Τα συμπεράσματα της 3ης αγωνιστικής

Τι είδαμε

Την παράδοση του Ολυμπιακού κόντρα στους Γερμανούς. Οι πρωταθλητές Ελλάδας φαίνεται πώς έχουν βρει το κουμπί των γερμανικών ομάδων, ειδικά στην έδρα του. Από το ιστορικό 6-2 επί της Μπάγερ Λεβερκούζεν κι έπειτα οι “ερυθρόλευκοι” έχουν φιλοδωρήσει τους Γερμανούς αντιπάλους τους με 3 γκολ τη Βέρντερ Βρέμης, με 4 τη Χέρτα και ήταν η σειρά της Μπορούσια Ντόρτμουντ να φύγει με 3 γκολ από το Φάληρο. Παράλληλα, το αποτέλεσμα αυτό κράτησε την ελληνική ομάδα μέσα στο “κόλπο” της πρόκρισης, αν και τα μαντάτα από τη Μασσαλία δεν ήταν θετικά με το “διπλό” της Άρσεναλ.

Τον… γκολτζή Τόρες. Το φύλαγε. Εδώ και καιρό την… έβγαζε με ασίστ και με κινήσεις χωρίς μπάλα που άνοιγαν χώρους σε συμπαίκτες για να σκοράρουν. Μετά από 875 λεπτά, ο Ισπανός βρήκε δίχτυα στο Champions League και μάλιστα 2 φορές. Βέβαια, είχε ένα δοκάρι και μία χαμένη ευκαιρία πριν κάνει το 2-0, αλλά αυτή ήταν η βραδιά του. Την περίμενε 2,5 χρόνια αυτήν τη στιγμή. Από την 8η Απριλίου του 2009, όταν με τη φανέλα της Λίβερπουλ είχε σκοράρει κόντρα στην… Τσέλσι για τελευταία φορά στον θεσμό. Όσο για 2 γκολ στον ίδιο αγώνα, τα είχε καταφέρει ξανά στις 28 Νοεμβρίου του 2007 απέναντι στην Πόρτο. Πέρα από την αριθμολαγνεία, το σημαντικότερο είναι πως σκόραρε μόνος του, δίχως το “δεκανίκι” που του παρέχει ο συμπατριώτης του, Χουάν Μάτα, ο “αρχιτέκτονας” του παιχνιδιού της φετινής Τσέλσι.

Τον άτυχο Μέσι. Δεν γίνεται να του πηγαίνουν όλα καλά αυτού του παιδιού. Και το παιχνίδι με τη Βικτόρια Πίλζεν ήρθε να τον προσγειώσει λίγο. Όχι πως τα κατάφερε, αλλά είναι αξιοσημείωτο το γεγονός πως απέναντι σε τόσο εύκολο αντίπαλο, ο Αργεντινός δεν σκόραρε και “κόλλησε”… μόλις σε μία ασίστ (στο διπλό ένα-δύο με τον Αντρές Ινιέστα). Με 16 γκολ και 10 ασίστ φέτος, το ποσοστό έπεσε στο 63%, όσον αφορά στη συνεισφορά του στα τέρματα της Μπαρτσελόνα, αφού συμμετείχε στα 26 από τα 41 σε όλες τις διοργανώσεις. Η βραδιά, πάντως, δεν τον ήθελε, αφού είχε 2 δοκάρια και το ένα εξ αυτών σε μία καταπληκτική προσπάθεια που έπρεπε να τελειώσει με γκολ. Λίγο πριν το τέλος, μάλιστα, τραυματίστηκε στον αστράγαλο, αλλά δεν… δέχθηκε να εγκαταλείψει και έβγαλε όλο το ματς, που είδε την Μπαρτσελόνα να ισοφαρίζει το ρεκόρ της Μπάγερν Μονάχου, με 24 σερί ευρωπαϊκά παιχνίδια όπου σκοράρει.

