Θα κερδίσει την ουσία, χάνοντας τις εντυπώσεις
Πέτυχε τον αυτοσκοπό, έμεινε το απωθημένο. Με βάση τα αποτελέσματα της 27ης αγωνιστικής ημέρας, ο Παναθηναϊκός χρειάζεται πλέον δύο νίκες σε τρία παιχνίδια, για να πανηγυρίσει τον τίτλο του πρωταθλητή, ακόμη κι αν οι αντίπαλοί του πετύχουν το απόλυτο των νικών.
Ο αυτοσκοπός, όπως χαρακτηρίστηκε η επιστροφή στην ελληνική κορυφή, φαίνεται πως ικανοποιείται, έστω κι αν οι πράσινοι έχουν να επιδείξουν μόλις μία νίκη στα ντέρμπι του τέως ΠΟΚ, προς ενίσχυση όσων ορθά υποστηρίζουν ότι ο τίτλος του πρωταθλητή κατακτιέται στο σύνολο του αγωνιστικού προγράμματος και όχι αποκλειστικά και μόνο στα τέσσερα σημαντικότερα (από πλευράς γοήτρου) ντέρμπι.
Το απωθημένο έμεινε και ενισχύθηκε, αφού οι πράσινοι όχι μόνο δεν κατάφεραν να επιβληθούν επί ενός υποδεέστερου αντιπάλου –βάσει της αγωνιστικής τους εικόνας-, αλλά κατόρθωσαν κιόλας να ηττηθούν δύο φορές, τραυματίζοντας τη διάθεση των φίλων τους να πανηγυρίσουν την διαφαινόμενη επίτευξη του αυτοσκοπού.
Μην τρέφετε αυταπάτες ότι η κατάκτηση του πρωταθλήματος δεν θα πανηγυριστεί από τους φίλους των πρασίνων, επειδή ηττήθηκαν δις από τον «αιώνιο» αντίπαλό τους. Αν μάλιστα συνδυαστεί με την κατάκτηση και του κυπέλλου, τότε ελάχιστοι θα θυμούνται τα αποτελέσματα που έθρεψαν τα δύο τρόπαια.
Όπως ελάχιστοι ήταν οι «ερυθρόλευκοι» που δεν γιόρτασαν τους τίτλους του 2006-2007, επειδή έχασαν δύο φορές από τον Παναθηναϊκό και ακόμη λιγότεροι όσοι δυσαρεστήθηκαν από το γεγονός ότι τα τρόπαια του 2007-2008 και 2008-2009 συνοδεύτηκαν από τέσσερις ισοπαλίες (και υποδεέστερες εμφανίσεις) με τον «αιώνιο» αντίπαλο.
Κι επειδή στα συγκεκριμένα παιχνίδια μπορεί να μην κρίνεται ο τίτλος, αλλά κερδίζονται ή χάνονται (και μένουν) οι εντυπώσεις, μόνο θετικά μπορεί να λειτουργήσει για τον Παναθηναϊκό το γεγονός ότι οι χαμένες εντυπώσεις δεν επιτρέπουν το κουκούλωμα των αδυναμιών και θα εκθέσουν πλέον ανεπανόρθωτα όσους ακούσια ή εκούσια τις ξαναπαραβλέψουν.
Υ.Γ.1: Δυο λόγια μόνο για τα αγωνιστικά. Δεν έχει την πολυτέλεια ο Παναθηναϊκός να στερείται την τελική πάσα του Σωτήρη Νίνη. Απαγορεύεται δε, να επιλέγει να την στερηθεί, όταν έχει υποχρεωθεί να γυρίσει τον Κατσουράνη στο κέντρο άμυνας, ελλείψει αξιόπιστων επιλογών.
Υ.Γ.2: Τα καφριλίκια στην υποδοχή της αποστολής του Ολυμπιακού εντάσσονται στην παντελώς ανεπιτυχή προσπάθεια κάποιων… φυγόμυαλων (και φυρόμυαλων) να εξισωθούν ιστορικά με τους πρωτεργάτες. Εξ ου και η καθ’ όλα επιτυχημένη διακοπή του παιχνιδιού την ώρα που ο Παναθηναϊκός επιχειρούσε (και έδειχνε ότι θα τα καταφέρει) να ανατρέψει τα αρνητικά δεδομένα…
Το απωθημένο έμεινε και ενισχύθηκε, αφού οι πράσινοι όχι μόνο δεν κατάφεραν να επιβληθούν επί ενός υποδεέστερου αντιπάλου –βάσει της αγωνιστικής τους εικόνας-, αλλά κατόρθωσαν κιόλας να ηττηθούν δύο φορές, τραυματίζοντας τη διάθεση των φίλων τους να πανηγυρίσουν την διαφαινόμενη επίτευξη του αυτοσκοπού.
Μην τρέφετε αυταπάτες ότι η κατάκτηση του πρωταθλήματος δεν θα πανηγυριστεί από τους φίλους των πρασίνων, επειδή ηττήθηκαν δις από τον «αιώνιο» αντίπαλό τους. Αν μάλιστα συνδυαστεί με την κατάκτηση και του κυπέλλου, τότε ελάχιστοι θα θυμούνται τα αποτελέσματα που έθρεψαν τα δύο τρόπαια.
Όπως ελάχιστοι ήταν οι «ερυθρόλευκοι» που δεν γιόρτασαν τους τίτλους του 2006-2007, επειδή έχασαν δύο φορές από τον Παναθηναϊκό και ακόμη λιγότεροι όσοι δυσαρεστήθηκαν από το γεγονός ότι τα τρόπαια του 2007-2008 και 2008-2009 συνοδεύτηκαν από τέσσερις ισοπαλίες (και υποδεέστερες εμφανίσεις) με τον «αιώνιο» αντίπαλο.
Κι επειδή στα συγκεκριμένα παιχνίδια μπορεί να μην κρίνεται ο τίτλος, αλλά κερδίζονται ή χάνονται (και μένουν) οι εντυπώσεις, μόνο θετικά μπορεί να λειτουργήσει για τον Παναθηναϊκό το γεγονός ότι οι χαμένες εντυπώσεις δεν επιτρέπουν το κουκούλωμα των αδυναμιών και θα εκθέσουν πλέον ανεπανόρθωτα όσους ακούσια ή εκούσια τις ξαναπαραβλέψουν.
Υ.Γ.1: Δυο λόγια μόνο για τα αγωνιστικά. Δεν έχει την πολυτέλεια ο Παναθηναϊκός να στερείται την τελική πάσα του Σωτήρη Νίνη. Απαγορεύεται δε, να επιλέγει να την στερηθεί, όταν έχει υποχρεωθεί να γυρίσει τον Κατσουράνη στο κέντρο άμυνας, ελλείψει αξιόπιστων επιλογών.
Υ.Γ.2: Τα καφριλίκια στην υποδοχή της αποστολής του Ολυμπιακού εντάσσονται στην παντελώς ανεπιτυχή προσπάθεια κάποιων… φυγόμυαλων (και φυρόμυαλων) να εξισωθούν ιστορικά με τους πρωτεργάτες. Εξ ου και η καθ’ όλα επιτυχημένη διακοπή του παιχνιδιού την ώρα που ο Παναθηναϊκός επιχειρούσε (και έδειχνε ότι θα τα καταφέρει) να ανατρέψει τα αρνητικά δεδομένα…
