Τα συμπεράσματα της 6ης αγωνιστικής

Τι είδαμε

It’s official: δεν υπάρχει αγγλικό ποδόσφαιρο. Αρχικά χαρακτήρισαν το κάλτσιο κατώτερου επιπέδου και διόλου θεαματικό. Στη συνέχεια έχρισαν το ισπανικό πρωτάθλημα μονοδιάστατο, άνευ ανταγωνισμού και παρόμοιο με το σκοτσέζικο. Όσο για το γερμανικό και το γαλλικό, ανάξιο συζήτησης ή αναφοράς. Η υπεροψία κι η αλαζονεία των Άγγλων τιμωρήθηκε στη φετινή φάση των ομίλων. Οι 2 κορυφαίες ομάδες τους, αυτές του Μάντσεστερ, οι μοναδικές που διεκδικούν τον τίτλο στην Premier League (φοβερά ανταγωνιστικό πρωτάθλημα), στοχεύουν, στην καλύτερη περίπτωση, σε ένα ταξίδι στο Βουκουρέστι, για τον τελικό του Europa League (στη διοργάνωση που η Τότεναμ παρατάσσεται με τα δεύτερα για να αφοσιωθεί στο πρωτάθλημα). Στο Champions League έμεινε η Τσέλσι που μέχρι τη νίκη 3-0 επί της Βαλένθια βρισκόταν σε κρίση (και ο Αντρέ Βίλας Μπόας υπ’ ατμόν) και η Άρσεναλ που βρίσκεται μονίμως σε κρίση, κατά τους Άγγλους. Με τη Γιουνάιτεντ να έχει περιέλθει σε φανερή κάμψη και καμία εκ των υπολοίπων ομάδων πλην της Σίτι να μη δείχνει κάτι το εντυπωσιακό, φαίνεται πως ήρθε η ώρα το αγγλικό ποδόσφαιρο να πληρώσει με την ίδια… υποτιμημένη λίρα τον σνομπισμό με τον οποίο είχε περιβάλει όλες τις υπόλοιπες χώρες, μέσω κάθε εκφραστή του (παίκτες, προπονητές, φίλαθλοι, ΜΜΕ).

Η άλλη όψη του νομίσματος για τον Ολυμπιακό. Η 6η και ενίοτε η 5η αγωνιστική των ομίλων του Champions League προσφέρεται για “ιδιαίτερα” παιχνίδια. Φέτος, ο Ολυμπιακός αντιλήφθηκε επ’ ακριβώς τι έχουν περάσει κατά καιρούς ομάδες άλλων χωρών, που βλέπουν την αδιαφορία να μετατρέπεται σε γκιλοτίνα των στόχων τους. Για εκείνες, ουδείς έδινε σημασία τόσον καιρό, τουλάχιστον όχι οι φίλοι του Ολυμπιακού. Όταν η Μίλαν “σταματάει” να αγωνίζεται από την 4η αγωνιστική εφόσον έχει εξασφαλίσει την πρόκριση, όταν η Άρσεναλ παρατάσσεται με σύνθεση αγγλικού λιγκ καπ, όταν η Μπαρτσελόνα παίζει με 9 παίκτες από την Μπαρτσελόνα Β, πρόκειται για καταστάσεις που δεν τυγχάνουν προσοχής και σχολιασμού, εκτός κι αν επηρεάζουν ελληνικές ομάδες. Και φέτος, αυτό συνέβη. Και το πιο οξύμωρο: μία από αυτές τις καταστάσεις ευνόησε τον Ολυμπιακό (Φρίμπονγκ, Φαμπιάνσκι, Μανόνε, Κοκελέν κλπ.), αλλά αποδείχθηκε ότι η δεύτερη συνθήκη, η απογοήτευση κι η αδιαφορία της Ντόρτμουντ στο δεύτερο μέρος του αγώνα στη Γερμανία, ήταν πιο αποτελεσματική στο ζύγι. Φυσικά, είναι θεμιτό η ΑΕΚ να κατεβάζει τα δεύτερα στα τελευταία φετινά παιχνίδια του Europa League (κι ας στερεί πχ. τη δυνατότητα από τη Λοκομοτίβ Μόσχας να διεκδικήσει την πρώτη θέση αντί της Άντερλεχτ), φυσικά είναι θεμιτό Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός, στις τελευταίες αγωνιστικές πρωταθλημάτων που έχουν εξασφαλίσει μαθηματικά από νωρίς, να παρατάσσονται με αναπληρωματικούς (κι ας δίνουν βαθμούς στους αντιπάλους τους, που με τη σειρά τους μπορεί να παραμένουν στην κατηγορία έναντι άλλων ομάδων που αντιμετώπισαν τους “αιώνιους” προτού… αδιαφορήσουν). Για όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις, φταίνε οι Μερκοζί. Και οι Αμερικανοί. Και οι Εβραίοι. Και ο Διάβολος…

