Τα συμπεράσματα των πρώτων προημιτελικών

Τι είδαμε

Το ρεαλισμό του ΑΠΟΕΛ. Η κλήρωση του ΑΠΟΕΛ με τη Ρεάλ Μαδρίτης έφερε στο προσκήνιο το προφανές λογοπαίγνιο. Ας δούμε, λοιπόν… ρεαλιστικά τι σημαίνει αυτός ο αποκλεισμός (αν θέλουμε να είμαστε… ρεαλιστές): περί τα 20.000.000 ευρώ στα ταμεία της ομάδας, περί τα 40.000.000 συνολικά τα τελευταία 3 χρόνια από το θεσμό. Χρήματα επαρκή για να καλύψουν τα όποια ανοίγματα έχουν γίνει από τους επενδυτές, χρήματα αρκετά για να διατηρήσουν το σύλλογο οικονομικά υγιή. Μία προϋπόθεση που με την εφαρμογή του Financial Fair Play οδηγεί σε “εισιτήριο” για ευρωπαϊκές διοργανώσεις και μόνο όταν αγωνίζεσαι σε αυτές και διαθέτεις ανταγωνιστικό ρόστερ, μπορείς να κάνεις εκπλήξεις, όπως η φετινή. Εάν, εν έτει 2012, θεωρείτε το κυπριακό πρωτάθλημα σαφώς υποδεέστερο από το ελληνικό, γνωρίζετε πολλές ομάδες της Super League που να πληρούν έστω κι έναν όρο από το τρίπτυχο οικονομική υγεία, δικαίωμα συμμετοχής σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, ανταγωνιστικό ρόστερ;

Το τρόπο που σταματιούνται οι Ισπανοί. Αρκεί, φυσικά, οι αμυνόμενοι να είναι επιπέδου Μίλαν κι όχι ΑΠΟΕΛ. Οι Κύπριοι όσο κι αν αμύνονταν, δεν είχαν τύχη στην πιο ακριβή ομάδα του κόσμου. Οι Ιταλοί είχαν απέναντι στην καλύτερη ομάδα του πλανήτη, διότι ενισχύθηκαν από εμπειρία, τύχη και διαιτητική εύνοια. Και κυρίως, από ικανότητα να εφαρμόσουν ένα απενοχοποιημένο αμυντικό πλάνο στην εντέλεια. Ακόμα κι αν οι παίκτες τους δεν γεμίζουν το μάτι των αντιπάλων (είναι ντροπή για την πρόσφατη ιστορία της ομάδας η ύπαρξη αμυντικής τετράδας που απαρτίζεται από τους Λούκα Αντονίνι, Ντανιέλε Μπονέρα, Φιλίπ Μεξές και Τζαμέλ Μεσμπά, με την οποία τελείωσαν το ματς οι “ροσονέρι”). Κατά το κλισέ, “η άμυνα είναι η καλύτερη επίθεση” κι από τη στιγμή που το σύστημα των νοκ άουτ αγώνων είναι τέτοιο, η Μίλαν μπορεί να προκριθεί ακόμα κι αν δεν σκοράρει. Το αντίθετο δεν μπορεί να συμβεί, όμως, με συνέπεια ο Μασιμιλιάνο Αλέγκρι να κυνηγά το “θαύμα” μέσω των δυνατοτήτων του μισού ρόστερ που διαθέτει (το άλλο μισό κείτεται στο αναρρωτήριο και προσπαθεί να αντιληφθεί πως ακριβώς λειτουργεί το πολυδιαφημισμένο “Milan Lab”).

Την “πεταλούδα” Μπενζεμά. Η πρώτη του χρονιά στη Μαδρίτη ήταν ταραχώδης. Έβλεπε τη ζυγαριά του να μην σταματά, έβλεπε τον Γκονσάλο Ιγκουαΐν να σκοράρει κατά ριπάς, έβλεπε τον Ζοζέ Μουρίνιο να του τη “λέει” με κάθε ευκαιρία κι ο ίδιος να μην μπορεί να αρθρώσει ούτε μία λέξη στα ισπανικά. Ο κόσμος κουνούσε λευκό μαντήλι σε 30.000.000 ευρώ πριν καν ολοκληρωθεί η σεζόν. Έκτοτε το νερό κύλησε στο “αυλάκι”, η μεταμόρφωση ολοκληρώθηκε κι ο Καρίμ Μπενζεμά, αδυνατισμένος, fit και με το ένα γκολ πίσω από το άλλο, επιβεβαιώνει όσους είχαν ποντάρει σε αυτόν, όταν άρχιζε την επαγγελματική καριέρα του σε ηλικία 18 ετών στη Λιόν. Μηχανή του γκολ, με πλούσιο ρεπερτόριο, με σωστές τοποθετήσεις, καλό σουτ, συνεχείς κινήσεις και συνεργασία με όλους τους συμπαίκτες του. Αν κι ακόμα δεν τους πολυκαταλαβαίνει, διότι ντροπαλός γαρ, δεν έχει πάρει μαθήματα ισπανικών…

