Τα χαμένα στοιχήματα του Μπάγεβιτς και η χαμένη αγωνιστική ταυτότητα της ΑΕΚ
Όταν μια ομάδα δεν παίζει στοιχειωδώς καλό ποδόσφαιρο, θα κερδίσει ένα ματς, δυο, άντε τρία. Η ΑΕΚ έκανε και τέσσερις απανωτές χωρίς να ενθουσιάσει (ούτε στο ελάχιστο με την απόδοση της). Ήταν απλώς οι μεμονωμένες στιγμές στα νικηφόρα παιχνίδια. Η... ανάσταση του «Ζορό» με την Ξάνθη, η γκολάρα του Σκόκο στην Κομοτηνή, άλλη μια γκολάρα από τον Τζιμπούρ με τον Εργοτέλη.
Παραβλέπω διάφορα… φίδια που κυκλοφόρησαν πριν από το ματς, κουβέντες που άκουσα (από την Πέμπτη) για την ομάδα που… θέλει πιο πολύ το παιχνίδι, για το ενδιαφέρον που θα έδειχνε στον αγώνα η ομάδα της ΑΕΚ. Αν και θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι η εικόνα του ματς σε κάποια σημεία προς τα εκεί παραπέμπει, θεωρώ ότι αυτά είναι αστειότητες.
Από την αρχή του έτους, σ’ αυτό το αήττητο σερί των 9 αγώνων, η ΑΕΚ έκανε μονάχα ένα πραγματικό μεγάλο ματς. Στο Καραϊσκάκη, ανήμερα των Φώτων. Δυο γκολ και πέντε-έξι κλασσικές ευκαιρίες στο σπίτι του Ολυμπιακού. Σ’ όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια, είτε δεν χρειάστηκε να παίξει περισσότερο (με ΠΑΣ, με Ξάνθη), είτε είχε τη ρέντα (με εξαίρεση τον Ατρόμητο) που της έλειπε στον πρώτο γύρο.
Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί, μέσα απ’ αυτή τη στήλη, για το ταβάνι αυτής της ομάδας. Μετά και την εμφάνιση στη Λάρισα, πείθομαι όλο και περισσότερο, ότι τούτη η ομάδα, έτσι όπως είναι δομημένη, δεν έχει κανένα μέλλον. Θα κάνει στη χάση και στη φέξη ένα πολύ καλό παιχνίδι. Και στα περισσότερα θα βγάζει εικόνα αποκρουστική. Και αν σε όλες τις αγωνιστικού τύπου αδυναμίες, προστεθεί και η αδιαφορία, τότε τη θλίψη διαδέχεται η οργή.
Ο Μπάγεβιτς, έχει τις ευθύνες του σε μερικές εκ των καλοκαιρινών επιλογών. Το στοίχημα με τον Γιάχιτς μοιάζει να είναι χαμένο. Όπου και να παίξει ο Βόσνιος, θα κάνει την γκαφούλα του, θα πάρει την καρτούλα (τις 12 έφτασε) και πάμε παρακάτω, για το επόμενο χειρότερο ματς που θα κάνει.
Μοιάζει χαμένο και το στοίχημα με Μάκο και Λεονάρντο, με την έννοια ότι αποδεικνύονται ανέτοιμοι και πιθανώς ανεπαρκείς να φορέσουν τη φανέλα της ΑΕΚ. Δεν μπορώ να ξέρω, κανείς δεν το ξέρει, αν θα παρουσιάσουν θεαματική βελτίωση του χρόνου και θα γίνουν κανονικοί παίκτες της ΑΕΚ. Ίσως σε μια ομάδα που θα ρολάρει, να εμφανίσουν και οι ίδιοι διαφορετική εικόνα.