Η δικαιοσύνη της Ζενίτ. Η Μπαρτσελόνα ισοφάρισε το ρεκόρ παραγωγικότητας στη φάση των ομίλων που κατείχε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ από το 1998-1999 (με 20 γκολ), ωστόσο εάν η Ζενίτ είχε ελάχιστη τύχη με το μέρος της, θα είχε συντρίψει αυτήν την επίδοση. Σε κάθε παιχνίδι έχανε τουλάχιστον 5 σίγουρα γκολ. Σε αυτό του πρώτου γύρου με την Πόρτο, στη Ρωσία, σημείωσε 2 τέρματα στο δεύτερο ημίχρονο, αλλά το 3-1 την αδική κατάφορα, έχοντας να επιδείξει πάμπολλες χαμένες ευκαιρίες ή ευκαιρίες που έσωσε ο Έλτον. Ο ΑΠΟΕΛ στάθηκε τυχερός και στα 2 παιχνίδια κόντρα στην ομάδα του Λουτσιάνο Σπαλέτι, με τον Ντάνι (κυρίως) και τους Αλεκσάντρ Μποχάροφ, Αλεκσάντρ Κερζακόφ και Ντάνκο Λάζοβιτς να παθαίνουν ένα ανεξήγητο μπλακ άουτ όταν έρχεται η ώρα της τελικής προσπάθεια. Η μοίρα δεν στάθηκε σκληρή με αυτήν την ομάδα και στην τελευταία αγωνιστική, Ζενίτ και Πόρτο άλλαξαν ρόλους. Οι “δράκοι” ήταν αυτοί που “σφυροκοπούσαν”, οι πρωταθλητές Ρωσίας αυτοί που αμύνονταν μαζικά και εν τέλει διασώθηκαν με το 0-0 που κράτησε εν πολλοίς ο Βιάτσεσλαβ Μαλαφέεφ. Και δικαίως προχωρούν…

