Τα συμπεράσματα της φάσης των 16

Τι είδαμε

Τον… αντεπαγγελματισμό της Μπαρτσελόνα. Με 2 clasicos να έπονται, απαιτείται και μία κάποια συντήρηση δυνάμεων. Δεκτό. Η σεζόν είναι ήδη μεγάλη και δεν είναι εύκολο να κερδίζεις σε κάθε ματς. Δεκτό. Η ρεβάνς του “Καμπ Νόου” προσδίδει ένα αίσθημα ασφάλειας, ό,τι κι αν συμβεί στο πρώτο ματς. Δεκτό. Υπάρχουν πολλά ελαφρυντικά, αλλά για μία “ένοχη” Μπαρτσελόνα. Μία Μπαρτσελόνα που προσέγγισε τον αγώνα με υπέρμετρο επαγγελματισμό, που έφτανε σε σημείο… αντιεπαγγελματισμού. Με παίκτες να πηγαίνουν πάντα δεύτεροι στην μπάλα, με ληθαργική σκέψη, με υποτονική κίνηση χωρίς την μπάλα, αναμένοντας απλά σε λάθος του αντιπάλου. Όμως αυτό το λάθος δεν ήρθε ποτέ και αποδείχθηκε ότι χρειαζόταν μεγαλύτερη προσπάθεια ώστε να προκληθεί. Κάτι που δεν ήταν αποφασισμένοι να κάνουν οι “μπλαουγκράνα” αυτήν τη βραδιά…

Το έτοιμο έδαφος για Γκουαρδιόλα. Εάν υπάρχει ένα χαρακτηριστικό για την Pep Team, αυτό είναι πως όλα αρχίζουν και τελειώνουν στο κέντρο. Ένα στοιχείο που φαίνεται ότι μπορεί να μεταφέρει και στην Μπάγερν Μονάχου ή καλύτερα να το αναπτύξει, αφού υφίσταται ήδη. Στο παιχνίδι με την Άρσεναλ, οι Βαυαροί γέμισαν το χώρο του κέντρου ώστε να ελέγξουν απόλυτα το ρυθμό του αγώνα και να αποφύγουν τις τάχιστες επιθέσεις των “κανονιέρηδων”. Η ανασταλτική λειτουργία άρχιζε από τον “φουνταριστό” Μάριο Μάντζουκιτς, τους εξτρέμ Φρανκ Ριμπερί και Τόμας Μίλερ, καθώς και τους μέσους Τόνι Κρόος, Χάβι Μαρτίνεθ, Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ, οι οποίοι μέτρησαν 69 κερδισμένες μονομαχίες σε όλο το ματς, ωθώντας τους “εγκεφάλους” του αντιπάλου, Μικέλ Αρτέτα και Σάντι Καθόρλα, να υποπέσουν σε 23 λάθη. Με αυτόν τον τρόπο δημιούργησαν τις απαιτούμενες επιθέσεις για την πλήρη επικράτηση στο “Έμιρεϊτς” και με αυτήν τη συνθήκη μπορεί να αναπτύξει ο Γκουαρδιόλα μηχανική ανάλογη με αυτήν που καλλιέργησε στην Μπαρτσελόνα.

Τι δεν είδαμε

Τον τερματοφύλακα της Άρσεναλ. Μέσα στον ορυμαγδό κριτικής που δέχεται -δικαίως ή αδίκως, άλλο θέμα- ο Αρσέν Βενγκέρ, μία είναι η θέση που αρνείται πεισματικά να ενισχύσει με οποιονδήποτε τρόπο ο Αλσατός τεχνικός: η θέση του τερματοφύλακα. Ο Βενγκέρ επιμένει στην… πολωνική συμμαχία των Βόιτσιεχ Στσέσνι και Λούκας Φαμπιάνσκι, η οποία δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των χρόνων. Η Άρσεναλ βρίσκεται στις 16 κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης χωρίς τερματοφύλακα που να μπορεί να ανταπεξέρθει σε αυτό το επίπεδο. Και μία ομάδα που αρχίζει από αυτόν τον άσο… μένει και στον άσο.