Τι δεν είδαμε

Την ομάδα που θα σταματήσει την Μπαρτσελόνα (ή τη Μίλαν). Η κληρωτίδα έπαιξε περίεργα παιχνίδια στις 2 κορυφαίες ομάδες του θεσμού στον αιώνα που διανύουμε. Τις αναγκάζει να παίξουν μεταξύ τους (για πολλοστή φορά), αλλά ουσιαστικά διασφαλίζει στη νικήτρια ένα “εισιτήριο” για τον τελικό. Διότι καμία εκ των Μπενφίκα, Τσέλσι, δεν φαίνεται ικανή να σταματήσει τους “μπλαουγκράνα” ή τους “ροσονέρι”. Δύο ομάδες αδύναμες, οι οποίες δεν παρατάχθηκαν για αμυντικό παιχνίδι, αλλά ούτε κατάφεραν να επιτεθούν, οι οποίες λογικά θα προσφέρουν το αουτσάιντερ του… Final 4, που παραδοσιακά υπάρχει σε αυτήν τη φάση τα τελευταία χρόνια. Πέρυσι ήταν η Σάλκε, πρόπερσι η Λιόν, αντιπρόπερσι η Άρσεναλ και πάει λέγοντας…

Το φετινό Ντάβιντ Λουίζ. Αποτελεί το κορυφαίο ανέκδοτο στο Νησί, όσον αφορά στους αμυντικούς. Οι σωβινιστές Άγγλοι τον κατηγορούν για ό,τι στραβό συμβαίνει με την άμυνα των “μπλε”, ώστε να βγάλουν “λάδι” τον Τζον Τέρι, ωστόσο ο άλλοτε διάδοχος του Λούσιο για τους Βραζιλιάνους συμπατριώτες του, δεν βοηθάει την κατάσταση, πηδώντας από τη μία γκάφα στην άλλη σε χρόνο dt. Παρ’ όλα αυτά, βρέθηκε σε ένα γήπεδο που γνωρίζει καλά, μιας και στο “Λουζ” έχτιζε αξία ύψους 25.000.000 ευρώ επί 4 χρόνια, ώστε να τον αγοράσει ο Ρόμαν Αμπράμοβιτς. Κι εκεί τα έδωσε όλα, πραγματοποιώντας το καλύτερο παιχνίδι του για φέτος. Με ελάχιστες κακές τοποθετήσεις, ακόμα πιο λίγες λανθασμένες επιλογές και πολλές ορθές επεμβάσεις και μαρκαρίσματα. Ίσως τον βοήθησε το κοινό που τον χειροκρότησε (κάτι που δεν κάνουν ούτε οι φίλοι της ομάδας του) μαζί με τον έτερο τέως “μπενφικίστα” Ραμίρες, που επίσης είχε καλή απόδοση κόντρα στην πρώην ομάδα του.

Διαιτησίες αντάξιες του επιπέδου του θεσμού. Τα γράφαμε στη φάση των ομίλων, συνεχίζουμε και τώρα. Όχι από εμπάθεια, ούτε από ελληνική εμμονή, αλλά διότι τέτοια σφυρίγματα (ή μη) καθορίζουν, εν πολλοίς, την ανάδειξη της κορυφαίας ομάδας της Ευρώπης. Απλωμένο χέρι του Τζον Τέρι στο Μπενφίκα-Τσέλσι, κανένα πέναλτι, 2 εμφανέστατα πέναλτι και μία κίτρινη κάρτα σε λάθος παίκτη στο Μίλαν-Μπαρτσελόνα, χέρι-φάουλ πριν το 1ο γκολ της Μπάγερν Μονάχου στο ματς με τη Μαρσέιγ. Φάσεις που καθόρισαν την εξέλιξη και των 3 αγώνων, φάσεις που ο διαιτητής (κι οι 4 -ζωή να ‘χουν- βοηθοί του) ήταν πρωταγωνιστής. Αρνητικός…

