Τα συμπεράσματα της 4ης αγωνιστικής του Champions League (vids)

Τι είδαμε

Τον “αειθαλή” Φίλιπο Ιντζάγκι: Αρχίζουμε με τα στατιστικά: 70 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις της UEFA (Κύπελλο ΙΝΤΕΡΤΟΤΟ, Κύπελλο UEFA, Κύπελλο Κυπελλούχων, Europa League, Champions League), ήτοι πρώτο ευρωσκόρερ όλων των εποχών, ξεπερνώντας τα 69 γκολ του Γκερντ Μίλερ ανήμερα των 65 γενεθλίων του, καθώς και τα 69 του Ραούλ (ο οποίος έχει κι ένα γκολ σε Διηπειρωτικό Κύπελλο). Φτάνοντας τα 29 γκολ, ισοφάρισε τον Αντρέι Σεφτσένκο στην πρώτη θέση των σκόρερ της Μίλαν στο Champions League. Με 125 γκολ στα “ροσονέρι” πέρασε στην 6η θέση του πίνακα των σκόρερ όλων των εποχών του συλλόγου, αφήνοντας πίσω του τον Μάρκο φαν Μπάστεν. Στα πρακτικά: Μπήκε στο 60′ και πρόλαβε να πατήσει την μπάλα και να σκοντάψει, να κάνει σπριντ πιο αργό και από του Ροναλντίνιο, να φλερτάρει με κάρτα για το σπρώξιμο στον Τσάμπι Αλόνσο, (προφανώς) να βγει οφσάιντ. Στα ουσιώδη: Σημείωσε δύο γκολ από τις δύο αγαπημένες θέσεις του: από τα τρία μέτρα και από θέση οφσάιντ. Παρά τα 37 χρόνια του και την εδώ και 4 χρόνια (ακόμα και πριν το 2007) ιδιότητα πρώην ποδοσφαιριστή να ανεβάσει ψυχολογικά τους συμπαίκτες του μόνο με την παρουσία του. Την ανάταση των φιλάθλων που ζητούσαν την είσοδό του στον αγώνα όταν “στράβωσε” το ματς για τη Μίλαν, την επεδίωξε μέσω της φαινομενικά ακατανόητης επίθεσης στον Αλόνσο, την οποία διαδέχθηκε η προσφιλής κίνηση με τα δύο χέρια στον αέρα. Και όπως και να το κάνουμε, ο ίδιος ο Ζοζέ Μουρίνιο είχε προβλέψει αυτήν την κατάληξη, εκπλήσσοντας στη συνέντευξη Τύπου πριν το ματς, όταν τόνισε ότι δεν φοβάται ούτε τον Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς, ούτε τον Αλεσάντρε Πάτο, ούτε τον Ρομπίνιο, ούτε τον Ροναλντίνιο, αλλά τον Ιντζάγκι.

Τον Γκάρεθ Μπέιλ. Ξανά: Ίσως να είναι κουραστικό, αλλά αξίζει να αναφερθούμε για δεύτερη σερί αγωνιστική στον άσο της Τότεναμ. Κι αν όχι εμείς, το Twitter, το οποίο γέμισε με… συγκρίσεις μεταξύ Μαϊκόν, Γκάρεθ Μπέιλ και… Φιλ Νέβιλ. Ο ακραίος μπακ της Έβερτον είχε σταματήσει τον Μπέιλ στο ματς πρωταθλήματος και το πετυχημένο αστείο “ο Μπέιλ δεν έτρεχε γύρω από τον Μάικον, έτρεχε για να ξεφύγει από τον Φιλ Νέβιλ” διαδέχθηκαν εκατοντάδες ακόμα Τσακνορίστικα tweets. Ο παροξυσμός είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο που ο Νέβιλ έγινε ακόμα και trend, με τον πρώην συμπαίκτη του στα “ζαχαρωτά”, Λάντον Ντόνοβαν, να αναρωτιέται: “Ο Φιλ Νέβιλ μόδα; Που οδεύει αυτός ο κόσμος”. Bonus: ο Νταμιέν Κομολί είναι ο άνθρωπος που έκλεισε τη μεταγραφή του Μπέιλ από τη Σαουθάμπτον στην Τότεναμ. Λίγες ώρες πριν τα νέα “όργια” του Ουαλού με την Ίντερ, ο Κομολί απολύθηκε από τη Σεντ Ετιέν, την οποία είχε φορτώσει ως αθλητικός διευθυντής με παίκτες που δεν βοήθησαν ύψους 10.000.000 ευρώ. Λίγες ώρες μετά τα νέα “όργια” του Ουαλού με την Ίντερ, ο Κομολί προσελήφθη μετά βαΐων και κλάδων από τη Λίβερπουλ ως διευθυντής ποδοσφαιρικής στρατηγικής και μάλιστα ως ο άνθρωπος που “ανακάλυψε” τον Μπέιλ!