Τη σωστή θέση του Σνάιντερ. Ο κορυφαίος (έστω και άνευ διαπιστευτηρίων) παίκτης του κόσμου το 2010 αποχώρησε από την Ίντερ διότι δεν κατάφερνε να βρει θέση στην ενδεκάδα και στο σύστημα των τελευταίων προπονητών των “νερατζούρι”. Αποκτήθηκε από τη Γαλατάσαραϊ ώστε να την οδηγήσει ένα βήμα πιο μπροστά στο Champions League και στην “παρθενική” εμφάνισή του στο θεσμό με την τουρκική ομάδα, αντικαταστάθηκε στο ημίχρονο. Και ορθώς, μάλιστα! Ο παραλογισμός προκύπτει από την έμπνευση του Φατίχ Τερίμ να χρησιμοποιήσει τον Ολλανδό σε ρόλο αριστερού μέσου σε βασικό σχηματισμό 4-4-2. Παρότι επιθετικά συνδυάστηκε καλά με τους Ντιντιέ Ντρογκμπά και Μπουράκ Γιλμάζ, αμυντικά ο Σνάιντερ, ως είθισται, ήταν εξαφανισμένος. Ως εκ τούτου, οι πρωταθλητές Τουρκίας αμύνονταν από αυτήν την πτέρυγα μπροστά με έναν παίκτη που δεν μαρκάρει και πίσω με έναν αριστερό… εξτρέμ, τον Αλμπέρτ Ριέρα που χρησιμοποιείται ως μπακ πλέον. Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία ενός… αεροδιαδρόμου από εκείνη την πλευρά, από την οποία προήλθε και το γκολ των Γερμανών. Ο Τερίμ έριξε στο ματς τον Νορντίν Αμραμπάτ αντί του Σνάιντερ στο ημίχρονο και ο Ολλανδός όχι μόνο δεν βγήκε από τα αποδυτήρια για να δει τη συνέχεια από τον πάγκο, αλλά σύμφωνα με τα ΜΜΕ έφυγε και από το στάδιο.

Τι θα δούμε

Τη βαρύτητα του… Milancolo. Οποιαδήποτε άλλη εποχή, σε οποιαδήποτε άλλη Μίλαν, αυτό το 2-0 επί της Μπαρτσελόνα θα της έδινε αυτόματα την πρόκριση. Η φετινή Μίλαν, όμως, είναι μία ομάδα που θα ταίριαζε στο ελληνικό πρωτάθλημα, αφού είναι ειδικών συνθηκών. Αλλιώς άρχισε τη χρονιά, αλλιώς πλασαρίστηκε, άλλοι στόχοι τέθηκαν, άλλοι επιτυγχάνονται και κανείς δεν γνωρίζει τι επιφυλάσσει το μέλλον, όσο ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι πραγματοποιεί προεκλογική εκστρατεία μακράς διάρκειας. Εάν ακολουθήσει τη συνταγή “Ίντερ 2010”, ο Μασιμιλιάνο Αλέγκρι μπορεί να πετύχει το θαύμα. Βέβαια, δεν έχει στη διάθεσή του τους παίκτες που είχε ο Ζοζέ Μουρίνιο πριν από 3 σεζόν. Τώρα έχει παίκτες άπειρους, ποιοτικά υποδεέστερους, αλλά με την ίδια αν όχι μεγαλύτερη όρεξη για να σκοτώσουν τον Γολιάθ. Έστω κι αν αποκλειστούν στην επόμενη φάση από τη Σάλκε ή την Πόρτο!

Το σχέδιο του Μανουέλ Πελεγκρίνι. Η Μάλαγα έκανε το καθήκον της στο “Ντραγκάο” και μπορεί να αποχώρησε μόλις με ένα σουτ με στόχο την αντίπαλη εστία, κατάφερε, όμως, να κρατήσει ανοιχτή την υπόθεση πρόκριση για τη ρεβάνς. Ο επαναληπτικός στην Ανδαλουσία δεν θα έχει πολύ διαφορετική ταυτότητα. Σε αντίθεση με τη Μάλαγα, οι “δράκοι” είναι μία ομάδα που δεν μπορεί να αμυνθεί μαζικά (όπως έκαναν οι Ισπανοί στην Πορτογαλία). Ως εκ τούτου, ο Χιλιανός τεχνικός θα δώσει ξανά εντολή για προσεκτικό, παθητικό παιχνίδι και χάρη στην ποιότητα ορισμένων παικτών του ρόστερ, εκμετάλλευση των κενών που θα αφήσουν οι Πορτογάλοι στο άναρχο τρανζίσιον που συνηθίζουν. Εάν ο Ίσκο κι η παρέα του καταφέρει να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά και ανατρέψει το εις βάρος του 1-0 με αυτόν τον τρόπο, θα το δούμε σε 3 εβδομάδες.