Ο νόμος του Ντρογκμπά. Προ ημερών, ο ποδοσφαιρικός ανταποκριτής του “Observer”, Πολ Γουίλσον, είχε εκφέρει μία αιρετική άποψη που προκάλεσε αντιδράσεις. Πως η Τσέλσι αποτελεί πιο εικονική ομάδα για την Premier League από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Είχε βασίσει τη θεωρία του στο γεγονός πως δημιουργήθηκε εκ του μηδενός, σε αντίθεση με αυτήν των “κόκκινων διαβόλων” που έχει συνέχεια από την παράδοση των “μπέμπηδων” του Ματ Μπάσμπι. Με βάση αυτήν τη θεωρία, έχρισε πιο εικονικό, πιο αναγνωρίσιμο άμεσα από το κοινό του κόσμου ποδοσφαιριστή της Premier League (δηλαδή από το 1992), τον Ντιντιέ Ντρογκμπά. “Πρόκειται για ένα θαυμαστό μείγμα ικανότητας, αθλητισμού, γενναιότητας, ωμής δύναμης, με ορισμένα ψήγματα κωμικής χροιάς να καταλήγουν κάποιες φορές σε δραματοποιημένες καταστάσεις και βρίσκεται στον κατάλληλο σύλλογο. Θα μας λείψει όταν φύγει”, σημειώνει και τονίζει ότι δεν τον θεωρεί καλύτερο από τους Κριστιάνο Ρονάλντο, Ντένις Μπέργκαμπ, Τιερί Ανρί κλπ, αλλά πιο εικονικό. Όποια κι αν είναι η αλήθεια, ο 33χρονος (μέχρι τον Μάρτιο) επιθετικός από την Ακτή Ελεφαντοστού δέχθηκε σωρεία κριτικής φέτος, με μεγάλες δόσεις αχαριστίας, έχοντας τραβήξει ολομόναχος το “φορτίο” του φορ περιοχής από το καλοκαίρι του 2004. Και ο Ντρογκμπά κόντρα στη Βαλένθια, θύμιζε στα πάντα εκείνον τον Ντρογκμπά. Της Μαρσέιγ, που τον έφερε ο Ζοζέ Μουρίνιο, τον καιρό που η Τσέλσι γινόταν η πιο εικονική ομάδα του αγγλικού πρωταθλήματος. Και ο ίδιος, ο πιο χαρακτηριστικός ποδοσφαιριστής του και πλέον ο 18ος σκόρερ του Champions League.

Το χάσμα επιπέδου στη διοργάνωση. Η Μπαρτσελόνα διέλυσε την ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ στο “Καμπ Νου” με 4-0. Με πρώτη ανάγνωστη, η αντίδραση είναι και λίγα έβαλε. Η αδιάφορη Μπαρτσελόνα διέλυσε την ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ που κυνηγούσε την 3η θέση, στο “Καμπ Νου” με 4-0. Γι’ αυτό έβαλε μόνο τόσα λίγα, είναι η σωστή απάντηση. Η αδιάφορη Μπαρτσελόνα, η οποία αντιμετωπίζει τη Ρεάλ Μαδρίτης σε λίγες μέρες, παρέταξε την 13η ομάδα της Segunda Division σε αγώνα Champions League και αυτή διέλυσε 4-0 τη φοβισμένη ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ, που κυνηγούσε την 3η θέση, στο “Καμπ Νου” με 4-0. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Κι εδώ υπεισέρχεται η ανάγκη μελέτης και σχολιασμού. Διότι όσο προικισμένοι (και είναι αρκετά, όπως δείχνουν στις “μικρές” εθνικές Ισπανίας που έχουν σαρώσει τα πάντα) να είναι οι Γέραρδ Ντεουλοφέου, Σέρχι Ρομπέρτο και Ραφίνια Αλκάνταρα, σίγουρα δεν είναι επιπέδου Champions League εν έτει 2011. Κι, όμως, μία ομάδα επιπέδου Champions League, μία μόνιμη πρωταθλήτρια στη χώρα της, τους αντιμετωπίζει με φόβο. Το όραμα του Μισέλ Πλατινί ως πρόεδρος της UEFA ήταν να καταρρίψει τα στεγανά στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση και να δώσει ίσες ευκαιρίες σε όλες τις χώρες. Το αποτέλεσμα της δικαιοσύνης, όμως, είναι ακριβώς αυτό. Μία χαώδης απόσταση μεταξύ ισχυρών και ανίσχυρων. Μας αρέσει, μας ικανοποιεί, το κρατάμε. Ειδάλλως;