Τι θα δούμε

Πώς θα εξελιχθεί η Μπάγερν. Είναι τρομακτικό αυτό που συνέβη στο “Βελοντρόμ”. Όχι με το σκηνικό, που ήταν βγαλμένο από ταινία θρίλερ, όπου οι άδειες εξέδρες μέσα στο σκοτάδι προμήνυαν φρικιαστική εξέλιξη. Με τη βασική ενδεκάδα των Βαυαρών, όπου το ανώτατο όριο ηλικίας ήταν τα 28 χρόνια. Για μία ομάδα με νεανικό χαρακτήρα συνηθίζεται να λέμε πως όταν οι παίκτες μάθουν ο ένας τον άλλο θα φτάσει σε υψηλό επίπεδο. Αυτήν τη στιγμή, όμως, ουδείς που αγωνίζεται από τη μέση και μπροστά στην ομάδα χρειάζεται να μάθει κάτι περισσότερο για να φτάσει στο κορυφαίο στάδιο. Εάν εξαιρέσουμε την άμυνα (ο Φίλιπ Λαμ προφανώς δεν συγκαταλέγεται εδώ) που ανήκει στον… πάγκο οποιασδήποτε άλλης ομάδας, οι δυνατότητες των παικτών της Μπάγερν είναι τρομακτικές. Μοναδική “παρασπονδία” η περίπτωση του Άριεν Ρόμπεν και το εάν θα παραμείνει, με τις απόψεις που ακούγονται πολλές, ειδικά μετά τη συμφωνία για τον πιο πολυσύνθετο (αμύνεται…) αλλά όχι εφάμιλλου επιπέδου Τζερντάν Σατσιρί, που κανείς δεν ξέρει εάν πρόκειται για άμεσο αντικαταστάτη του Ολλανδού ή μελλοντικό διάδοχο. Ο χαρακτήρας του Ρόμπεν (ο εγωισμός του έχει κερδίσει πολλές αντιπάθειες στα αποδυτήρια) ίσως “χαλάσει” τη μοναδική ομάδα που προβάλλει ερωτήματα στη διαρχία του clasico.

Το “αντίο” του Νέστα. Η φημολογία πληθαίνει. Τα πολλά προβλήματα τραυματισμών δεν βοηθούν την κατάσταση κι η παρουσία του Αλέγκρι στον πάγκο της Μίλαν δείχνει ποιο μπορεί να είναι το πιθανό τέλος ηλικιωμένων παικτών των “ροσονέρι” (βλέπε Αντρέα Πίρλο). Ο Νέστα θα αγωνιστεί αναγκαστικά στον επαναληπτικό – εάν δεν τραυματιστεί το Σάββατο στο πρωτάθλημα-, εξαιτίας της απουσίας του “λαβωμένου” Τιάγο Σίλβα. Ο κορυφαίος Ιταλός αμυντικός μετά την απόσυρση του Πάολο Μαλντίνι (φυσικά ανώτερος του Φάμπιο Καναβάρο) στις 19 Μαρτίου γιόρτασε τα 36 χρόνια του, που τον φέρνουν ακόμα πιο κοντά στο τέλος εποχής. Ίσως και να είπε “αντίο” στο θεσμό, όσον αφορά στο Σαν Σίρο. Το μονοετές συμβόλαιο που υπογράφει με τη Μίλαν κάθε καλοκαίρι (πάγια πρακτική των “ροσονέρι” πλέον, για όσους παίκτες πατούν στα πρώτα -άντα) φημολογείται ότι δεν θα ανανεωθεί. Τα πρώτα δημοσιεύματα, προφανώς, τον συνδέουν με τη Γιουβέντους. Τα δεύτερα με τις ΗΠΑ. Όπως και να ‘χει, εάν σε 6 μέρες παρακολουθήσουμε την τελευταία παράσταση στη διοργάνωση του κατόχου του τροπαίου το 2003 και το 2007, αξίζει το χειροκρότημά μας.

Τέσσερις γάμους και μία (τουλάχιστον) κηδεία. Τα “εισιτήρια” που θα μοιραστούν είναι 4, αλλά τα 3 φαίνεται πως έχουν βρει ήδη κάτοχο. Ένα ζευγάρι (εκτός απροόπτου) είναι ανοιχτό και μία ομάδα θα απογοητευτεί περισσότερο από όλες όσες αποκλειστούν την επόμενη εβδομάδα, αφού ταξιδεύει με λίγο περισσότερες ελπίδες πρόκρισης από τους ηττημένους των πρώτων αγώνων. Εάν αυτή θα είναι η Μπαρτσελόνα ή η Μίλαν θα το δούμε πολύ σύντομα, συγκεκριμένα σε 6 μέρες, αφού ο επαναληπτικός του εν λόγω ζευγαριού διεξάγεται την επόμενη Τρίτη (03/04). Φυσικά, δεν πρέπει να αποκλείουμε το ενδεχόμενο να γίνουν κι άλλες “κηδείες”. Με την… κακή έννοια.