Τα 22'' που γέννησαν τον θρύλο του Κώστα Βουτσά

Ο θάνατός του είναι μόνο βιολογικός. Mάς στερεί τη φυσική παρουσία ενός 'ζωντανού θρύλου'. Για όλα τα άλλα υπάρχουν οι ταινίες του και οι διηγήσεις για τη ζωή που έζησε και δεν μπορέσαμε να ζήσουμε εμείς. Ο Κώστας Βουτσάς 'έφυγε' πλήρης ρόλων.

Έφυγε τα ξημερώματα ο ηθοποιός Κώστας Βουτσάς,που νοσηλευόταν εδω και δεκαπέντε μέρες με λοίμωξη του αναπνευστικού - Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2020 - (EUROKINISSI/ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΡΧΕΙΟΥ)
Έφυγε τα ξημερώματα ο ηθοποιός Κώστας Βουτσάς,που νοσηλευόταν εδω και δεκαπέντε μέρες με λοίμωξη του αναπνευστικού - Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2020. EUROKINISSI

Γαμπρός απ' το Λονδίνο. Σύμφωνα με στοιχεία από τη ΦΙΝΟΣ ΦΙΛΜ, πρόκεται για το πρώτο remake στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, αποτελώντας την επανέκδοση της ταινίας 'Παπούτσι από τον τόπο σου' του '46. Μία πιο light εκδοχή, δοσμένη με τα πρότυπα της δεκαετίας του '60. Η ξενομανία, οι Beatles, το μακρύ μαλλί.

Ο Γιάννης Δαλιανίδης γνώριζε να κάνει τις λεγόμενες εύκολες ταινίες. Το εύκολο δεν σημαίνει πρόχειρο. Το εύκολο ήθελε σωστή διαχείριση για να μη γίνει φτηνό. Έβαζε μαζί δύο σπουδαίους κωμικούς, είχε έτοιμη τη σκαλέτα και δεν χρειαζόταν παρά μόνο οι σωστές ατάκες, οι κοινές σκηνές και οι μορφασμοί.

Αν έπρεπε να διαλέξουμε μία ταινία του Κώστα Βουτσά από όλη τη συλλογή του, αυτή θα ήταν 'Ο γόης'. Aν έπρεπε να διαλέξουμε μία σκηνή, είναι αυτή η τρίλεπτη από το 'Γαμπρός απ' το Λονδίνο', όταν συστήνεται στα πεθερικά του και δη στον Διονύση Παπαγιαννόπουλο. Είναι η επιτομή της κωμωδίας, είναι το ατόφιο βρετανικό χιούμορ, είναι οι κινήσεις, τα πρόσωπα, οι ατάκες, η εναλλαγή στους διαλόγους. Είναι ολόκληρη η ταινία σε μία σκηνή.

Ο Βουτσάς πηγαίνει στο σπίτι της Νόρας Βαλσάμη ως 'Άγγλος γαμπρός'. Φοράει μία ξανθιά περούκα βγαλμένη από σατιρικό σκετσάκι για τους Beatles, ένα σακάκι που είναι δύο νούμερα μικρότερο και βρίσκεται σε ένα χώρο που δεν ήθελε να είναι. Το καταλαβαίνεις αμέσως μετά την προσφώνηση της Βαλσάμη. Μπαίνει με πλάγιο βήμα, το σώμα του ακουμπάει στην πόρτα, είναι έτοιμος να φύγει. Η μουσική που 'πέφτει' από πάνω σε αποτελειώνει.

Στα 22 δευτερόλεπτα της εισόδου του είναι η επιτομή του γνήσιου κωμικού ηθοποιού. Τα πόδια του σε σχηματισμό 'Σαρλώ', κλείνει την πόρτα με πλάτη στα πεθερικά του, σε στάση 'θέλω να φύγω τώρα, τι κάνω εγώ εδώ;'. Όλο το σουλούπι είναι τέτοιο που σου προκαλεί αβίαστα γέλιο. Όλο το στήσιμο είναι θεατρικό, η κάμερα είναι εκεί, ακούνητη, καταγράφει την είσοδο του νέου 'ήρωα' της ταινίας, του 'Άγγλου'.