Τι δεν είδαμε

Τη Ρεάλ να καταρρίπτει όλα τα ρεκόρ. Της ξέφυγε μόνο ένα και αυτό για 2 τέρματα. Η ομάδα του Ζοζέ Μουρίνιο, αν και με πολλούς αναπληρωματικούς ελέω clasico, επικράτησε 3-0 του Άγιαξ με συνέπεια να τερματίσει με το απόλυτο νικών στον όμιλο, κάτι που έχει συμβεί 4 φορές στο παρελθόν, αλλά με καμία ομάδα να μην κατακτά εν τέλει το τρόπαιο. Δεν είναι μόνο αυτό. Το τελευταίο τέρμα του Χοσέ Καγεχόν βελτίωσε στο +17 τη διαφορά τερμάτων στον όμιλο, με συνέπεια να καταρριφθεί το σχετικό ρεκόρ όλων των εποχών που σημειώθηκε την… Τρίτη, από την Μπαρτσελόνα με +16. Επιπλέον, οι 18 βαθμοί και το +17 στη διαφορά τερμάτων είναι η καλύτερη επίδοση ομάδας στην 1η φάση των ομίλων, με τη Ρεάλ να ξεπερνά το ρεκόρ της Σπαρτάκ Μόσχας. Τέλος, ισοφάρισε δικό της ρεκόρ όλων εποχών με 15 σερί νίκες σε κάθε διοργάνωση, που διατηρεί από το 1960 και που θα καταρρίψει ή θα σπάσει κόντρα στην ιδανική αντίπαλο, Μπαρτσελόνα. Οι Καταλανοί, πάντως, ήδη βρίσκονται ένα ρεκόρ πάνω από τους Καστιγιάνους, αφού την Τρίτη έφτασαν τα 20 γκολ υπέρ στους ομίλους, ισοφαρίζοντας την επίδοση της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ από το 1998-1999, με τη Ρεάλ να… μένει στα 19 τέρματα.

Τον Πλατινί να παίρνει σφυρίχτρα και να διευθύνει αγώνες. Για τους διαιτητές, που είναι και 5 πλέον για να μη χάνουν ούτε φάση (παρά μόνο τα αυγά και τα πασχάλια), τα έχουμε γράψει στο παρελθόν κατά καιρούς. Επανερχόμαστε μόνο και μόνο γι’ αυτήν την κραυγαλέα εξέλιξη στον 4ο όμιλο. Όσο καλόπιστοι και να είμαστε, όσο κι αν πιστέψουμε ότι ναι, η Ρεάλ μπορεί να κερδίσει 3-0 τον Άγιαξ και ναι, η Λιόν μπορεί να συντρίψει 7-1 τη Ντιναμό στο Ζάγκρεμπ, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι αυτά γίνονται υπό φυσιολογικές συνθήκες. Και όχι όταν ακυρώνονται 2 “καθαρά” γκολ του “Αίαντα” ως οφσάιντ ή ήταν δίνεται 2η κίτρινη κάρτα σε παίκτη των Κροατών σε φάση με τραβήγματα φανέλας, με το ριπλέι να δείχνει πως σε αυτήν την παράβαση υπέπεσε ο παίκτης της Λιόν! Εάν βάλουμε στη σούμα και την μη αποβολή του Στεφάν Μπια για την κλοτσιά στο πρόσωπο στο πέναλτι της Ντόρτμουντ κόντρα στη Μαρσέιγ, τότε δεν γίνεται να κλείσουμε τα μάτια μας σε αυτήν τη γαλλική, διαπιστωμένη διαιτητική εύνοια. Σύμπτωση; Μόνο ο πρόεδρος της UEFA γνωρίζει…