Τη στασιμότητα της Σαχτάρ. Η αναμέτρηση του Ντόνετσκ μεταξύ της Σαχτάρ και της Ζενίτ ήταν μία από τις πιο θεαματικές της φετινής σεζόν. Τέσσερα γκολ, χαμένο πέναλτι, δοκάρια και αναρίθμητες ευκαιρίες επισκίασαν μία σκληρή πραγματικότητα για τους γηπεδούχους. Η ομάδα του Μιρτσέα Λουτσέσκου δείχνει να μην είναι σε θέση να συνεχίσει με τον ίδιο ρυθμό τη βελτίωση που επεδείκνυε τα προηγούμενα χρόνια. Από την ουρά της Ντιναμό Κιέβου στην κορυφή της Ουκρανίας, στο Κύπελλο UEFA, στην κατάκτηση του τροπαίου, στη συμμετοχή στο Champions League, στις προκρίσεις από τους ομίλους. Επόμενος στόχος θα έπρεπε να είναι η διατήρηση στο peak του συλλόγου, αλλά μοιάζει ανέφικτος, παρατηρώντας την εικόνα της ομάδας στις πρώτες 3 αγωνιστικές.

Την ωρίμανση της Μάντσεστερ Σίτι. Ο Ρομπέρτο Μαντσίνι είναι ένας προπονητής που δεν διστάζει να παραδεχθεί τα λάθη του. Η αλλαγή του Άνταμ Τζόνσον στο 39′ της αναμέτρησης με τη Βιγιαρεάλ και μάλιστα από έναν αμυντικό μέσο, αποτελεί ομολογία αποτυχίας της τακτικής που επέλεξε εξ αρχής. Το 0-1 δεν μπορούσε να κρύψει τη λάθος προσέγγιση του Ιταλού, ο οποίος, όμως, δείχνει να κατανοεί ότι ακόμα και με αυτή τη γραμμή κρούσης που συγκρίνεται μόνο με της Μπαρτσελόνα και της Ρεάλ Μαδρίτης, θα πρέπει να στηριχθεί στην αγαπημένη φιλοσοφία του, την αμυντική. Ειδικά τώρα που έχει το πλεονέκτημα της στήριξης του κόσμου. Το Champions League δεν είναι Premier League και το status quo των “πολιτών” στον θεσμό δεν είναι το ίδιο με αυτό που συντηρούν στην Αγγλία. Σε αυτήν τη διοργάνωση το “κλειδί” είναι η αμυντική λειτουργία. Τα τέρματα των Άγγλων δεν είχαν μεγάλη σχέση με τη μετατροπή του συστήματος, με το πρώτο να έρχεται αμέσως μετά την αλλαγή και με το νικητήριο του Σέρχιο Αγκουέρο (που πέρασε αργότερα στο ματς για να μείνει “φρέσκος” για το επερχόμενο ντέρμπι του Μάντσεστερ) να οφείλεται στην 5ο ερασιτεχνική εφαρμογή του τεχνητού οφσάιντ από το “κίτρινο υποβρύχιο” στον αγώνα. Παρ’ όλα αυτά, εάν οι Άραβες προϊστάμενοι του Ιταλού τεχνικού έχουν βλέψεις για κάτι παραπάνω από μία απλή συμμετοχή στον θεσμό, ο Μαντσίνι θα πρέπει να ακολουθήσει τον διόλου δημοφιλή δρόμο της άμυνας.

Μία “ευρωπαϊκή” Μίλαν. Αυτές είναι οι εμφανίσεις που καθιέρωσαν τους “ροσονέρι” ως την κορυφαία ομάδα της Ευρώπης τις τελευταίες 3 δεκαετίες. Επαγγελματικές μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, όπου τίποτα δεν πηγαίνει στραβά. Ακόμα και το λάθος του Μαρκ φαν Μπόμελ που διόρθωσε ο Κριστιάν Αμπιάτι με μία καταπληκτική επέμβαση, μοιάζει να είναι βάσει σχεδίου. “Ήθελα να τον προπονήσω λίγο γιατί με την Παλέρμο δεν έκανε τίποτα”, αστειεύτηκε ο Ολλανδός μέσος, ο οποίος δεν αντιλήφθηκε το μέγεθος της αλήθειας που περιείχε ο λόγος του. Η Μίλαν των 7 τροπαίων στον θεσμό έχει φτάσει σε αυτόν τον δυσθεώρητο αριθμό παίζοντας όσο πρέπει, όπου πρέπει και όπως πρέπει, χωρίς εντυπωσιασμούς και περιττές επιδείξεις αρετών. Στις σεζόν που οι πρωταθλητές Ιταλίας προχώρησαν μακριά στην Ευρώπη, κέρδισαν όποια παιχνίδια έπρεπε να κερδίσουν, άφησαν όσα δεν τους ενδιέφεραν και όλα αυτά μακριά από πρωτοσέλιδα και φανφάρες.

