Θέλει ένα σημείο αναφοράς ο ΠΑΟΚ

Η νέα “εξεταστική” περίοδος ξεκινά σήμερα για τον ΠΑΟΚ, σε ένα στάδιο στο οποίο έχει κερδίσει έξι φορές από την ημέρα που άνοιξε. Απέναντι σε μια ομάδα που εκτός έδρας την έχει κερδίσει 9 φορές σε 65 παιχνίδια. Με τον προπονητή να έχει σπάσει το κεφάλι του για να καταρτίσει πλάνο και ενδεκάδα. Όλα αυτά είναι μικρά κομμάτια τα οποία συνθέτουν ένα παζλ. Τα κύρια κομμάτια θα τα βάλουν οι παίκτες. Όποιοι και αν παίξουν.

Το έχω ξαναπεί, και δεν είναι μότο δικό μου, αλλά μια πραγματικότητα. Την ιστορία, τη γράφουν οι παρόντες. Όποιοι και αν αγωνιστούν. Ένας εκ των Όλσεν και Βελλίδη. Τρεις εκ των Χαρίση, Κάτσε, Τζιμιροτ, Τζιόλη, Πέλκα. Ένας εκ των Αθανασιάδη και Μπερμπάτοφ. Δυο εκ των Μακ, Ροντρίγκες, Μυστακίδη. Δώδεκα παίκτες για επτά θέσεις.

Τι; Απέκτησε ξαφνικά ο ΠΑΟΚ τέτοιο βάθος πάγκου; Τόσες πολλές επιλογές. Όχι, δεν είναι αυτό. “Πρέπει να σκεφτούμε πως στις επόμενες δύο εβδομάδες έχουμε πέντε παιχνίδια” δήλωσε ο Ιβάν Λέκο, αλλά και τα τέσσερα παιχνίδια που έγιναν τις προηγούμενες 14 ημέρες, θα συμπληρώσω εγώ. ΟΚ, δεκτό. Όλο αυτό αφορά το πλάνο, την ενδεκάδα, το σύστημα, τη τακτική. Το αν ο ΠΑΟΚ θα πάει με 4-2-3-1 ή αν θα πάει με 4-1-2-3 είναι το ένα κομμάτι του ματς. Το άλλο κομμάτι του ματς είναι το τρόπο με τον οποίο θα μπουν οι παίκτες στο ματς ως ομάδα, ως σύνολο, ως ΠΑΟΚ.

Μέχρι στιγμής, ο ΠΑΟΚ έχει πετύχει περί τα 50 γκολ μέσα στη σεζόν. Από αυτά, ένα έχει πανηγυριστεί με τον σκόρερ να τρέχει στον προπονητή και τους υπόλοιπους να πηδούν πάνω του, και ένα έχει πανηγυριστεί με τον σκόρερ να τρέχει στο κάγκελο, εκεί που οι οπαδοί του ΠΑΟΚ παραληρούν. Κοινός παρονομαστής και των δυο γκολ, ο Κλάους. Ο ΠΑΟΚ ψάχνει ένα αποτέλεσμα, μια εμφάνιση που θα την έχει ως σημείο αναφοράς. Η τελευταία που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως τέτοια, πήγε στράφι. Ήταν εκείνη η νίκη απέναντι στον Παναθηναϊκό. Στο καπάκι είχε έρθει η ήττα από τον Αστέρα Τρίπολης – σε ματς που ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε – και μετά οι ασπρόμαυροι έδειχναν να ψάχνονται.

Το σημερινό είναι το πρώτο από μια σειρά απαιτητικών αγώνων στην Αθήνα. ΟΑΚΑ, Νέα Σμύρνη για το κύπελλο, “Καραϊσκάκης” και Λεωφόρο. Όλα αυτά μέσα σε 28 ημέρες. Όλα ένα και ένα. Ματς στα οποία θα φανεί ποιοι το ‘χουν. Και το πρώτο τεστ είναι απέναντι στην ομάδα “που έχει υποπολλαπλάσιο μπάτζετ και παλεύουμε να τη πιάσουμε ένα γύρο τώρα” όπως λένε κάποιοι εντός ομάδας. Και αμέσως έρχεται ο αντίλογος πως η ΑΕΚ “δεν είχε Ευρώπη”. Και επανέρχομαι στο μότο. Κάθε φορά, την ιστορία τη γράφουν οι παρόντες. Κουρασμένοι, ξεκούραστοι, με 40 παιχνίδια στα πόδια τους, ή με 25, θα πρέπει πρώτα να παίξουν σωστά αλλά και με ψυχή. Οι φορές που ο “πλούσιος” ΠΑΟΚ του Σαββίδη έχει δώσει χαρές εφάμιλλες με τον ΠΑΟΚ των προσφυγών ή τον ΠΑΟΚ της “λαϊκής βάσης” όταν δηλαδή οι φίλαθλοι “τα έσταζαν” είναι ελάχιστες.

Οι φίλοι του ΠΑΟΚ δεν έχουν καταφέρει να ταυτιστούν με παίκτες της τελευταίες τετραετίας όπως το έκαναν με τον Μουσλίμοβιτς, τον Γκαρσία, τον Κοντρέρας, τον Βιεϊρίνια, τον Λίνο. Οι φίλαθλοι περιμένουν να δουν κάποια στιγμή έναν ΠΑΟΚ με προσωπικότητα. Και η προσωπικότητα χτίζεται εκτός έδρας. Δε λέω πως με ένα “διπλό” επί της ΑΕΚ, ξαφνικά όλα θα αλλάξουν. Οι “καλοπληρωμένοι” θα γίνουν παικταράδες, ο “μαθητευόμενος” θα γίνει προπονητής. Ένα βήμα τη φορά. Ε, αυτό το βήμα ψάχνει ο ΠΑΟΚ.

Όσο για την ενδεκάδα; Σχέδια έγιναν πολλά από τον Τούντορ, που πρέπει και πάλι να βρει τις ισορροπίες.