Ο Μπάγεβιτς έχει τις ευθύνες του, διότι φτάνοντας προς το τέλος της σεζόν, λείπει ο αγωνιστικός προσανατολισμός της ομάδας. Πότε 4-3-3, πότε 4-4-2, πότε 4-2-3-1, πότε… ό,τι νάναι και ό,τι κάτσει, πότε… δεξί μπακ χαφ ο Μπλάνκο. Ναι δεν αντιλέγω, πρέπει να ελίσσεσαι και να προσαρμόζεις το σύστημα και ανάλογα με τις απαιτήσεις ενός αγώνα, αλλά μήπως θα ‘πρεπε κάποια στιγμή να αποκτήσει και αγωνιστική ταυτότητα η ομάδα;
Υπάρχει το επιχείρημα, όσων δεν γουστάρουν (και δικαίωμα τους) τον Μπάγεβιτς (εδώ και 14 χρόνια), ότι δεν κάνει δουλειά στους Θρακομακεδόνες, ότι δεν δουλεύει στην τακτική και άλλα πολλά. Πλανιέται έτσι γενικά και αόριστα, μόνο και μόνο από την εικόνα της ομάδας στο γήπεδο. Πιθανώς ο Μπάγεβιτς να μην έχει αλλάξει (σε ποδοσφαιρικές ιδέες) σε σχέση με τον προ 15ετίας προπονητή, αλλά σιγά τις εξελίξεις και την πρόοδο που έχει συντελεστεί στο επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος.
Είναι σαφές ότι άλλο αποτέλεσμα δουλειάς του Μπάγεβιτς θα βλέπαμε, αν από την αρχή δούλευε σε νορμάλ συνθήκες, με διοίκηση συνεπή (και στιβαρή) και με μετεγγραφές πρωτοκλασάτων. Άλλη θα ήταν η ομάδα, αν η διοίκηση αποφάσιζε να ξοδέψει χρήματα για να πάρει το καλοκαίρι δυο παίκτες τύπου Κατσουράνη ή του (περσινού) Ντουντού, έτσι ώστε να μην παρουσιάζει σήμερα η ΑΕΚ την (ποιοτικά) χειρότερη μεσαία γραμμή στην ιστορία της. Και για να μην αναγκαζόμαστε να λέμε ανέκδοτα τύπου «γιατί δεν βάζει αντί του Μάκου, τον Γιαχάγια ή τον Ενσαλίβα» (να πούμε και το άλλο με τον Τοτό;).
Άλλη θα ήταν η ΑΕΚ αν διέθετε χρήματα για να πάρει καλύτερο αριστερό μπακ από τον ελεύθερο Καράμπελα, στόπερ κλάσης δίπλα στον… ογκόλιθο της Εθνικής Σουηδίας, κι έναν επιθετικό με τα χαρακτηριστικά (και την ποιότητα) ας πούμε του Λυμπερόπουλου. Δεν υπήρχε η δυνατότητα να γίνει τίποτα απ’ αυτά, η ΑΕΚ παρασύρθηκε σε ποσοτική ενίσχυση σε βάρος της ποιοτικής, ο προπονητής όχι μόνο δεν το διέγνωσε εγκαίρως αλλά απεναντίας άνοιξε την όρεξη όλων με δηλώσεις τύπου «πλήρες ρόστερ, πάμε για τίτλο» και η προσγείωση στη σκληρή πραγματικότητα τους εκθέτει όλους.
Από κει και πέρα, έχει παρατραβήξει πλέον το αστείο με τις καθιερωμένες εβδομαδιαίες δηλώσεις του Τζιμπούρ και του Σκόκο. Πότε ο ένας, πότε ο άλλος θα αφήσουν μπηχτές για τον προπονητή. Να του βρούνε του Αλγερινού έναν προπονητή της αρεσκείας του, μήπως και σηκώσει λίγο το κεφάλι όταν παίρνει την μπάλα. Γιατί αυτό το στιλ «βάζω το κεφάλι κάτω και άμα μου πιάσει έπιασε», στη γενική σούμα ζημιώνει την ομάδα.