Η 'σφήνα' στο πλάνο με το βλέμμα του Διονύση Παπαγιαννόπουλου και ο βρυχηθμός έκπληξης δημιουργεί την προσμονή για το επόμενο πλάνο, όταν θα μείνουν οι δυό τους. Το... ρομποτικό 'how do you do' με το οποίο χαιρετά τους παρευρισκόμενους είναι το πώς παίρνω μία φράση και την κάνω ατάκα. Πάντα απορούσα γιατί το 'Κατίνα, σαλαμάκι' έγινε πιο viral από το 'how do you do'.

Στη συνέχεια ο καναπές. Οι ερωτήσεις του Παπαγιαννόπουλου, οι κινήσεις του σώματος από τον Βουτσά, αυτό που κοιτούσε συνεχώς την πόρτα σαν να αναζητούσε ένα μαγικό τρόπο να ανοίξει και να βγει έξω από αυτή. Το εμφατικό 'μπράβο' του Παπαγιαννόπουλου και ο τρόμος του Βουτσά που ανασηκώνει το χέρι σε θέση άμυνας.

Δεν υπάρχει ταινία του σπουδαίου κωμικού που να έχει καταφέρει να χωρέσει το ταλέντο του σε λίγα λεπτά. Δεν υπάρχει ταινία που να έχει βρεθεί τόσο ταιριαστά ο ηθοποιός που θα βρεθεί στο ίδιο πλάνο μαζί του και θα συμπαρασύρουν τον κόσμο σε αβίαστο γέλιο.

Η συγκεκριμένη ταινία είναι η πρώτη πρωταγωνιστική του Βουτσά. Μέχρι τότε, στα μιούζικαλ του Διαλιανίδη, δεν είχε τον πρώτο ρόλο, άλλο βέβαια αν τον κέρδιζε με το 'έχω και κότερο πάμε μια βόλτα' ή το 'φσσσσσσ, μπόινγκ'. Η πρώτη φορά που 'σήκωσε' μία ταινία πάνω του, ήταν αυτή.

Γνωρίσαμε τον καλοκάγαθο Βουτσά και όχι τον 'τέντι μπόι' ή τον γλεντζέ γιο της Βλαχοπούλου. Γνωρίσαμε τον Βουτσά της διπλανής πόρτας και όχι τον ονειροπαρμένο. Γνωρίσαμε τον γνήσιο κωμικό Βουτσά, των μορφασμών, τον λαϊκό τύπο που κάνει τον κόσμο να γελά. Αυτός, δεν είναι εξάλλου, ο σκοπός των κωμικών;

Ο θάνατός του είναι μόνο βιολογικός. Για όλα τα άλλα υπάρχουν οι ταινίες του και οι διηγήσεις για τη ζωή που έζησε και δεν μπορέσαμε να ζήσουμε εμείς. Ο θάνατος μάς στερεί τη φυσική παρουσία ενός 'ζωντανού θρύλου'. Για όλα τα άλλα, υπάρχει η σκηνή με τον Χατζηχρήστο στο ασανσέρ από τους 'Κληρονόμους', το φτωχαδάκι που θέλει να 'τρουπώσει' στην επιχείρηση των Αυλωνίτη-Ρίζου, το 'Λούλα, παντόφλες' στην επιτομή της φαλλοκρατικής σάτιρας, το 'δεν έχω θείο' από τον 'Γόη'.

Μα, πάνω απ' όλα, υπάρχει ο νομοταγής Κώστας που φοβάται τη σκιά του στο 'Ένα τανκ στο κρεβάτι μου'. Ο Κώστας Βουτσάς 'έφυγε' πλήρης ρόλων. Αν ο Βέγγος ήταν ο παππούς που θέλαμε να έχουμε, ο Βουτσάς ήταν ο θείος που θέλαμε να κάθεται με τη νεολαία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