Το ευοίωνο μέλλον της Άρσεναλ. Εάν αυτά ήταν τα “μωρά” του Αρσέν Βενγκέρ, τότε η “μπογιά” του έχει ξεθωριάσει και μάλλον ανεπιστρεπτί. Μέχρι σήμερα, κατάφερνε να αναπληρώσει παίκτες όπως ο Τιερί Ανρί, ο Πατρίκ Βιεϊρά, ο Τόνι Άνταμς, ο Ζιλμπέρτο Σίλβα, αλλά πλέον το υπόβαθρό των “κανονιέρηδων” μοιάζει ανύπαρκτο. Οι πρωταθλητές Αγγλίας του 2004 έχουν μετονομαστεί σε “Ρόμπιν φαν Πέρσι και οι άλλοι” και μέσα στα επόμενα 5 χρόνια, όταν εκκολαφθεί και η νέα φουρνιά παικτών που “σιγοψήνει” ο Αλσατός, θα φανεί η γύμνια. Κι αυτό διότι δεν θα είναι η πρώτη αποτυχημένη γενιά. Είχε προηγηθεί αυτή των Φίλιπ Σεντέρος, Γιοάν Τζουρού, Λούκας Φαμπιάνσκι, Ντενίλσον, Άλεξ Σονγκ, Γκαέλ Κλισί, Μπακαρί Σανιά, Ματιέ Φλαμινί, που κάποτε κλήθηκαν να συμπαρασταθούν στον Ολλανδό και στον Τσεσκ Φάμπρεγας και να σχηματίσουν το αντίβαρο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και της Τσέλσι. Από αυτούς αρκετοί έμειναν και σε αυτούς θα προστεθούν οι Βίτο Μανόνε, Άλεξ Οξλέιντ Τσάμπερλεϊν, Ρίο Μιγιάιτσι, Κίεραν Γκιμπς, Καρλ Τζένκινσον, Φρανσίς Κοκλέν και Εμάνουελ Φρίμπονγκ, που αν και είναι “λίγοι” για να οδηγήσουν τους Λονδρέζους σε τίτλους, ο Βενγκέρ επιμένει σε αυτούς και δεν κάνει μεταγραφές. Arsene knows, indeed?

Την πρωταθλήτρια κόσμου. Οι μέρες κυλούν αντίστροφα μέχρι να χαθεί κι αυτός ο τίτλος για την Ίντερ, η οποία από τα τέλη Δεκεμβρίου θα αποτελούν μία ομάδα κοντά στην ζώνη του υποβιβασμού της Serie A και τίποτα παραπάνω. Και μπορεί να ήταν αδιάφορη σε αυτήν την αναμέτρηση από βαθμολογική σκοπιά, υπάρχει, όμως, η οπτική της ψυχολογίας, της ανάτασης ηθικού, της σύσφιξης των σχέσεων των παικτών με τους φιλάθλους, του κέρδους της εμπιστοσύνης από τον Κλαούντιο Ρανιέρι και γενικά ένα σωρό παράγοντες που καθιστούσαν επιτακτική τη νίκη των “νερατζούρι”. Γι’ αυτό και παρατάχθηκαν ουσιαστικά με βασική ομάδα. Η οποία ηττήθηκε. Για δεύτερη φορά εντός έδρας. Και στην πραγματικότητα, ουδείς εκπλήσσεται πλέον για ακόμα ένα “στραβοπάτημα” των παντοκρατόρων του 2009, πιο χαρακτηριστικό και από αυτό του “άσφαιρου” για 74 ημέρες Τζιαμπάολο Πατσίνι, κατά την εκτέλεση πέναλτι στο προ 3 ημερών παιχνίδι με τη Serie A κόντρα στην Ουντινέζε. Στο οποιο ηττήθηκε. Για ακόμα μία φορά εντός έδρας…