Μπέιλ vs Ιντερ

Τις αδυναμίες της Μπαρτσελόνα: Δεν είναι ότι ήρθε ισόπαλη με την Κοπεγχάγη. Ούτως ή άλλως είχε δύο δοκάρια και κάποιες άλλες ευκαιρίες και θα μπορούσε κάλλιστα να νικήσει. Ειρήσθω εν παρόδω, το Ντάβιντ Βίγια έφτασε τα 9 δοκάρια φέτος με Μπαρτσελόνα και εθνική Ισπανίας, έχοντας σκοράρει με τις δύο 8 φορές. Είναι η γενικότερη εικόνα εγκράτειας που δείχνουν οι Καταλανοί, ώστε να καταφέρουν να βγάλουν τη χρονιά μέσα στους στόχους. Με 19 ποδοσφαιριστές επίσημα στο ρόστερ της πρώτης ομάδας, η Μπαρτσελόνα και τύποις δεν διαθέτει “δεύτερα”. Έχει παίκτες βασικής ομάδας που επειδή πρέπει να παίζουν 11 παίκτες, δεν χωράνε και μένουν στον πάγκο και αναπληρωματικούς που στις περισσότερες ομάδες θα ήταν βασικοί. Για να συμπληρώσει δεύτερη ενδεκάδα χρειάζεται να αγωνιστούν και 3 βασικοί παίκτες! Ως εκ τούτου, τα παιχνίδια ανά τρεις μέρες και μάλιστα παιχνίδια στα οποία η ίδια πρέπει να κάνει όλη τη δουλειά, αφού οι αντίπαλοί της κλείνονται στα μετόπισθεν για να προφυλαχθούν, είναι εξουθενωτικά. Φυσικά και η προετοιμασία έγινε με πρότερη γνώση του βεβαρυμένου προγράμματος, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι οι οργανισμοί των ποδοσφαιριστών μπορούν να αντέξουν τα πάνδεινα. Ο Τσάβι κι επισήμως πλέον, μετά τις τελευταίες ιατρικές ανακοινώσεις, θα μπορεί να παίζει στο 100% ένα στα τρία ματς και ήδη σκέφτεται να αποσυρθεί από την εθνική Ισπανίας. Το ότι ο Αντρές Ινιέστα μένει για δεύτερη σερί σεζόν δίχως σοβαρό τραυματισμό θεωρείται θαύμα, όπως επίσης το πως γλιτώνει τα χτυπήματα από τάκλιν ο Λιονέλ Μέσι και τις αποβολές ο Ντάνι Άλβες. Εάν η τύχη γυρίσει και δη στις πιο προχωρημένες φάσεις του θεσμού, ο Πεπ Γκουαρδιόλα θα πρέπει να βγάλει λαγούς από το καπέλο του για να κυνηγήσει το “εισιτήριο” για το “Γουέμπλεϊ”.

