Τα αίτια του αποκλεισμού και το αύριο του Άρη. Ο Γ. Νάτου αναλύει τις συνθήκες που διαμορφώνονται

Το μόνο σίγουρο είναι πως ο αποκλεισμός από τα πλέι οφ προκαλεί ένα τεράστιο
οικονομικό χτύπημα στη διοίκηση της ΠΑΕ. Οι αγώνες της ποστ σίζον θα έδιναν αρκετά έσοδα, τώρα όμως δεν υπάρχουν. Από την άλλη, οι ευρωπαϊκοί αγώνες που θα απουσιάσουν από την επόμενη χρονιά, σημαίνουν μία τεράστια απώλεια συγκριτικά με την τρέχουσα, στην οποία η ομάδα πήγε τόσο καλά που η πορεία αυτή αποτέλεσε το συν για να κυλήσουν ομαλά τα πράγματα.



Το θέμα δεν θα λάμβανε τόσο μεγάλη διάσταση, αν υπήρχαν οι παράγοντες που θα βάλουν βαθιά τα χέρια στην τσέπη. Τέτοιοι, όμως, σε μια ομάδα που
διοικείται από τον κόσμο της δεν υπάρχουν. Τουναντίον, τα διοικητικά στελέχη του σημερινού σχήματος που ηγείται την ΠΑΕ έχουν φτάσει στα όρια και δεν έχουν άλλα περιθώρια για να σπαταλήσουν, όσο κι αν αγαπούν την ομάδα.



Πλέον, όλα εναπόκεινται στην
ορθότητα των επιλογών. Η αποχώρηση του Κόκε δίνει ένα περιθώριο στο οικονομικό κομμάτι, τέτοιο ποσό άλλωστε, εκ των πραγμάτων δεν πρόκειται να αναγράφεται στο συμβόλαιο κανενός παίκτη από το επόμενο ρόστερ. Το ερώτημα που τίθεται, αφορά στο μέλλον άλλων παικτών, οι οποίοι είναι λογικό να βρεθούν στο στόχαστρο ομάδων, όπως και να εμφανίσουν
ενδεχομένως διαφορετικές διαθέσεις, αφού ο Άρης δεν θα αγωνίζεται σε ευρωπαϊκό θεσμό.

Εκεί θα γίνει όλο το παιχνίδι για το μέλλον των «κιτρίνων», αφού όποια διοίκηση εκλεγεί από τη
Λέσχη φίλων Άρη θα έχει περιορισμένο μπάτζετ στα χέρια, αναγκαστικά κι όχι απλά εναρμονισμένο με τις αυξημένες φορολογικές υποχρεώσεις που απορρέουν πλέον από τα συμβόλαια, αλλά και την εν γένει ζοφερή οικονομική περίσταση.



Σ’ ότι αφορά στους λόγους που οδήγησαν στις πρόωρες διακοπές του φετινού ρόστερ, συμπυκνώνονται σε δύο βασικές αιτίες: η
ύπαρξη τριών διαφορετικών προπονητών, στοιχείο που δεν άφησε την ομάδα να έχει μια φυσιολογική ροή, κυρίως δηλαδή η πρόσληψη του Μιχαλήτσου που δεν προσέφερε τα αναμενόμενα. Και, βέβαια, η συμπεριφορά των ποδοσφαιριστών, οι οποίοι
αποδεδειγμένα στο μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς, έδιναν ό, τι μπορούσαν στους αγώνες του Europa League, και μερικά από όσα μπορούσαν στη Super League. Αυτό είναι ένα έγκλημα που διέπραξαν όχι μόνον εναντίον χιλιάδων φιλάθλων και οπαδών, κυρίως όμως, εναντίον της ιστορίας της ομάδας και των εαυτών τους.



Καθώς φεύγει η χρονιά για τον Άρη, πάντως, αξίζει να σημειωθεί πως όσα συνέβησαν στις τελευταίες αγωνιστικές δίνουν τον τόνο για το αύριο. Πορεύτηκε χωρίς συμμαχίες, ολομόναχος αλλά
αξιοπρεπής, μακριά από παρασκηνιακά παιχνίδια και σκηνικά με ρίψεις μπαλών που θυμίζουν πρακτικές άλλων δεκαετιών. Διέψευσε όσους θέλησαν να τον ανεβάσουν σε άρματα κι αυτή είναι
αξία ανεκτίμητη για τη συγκεκριμένη ομάδα.



Πλέον, γίνεται ένα μεγάλο βήμα οπισθοχώρησης στο αγωνιστικό κομμάτι, αλλά υπάρχει όλος ο χρόνος για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα.
Ψυχραιμία, περισσότερο
μυαλό και
συσπείρωση είναι τα κλειδιά της επόμενης μέρας. Ο κόσμος, άλλωστε, θα είναι εκεί, αφού όσα έζησε και φέτος, σε μία τόσο περίεργη χρονιά, τον γεμίζει με αληθινή δύναμη.