Κάποιες ομάδες όπως τις περιμέναμε. Με τη φάση των ομίλων να ολοκληρώνεται, υπάρχουν κάποιες ομάδες που δεν θα τις ξαναδούμε σε αυτήν τη διοργάνωση. Ορισμένες, μάλιστα, ουσιαστικά δεν τις είδαμε ούτε μέχρι τώρα. Η Βιγιαρεάλ, η τελευταία ομάδα που έσπασε το μονοπώλειο του clasico, βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση φέτος, ωστόσο οι σοβαροί τραυματισμοί των Τζιουζέπε Ρόσι και Νίλμαρ ευθύνονται εν πολλοίς για τη χειρότερη συγκομιδή ισπανικής ομάδας στον θεσμό. Η έτερη ομάδα της περιοχής, η Βαλένθια, αν και έδειξε καλά στοιχεία, με αποκορύφωμα το 7-0 επί της Γκενκ, πλήρωσε ακριβά ορισμένα μπλακ άουτ που υπέστη κατά τη διάρκεια αγώνων, με χαρακτηριστικότερο τα 5 λεπτά της ανατροπής μέσα στο Λεβερκούζεν. Ο Άγιαξ ουσιαστικά έπεσε θύμα του προγράμματος όπως γράψαμε και στην προηγούμενη αγωνιστική και θύμα της διαιτησίας, όπως γράψαμε τώρα, αλλά ο ίδιος είχε ευνοηθεί έναντι της Λιόν την προηγούμενη αγωνιστική και όπως και να έχει το πράγμα, πρόκειται για μία ομάδα με μέλλον. Η μεγαλύτερη απογοήτευση, όμως, προκύπτει από τις πρωταθλήτριες Γερμανίας και Γαλλίας, Ντόρτμουντ και Λιλ αντιστοίχως. Αμφότερες με φιλοδοξίες, αμφότερες ουραγοί των ομίλων τους κι εκτός Ευρώπης, έκβαση της τελευταίας αγωνιστικής. Η απειρία σημαντικός παράγοντας γι’ αυτήν την κατάληξη, ωστόσο μία αναδρομή στην πορεία τους θα αποκαλύψει πολλές καταστάσεις που χρήζουν διόρθωσης.

Τι θα δούμε

Τους αντιπάλους της Εθνικής Ελλάδας. Όσοι θεωρούν ότι τα 3 παιχνίδια στη φάση των ομίλων του Euro 2012 είναι απλή υπόθεση για μία χώρα που κατέκτησε το τρόπαιο μόλις το 2004, πλανώνται πλάνην οικτράν. Προφανώς και η Πολωνία δεν είναι Ισπανία ή Ολλανδία, ωστόσο οι απόψεις φιλάθλων ή ακόμα χειρότερα, διακεκριμένων δημοσιογράφων, πως οι συνδιοργανωτές είναι “ο Ζεβλάκοφ και ακόμα 10 παίκτες”, είναι τουλάχιστον επικίνδυνες. Σε απλά ελληνικά, οι Λούκας Πίστσεκ, Γιάκουμπ Μπλαστσικόφσκι και Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι ανήκουν στη βασική σύνθεση της Ντόρτμουντ, η οποία όταν έπαιξε μπάλα διέλυσε τη Μαρσέιγ (και νωρίτερα την Μπάγερν Μονάχου μέσα στην “Άλιαντς Αρένα” και ακόμα πιο πριν είχε στεφθεί άνετα πρωταθλήτρια Γερμανίας). Οι διεθνείς Τσέχοι Βάτσλαβ Πίλαρ και Ντάνιελ Κόλαρ ανέτρεψαν την αναμέτρηση της Πίλζεν με τη Μίλαν στην Πράγα και ανήκουν αμφότεροι στη γενιά που παίρνει τα σκήπτρα από τους Γιαν Κόλερ και Τόμας Ροσίτσκι (ο οποίος ακόμα παραμένει σπουδαίο “γρανάζι” της μηχανής). Κι αν δεν σας λένε κάτι τα ονόματα των 2 Τσέχων, πιστεύετε ότι οι αντίπαλοί μας γνωρίζουν όλο το βιογραφικό του Γιάννη Ζαραδούκα; Απαιτείται σύνεση και προσοχή, διότι όπως το 2004 με την Ελλάδα, έτσι και τώρα μπορεί να συμβεί έκπληξη, αλλά με δυσάρεστη έκβαση για τη χώρα μας.