Τα γαλλικά “διαμάντια”: Το χατ τρικ του Αντρέ Πιερ Ζινιάκ ανέβασε κι άλλο τις μετοχές του, ωστόσο τόσο αυτός, όσο και ο Λοΐκ Ρεμί έχουν κάνει ήδη μία μεγάλη μεταγραφή, είναι ήδη διεθνείς και δεν μπορούν να συγκαταλέγονται σε αυτήν την ενότητα. Αντιθέτως, η 4η αγωνιστική της φάσης των ομίλων έφερε στο προσκήνιο τρεις Γάλλους παίκτες που κάνουν ήδη τα πρώτα πετυχημένα βήματα στη Ligue 1 και πλέον και στο Champions League. Την Τρίτη (2/11), από αυτήν την αποκαρδιωτική Λιόν, ξεχώρισε ο 19χρονος επιθετικός Αλεξάντρ Λακαζέτ. Διεθνής με όλες τις “μικρές” εθνικές, το γέννημα-θρέμα του Λιόν τη φετινή σεζόν έχει σώσει ουκ ολίγες φορές τους “γκον”, είτε αγωνίζεται ως βασικός, είτε περνώντας στους αγώνες ως αλλαγή. Μαζί με τον 21χρονο μέσο Ζερεμί Πιεντ είναι ότι καλύτερο έχει να επιδείξει η ομάδα τούτη τη στιγμή, μόνο που στο ματς με την Μπενφίκα ο συμπαίκτης του δεν στάθηκε στο επίπεδο των προηγουμένων αγώνων. Αντιθέτως, ο Λακαζέτ με δύο ασίστ από το 71′ που πέρασε στον αγώνα, συνέβαλε στη σημαντική μείωση του σκορ. Στη Βουργουνδία, δύο παίκτες που την περσινή σεζόν αγωνίζονταν στην Ligue 1, φέτος “ξελασπώνουν” συχνά-πυκνά την Οσέρ, η οποία δεν άρχισε και με τον καλύτερο τρόπο τη σεζόν. Δεν είναι τόσο νεαροί, ωστόσο είναι “φρέσκα” πρόσωπα και κλέβουν την παράσταση μέχρι στιγμής. Ο λόγος για τον 24χρονο μέσο Φρεντερίκ Σαμαριτανό και τον 22χρονο μέσο Στιβέν Λανζέλ. Πέτυχαν από ένα τέρμα στη νίκη 2-1 επί του Άγιαξ, αλλά πλην των τερμάτων τους, η απόδοση σε όλο το υπόλοιπο ματς ήταν υψηλή, όσο και ο πήχης που έχουν τοποθετήσει από τους αγώνες τους στο πρωτάθλημα.

Την αναβίωση της σκηνής Μπατιστόν-Σουμάχερ: Μόνο με αυτήν μπορεί να συγκριθεί η σύγκρουση του Βίκτορ Βαλδές με τον Νταμ Εντόι. Μόνο που για καλή τύχη του πρώην επιθετικού του Παναθηναϊκού, δεν είχε την ίδια κατάληξη με αυτήν του Γάλλου αμυντικού στον ημιτελικό μεταξύ Δυτικής Γερμανίας και Γαλλίας στο Μουντιάλ του 1982. Ο Σουμάχερ, τερματοφύλακας των “πάντσερ”, όρμησε να ανακόψει μία μπαλιά με προορισμό τον Μπατιστόν. Εχασε πλήρως τη φάση, όμως, και έπεσε με το σώμα του στο κεφάλι του Γάλλου ποδοσφαιριστή, ο οποίος χύθηκε αναίσθητος στο έδαφος και δεν κατάφερε να συνεχίσει. Διάσειση, κάταγμα στην κάτω γνάθο, δύο χαμένα δόντια ήταν ο απολογισμός για τον διεθνή άσο. Ο κλαυσίγελος και στις δύο περιπτώσεις, πάντως, προκύπτει από τις διαιτητικές αντιδράσεις. Πριν 30 χρόνια, ο τότε… άρχοντας του αγώνα, ο Ολλανδός Τσαρς Κόφερ, δεν είχε καταλογίσει τίποτα. Τώρα, ο “διάδοχός” του, ο Ούγγρος Κρίστιαν Μπάλαϊ, προχώρησε ένα επίπεδο παρακάτω: τιμώρησε το “θύμα” για επιθετικό φάουλ!