Τι δεν είδαμε

Τι μπορεί να σταματήσει τον ΑΠΟΕΛ. Όχι, δεν ήταν, ούτε έγινε φαβορί για την πρόκριση ο ΑΠΟΕΛ. Ο όμιλος έχει ακόμη πολύ δρόμο και έχοντας Πόρτο, Ζενίτ και Σαχτάρ να κρατήσει από κάτω του, ο πρωταθλητής Κύπρου δεν δύναται να εφησυχάσει. Παρ’ όλα αυτά, δείχνει πως δεν πέφτει στην “παγίδα”. Έστω και χωρίς την εμπειρία των αντιπάλων του, αντέχει σε κάθε δυσκολία. Στην πρεμιέρα βρέθηκε πίσω στο σκορ από την Ζενίτ, αλλά κατάφερε να ανατρέψει το ματς μέσα σε 2 λεπτά. Στο Ντόνετσκ προηγήθηκε, αλλά ισοφαρίστηκε άμεσα. Παρ’ όλα αυτά δεν κατέρρευσε και απέσπασε την ισοπαλία. Στην Πορτογαλία βρέθηκε νωρίς πίσω στο σκορ, αλλά απάντησε άμεσα. Και κράτησε, εκνευρίζοντας, μάλιστα, τους Πορτογάλους που αντίκρισαν 8 κίτρινες, επίδοση-ρεκόρ μαζί με αυτήν της Ρόμα το 2007. Και όχι μόνο αυτό. Τόσο στην Ουκρανία, όσο και στην Πορτογαλία είχε την ευκαιρία στο τέλος να “κλέψει” τη νίκη. Έχοντας 2 παιχνίδια στο κατάμεστο ΓΣΠ, ποιος βάζει το χέρι του στη “φωτιά” για την τύχη των παιδιών του Ιβάν Γιοβάνοβιτς;

Διαιτητές-προσωπικότητες. Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό: σε 10 χρόνια από τώρα θα θυμάστε σημερινά ονόματα πρωτοκλασάτων διαιτητών; Δοκιμάστε να θυμηθείτε διαιτητές που σφύριζαν πριν 10 χρόνια. Καλούς και κακούς. Στο μυαλό έρχονται διάφορα ονόματα. Άντερς Φρισκ, Μάρκους Μερκ, Λούμπος Μίχελ, Κιμ Μίλτον Νίλσεν, Γκράχαμ Πολ. Δεν έχει σημασία εάν ήταν καλοί ή κακοί. Σημασία έχει πως είχαν τη δυνατότητα να αναλάβουν ένα παιχνίδι μόνοι τους και να το φέρουν εις πέρας. Επί χρόνια, μάλιστα, ήταν πραγματικά μόνοι τους. Με τον καιρό οι επόπτες αναβαθμίστηκαν σε βοηθούς, χρησιμοποιήθηκε η ενδοεπικοινωνία, προστέθηκαν ακόμη 2 βοηθοί στις γραμμές του άουτ. Και ποιο το αποτέλεσμα; Ο πρώτος διαιτητής να φοβάται (ή να είναι ανίκανος, απαίδευτος) να πάρει αποφάσεις, να συνεννοείται με 2 και 3 άτομα προτού σφυρίξει κάτι και να έχουμε αποτελέσματα όπως τα χέρια του Νάπολι-Μπάγερν Μονάχου, ή γενικότερα την πληθώρα λάθος αποφάσεων από την αρχή της σεζόν. Εξάλλου, με 16 ματς ανά αγωνιστική, επιστρατεύονται 80 διαιτητές και βοηθοί, που είναι αδύνατο να κινούνται όλοι σε επίπεδο ανάλογο με αυτό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης.

