Στην… παράταση κολλάει το σίδερο

Παράταση στην παράταση, όπως ζήτησαν οι Άραβες, δεν υπάρχει ούτε καν στο ποδόσφαιρο… Στις Α.Ε, δε, απαγορεύεται από τον νόμο, ο οποίος λέει ότι μετά την αρχική απόφαση της γενικής συνέλευσης των μετόχων για την χρονική διάρκεια μιας αύξησης μετοχικού κεφαλαίου, επιτρέπεται να δοθεί μόνο μια παράταση για ένα μήνα.

Η τελευταία αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της ΠΑΕ ΠΑΟΚ εξαγγέλθηκε στις 16 Νοεμβρίου και είχε χρονική διάρκεια μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου. Δόθηκε επιπλέον, μετά από το πρώτο αίτημα των Αράβων, η νόμιμη παράταση του ενός μήνα και πέραν τούτου δεν υπήρχε η δυνατότητα για δεύτερη παράταση.

Συνεπώς, εντελώς άσκοπα ζήτησαν οι Άραβες, με το επαρκώς εξοπλισμένο νομικό επιτελείο στην Ελλάδα, ουσιαστικά νέα παράταση μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου, αφού και να ήθελε να τους την δώσει η ΠΑΕ ΠΑΟΚ, βάσει νόμου, δεν θα μπορούσε.

Ακόμα και εάν εννοούν στην ανακοίνωση, ότι είναι υπό εξέταση η συμμετοχή τους στην νέα αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, όταν αυτή εξαγγελθεί, ο καινούργιος χρονικός ορίζοντας της 20ης Φεβρουαρίου που έθεσαν για την ολοκλήρωση του ενδιαφέροντος τους, είναι άστοχος, ανέφικτος και απραγματοποίητος. Διότι πολύ απλά στην καλύτερη και πιο σύντομη περίπτωση η νέα αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της ΠΑΕ ΠΑΟΚ θα ξεκινήσει να «τρέχει» σε 2 με 2,5 μήνες.

Πρέπει να μεσολαβήσουν τα διαδικαστικά, που περιλαμβάνουν συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της ΠΑΕ και απόφαση για προκήρυξη γενικής συνέλευσης των μετόχων, δημοσίευσή της στον Τύπο 20 μέρες πριν, προϋπόθεση απαρτίας την πρώτη φορά για την πραγματοποίηση της γενικής συνέλευσης και λήψη απόφασης κ.τ.λ. Άρα, η «λίγη ακόμη υπομονή» που ζητάνε από την διοίκηση Ζαγοράκη και τον κόσμο, μεταφράζεται σε νέα υπομονή αρκετών μηνών κι ενώ η διοίκηση Ζαγοράκη και ο κόσμος έχουν κάνει ήδη υπομονή έξι μηνών από την ώρα που ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις.

Η ουσία είναι πως άλλη μια κλασική περίπτωση κατ’ επίφαση υποψήφιων επενδυτών, όπως όλα δείχνουν, θα έχει άδοξο τέλος. Υπήρχαν κοινά χαρακτηριστικά και φράσεις – «κλειδιά» με προηγούμενες περιπτώσεις που πρόδιδαν την αρνητική κατάληξη της υπόθεσης: «μεγάλος διεθνής επενδυτικός οργανισμός», «consortium-fund» εάν προτιμάτε, ενδιαφέρον «μέσω εκπροσώπου», μεγαλόστομες δηλώσεις και μεγαλεπήβολα σχέδια μέσω δηλώσεων εκπροσώπων των υποψήφιων επενδυτών στην Ελλάδα που περιλάμβαναν και γήπεδο, διαπραγματεύσεις πολλών μηνών και συνεχείς αναβολές στην καταβολή των χρημάτων με την επίκληση της πολλαπλάσιας χρηματικής επένδυσης από την αρχικώς προβλεφθείσα. Στο τέλος, πάντα, αποδυκνείονταν άνθρακας ο θησαυρός…

Στην προκειμένη περίπτωση υπήρχε και λίγο μαγεία και άρωμα από Μέση Ανατολή και πετρέλαια, τα οποία σε συνδυασμό με την πρόσφατη οικονομική διείσδυση αραβικών κεφαλαίων στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο δημιουργούσαν κάποιες αμυδρές ελπίδες. Επειδή, όμως, ο κόσμος έχει ακούσει πάρα πολλές περιπτώσεις φαινομενικά υποψήφιων επενδυτών κατά την τελευταία δεκαετία, λίγοι ήταν οι αισιόδοξοι για την τελική έκβαση της υπόθεσης και ακόμα λιγότεροι οι ενθουσιασμένοι.

Τελικώς οι προβλέψεις επαληθεύτηκαν… Μακάρι το «consortium – fund» εκ Μέσης Ανατολής, όποιο και εάν είναι αυτό, να συμμετάσχει στην νέα αύξηση κεφαλαίου, αλλά η εμπειρία σ’ αυτές τις περιπτώσεις, λέει πως «στην βράση κολλάει το σίδερο».

Τέλος, θεωρώ, λανθασμένη την δημόσια εμπλοκή της ΠΑΕ ΠΑΟΚ στο θέμα, μέσω ανακοινώσεών της, οι οποίες δημιούργησαν κάποιες προσδοκίες στον κόσμο και τον μπέρδεψαν ακόμα περισσότερο. Η σιωπή σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι χρυσός. Τόσο μεγάλα «deal» επιβεβαιώνονται μόνο όταν ανακοινώνονται.