Τα… κρέατα έγιναν παιχταράδες
Την παλιά ελληνική ταινία με την αξέχαστη Ρένα Βλαχοπούλου και τον Νίκο Γαλανό θύμισε η ατμόσφαιρα των κερκίδων της Τούμπας στο παιχνίδι με τον Λεβαδειακό. Τα... κρέατα στο πρώτο ημίχρονο με ορισμένες καλές ενέργειες που έκαναν στο δεύτερο έγιναν παιχταράδες.
Πάντως, όσες αποδοκιμασίες ακούστηκαν από μεγάλο κομμάτι της κερκίδας στο πρώτο ημίχρονο ήταν αδικαιολόγητες και ακατανόητες. Λειτουργούν εις βάρος του ΠΑΟΚ και υπέρ των ανταγωνιστών του.
Τίποτα υγιές δεν μπορεί να ευδοκιμήσει σε καθεστώς υπέρμετρου φανατισμού, δογματισμού και υπερβολικής πίεσης, που εκδηλώνεται με το παραμικρό στραβό αποτέλεσμα. Καμία ομάδα στον κόσμο δεν μπορεί να προχωρήσει μ’ αυτή την – περίεργη – λογική. Είναι καταδικασμένη στην αποτυχία.
Δηλαδή με έναν αποκλεισμό στην Ευρώπη έρχεται η καταστροφή πριν καν ξεκινήσει το πρωτάθλημα και «διαγράφονται» όλες οι χαρές που έδωσε στον κόσμο του ΠΑΟΚ αυτή η ομάδα την περσινή χρονιά;
Εάν έφερνε ισοπαλία ή έχανε ο ΠΑΟΚ από τον Λεβαδειακό, τι έπρεπε να γίνει; Να γκρεμιστεί το γήπεδο; Να κυνηγούσαν τον Σάντος και τους παίκτες έξω από τα αποδυτήρια με τριτοκοσμικές συμπεριφορές και να διαλυόταν η ομάδα από το πρώτο παιχνίδι της στο πρωτάθλημα; Είναι σοβαρά πράγματα αυτά;
Άντε, να περάσουν 5-6 αγωνιστικές και η ομάδα να παραπαίει, θα καταλάβαινε κάποιος μια έκρηξη του μεσογειακού ταπεραμέντου στις εξέδρες. Αλλά από το πρώτο κιόλας παιχνίδι πρωταθλήματος αποδοκιμασίες επειδή η ομάδα (αποκλείστηκε στην Ευρώπη) και δεν «τραβούσε» στο πρώτο ημίχρονο; Αυτό είναι παράλογο. Μια ομάδα – που έχει δώσει μάλιστα εξετάσεις στο παρελθόν – χρειάζεται την στήριξη των φιλάθλων της και όχι αποδοκιμασίες με την πρώτη «στραβή».
Ο ΠΑΟΚ θα έχει πρόβλημα φέτος εάν παίζει με την πλάτη στον τοίχο σε όλα τα παιχνίδια και αρχίζουν οι αποδοκιμασίες από την κερκίδα με το πρώτο διάστημα κακής απόδοσης.
Η Σέλτικ έχανε πρόσφατα για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ στην Γκλασκώβη από την Άρσεναλ με 2-0 και όλο το «Σέλτικ Παρκ» μέχρι τα τελευταία λεπτά χειροκροτούσε και ενθάρρυνε τους παίκτες της Σκοτζέζικης ομάδας.
Αυτό σημαίνει πραγματικός φίλαθλος. Αγαπάς και στηρίζεις την ομάδα σου στις καλές και στις κακές της μέρες και ιδίως όταν βλέπεις ότι γίνεται μια προσπάθεια και υπάρχει προοπτική, όπως στον ΠΑΟΚ. Έτσι βοηθάς την ομάδα σου και όχι προσθέτοντας στους παίκτες περισσότερο άγχος και πίεση απ’ αυτό που ήδη έχουν μέσα στο παιχνίδι.
Αγωνιστικά, ο Κουτσιανικούλης με τον Φιλομένο στην πρώτη τους συμμετοχή με την φανέλα του ΠΑΟΚ στο πρωτάθλημα ήταν οι κορυφαίοι της ομάδας τους, σκόραραν και άρχισαν να βγάζουν τα λεφτά της μεταγραφής τους, ενώ και ο Βιερίνια «οργίαζε» στο δεύτερο ημίχρονο, όταν όλη η ομάδα ανέβηκε. Φτου να μην τον ματιάσουμε τον Χαλκιά. Έχει ξεκινήσει εξαιρετικά την σεζόν και ήταν εγγύηση μέχρι τώρα σε όλα τα παιχνίδια και ψηλά στον αέρα και χαμηλά. Ο νεαρός Αμπουμπακάρι αξιοποιήθηκε με το «καλημέρα» εκεί όπου υπήρχε κενό, ως δεξιός μπακ και παρότι δεν έπαιζε στην θέση του, έδειξε κοντρολαρισμένος παίκτης με ταχύτητα και τεχνική.
Ο Λίνο βελτιώθηκε αμυντικά, εάν βελτιώσει και τις σέντρες του θα είναι ακόμα καλύτερα, ο Βιτόλο «κράτησε» πάλι όλο το κέντρο στον μεσοαμυντικό άξονα και γρήγορα με το δυναμικό του παιχνίδι θα γίνει ο αγαπημένος της κερκίδας, ο Φωτάκης με αθόρυβη, αλλά ουσιαστική δουλειά, ήταν χρήσιμο «εργαλείο» στην δεξιά πλευρά, ενώ ο Ίβιτς έτρεχε ασκόπως και αποδείχτηκε εξαιρετικά επιτυχημένη έμπνευση του Σάντος η αντικατάστασή του από τον Φιλομένο στο δεύτερο ημίχρονο και η μετατροπή του συστήματος από 4-3-3 σε 4-4-2, με τον Αργεντινό δίπλα στον Μουσλίμοβιτς.
Τέλος, φάνηκε έντονα η δυσλειτουργία στο κέντρο της άμυνας με τις απουσίες των Τσιρίλο και Κοντρέρας. Τον γρήγορο Μπούσι, όταν μπήκε στο δεύτερο ημίχρονο, δεν μπορούσε να τον μαρκάρει αποτελεσματικά ούτε ο Μπιζέρα, αλλά ούτε και ο Μαλεζάς. Στα στόπερ υπάρχει σοβαρό πρόβλημα και εάν δεν γυρίσει σύντομα τουλάχιστον ο Κοντρέρας, τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα, αφού άλλες επιλογές δεν έχει ο Σάντος.