Την έκρηξη του Ρούνεϊ. Ο Άλεξ Φέργκιουσον ήθελε να προφυλάξει τον κορυφαίο παίκτη του εν όψει του κορυφαίου αγώνα της σεζόν, τουλάχιστον για το πρώτο μισό της. Ο λόγος για τον Γουέιν Ρούνεϊ, που μετά τα όσα συνέβησαν στο παιχνίδι της Αγγλίας με το Μαυροβούνιο, έμεινε στον πάγκο του ντέρμπι του Λάνκασιρ κόντρα στη Λίβερπουλ. Στο ματς με την Οτελούλ Γκαλάτσι, ο Σκοτσέζος τεχνικός επέλεξε τον 25χρονο επιθετικό ως βασικό, ώστε να έχει ένα ολόκληρο παιχνίδι στα πόδια του πριν το ντέρμπι με τη Σίτι και ο Ρούνεϊ τον αντάμειψε με μία πολύ δραστήρια εμφάνιση και 2 γκολ, έστω και από το σημείο του πέναλτι. Η σωστή διαχείριση της περίπτωσής του από τον σερ Άλεξ διαφάνηκε από τις αντιδράσεις του Άγγλου εντός αγωνιστικού χώρου, αφού δεν απάντησε με κανέναν τρόπο στα σκληρά μαρκαρίσματα που δέχθηκε. Και βγήκε και κερδισμένος από την όλη υπόθεση, αφού έφτασε τα 26 ευρωπαϊκά γκολ, κατέρριψε το αγγλικό ρεκόρ του Πολ Σκόουλς (24) και απειλεί το βρετανικό του Ράιαν Γκιγκς (29).

Παιχνίδι στη Μασσαλία. Αρχικά παρουσιάστηκε αυτό το οικτρό θέαμα με την άδεια εξέδρα (και μάλιστα την τηλεοπτική) στο κέντρο του “Βελοντρόμ”, λόγω ανακαίνισης για το Euro 2016. Αφού δεν υπήρχαν φίλαθλοι, οι 2 ομάδες σκέφθηκαν να μην προσφέρουν και θέαμα. Μόνο επρόκειτο για τις τακτικές των 2 προπονητών που αλληλοεξουδετερώθηκαν, αλλά για μια κοινή κάκιστη βραδιά στην οποία βρέθηκαν οι αντίπαλοι. Η Άρσεναλ βολευόταν και με την ισοπαλία, οπότε δεν ρίσκαρε πολύ (ελέω και τραυματισμών) και επιχείρησε να “κλειδώσει” το 0-0 και ουσιαστικά το παιχνίδι είχε πάρει το δρόμο του. Μέχρι που το… εκτροχίασε ο Άαρον Ράμσεϊ μετά από λάθος της άμυνας των γηπεδούχων.

Το ταλέντο των Γιουγκοσλάβων. Οι χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας έχουν πάψει να απασχολούν σοβαρά τις κορυφαίες ομάδες του ευρωπαϊκού στερεώματος. Ερυθρός Αστέρας, Παρτιζάν, Ντιναμό Ζάγκρεμπ, Χάιντουκ Σπλιτ και οι εκπρόσωποι της Βοσνίας/Ερζεγοβίνης, της ΠΓΔΜ, της Σλοβενίας ή του Μαυροβουνίου δεν προκαλούν τον τρόμο που σκόρπιζε κάθε ποδοσφαιρική σύνδεση με το κράτος που διασπάστηκε το 1991. Ακόμα και ένας Άγιαξ που τώρα “ψήνει” την επόμενη “φουρνιά” παικτών του, χρειάστηκε να παίξει μόλις ένα ημίχρονο για να περάσει από την πρωτεύουσα της Κροατίας, αν και η Ντιναμό αγωνίστηκε σχετικά καλά. Η διαφορά επιπέδου των ομάδων του Champions League με τους γείτονές μας από τον βορρά ολοένα και αυξάνεται και όσο το πηγαίο ποδοσφαιρικό ταλέντο δραπετεύει στο εξωτερικό προτού καν ενηλικιωθεί, δεν προοιωνίζονται μεγάλες ανατροπές σε αυτό το κομμάτι γης.

