Στο πέρασμα των χρόνων

Η προσπάθεια επιστροφής της
Ελλάδας στην πρώτη θέση του τρίτου προκριματικού ομίλου του
Euro 2008 περνά μέσα από την αναμέτρηση κόντρα στην
Ουγγαρία. Οι Μαγυάροι δεν είναι άγνωστοι στη χώρα μας και αγώνες του παρελθόντος έχουν συνδυαστεί με μεγάλες, αλλά και “μελανές” στιγμές του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Από το 1931 μέχρι το 2005, οι δύο χώρες έχουν τεθεί αντιμέτωπες σε φιλικά και επίσημα παιχνίδια 15 φορές και τα στατιστικά είναι μοιρασμένα. Η Εθνική Ελλάδας μετρά έξι νίκες, κυρίως τα τελευταία χρόνια, ενώ η Ουγγαρία τέσσερις, τρεις εκ των οποίων στις τέσσερις πρώτες αναμετρήσεις της προϊστορίας. Πέντε παιχνίδια έχουν λήξει ισόπαλα, ενώ τα τέρματα είναι 30-22 υπέρ των Μαγυάρων, όπως αναμενόταν άλλωστε αφού στα δύο πρώτα παιχνίδια των δύο ομάδων, είχαν πετύχει 15 γκολ!

Στο πλαίσιο των προκριματικών Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων, οι δύο ομάδες έχουν διασταυρώσει τα “ξίφη” τους έξι φορές, με την Ελλάδα να μετρά τρεις νίκες και την Ουγγαρία δύο. Μόλις σε μία περίπτωση, όμως, η χώρα μας προκρίθηκε στην επόμενη φάση, δηλαδή το 1980.

Οσον αφορά το τελευταίο παιχνίδι, η Ελλάδα είχε κερδίσει με 2-1 την Ουγγαρία σε φιλική αναμέτρηση που διεξήχθη στις 16 Νοεμβρίου.

Η “μαύρη” στιγμή της Ελλάδας

Η πρώτη συνάντηση των δύο ομάδων εντοπίζεται στις 13 Δεκεμβρίου του 1931. Σε ένα φιλικό παιχνίδι με… ιδιαιτερότητες, οι Μαγυάροι κέρδισαν με 4-2. Οι ιδιαιτερότητες έγκεινται στο γεγονός ότι η Εθνική Ελλάδας αντιμετώπισε τη β’ ομάδα της εξαιρετικής τότε Ουγγαρίας, ενώ το παιχνίδι της μισοάδειας Λεωφόρου διηύθυνε Ελληνας διαιτητής, παρ’ όλα αυτά είναι καταγεγραμένο ως επίσημο στις λίστες τις FIFA. Οσο για την υποδοχή από τον Τύπο της εποχής, μάλλον αρνητική ήταν, αφού εκείνη την περίοδο θεωρήθηκε ότι η ΕΠΟ προγραμμάτισε ένα “αχρείαστο φιλικό“, ώστε να γεμίσει τα ταμεία της.

Η πλέον ξεχωριστή αναμέτρηση βάσει σκορ, όμως, ήταν η αμέσως επόμενη των δύο ομάδων. Ανήμερα της 25ης Μαρτίου, η Ελλάδα ταξίδεψε στη Βουδαπέστη για να αντιμετωπίσει την κανονική ομάδα της Ουγγαρίας, στο πλαίσιο των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Γαλλίας. Ο δείκτης του σκορ… σταμάτησε στο 11-1 υπέρ των γηπεδούχων, οι οποίοι έφτασαν μέχρι τον τελικό του Μουντιάλ όπου ηττήθηκαν από την Ιταλία. Η μεγαλύτερη σε έκταση ήττα της Εθνικής προέκυψε παρά την πολύ καλή σύνθεση που παρέταξε ο Ρουμάνος Μπάγκετ, αφού μεταξύ των βασικών ποδοσφαιριστών ήταν οι Κλεάνθης Μαρόπουλος και Κλεάνθης Βικελίδης που διέπρεπαν σε ΑΕΚ και Αρη αντιστοίχως.

Η ντροπιαστική αυτή ήττα της Ελλάδας απέναντι στον Ζέγκελερ (τέσσερα γκολ) και την παρέα του, η οποία διαφάνηκε από το ημίχρονο όπου το σκορ ήταν ήδη στο 7-0, ανάγκασε την ΕΠΟ να μην διοργανώσει φιλικούς αγώνες μέχρι και την διακοπή όλων των αθλητικών δραστηριοτήτων λόγω του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αφού κρίθηκε ότι η χώρα μας δεν ήταν έτοιμη για τον ανταγωνισμό σε υψηλό επίπεδο.

Η αντίθετη όψη

Η πρώτη νίκη της Εθνικής μας επί της Ουγγαρίας χρονολογείται αρκετό καιρό μετά. Στα προκριματικά της πρώτης μεγάλης επιτυχίας της “γαλανόλευκης”, του Euro 1980. Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα επικράτησε στο “Καυταντζόγλειο” των Μαγυάρων με 4-1 χάρη στα τέρματα των Γαλάκου (2), Αρδίζογλου και Μαύρου και εν τέλει προκρίθηκε στα τελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος (μαζί με την Ουγγαρία).

Μια άλλη επιτυχία της Ελλάδας επί των Ούγγρων ήταν ίσως η πιο σημαντική νίκη της στην ιστορία της χώρας μας, μέχρι τα προκριματικά του Euro 2004. Στις 31 Μαρτίου του 1993, στο “Νεπ Στάντιον” της Βουδαπέστης, όπου το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα είχε γνωρίσει κατά καιρούς πίκρες, ήρθε η ώρα της απόλυτης έκστασης.

Ενα πέναλτι του Στράτου Αποστολάκη στο 70ό λεπτό ήταν αρκετό για να δώσει τη νίκη με 1-0 και να εξασφαλίσει και μαθηματικά την πρόκριση στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994. Το ταξίδι, βέβαια, στις ΗΠΑ είχε αρνητική έκβαση, ωστόσο η νίκη αυτή επί των Ούγγρων σηματοδότησε μία νέα εποχή στο ελληνικό ποδόσφαιρο, το οποίο επέστρεψε στο προσκήνιο σε εθνικό επίπεδο.

---

*** Χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από το βιβλίο “Εθνική Ελλάδος: Πορεία Μέσα στο χρόνο”

---