Να του βρούνε και του Αργεντινού έναν προπονητή της αρεσκείας του, με τον οποίο ενδεχομένως να υπογράψει και συμβόλαιο ότι θα παίζει σε όλα τα ματς. Οι πιθανότητες με έναν άλλο προπονητή, να μην επιλέγει ο Σκόκο τα ματς στα οποία θα αποφασίζει να θέτει το ταλέντο του στις υπηρεσίες της ομάδας είναι αυξημένες, με βάση όλα όσα βλέπουμε φέτος. Και σ’ αυτές τις περιπτώσεις, είναι προτιμότερο να φεύγει ο προπονητής και όχι ο (χαρισματικός) ποδοσφαιριστής.
Όμως επειδή κάθε λίγο και λιγάκι ο Σκόκο προβάλλει την επιθυμία του να παίξει σε πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα, και επειδή εξ όσων γνωρίζουμε ο Ολυμπιακός παίζει στο ίδιο μ΄ αυτό που αγωνίζεται και η ΑΕΚ, ας βρει η διοίκηση μια ομάδα που θα προσφέρει (αντικειμενικά) καλά χρήματα για να τον δώσει. Καθόλα σεβαστή η επιθυμία ενός ποδοσφαιριστή να κάνει άλμα στην καριέρα του, παίζοντας ας πούμε στο ισπανικό ή το ιταλικό πρωτάθλημα. Και το εμπεδώσαμε πλέον καλά, ότι θέλει να φύγει, τα είπαν πριν απ΄ αυτόν οι μανατζαρέοι του.
Αν πάρει εγκαίρως (και όχι όπως με τον Κυργιάκο στις 25 Αυγούστου) η ΑΕΚ τα φράγκα για τον Σκόκο, αλλά και για τον Τζιμπούρ, μια χαρά παίκτες μπορεί να βρει στην αγορά. Και ακριβούς και φθηνούς. Και επειδή λέγεται πως υπάρχουν άριστες σχέσεις με τον Πηλαδάκη, ας ρωτήσουν τον πρόεδρο της Λάρισας, πως βρήκανε αυτόν τον παικταρά τον Μπλάζεκ. Και αν ο Πηλαδάκης δεν έχει το καλοκαίρι τη δυνατότητα να αγοράσει τον Τσέχο, ας κάνει μια ερώτηση στη Λίμπερετες ο Αδαμίδης. Μπορεί να είναι και συμφέρουσα η τιμή…
ΥΓ: Αυτά που είπε ο Μίμης Παπαιωάννου σοκάρουν. Τόσο ωμά, τόσο σκληρά, να βγαίνει ολόκληρος Μίμης και να λέει ότι δεν τον απασχολεί πλέον η ΑΕΚ, δεν ξέρει καν που παίζει, κοιτάει τις… δουλειές του. Πιθανώς και να το ‘χει μετανιώσει, μερικές φορές λέμε και πράγματα που δεν τα εννοούμε. Το θέμα είναι άλλο. Τι έχει κάνει η ΑΕΚ όλα αυτά τα χρόνια για να (ξανα)φέρει στο γήπεδο, τον Παπαιωάννου, τον Νεστορίδη, τον Μαύρο και όλους όσους έγραψαν ιστορία. Όλους εκείνους που έφτιαξαν γενιές και γενιές ΑΕΚτζίδων. Τίποτα, μα τίποτα απολύτως…
ΥΓ 2: Και δεύτερη υπερβολή ή χοντράδα από τον Μίμη. «Χειρότερος πρόεδρος ο Ντέμης». Μίμη, κόψε κάτι. Κόψε πολύ…
ΥΓ 3: Άλλη μια εβδομάδα άρχισε με συμφωνητικά που ΘΑ υπογραφούν, με δάνεια που ΘΑ ρυθμιστούν. Κούρασε πολύ το πράγμα. Άντε να αναλάβουν ο Αδαμίδης και η παρέα του, για να δούμε ποια εταιρία θα έχει το μάνατζμεντ και βέβαια να δούμε ποιος θα υπογράφει από δω και πέρα αναλαμβάνοντας και όλες τις ευθύνες.