Τι θα δούμε

Τον ατομιστή Ρονάλντο. Για πρώτη φορά στη Ρεάλ Μαδρίτης ο Κριστιάνο Ρονάλντο δίνει ασίστ για 4 σερί παιχνίδια (5 ασίστ). Για πρώτη φορά στη θητεία του στους “μερέγκες” σημειώνονται 14 σερί γκολ υπέρ της ομάδας του και το όνομά του δεν αναγράφεται στους σκόρερ. Και η αλήθεια είναι πως το επεδίωξε. Τους δύο πρώτους μήνες της σεζόν, θέλοντας να αποτινάξει από πάνω του τις κριτικές περί ατομισμού και περί επίπλαστων ρεκόρ σκοραρίσματος, με την έννοια πως όλη η Ρεάλ έπαιζε για τον ίδιο, άρχισε να βγάζει ασίστ. Ακόμα και όταν βρισκόταν σε θέση τετ-α-τετ με τον τερματοφύλακα, προτιμούσε να δώσει πάσα αντί να σουτάρει. Ακόμα και την αγαπημένη συνήθειά του, τα ανεξέλεγκτα σουτ από κάθε απόσταση και κάθε γωνία, πέτυχε να περιορίσει. Μέχρις εκεί, όμως, αφού το πράγμα δείχνει να ξεφεύγει και με τους Γκονσάλο Ιγκουαΐν και Καρίμ Μπενζεμά να σημειώνουν το ένα τέρμα μετά το άλλο, το παιχνίδι γίνεται πιο ομαδικό. Και αυτό δεν ευνοεί τη στατιστική του Πορτογάλου, που φάνηκε πως στο ματς με τη Λιόν έψαχνε το γκολ πιο έντονα από προηγούμενα παιχνίδια. Και όταν το πέτυχε, δεν μέτρησε, λόγω οφσάιντ του Κακά!

Τις πρώτες προκρίσεις. Μπενφίκα, Ρεάλ Μαδρίτης, Τσέλσι, Λεβερκούζεν, Άρσεναλ, Μίλαν και Μπαρτσελόνα έχουν τη δυνατότητα να εξασφαλίσουν την πρόκριση στους 16 από την επόμενη αγωνιστική, εάν φέρουν το κατάλληλο αποτέλεσμα ή (και) υπάρξει συνδυασμός στα άλλα παιχνίδια των ομίλων τους. Ειδικότερα για τις ομάδες με 7 πόντους, η παράδοση στέκεται στο πλευρό τους, αφού από τους 53 συλλογους που ολοκλήρωσαν τον 1ο γύρο της φάσης των ομίλων με 2 νίκες και 1 ισοπαλία, προκρίθηκαν οι 48 (91%). Η κατάσταση για το Europa League, φυσικά, είναι ακόμα πιο ανοιχτή και πιο περίπλοκη.

Τις δυνατότητες της Ίντερ. Η νίκη των “νερατζούρι” στη Γαλλία επί της νταμπλούχου της χώρας Λιλ, μπορεί να σερβιριστεί με κάθε τρόπο. Εξάλλου, στο 100ό παιχνίδι της στον θεσμό, η Ίντερ σημείωσε το πρώτο “διπλό” στη Γαλλία μετά από 6 προσπάθειες και βρίσκεται στην κορυφή του ομίλου της. Παρ’ όλα αυτά, εμφανίστηκε για ακόμα ένα ματς γηρασμένη και αρκετά ριψοκίνδυνη. Η ηλικία της άμυνας και της μεσαίας γραμμής της δεν επέτρεψαν στους παίκτες του Κλαούντιο Ρανιέρι να αντιμετωπίσουν στα ίσια τους ταχύτατους “λιλουά” και γι’ αυτό οπισθοχώρησαν πάρα πολύ, περιμένοντας από το περίσσιο ταλέντο των επιθετικών τους μία λύση. Οι εκπληκτικές εναλλαγές των Γουέσλεϊ Σνάιντερ, Μάουρο Σάρατε και Τζιαμπάολο Πατσίνι είχαν ως αποτέλεσμα το νικητήριο τέρμα, ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις απαιτήθηκε ο αναγεννημένος Ζούλιο Σέζαρ να επενέβη για να βγάλει τα “κάστανα” από τη φωτιά. Με το ελαφρυντικό του μικρού χρονικού διαστήματος παραμονής στην ομάδα, ο Ιταλός τεχνικός θα πρέπει να προχωρήσει σε μεγαλύτερες αλλαγές από τον προκάτοχό του, εάν θέλει να δώσει ελπίδα για κάτι καλό στους φίλους της πρωταθλήτριας κόσμου.

