ -> Έχασε κι αυτούς που τον είχαν κερδίσει. Γιατί; Αρχικά, από τις μεταγραφές που ο ίδιος έκανε, δεν έβγαιναν πολλές περιπτώσεις. Και υποτίθεται πως αυτοί ήρθαν για να κάνει ο Ολυμπιακός τη διαφορά. Αυτό του χρέωσαν στη διοίκηση των «ερυθρολεύκων» και όχι μόνο. Η ομάδα τερμάτισε τέταρτη σε έναν όμιλο που κατά γενική ομολογία κι όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, ο ανώτερος στόχος της θα μπορούσε να είναι η πρόκριση στο ΟΥΕΦΑ. Στα… κατά του, ότι μπήκε νωρίτερα απ’ ότι έπρεπε στην ελληνική πραγματικότητα. Δεν ήταν ο Σόλιντ της πρώτης χρονιάς και αυτό για όσους τον είχαν ζήσει, φαινόταν, το καταλάβαιναν. Υπήρξαν και στιγμές που έδειχνε στον… κόσμο του, αλλά φεύγοντας, απορούσε πως είναι δυνατόν να απομακρύνεται με την ομάδα πρώτη. Αν δεν είχε την Ευρώπη, ίσως με το δίκιο του.

ΤΑΚΗΣ ΛΕΜΟΝΗΣ (*)

Γεννήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1960 και αποτέλεσε την… έκπληξη του Σωκράτη Κόκκαλη μετά το τέλος του Σόλιντ κι ενώ όλα τα δημοσιεύματα ήθελαν τεχνικό και πάλι από το εξωτερικό. Είναι αυτός που θα βάλει το όνομά του ως πρωταθλητής, με την έννοια ότι θα σηκώσει και την κούπα στη φιέστα, αλλά στη μετά-Σόλιντ εποχή, έχει και πολλούς που τον αμφισβητούν. Αυτό το γνωρίζει και ο ίδιος, αφού η αλήθεια είναι ότι έχει μπει με άλλα… μυαλά, από το πρώτο του πέρασμα. Δείχνει πιο έμπειρος, άλλη νοοτροπία και θέλει να βγάλει από πάνω του το «Τάκης». Δεν γνωρίζει αν θα είναι ο sir Takis, αλλά Λεμονής σίγουρα.

Θα κλείσει κι αυτός, ένα γύρο στο πρωτάθλημα. Με αυτόν στην τεχνική ηγεσία η ομάδα αύξησε τη διαφορά της, από τότε που ανέλαβε, αλλά στη συνέχεια και λόγω… άνεσης, αυτή χάθηκε πάλι. Δεν χάθηκε, όμως, το 35ο πρωτάθλημα και το δέκατο στα έντεκα τελευταία χρόνια. Σε 13 ματς πρωταθλήματος φέτος, έχει 8 νίκες, 4 ισοπαλίες και 1 ήττα. Στο κύπελλο, μία ήττα στα Γιάννινα και μία νίκη στο Καραϊσκάκη με τον ΠΑΣ, αλλά δεν ήταν αρκετή για να πάρει και την πρόκριση. Στην Ευρώπη, δεν πρόλαβε να δείξει κάτι, καθώς η ομάδα είχε ήδη αποκλειστεί.

ΥΠΕΡ -> Μαθηματικά, το γεγονός ότι είναι πρωταθλητής. Αυτό το γράφει η ιστορία, μένει όπως και να το κάνουμε. Το πιο θετικό, το ματς στην Τούμπα όπου ο Ολυμπιακός έκανε την ανατροπή κόντρα στον ΠΑΟΚ. Θύμισε Ολυμπιακό των παλιών ημερών του Λεμονή, στο πρώτο του πέρασμα, ακόμη και ο ίδιος, στους πανηγυρισμούς. Προσθέστε κι εκείνο το εντυπωσιακό 4-1 επί του ΟΦΗ (από τα καλύτερα ματς του φετινού πρωταθλήματος και από τις δύο πλευρές) και αυτό είναι όλο, κατά τη γνώμη μας.

ΚΑΤΑ -> Με διαφορά ο αποκλεισμός στο κύπελλο. Τα πειράματα στα Γιάννινα, η ομάδα τα πλήρωσε. Δεν κατάφερε να προκριθεί και βγήκε εκτός ενός στόχου που έδειχνε εφικτός για τα δεδομένα των Πειραιωτών. Ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του από ομάδα Β’ Εθνικής κατηγορίας, ήταν με διαφορά η χειρότερη στιγμή. Στα… κατά επίσης, το γεγονός ότι δεν κατάφερε να πάρει ντέρμπι. Κι αν με την ΑΕΚ το 3-3 «κλείδωσε» τον τίτλο, το 0-1 από τον Παναθηναϊκό στο Καραϊσκάκη, ήταν η πρώτη εντός έδρας ήττα κι αυτά μένουν στην ιστορία, όπως και να έχει. Επίσης, παρά το γεγονός ότι πίστευε και ο ίδιος ότι η ομάδα θα παίξει καλό ποδόσφαιρο, αυτό δεν συνέβη καθόλου και ο κόσμος δεν έκρυψε τη δυσφορία του.

* Στα στατιστικά του Τάκη Λεμονή δεν συμπεριλαμβάνονται τα δύο παιχνίδια που απομένουν μέχρι την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος