Tα πέντε συν της ΑΕΚ

Το ματς έχει τελειώσει κι εγώ βρίσκομαι στο σημείο που γίνονται οι συνεντεύξεις μετά τον αγώνα, για το κανάλι το οποίο είχε το δικαίωμα μετάδοσης του αγώνα με την Σάλτσμπουργκ. Σε λίγα λεπτά έρχεται δίπλα μου ο Ζεράλντο Άλβες. Της γνωστής οικογένειας των Πορτογάλων στόπερ, όπως είπε στην περιγραφή του ο Αλέξης Σπυρόπουλος.
Μέσα στην καλή χαρά. Η ομάδα του είχε κερδίσει την πρωταθλήτρια Αυστρίας με το καθαρό 3-0 και ο ίδιος είχε βάλει το πρώτο γκολ μόλις στο 3ο λεπτό.

Από μπροστά μας περνούσαν οι συμπαίκτες του και του έδιναν συγχαρητήρια. Ο ίδιος τα δεχόταν με χαμόγελο και μπροστά μου είχαν έναν άνθρωπο ο οποίος μετά από ενενήντα λεπτά αγώνα είχαν κάνει στροφή 180ο στην ψυχολογία του. Από τον Άλβες που δεν έπρεπε να περιμένουμε, σύμφωνα με δήλωση του προπονητή του, με αμοιβή διακοσίων χιλιάδων ευρώ να κόβει, να πασάρει και να σκοράρει, φτάσαμε στον Άλβες που τα έκανε όλα αυτά – και με το παραπάνω. Από την στιγμή εκείνη και βλέποντας μπροστά μου ολοζώντανη την απόδειξη ενός από τα οφέλη της νίκης επί της Σάλτσμπουργκ.

Δεύτερο κέρδος, σε ότι αφορά τους παίκτες είναι σίγουρα ο Ντάνιελ Τόζερ. Σε μία χρονιά που έπρεπε να τραυματιστεί ο Μαντούκα και να μείνει εκτός αποστολής στο ματς με την Σάλτσμπουργκ και να υποστεί θλάση στον δικέφαλο ο Ζούλιο Σέζαρ και να αποχωρήσει από τον αγωνιστικό χώρο, ο Ούγγρος πήρε θέση στο γήπεδο και πρόλαβε σε περίπου μία ώρα που έπαιξε να αναδειχθεί MVP.

Τρίτο γεγονός που πρέπει να κάνει τον Φερέρ να τρίβει τα χέρια του η ηγετική παρουσία του Δέλλα στην άμυνα. Με καίριες τοποθετήσεις και πάνω από όλα με αγωνιστική συμπεριφορά που αποπνέει σιγουριά και μεταδίδει ηρεμία στους συμπαίκτες του, ο καλός «Τράι» είναι υπέρ-απαραίτητος σε αυτή την ΑΕΚ.

Τέταρτο σημείο που πρέπει να μνημονεύσουμε είναι το γκολ του Ριβάλντο. Γκολ-απόδειξη του λόγου για τον οποίο αποκτήθηκε. Σε ένα ματς που η απόδοσή του δεν είχε «λάμψη» που τυφλώνει, κατάφερε να πετύχει ένα πανέμορφο, αλλά και πολύ κρίσιμο γκολ. Ένα γκολ που από το «εύθραυστο» 1-0 έσπρωξε την ΑΕΚ στη σιγουριά του 2-0. Και τελικά ήρθε και το γκολ του Κονέ για να δώσει στην ομάδα ακόμα μεγαλύτερη σιγουριά, αλλά και να ξεδιπλώσει μπροστά μας ακόμα έναν λόγο για τον οποίο πρέπει οι «κιτρινόμαυροι» να είναι ικανοποιημένοι.

Ένας παίκτης που έγινε αιτία «πολέμου» με τον Ολυμπιακό και που δεν είχε την εξέλιξη που όλοι περίμεναν, έδειξε ότι μπορεί να κάνει πολλά, ειδικά από δω και πέρα που δείχνει απαλλαγμένος από το άγχος που τον φόρτωναν άθελά του οι ελπίδες όλων να βλέπουν από αυτόν –συνεχώς- εξαιρετικά πράγματα. Φυσικά υπήρχαν και «γκρίζες» ζώνες στην εικόνα της ΑΕΚ.

Παίκτες, γεννημένοι ηγέτες, οι οποίοι μπορούν να προσφέρουν πολλά περισσότερα. Και μιλάω για τον Αρουαμπαρένα και τον Λυμπερόπουλο. Αν φτάσουν κι αυτοί εκεί που μπορούν, τότε η ΑΕΚ θα κάνει ακόμα πιο μεγάλα όνειρα για το μέλλον της σε Ελλάδα και Ευρώπη. Και μπορεί ο τίτλος στο πρωτάθλημα να είναι ο μεγάλος φετινός «στόχος», αλλά παίρνω την ευθύνη να γράψω, έστω και τόσο νωρίς, ότι η ΑΕΚ μπορεί να φτάσει σε μία μεγάλη ευρωπαϊκή επιτυχία, ικανή να συζητιέται πολλά περισσότερα χρόνια απ’ ότι ένας εγχώριος τίτλος!