Το “μέταλλο” του ΑΠΟΕΛ. Ίσως να ήταν καλό που γνώρισε την πρώτη ήττα σε αυτό το εν μέρει αδιάφορο παιχνίδι. Αφενός δεν του κόστισε, αφετέρου έχει σμπαραλιάσει ήδη όλα τα ρεκόρ στο κυπριακό ποδόσφαιρο, οπότε ας… κρατήσει το αήττητο για μία άλλη σεζόν. Το θέμα είναι πως οι πρωταθλητές Κύπρου απώλεσαν το όποιο άγχος ίσως είχαν σχετικά με αυτήν τη συνθήκη και πλέον καλούνται να απολαύσουν τα 2 παιχνίδια κόντρα σε μία εκ των Νάπολι, ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Βασιλεία, Λιόν, Λεβερκούζεν, Μαρσέιγ και Μίλαν, μία λίστα που περιλαμβάνει ελάχιστα απαγορευτικά ονόματα για τον ΑΠΟΕΛ του φθινοπώρου.

Έκπληξη στα προημιτελικά. Με την παρουσία του ΑΠΟΕΛ και της Μπενφίκα στο γκρουπ των ισχυρών και τις ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Βασιλεία, Λεβερκούζεν και Μαρσέιγ σε αυτό το ανίσχυρων, και με την παράδοση στο πλευρό αυτών των ομάδων, οι πιθανότητες να βρεθούν στα προημιτελικά ομάδες που δεν θα περιμέναμε στην κλήρωση του Αυγούστου είναι αρκετά αυξημένες.

Την κλήρωση της 16ης Δεκεμβρίου. Η τύχη των 16 ομάδων που προκρίθηκαν στην πρώτη νοκ άουτ φάση του Champions League θα κριθεί την επόμενη Παρασκευή. Αυτό διότι η UEFA περιμένει και τη λήξη της φάσης των ομίλων του Europa League, ώστε να συγκεντρώσει τους εκπροσώπους όλων των ομάδων στη Νιόν την ίδια μέρα. Η κλήρωση του Champions League αφορά μόνο τους 16 της διοργάνωσης, με τα παιχνίδια να διεξάγονται σε… 8 δόσεις. Οι πρώτοι αγώνες στις 14, 15, 21, 22 Φεβρουαρίου και οι επαναληπτικοί στις 6, 7, 13, 14 Μαρτίου. Οι μοναδικοί περιορισμοί είναι πως οι πρωτοπόροι των γκρουπ κληρώνονται μόνο με τους 2ους των ομίλων και πως ομάδες που τέθηκαν αντιμέτωπες στον ίδιο όμιλο δεν κληρώνονται ξανά μαζί γι’ αυτόν τον γύρο.

Οτιδήποτε άλλο εκτός από διεθνείς διοργανώσεις. Ετοιμαστείτε για… αγρανάπαυση 3 μηνών από Champions League και Europa League. Σειρά παίρνουν για το μεσοβδόμαδο μενού οι εγχώριες διοργανώσεις, τα κύπελλα και τα λιγκ καπ, συμπιεσμένα εξαιτίας απεργιών σε Ιταλία, Ισπανία, στημένων (ή καλύτερα μη στημένων, όπως αποφάνθηκαν οι αρμόδιοι) αγώνων σε Ελλάδα, Τουρκία και με το Euro 2012 να “ψαλιδίζει” εκ των πραγμάτων την κανονική σεζόν. Από Φεβρουάριο ξανά…

Οι αγώνες της 6ης αγωνιστικής (ρεπορτάζ και videos):

6η αγ.: Manchester out

ΑΠΟΕΛ και ισχυρός

Διαβάστε ακόμη:

– Τα συμπεράσματα της 1ης αγωνιστικής

– Τα συμπεράσματα της 2ης αγωνιστικής

– Τα συμπεράσματα της 3ης αγωνιστικής

– Τα συμπεράσματα της 4ης αγωνιστικής

– Τα συμπεράσματα της 5ης αγωνιστικής