Σουμάχερ vs Μπατιστόν

Τι δεν είδαμε

Δυσκολίες για την Τσέλσι: Η φάση των ομίλων φαίνεται πως ταιριάζει στην Τσέλσι, αφού (και) τη φετινή σεζόν προκρίνεται με “σβηστές μηχανές”. Με τη νίκη της 4-1 επί της Σπαρτάκ Μόσχας στο “Στάμφορντ Μπριτζ”, οι πρωταθλητές Αγγλίας έφτασαν τις τέσσερις νίκες και πλέον στα επόμενα δύο ματς θεωρητικά είναι αδιάφοροι. Με την πρώτη θέση σχεδόν εξασφαλισμένη, ο Κάρλο Αντσελότι θα έχει την δυνατότητα να ξεκουράσει ορισμένους βασικούς και να δώσει ευκαιρίες σε πιο νεαρούς ποδοσφαιριστές, ώστε να πάρουν γεύση από μία τόσο σημαντική διοργάνωση. Τουλάχιστον αυτό επιτάσσει η λογική. Για την Τσέλσι, όμως, δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Διότι πολύ απλά, στο παιχνίδι με τους Ρώσους έπαιζε ήδη με αρκετούς αναπληρωματικούς. Ούτε Μικαέλ Εσιέν, ούτε Φρανκ Λάμπαρντ, ούτε Τζον Τέρι, ούτε Ζοζέ Μποσίνγκουα. Όσο για τον νεαρούς, ο 17χρονος Τζόσουα Μακέκραν έχει αγωνιστεί και στα 4 παιχνίδια μέχρι στιγμής και ο 19χρονος επιθετικός Γκαέλ Κακουτά, με τον 20χρονο αμυντικό Πάτρικ βαν Άανχολτ έχουν πάρει κάποια λεπτά συμμετοχής. Οι “μπλε” έχουν βρει τη μέθοδο να μην σπαταλούν χρόνο και κόπο σε αυτό το στάδιο του τουρνουά και παρότι το αντιμετωπίζουν σαν… λιγκ καπ Αγγλίας, αποκομίζουν με αξιοζήλευτο τρόπο το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα.

Ποιότητα Champions League: Τουλάχιστον όχι όση θα θέλαμε. Η επιλογή της UEFA και του Μισέλ Πλατινί να διανείμει δικαιότερα τα “εισιτήρια” για τη φάση των ομίλων οδήγησε ομάδες όπως η Ζίλινα κι η Παρτιζάν να ζούνε το όνειρο, χωρίς να μπορούν να το υποστηρίξουν. Ανέκαθεν υπήρχαν ομάδες στον θεσμό τύπου Μπούρσασπορ και Χαποέλ Τελ Αβίβ, δηλαδή ομάδες που μέσω προκριματικών έκαναν το “θαύμα”, αλλά μετά αποτύγχαναν ή σχετικά δυνατών πρωταθλημάτων με κακές πορείες. Ωστόσο σε αυτές τις στατιστικά αναπόφευκτες παραφωνίες της διοργάνωσης ήρθαν να προστεθούν οι εξίσου μαθηματικά βέβαιες παραφωνίες του Champions League path, όπου τη μια στιγμή η πρωταθλήτρια Βοσνίας-Ερζεγοβίνης αντιμετωπίζει την πρωταθλήτρια Γεωργίας σε διπλούς αγώνες και την επομένη εισπράττει 20.000.000 ευρώ για να γίνει “σάκος του μποξ” για τις Μπαρτσελόνα, Ρεάλ Μαδρίτης, Ίντερ, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Τσέλσι κλπ. Το ζήτημα θα γιγαντωθεί όταν νομοτελειακά πέσουν τα νούμερα τηλεθέασης σε τέτοιου είδους παιχνίδια “Δαβίδ-Γολιάθ” και τα πραγματικά αφεντικά του ποδοσφαίρου, τα τηλεοπτικά δίκτυα, απαιτήσουν την επαναφορά στο προηγούμενο καθεστώς.

Ρεκόρ νίκης: Αν και η Μαρσέιγ στην πρώτη ώρα αγώνα είχε δείξει ικανή να καταρρίψει το ρεκόρ της Λίβερπουλ κόντρα στην Μπεσίκτας, έκοψε ρυθμό κι εν τέλει… περιορίστηκε στο 7-0 κόντρα στη Ζίλινα. Το 8-0 των “κόκκινων” απέναντι στην ομάδα του νυν προπονητή της Μπούρσασπορ, Ερτουγκρούλ Σαγκλάμ κρατά από τον Νοέμβριο του 2007. Βέβαια η ευρεία νίκη των Μασσαλών κατέρριψε το ρεκόρ εκτός έδρας επιτυχίας (το προηγούμενο ρεκόρ ήταν το 0-5 σε αρκετά ματς). Το ρεκόρ συμπεριλαμβανομένου και του Κυπέλλου Πρωταθλητριών είναι το 1-10 της Άντερλεχτ στη Φινλανδία κόντρα στη Χάκα το 1966, ενώ με 7-0 είχαν νικήσει ως φιλοξενούμενοι η Σέλτικ τη Γουότερφορντ (21-10-1970)και η Ρεάλ Μαδρίτης την Προγκρές Νίντερκορν (27-09-1978). Επιπλέον, η Μαρσέιγ ισοφάρισε το ρεκόρ παραγωγικότητας εκτός έδρας ομάδας στο πρώτο ημίχρονο, αφού μόνο η Φιορεντίνα στην Ουγγαρία κόντρα στη Ντεμπτρετσένι είχε σκοράρει 4 φορές πριν τη λήξη του πρώτου 45λέπτου.