Νάπολι και Μπάγερν να ανακτούν τους ρόλους τους. Η αναμέτρηση του “Σαν Πάολο” μεταξύ των “παρτενοπέι” και των Βαυαρών εξελίχθηκε σε μία τραβεστί ποδοσφαιρική παράσταση, με τις 2 ομάδες να νιώθουν την ανάγκη να παίξουν έναν διαφορετικό ρόλο από ό,τι είναι. Η Νάπολι δεν είναι μία ομάδα που κρατά την μπάλα στα πόδια και δημιουργεί σε οργανωμένες επιθέσεις, αλλά μία ομάδα με σφιχτή άμυνα, γεμάτη αλληλοκαλύψεις, η οποία ξεπετάγεται σαν “κόμπρα” στην αντεπίθεση. Η Μπάγερν Μονάχου δεν περιμένει πίσω τον αντίπαλό της, προστατεύοντας με νύχια και με δόντια το απαραβίαστο της εστίας του Μάνουελ Νόιερ (που δέχθηκε γκολ μετά από 1.147 λεπτά σε κάθε διοργάνωση ή μετά από 19 ώρες και 7 λεπτά ή μετά από 30 λεπτά συν τις 8 ταινίες του Harry Potter μαζί), αλλά “πνίγει” τον αντίπαλο με τον Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ να αρχίζει ως αμυντικός μέσος και να φτάνει μπροστά και από τον Μάριο Γκόμες και τα ακραία μπακ να μετατρέπονται σε περιφερειακούς επιθετικούς. Στον αφιλόξενο ιταλικό Νότο μπερδεύθηκαν (αν και όχι απολύτως) οι ρόλοι, με αποτέλεσμα μετά από μία έντονη πρώτη ώρα αγώνα, το παιχνίδι να ρίξει αυλαία με ένα απογοητευτικό ημίωρο. Στη Γερμανία, όμως, τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Οι 2 ομάδες θα παίξουν όπως ακριβώς γνωρίζουν και μπορούν και θα ξετυλίξουν όλες τις δυνατότητές τους.

Τους Λένο και Ντουμπιά. Ο Γερμανός τερματοφύλακας της Λεβερκούζεν, Μπερντ Λένο, και ο επιθετικός από την Ακτή Ελεφαντοστού της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Σεϊντού Ντουμπιά, μας είχαν τραβήξει την προσοχή από την πρεμιέρα, αφού παρουσιάζονται σταθερά καλοί και αποδοτικοί για τις ομάδες τους. Ο πρώτος κατέβασε τα “ρολά” στο πρώτο ημίχρονο του αγώνα με τη Βαλένθια, όπου οι Γερμανοί θα μπορούσαν να χάνουν ακόμα και με 3-0 και φαίνεται πως ανταπεξέρχεται και στο Champions League, αφού ήδη στη Bundesliga έχει ξεχωρίσει. Ο 19χρονος αποχωρεί από το Λεβερκούζεν τον Δεκέμβριο, αφού αγωνίζεται ως δανεικός από τη Στουτγκάρδη, ωστόσο θα μας απασχολήσει στο άμεσο μέλλον. Όσο για τον 23χρονο Ντουμπιά, έχουμε σημειώσει ήδη πως πετυχαίνει το ένα γκολ μετά το άλλο σε Ρωσία και Ευρώπη (έχει ήδη 4 στους ομίλους) και η “χημεία” του με τον Βάγκνερ Λοβ στην κορυφή της επίθεσης της ΤΣΣΚΑ προϊδεάζει για το καλύτερο αποτέλεσμα.