Στα… μαθηματικά οι ελπίδες σωτηρίας

Όμως όταν σε ένα παιχνίδι, όπως αυτό της Κέρκυρας, που ουσιαστικά είναι «όλη η χρονιά», δεν έχει καταφέρει να επενδύσει στην καλή ψυχολογία από τη νίκη της προηγούμενης εβδομάδας, στο DNA και τις μεγάλες εμπειρίες των παικτών της και ηττάται χωρίς να κάνει την παραμικρή ευκαιρία, ίσως και το δικαίωμα στην ελπίδα να μην υπάρχει πλέον, έστω και αν ο Νίκος Κωστένογλου το βράδυ του Σαββάτου προσπαθώντας να «υψώσει» το ηθικό των παικτών του τόνιζε ότι «δεν σκύβουμε το κεφάλι».

Το κεφάλι λοιπόν μπορεί να μην σκύβει αλλά για να ορθώσει η ΑΕΛ το – όποιο – αγωνιστικό ανάστημα έχει φέτος δεν φτάνουν τα ευχολόγια… Χρειάζονται συγκεκριμένες κινήσεις, που έπρεπε να είχαν γίνει εδώ και καιρό, δεν έγιναν και δεν ξέρουμε αν στις επτά ημέρες που απομένουν ως και τη λήξη της τρέχουσας μεταγραφικής περιόδου θα γίνουν…

Η «γύμνια» της Κόντρα στα όσα ο νέος τεχνικός της λαρισινής ομάδας υπογράμμισε μετά το τέλος του παιχνιδιού στην Κέρκυρα, είναι φανερό ότι οι «βυσσινί» για ένα ακόμη παιχνίδι παρουσίασαν πεντακάθαρα μία σειρά προβλημάτων, που είναι πάρα πολύ δύσκολο να λυθούν.

Ομάδα χωρίς αγωνιστική ταυτότητα, χωρίς φαντασία στη δημιουργία, χωρίς τρόπο να αλλάξει τη ροή ενός παιχνιδιού, έδειξε «γυμνή» στο πρώτο ημίχρονο και μόνο όταν ο Ρομέου (που σημειωτέον απουσίαζε για 40 ημέρες λόγω τραυματισμού) άρχισε να βρίσκει λίγο τα πατήματά του, φάνηκε στον αγωνιστικό χώρο. Αυτό και μόνο το γεγονός είναι αρκετό να προβληματίσει και τον Νίκο Κωστένογλου, αλλά και τους παίκτες…

Φάνηκε και κόντρα στην Κέρκυρα ότι η ΑΕΛ έχει τελματώσει αγωνιστικά μιας και δεν διαθέτει τα ψυχικά αποθέματα να κάνει κατάθεση όλων της των δυνάμεων στον αγωνιστικό χώρο και να «παίξει τα ρέστα» της σε έναν ακόμη τελικό. Ουσιαστικά, οι «βυσσινί» έδειξαν ότι για να γυρίσει ο «τροχός» θα χρειαστεί σημαντική βοήθεια από μία σειρά μεταγραφικών κινήσεων, μιας και οι ίδιοι είναι ανήμποροι να το πράξουν.

Η καθυστέρηση Και ακριβώς πάνω σε αυτό το σημείο φαίνεται η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση των μεταγραφικών κινήσεων της ΑΕΛ. Ουσιαστικά από τις αρχές Δεκεμβρίου, οι «βυσσινί» …καιγόταν για την απόκτηση ενός αμυντικού μέσου και ενός αριστερού χαφ, αλλά μόνο αυτές τις κινήσεις δεν έκαναν ή δεν κάνουν.

Ναι μεν ο αμυντικός μέσος ήρθε, αλλά όταν επέστρεψε και ο Ρομέου (40 ημέρες «χαμένες» και δύο προπονητές να κάνουν «πειράματα» για να βρουν λύσεις), ενώ για τον αριστερό χαφ, ούτε φωνή ούτε ακρόαση!!! Αντ’ αυτών η ΑΕΛ απέκτησε παίκτες που σίγουρα είχε ανάγκη, αλλά ουσιαστικά αποτελούσαν «δευτερεύουσες» επιλογές και μάλιστα μόνος ένας εξ αυτών βρήκε θέση βασικού, ο Καμίλ Τσοντοφάλκσι. Και όλα αυτά έρχονται σε πλήρη αντιδιαστολή μα τα όσα συνέβησαν στο περσινό αντίστοιχο διάστημα, όπου οι «βυσσινί» τέτοια ημέρα είχαν ολοκληρώσει το 99% των μεταγραφικών τους κινήσεων και περίμεναν την απάντηση του Ντάνιελ Κουζάν. Μόνο αριθμητικά

Η εικόνα της ΑΕΛ στην Κέρκυρα ήταν μίας ομάδας συμβιβασμένης με το «μοιραίο», όσο και αν τα στελέχη της, η τεχνική ηγεσία και οι ποδοσφαιριστές της δεν θέλησαν να το παραδεχτούν. Μία ομάδα που στον υπέρ πάντων αγώνα δεν κάνει μία ευκαιρία και προσπαθεί να «κλέψει» τον βαθμό της ισοπαλίας, δεν είναι ομάδα που θέλει να «χτίσει» στη δυναμική της και να διεκδικήσει με όλο της το «είναι» την παραμονή.

Έτσι λοιπόν, έγινε μόνιμο θέμα συζήτησης στο «καράβι της σιωπής» αν μπορεί η λαρισινή ομάδα στα 11 ματς που απομένουν να κάνει επτά νίκες για να διατηρήσει τις ελπίδες της παραμονής της. Με βάση τα ως τώρα πεπραγμένα της συγκεκριμένης ομάδας κι αυτό μοιάζει ακατόρθωτο…