Λίβερπουλ-Μπεσίκτας 8-0

Καλή διαιτησία στο Μιλάνο: Η Ρεάλ Μαδρίτης έχασε δύο βαθμούς από ενδογενή παράγοντα, τον εξής ένα: Χάουαρντ Γουέμπ. Ο διαιτητής που για κάποιο λόγο θέλει τον Τσάμπι Αλόνσο νεκρό, έκανε και πάλι μία… θριαμβευτική εμφάνιση. Στο Μουντιάλ, στο περίφημο χτύπημα-καράτε του Νάιτζελ ντε Γιονγκ στον Ισπανό μέσο, ο Άγγλος διαιτητής δεν είδε τίποτα. Τώρα στο προκλητικό σπρώξιμο του Ιντζάγκι στον Αλόνσο μετά από πρωτόγνωρο για τον ίδιο σπριντ 15 μέτρων, μπροστά στα μάτια του Γουέμπ, η κατάληξη ήταν ένα απλό φάουλ και χαμόγελα. Ακολούθησε φυσικά το γκολ-οφσάιντ του Ιταλού (προφανώς με ευθύνη του βοηθού), ωστόσο σε όλη τη διάρκεια του 90λεπτου επέτρεψε το πολύ σκληρό παιχνίδι των “ροσονέρι”. Τζενάρο Γκατούζο και Ινιάτζιο Αμπάτε έπρεπε να είχαν αποβληθεί και ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς έπρεπε να πάρει την κίτρινη κάρτα για τον λόγο που την αντίκρισε την πρώτη φορά που υπέπεσε στο εν λόγω παράπτωμα. Φυσικά από την αντίπερα όχθη υπάρχουν παράπονα για κάποια μαρκαρίσματα του Πέπε που υπό συζήτηση θα μπορούσαν να επιφέρουν και γι’ αυτόν δεύτερη κίτρινη κάρτα, αλλά η απουσία του μάλλον θα έκανε λιγότερο καλό στη Μίλαν από ό,τι η παρουσία του σε αυτό το ματς. Το βέβαιο είναι ότι το “θέατρο” αρκετών παικτών της Ρεάλ έπρεπε να “κιτρινιστεί” και εάν ο Κριστιάνο Ρονάλντο αντίκριζε την κάρτα ως όφειλε σε μία από αυτές τις περιπτώσεις, ίσως να μην είχε εκνευρίσει τόσο τους Ιταλούς, που απάντησαν με σκληρά μαρκαρίσματα.

Απονομή δικαιοσύνης: Στο “Σεντ Γιάκομπ Παρκ” της Βασιλείας, οι Ελβετοί τα έδωσαν όλα κόντρα στη Ρόμα, αλλά οι “τζιαλορόσι” κατάφεραν να πάρουν την εκδίκησή τους για την προ 15 ημερών εντός έδρας ήττα. Πώς συνέβη αυτό; Σημειώνοντας γκολ σε κάθε ένα από τα σουτ που επιχείρησαν με κατεύθυνση την αντίπαλη εστία. Οι Ιταλοί είχαν 3 σουτ προς το τέρμα του Φράνκο Κοστάντσο και σκόραραν και με τα 3, συν ακόμα 4 σουτ άουτ. Οι Ελβετοί ήταν καταιγιστικοί, με κυκλοφορία της μπάλας, έλεγχο του παιχνιδιού, 17 τελικές προσπάθειες (7 προς την αντίπαλη εστία), ωστόσο σκόραραν μόλις 2 φορές. Μπορεί να μην είχαν πληθώρα μεγάλων ευκαιριών, ωστόσο η ήττα 3-2 δεν μπορεί να κριθεί ως δίκαιο αποτέλεσμα, έστω κι αν η τύχη χρωστάει αρκετά πράγματα στη Ρόμα.